Przedstawiony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy o zmianie ustawy o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych.
Druk nr 1237 · strona druku w Sejmie · 1237.pdf · 1237-ustawa.docx · 1237-uzasadnienie.docx
Pełny tekst
Tekst wyodrębniony automatycznie z dokumentu źródłowego; wiążący jest oficjalny druk.
Warszawa, 13 marca 2025 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy
- o zmianie ustawy o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych. Jednocześnie uprzejmie informuję, że do reprezentowania mojego stanowiska w toku prac nad projektem ustawy upoważniam Panią Małgorzatę Paprocką, Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Pana dr hab. Marka Rymszę, Doradcę Prezydenta w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Z wyrazami szacunku (-) Andrzej Duda Projekt U S T AWA
z dnia
o zmianie ustawy o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych
Art. 1. W ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. poz. 1818), wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Przyjęcie programu usług społecznych, a także zmiana programu poprzedzone są przeprowadzeniem konsultacji projektu programu albo zmiany programu z mieszkańcami tej gminy, w trybie, o którym mowa w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, 1572, 1907 i 1940).”;
2) art. 12 otrzymuje brzmienie:
„Art. 12. 1. Rodzaj i zakres zadań, w tym usług społecznych, przekazanych do realizacji centrum oraz strukturę organizacyjną centrum określa statut centrum nadany przez radę gminy w drodze uchwały.
2. Szczegółową organizację wewnętrzną i sposób funkcjonowania centrum określa regulamin organizacyjny, nadany przez dyrektora centrum w drodze zarządzenia.”;
3) po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu:
„Art. 22a. 1. Nazwa „centrum usług społecznych” może być używana wyłącznie dla oznaczenia centrum utworzonego zgodnie z przepisami niniejszej ustawy.
2. Nazwa „centrum usług społecznych” podlega ochronie prawnej.”;
4) w art. 23:
a) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) pkt 2 – wchodzą organizator usług społecznych, koordynatorzy indywidualnych planów usług społecznych w liczbie dostosowanej do potrzeb wynikających z uwarunkowań lokalnych oraz mogą wchodzić inni pracownicy centrum;”,
b) uchyla się ust. 6;
5) w art. 25 uchyla się ust. 1;
6) art. 28 otrzymuje brzmienie:
„Art. 28. 1. Organizatorem usług społecznych może być osoba, która:
1) ma wykształcenie wyższe;
2) ma co najmniej 2-letnie doświadczenie zawodowe w podmiotach wykonujących usługi z zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1;
3) ukończyła szkolenie, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 4;
4) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe lub wobec której nie wydano prawomocnego wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne w sprawie popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego lub umyślnego przestępstwa skarbowego.
2. W okresie roku od dnia utworzenia centrum organizatorem usług społecznych w tym centrum może być osoba, która nie spełnia wymogu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.”;
7) art. 30 otrzymuje brzmienie:
„Art. 30. 1. Koordynatorem indywidualnych planów usług społecznych może być osoba, która:
1) spełnia wymogi przewidziane do wykonywania zawodu pracownika socjalnego lub ukończyła studia wyższe na jednym z kierunków:
a) praca socjalna,
b) pedagogika,
c) socjologia,
d) psychologia,
e) profilaktyka społeczna i resocjalizacja,
f) nauki o rodzinie,
g) polityka społeczna,
h) terapia zajęciowa,
i) politologia,
j) zdrowie publiczne;
2) ma co najmniej 2-letnie doświadczenie zawodowe w podmiotach wykonujących usługi z zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1;
3) odbyła szkolenie z zakresu opracowywania i realizacji indywidualnych planów usług społecznych;
4) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe lub wobec której nie wydano prawomocnego wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne w sprawie popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego lub umyślnego przestępstwa skarbowego.
2. W okresie roku od dnia utworzenia centrum koordynatorem indywidualnych planów usług społecznych w tym centrum może być osoba, która nie spełnia wymogu, o którym ust. 1 pkt 3.”;
8) w art. 33 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: „2. W okresie roku od dnia utworzenia centrum organizatorem społeczności lokalnej w tym centrum może być osoba, która nie spełnia wymogu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.”;
9) w art. 34:
a) w ust. 1 wyrazy „art. 30 pkt 3 i art. 33 pkt 3” zastępuje się wyrazami „art. 30 ust. 1 pkt 3 i art. 33 ust. 1 pkt 3”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Szkolenia, o których mowa w art. 25 ust. 2 pkt 4, art. 30 ust. 1 pkt 3 i art. 33 ust. 1 pkt 3, organizuje się nie rzadziej niż raz w roku.”,
c) w ust. 2 wyrazy „art. 30 pkt 3 i art. 33 pkt 3” zastępuje się wyrazami „art. 30 ust. 1 pkt 3 i art. 33 ust. 1 pkt 3”;
10) po art. 34 dodaje się art. 34a i art. 34b w brzmieniu:
„Art. 34a. Regionalny ośrodek polityki społecznej prowadzi działania informacyjne i doradcze dla zainteresowanych gmin w zakresie utworzenia i działalności centrum.
Art. 34b. 1. Rada Ministrów może przyjąć rządowy program dofinansowania wynagrodzeń oraz kosztów składek od tych wynagrodzeń pracowników określonych w tym programie, zatrudnionych w centrum.
2. Dofinansowanie wynagrodzeń, o którym mowa w ust. 1, może być wypłacane także w formie dodatku motywacyjnego.
3. Program, o którym mowa w ust. 1, Rada Ministrów przyjmuje w drodze uchwały.
4. Program, o którym mowa w ust. 1, jest finansowany z dotacji celowej z budżetu państwa.
5. Do udzielania dotacji celowej z budżetu państwa na realizację programu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 128 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530, 1572, 1717, 1756 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 39).
6. Środki z programu, o którym mowa w ust. 1, przeznacza się w całości na zwiększenie wynagrodzeń pracowników oraz pokrycie kosztów składek od tych wynagrodzeń.
7. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, nie stanowi podstawy naliczania świadczeń, odszkodowań i innych wypłat, wynikających z odrębnych przepisów, w tym dodatkowego wynagrodzenia rocznego i nagród rocznych.”;
11) uchyla się art. 47;
12) po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu: „Rozdział 5a
Przepisy karne
Art. 50a. 1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa w nazwie, w firmie lub do określenia wykonywanej przez siebie działalności albo w reklamie określenia „centrum usług społecznych”, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.”.
Art. 2. Z dniem wejścia w życie ustawy dotychczasowe stosunki pracy dyrektorów centrów usług społecznych zatrudnionych na podstawie powołania przekształcają się w stosunki pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.
Art. 3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1) art. 1 pkt 2 i 4, które wchodzą w życie po upływie 5 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2) art. 1 pkt 3 i 12, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2028 r.
UZASADNIENIE
I. Cel i istota projektowanych rozwiązań
Projekt ustawy o zmianie ustawy o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych zakłada wprowadzenie kilkunastu zmian do ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. poz. 1818; dalej również jako: ustawa z 2019 r.).
Projekt w zdecydowanej większości zawiera zmiany korygujące dotychczasowe rozwiązania, m.in. w zakresie kwalifikacji i doświadczenia zawodowego wymaganego do zatrudnienia na określonych w ustawie stanowiskach pracy w centrum usług społecznych (dalej również jako: centrum albo CUS), podstawy nawiązania stosunku pracy zawieranego z dyrektorem centrum oraz rodzaju jednostek, które mogą wchodzić w skład centrum. Większość z tych zmian dotyczy standardów funkcjonowania centrum. Przyjęcie zaproponowanych zmian stworzy bardziej korzystne warunki do powstawania nowych centrów usług społecznych.
Pozostałe zmiany mają na celu wprowadzenie w ustawie z 2019 r. nowych rozwiązań, które ułatwią funkcjonowanie istniejących centrów usług społecznych, np. w zakresie zastrzeżenia nazwy „centrum usług społecznych”, czy też rozwiązań szczególnych, umożliwiających przekazywanie dotacji z budżetu państwa na dodatki do wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w centrach.
II. Podstawowe informacje o funkcjonowaniu centrów usług społecznych
Ustawa z 2019 r. była rezultatem inicjatywy ustawodawczej Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Koncepcja centrów usług społecznych powstała w ramach prac Narodowej Rady Rozwoju przy Prezydencie RP1, stanowiącej forum debaty ekspertów, teoretyków i praktyków, reprezentujących różne środowiska i specjalizacje, o charakterze konsultacyjno-doradczym Prezydenta RP. Przygotowany w Kancelarii Prezydenta RP na podstawie tej koncepcji projekt ustawy o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług Por. M. Rymsza (red.), Centrum usług społecznych: od koncepcji do wdrożenia przepisów ustawy, IPiSS i KPRP, Warszawa 2021, s. 365-375; dostępny na stronie: https://www.ipiss.com.pl/centrum-uslug-spolecznych-od-koncepcji-do-wdrozenia-przepisow-ustawy. społecznych Prezydent RP skierował do Sejmu w listopadzie 2018 r.2 W toku prac legislacyjnych projekt zyskał poparcie rządu oraz parlamentarzystów zasiadających w obu izbach parlamentu. Potwierdzeniem istnienia parlamentarnego konsensusu w sprawie rozwiązań zaproponowanych w projekcie ustawy było jednomyślne głosowanie w Sejmie za uchwaleniem ustawy (426 głosów za, przeciw – 0 głosów, wstrzymujący – 1 głos, nie głosowało – 33) oraz jednogłośne przyjęcie tej ustawy bez poprawek przez Senat (w dniu 2 sierpnia 2019 r.). Przepisy ustawy weszły w życie z dniem 1 stycznia 2020 r. Ustawa daje gminom możliwość tworzenia centrów przez przekształcenie funkcjonujących w nich ośrodków pomocy społecznej albo powoływania wspólnych międzygminnych centrów, przy pozostawieniu ośrodków pomocy społecznej w każdej z tych gmin. W miastach powyżej 100 tys. mieszkańców można utworzyć centrum obok miejskiego ośrodka pomocy społecznej.
Tworzenie centrów usług społecznych w pierwszych kilkunastu miesiącach po wejściu w życie ustawy było utrudnione ze względu na pandemię koronawirusa. Niemniej w latach 2020–2022 centra usług społecznych rozpoczęły działalność w 51 gminach na terenie 15 województw: dziesięć – w województwie mazowieckim, sześć – w województwie wielkopolskim, pięć – w województwie zachodniopomorskim, po cztery w województwach lubelskim, małopolskim, podkarpackim i warmińsko-mazurskim, trzy – w województwie śląskim, po dwa w województwach dolnośląskim, podlaskim, pomorskim i świętokrzyskim oraz po jednym w województwach kujawsko-pomorskim, lubuskim i opolskim. Centra te jako pierwsze wykorzystywały rozwiązania ustawy z 2019 r. dla tworzenia lokalnych środowiskowych systemów usług społecznych adresujących wsparcie usługowe do ogółu mieszkańców gminy. 41 centrów z pierwszej grupy korzystało ze wsparcia w ramach konkursu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w Działaniu 2.8 „Rozwój usług społecznych świadczonych w środowisku lokalnym”, Program Operacyjny Wiedza, Edukacja, Rozwój3. Realizacja konkursu przez Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej była wynikiem uzgodnień z Komisją Europejską. Działalność centrów usług społecznych w latach 2020–2022 została podsumowana w rządowej informacji o realizacji ustawy przygotowanej dla Sejmu RP i Senatu RP zgodnie z wymogiem art. 79 ustawy z 2019 r.4 Projekt ustawy o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych, druk sejmowy nr 3040, Sejm RP VIII kadencji. Założenia konkursu – por. Centra usług społecznych. Nowa jakość polityki społecznej, MRPiPS i KPRP, Warszawa, grudzień 2019 r. Informacja dla Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej o realizacji ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych, Ministerstw Rodziny i Polityki Społecznej, Warszawa, marzec 2023 r. W styczniu 2023 r. rozpoczęła się druga faza upowszechniania centrów usług społecznych. W jej ramach kolejne gminy tworzą centra usług społecznych. Wsparcie na tworzenie centrum ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS Plus) dostępne jest obecnie z poziomu regionalnego w ramach programów regionalnych FERS (Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego). Zapisy o wspieraniu centrów zawarte są w piętnastu z szesnastu takich regionalnych programów5. Zwiększa to skalę i zakres wsparcia dla gmin. Według informacji zebranych przez Radę do spraw Społecznych Narodowej Rady Rozwoju przy Prezydencie RP (dalej: Rada ds. Społecznych NRR) dzięki współpracy z Konwentem Dyrektorów Regionalnych Ośrodków Polityki Społecznej można szacować, że w najbliższych latach centra usług społecznych powstaną w ok. 10% gmin w Polsce. Model wspierania centrów usług społecznych z poziomu regionalnego jest efektem uzgodnień urzędów marszałkowskich z Komisją Europejską, poprzedzonych uzgodnieniami kierunkowymi z udziałem Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej (obecnie: Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej), Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej oraz Kancelarii Prezydenta RP.
Według ustaleń z monitoringu prowadzonego przez prezydencką Radę ds. Społecznych NRR na dzień 1 lutego 2025 r. w skali kraju funkcjonowało 108 centrów usług społecznych umiejscowionych na terenie 15 województw, w tym:
− 16 centrów w województwie kujawsko-pomorskim, − 14 centrów w województwie wielkopolskim, − 13 centrów w województwie mazowieckim, − 12 centrów w województwie zachodniopomorskim, − po 8 centrów w województwach: pomorskim, śląskim i świętokrzyskim, − po 5 centrów w województwach: dolnośląskim, lubelskim i małopolskim, − po 4 centra w województwach podkarpackim i warmińsko-mazurskim, − 3 centra w województwie lubuskim, − 2 centra w województwie podlaskim, − 1 centrum w województwie opolskim.
Centra funkcjonują we wszystkich rodzajach gmin: 39 – w gminach miejsko-wiejskich i wiejsko-miejskich, 24 – w gminach miejskich oraz 45 – w gminach wiejskich. Najdłużej Za wyjątkiem programu dla województwa mazowieckiego. Wsparcie dla centrów dostępne jest jednak w ramach wszystkich szesnastu programów regionalnych, gdyż centra usług społecznych wpisują się w unijny priorytet rozwijania lokalnych zintegrowanych systemów usług społecznych. działającym centrum usług społecznych jest centrum w gminie Resko w województwie zachodniopomorskim, które rozpoczęło działalność 1 stycznia 2020 r. – w dniu wejścia w życie przepisów ustawy z 2019 r. Centrum usług społecznych z obecnie najkrótszym stażem to centrum w Żmigrodzie w województwie dolnośląskim, które rozpoczęło działalność w dniu 1 lutego 2025 r. Największym ośrodkiem, gdzie prowadzi działalność centrum usług społecznych, jest miasto Toruń, stolica województwa kujawsko-pomorskiego, a najmniejszą gminą – gmina miejska Krynica Morska w województwie pomorskim, licząca niespełna 1,3 tys. mieszkańców. Niemal wszystkie centra usług społecznych powstały przez przekształcenie ośrodków pomocy społecznej. Jedynie władze samorządowe Torunia i Zielonej Góry – miast liczących powyżej 100 tys. mieszkańców – postanowiły, korzystając z możliwości ustawowej, utworzyć centrum obok miejskiego ośrodka pomocy społecznej.
Działalność centrów usług społecznych w latach 2020–2022 została objęta monitoringiem analityczno-badawczym zespołu eksperckiego Rady ds. Społecznych NRR. Raport z monitoringu został upubliczniony przez Kancelarię Prezydenta RP6. W ramach monitoringu zrealizowane zostały cztery rodzaje prac analityczno-badawczych:
− analiza danych gromadzonych w Ministerstwie Rodziny i Polityki Społecznej na podstawie sprawozdawczości centrów usług społecznych7; − analiza dokumentów przygotowanych w gminach, które utworzyły centra usług społecznych. Analizą zostały objęte m.in. diagnozy potrzeb i potencjału wspólnot samorządowych w zakresie usług społecznych oraz gminne programy usług społecznych8; − analiza moderowanych dyskusji grupowych z udziałem menedżerów i specjalistów pracujących w centrach usług społecznych: dyrektorów centrum, organizatorów usług społecznych, organizatorów społeczności lokalnej, koordynatorów indywidualnych planów usług społecznych9; M. Rymsza, A. Karwacki (red.), Centra usług społecznych. Potencjał intencjonalnie wywołanej zmiany w lokalnej polityce społecznej w Polsce, Warszawa kwiecień 2023 r. (dalej jako: Raport RdsS 2023). Raport dostępny na stronie: https://www.prezydent.pl/aktualnosci/inicjatywy/centrum-uslug-spolecznych/materialy-do-pobrania. Raport RdsS 2023, s. 17-40; 54-76. Dane sprawozdawcze gromadzone przez Departament Wdrażania EFS w MRiPS w ramach obsługi konkursu grantowego zostały udostępnione Radzie do spraw Społecznych na potrzeby monitoringu. Dane zbierane były od wszystkich centrów, także tych niekorzystających ze środków EFS. Raport RdsS 2023, s. 41-53; 191-214. Raport RdsS 2023, s. 77-147. − przegląd prac dotyczących centrum, opublikowanych w piśmiennictwie naukowym po wejściu w życie przepisów ustawy z 2019 r.10
Ważnym źródłem wiedzy o funkcjonowaniu centrów usług społecznych były ponadto zorganizowane przez Radę ds. Społecznych NRR spotkania robocze z różnymi interesariuszami ustawy z 2019 r., w tym: dyrektorami regionalnych ośrodków polityki społecznej i przedstawicielami Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej oraz Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej, ekspertami współpracującymi z centrami usług społecznych, zespołem eksperckim projektu SIRES (Spójna Integracja Regionalna Ekonomii Społecznej), przedstawicielami Polskiej Federacji Związkowej Pracowników Socjalnych i Pomocy Społecznej, Krajowym Forum CUS. Wyniki monitoringu potwierdziły duży potencjał centrum w zakresie koordynacji lokalnych systemów usług społecznych. Najważniejsze korzyści, jakie terytorialnej wspólnocie samorządowej daje utworzenie centrum usług społecznych, to:
− adresowanie wsparcia usługowego do ogółu mieszkańców, a nie tylko do osób korzystających z pomocy społecznej, − model jednego okienka i spersonalizowane podejście w organizowaniu wsparcia usługowego przy wykorzystaniu indywidualnych planów usług społecznych, − zintegrowany model wsparcia, czyli kojarzenie usług społecznych ze wsparciem społecznym rozwijanym w ramach organizowania społeczności lokalnej, − przeprowadzanie diagnozy potencjału i potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie usług społecznych i uruchamianie na ich podstawie nowych usług społecznych dla mieszkańców przy wykorzystaniu programów usług społecznych, − prowadzenie pracy środowiskowej w formule organizowania społeczności lokalnej, − rozwijanie współpracy międzyinstytucjonalnej i międzysektorowej w ramach tworzenia lokalnego środowiskowego systemu usługowego.
Projekt nowelizacji ustawy o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych zawiera propozycje rozwiązań funkcjonalnych dla centrów usług społecznych. Propozycje te są zbieżne z rekomendacjami z raportu z monitoringu badawczo-analitycznego Rady ds. Społecznych NRR11, w tym z propozycjami formułowanymi przez kadrę menedżerską i specjalistów centrum w trakcie moderowanych dyskusji grupowych. Proponowane zmiany Raport RdsS 2023, s. 148-153. Raport RdsS 2023, s.167-174. prawne uwzględniają też propozycje zgłaszane Kancelarii Prezydenta RP przez przedstawicieli centrów usług społecznych, w tym przez Krajowe Forum CUS, a także przez Obserwatorium Centrów Usług Społecznych. Pokrywają się też z propozycjami formułowanymi przez centra usług społecznych korzystające ze wsparcia EFS w dokumentacji zamykającej realizację projektów konkursowych12. Krajowe Forum CUS pozytywnie zaopiniowało projekt nowelizacji ustawy i nie zgłosiło do niego uwag.
III. Proponowane zmiany w przepisach ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych
Zmiana zaproponowana w art. 1 w pkt 1 zakłada dodanie nowego przepisu ust. 1a w art. 4 ustawy z 2019 r., w którym wprowadza się obowiązek przeprowadzenia z mieszkańcami gminy konsultacji projektu programu usług społecznych lub projektowanych zmian w tym programie – przed ich przyjęciem przez radę gminy. Konsultacje będą organizowane w trybie uregulowanym w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z 2019 r. przy opracowywaniu programu usług społecznych gmina bierze pod uwagę diagnozę potrzeb i potencjału wspólnoty samorządowej w zakresie usług społecznych, przygotowaną przez centrum usług społecznych. Art. 21 ust. 5 ustawy stanowi, że diagnoza ta jest przedmiotem konsultacji ze wspólnotą samorządową przed jej przekazaniem wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) oraz radzie gminy. Doświadczenia funkcjonujących centrów usług społecznych w przygotowywaniu diagnoz pokazują, że konsultacje z mieszkańcami jako użytkownikami usług oraz lokalnymi usługodawcami, w tym organizacjami sektora obywatelskiego i podmiotami ekonomii społecznej – realizowane z wykorzystaniem różnych narzędzi konsultacyjnych i technik badań partycypacyjnych – służą optymalnemu kojarzeniu potrzeb mieszkańców i potencjału usługodawczego lokalnej wspólnoty i zarazem aktywizują wspólnotę oraz służą większej rozpoznawalności centrów i ich społecznej legitymizacji. Troje członków prezydenckiej Rady ds. Społecznych NRR było członkami powołanej przez Ministra Rodziny i Polityki Społecznej Rady Programowej ds. CUS realizujących projekty konkursowe; w tym Marek Rymsza, Doradca Prezydenta RP kierował pracami tego gremium. Badania monitoringowe przeprowadzone przez Radę ds. Społecznych NRR13 pokazały, że specjaliści zatrudnieni w centrach usług społecznych dostrzegają potencjał partycypacyjnego diagnozowania, zwłaszcza w zakresie „konstruowania wiązek usług przeznaczonych dla konkretnych grup lub kategorii”14. Konsultacje programów usług będą, zgodnie z zasadą zapisaną w art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2019 r., kolejnym przejawem podmiotowego traktowania mieszkańców i posłużą ocenie ex ante trafności wspomnianych wiązek usług przygotowanych z myślą o konkretnych grupach kategorialnych, takich jak: seniorzy, rodziny z małymi dziećmi, osoby z niepełnosprawnościami, młodzież i inne. Organizatorzy usług społecznych otrzymają tą drogą informacje zwrotne nie tylko o tym, czy projektowane usługi odpowiadają na potrzeby mieszkańców (wiedzy o tym dostarcza już dobrze przeprowadzona diagnoza), lecz także czy zaproponowane zasady świadczenia usług zapewniają ich realną dostępność, a zaplanowany sposób ich realizacji jest odpowiednio dostosowany do określonych grup odbiorców. Konsultacje programów będą też sprzyjać zapewnieniu odpowiednich standardów jakości usług, zgodnie z zasadą zapisaną w art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy z 2019 r.
Zmiana treści zawarta w art. 1 pkt 2 projektu dotyczy art. 12 ustawy z 2019 r. i ma charakter doprecyzowująco-porządkujący. Ustawa z 2019 r. pozostawia dużą swobodę gminie w organizacji struktury centrum usług społecznych i określaniu zakresu działań usługowych realizowanych przez centrum. W art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z 2019 r. wskazano obligatoryjne stanowiska i zespoły w centrum, ale w ust. 5 zapisano wprost, że można również wyodrębniać inne stanowiska i zespoły, stosownie do potrzeb. Takie rozwiązanie ustawowe odpowiada dominującemu we współczesnym zarządzaniu publicznym podejściu, w myśl którego kształt struktury organizacyjnej powinien być funkcjonalny dla realizowanych przez dany podmiot zadań (a nie odwrotnie). Zgodnie z art. 12 ustawy z 2019 r. szczegółową organizację centrum określa statut, który nadawany jest centrum przez radę gminy jako organ prowadzący. W praktyce centra usług społecznych, oprócz statutów, mają też regulaminy organizacyjne – dokumenty niższego rzędu, nadawane w drodze zarządzenia przez dyrektorów centrów. Tworzenie wewnętrznych regulaminów organizacyjnych jest powszechnie stosowaną praktyką w jednostkach pomocy społecznej (w ośrodkach pomocy społecznej i powiatowych centrach pomocy rodzinie) oraz publicznych placówkach z innych obszarów sfery społecznej, takich jak oświata, zdrowie, sport i turystyka oraz inne. Raport RdsS 2023, s. 44-48. Raport RdsS 2023, s. 48.
Art. 12 w nowym proponowanym brzmieniu nadal wskazuje na statut jako dokument, w którym określa się zasadnicze kwestie stanowiące o centrum – rodzaj i zakres realizowanych zadań oraz jego strukturę organizacyjną, ale zarazem przywołuje regulamin organizacyjny nadawany zarządzeniem dyrektora centrum jako dokument określający „szczegółową organizację wewnętrzną i sposób funkcjonowania centrum”. Taki podział dopełniających się kompetencji, powstałych w efekcie przeniesienia na poziom dyrektora centrum kwestii szczegółowych w zakresie określania organizacji wewnętrznej i funkcjonowania centrum usług społecznych, jest rozwiązaniem funkcjonalnie optymalnym, które będzie służyć efektywnej organizacji pracy centrum. Zmiana ta ma na celu zwiększenie roli dyrektora centrum usług społecznych w kształtowaniu szczegółowej organizacji wewnętrznej centrum.
Zmiany zawarte w art. 1 pkt 3 i 12 (dodanie art. 22a i rozdziału 5a Przepisy karne) wprowadzają przepisy regulujące używanie nazwy „centrum usług społecznych” oraz sankcję za nieuprawnione posługiwanie się tą nazwą.
Oprócz 108 centrów spełniających na dzień 1 lutego 2025 r. wymogi ustawy z 2019 r.15, nazwy „centrum usług społecznych” używają placówki pomocowe utworzone przez niektóre samorządy terytorialne przed wejściem w życie przepisów ustawy z 2019 r. Centra usług społecznych pojawiły się też w niektórych gminach jako przedsięwzięcia programowo-projektowe, realizowane przez ośrodki pomocy społecznej bez dokonania formalno-prawnego przekształcania OPS w centrum. Należy założyć, że w praktyce na terenie Polski mogą funkcjonować również inne podmioty mające w nazwie „centrum usług społecznych” prowadzone np. przez organizacje pozarządowe.
Biorąc pod uwagę potrzebę łatwiejszej identyfikacji przez użytkowników usług społecznych właściwych, działających na podstawie ściśle określonych w ustawie z 2019 r. standardów centrów usług społecznych, istnieje potrzeba uregulowania używania nazwy „centrum usług społecznych”. Zastrzeżenie nazwy „centrum usług społecznych” zagwarantuje potencjalnym użytkownikom usług społecznych (często osobom starszym, chorym, niepełnosprawnym), do których kierowane są usługi społeczne przewidziane w programach usług społecznych, że usługi te będą realizowane zgodnie z prawem, ze standardami określonymi w ustawie oraz zgodnie z obowiązującymi w danej gminie programami usług społecznych. Należy zwrócić również uwagę na to, że utrzymywanie sytuacji, w której mogą Dane na dzień 31 sierpnia 2024 r. w dyspozycji Kancelarii Prezydenta RP dzięki monitoringowi prowadzonemu przez Radę ds. Społecznych NRR. legalnie funkcjonować obok siebie jednostki używające nazwy „centrum usług społecznych” działające bez jakichkolwiek standardów i „centra usług społecznych” działające na zasadach określonych w ustawie z 2019 r. (zgodnie z określonymi standardami) jest niekorzystne zarówno dla użytkowników usług społecznych, jak i dla gmin, które utworzyły centra na podstawie ustawy z 2019 r. Dalsze utrzymywanie takiego stanu prawnego doprowadzi do sytuacji, w której działające bez spełniania jakichkolwiek standardów, przez to tańsze w utrzymaniu „centra usług społecznych”, będą zyskiwały na atrakcyjności kosztem „centrów usług społecznych” działających zgodnie z określonymi standardami na podstawie ustawy z 2019 r., co będzie niekorzystnie dla użytkowników usług społecznych.
Z tego powodu projekt zakłada, że nazwa „centrum usług społecznych” będzie mogła być używana wyłącznie dla oznaczenia jednostki organizacyjnej gminy utworzonej zgodnie z przepisami ustawy z 2019 r. W projekcie przewidziano dodanie nowego rozdziału 5a „Przepisy karne” wprowadzającego sankcję grzywny albo kary ograniczenia wolności za używanie bez uprawnienia w nazwie, w firmie lub do określenia wykonywanej przez siebie działalności albo w reklamie wyrażenia „centrum usług społecznych”. Podobne do projektowanych rozwiązań obowiązują w ustawie z dnia 17 sierpnia 2023 r. o szczególnej opiece geriatrycznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1666, 1897) w art. 18 i 46, gdzie w została zastrzeżona nazwa „centrum zdrowia 75+” oraz w ustawie z dnia 15 lipca 2020 r. o Polskim Bonie Turystycznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 35) w art. 3 i 38, gdzie zastrzeżono nazwę „Polski Bon Turystyczny”.
Wprowadzenie ochrony prawnej określenia „centrum usług społecznych” będzie miało odmienne konsekwencje w zależności od podmiotu posługującego się tym określeniem w dniu wejścia w życie projektowanych zmian. W przypadku nieuprawnionego, w myśl ustawy, używania ww. określenia przez jednostki organizacyjne gminy podmiot używający określenie będzie uprawniony do jej dalszego używania, pod warunkiem dostosowania prowadzonej działalności do wymogów przewidzianych dla centrów usług społecznych wynikających z ustawy z 2019 r. W przypadku pozostałych podmiotów używających określenia „centrum usług społecznych” wbrew przepisom ustawy konieczna będzie zmiany nazwy podmiotu. Projekt przewiduje w art. 4 pkt 2 wejście w życie tych przepisów z dniem 1 stycznia 2028 r., co daje relatywnie długi, ponad dwuletni okres (przy założeniu uchwalenia ustawy i jej wejściu w życie w 2025 r.), podmiotom posługującym się określeniem „centrum usług społecznych” na przeprowadzenie niezbędnych działań dostosowawczych. W zmianie zawartej w art. 1 pkt 4 lit. a proponuje się, po pierwsze, uzupełnienie składu zespołu do spraw organizowania usług społecznych w centrum o możliwość włączenia innych pracowników centrum (zmiana do art. 23 ust. 2 pkt 1). Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy z 2019 r. koordynatorzy indywidualnych planów usług społecznych (dalej również jako: koordynatorzy), jako specjaliści pracujący w bezpośredniej styczności z mieszkańcami, zatrudniani są w centrach w liczbie dostosowanej do skali potrzeb wynikających z uwarunkowań lokalnych. Ustawa nie zawiera w tym względzie wskaźnika referencyjnego, ale w praktyce – jak pokazały badania monitoringowe Rady ds. Społecznych NRR – centra dostosowują poziom zatrudnienia do skali realizowanych usług. W zależności od wielkości gminy zatrudniają od jednego do pięciu koordynatorów. W 2022 r. średnio w jednym centrum pracowało dwóch koordynatorów16. Istotną barierą dla zwiększania poziomu zatrudniania koordynatorów są możliwości finansowe gmin (specjaliści zatrudnieni w centrach są bowiem pracownikami samorządowymi). Dobrą praktyką zaobserwowaną w niektórych centrach jest zatrudnianie asystentów koordynatorów odciążających koordynatorów w pracy administracyjno-biurowej, dzięki czemu koordynatorzy mają więcej czasu na pracę w bezpośredniej styczności z mieszkańcami i usługodawcami. Zmiana w art. 23 ust. 2 pkt 1 projektu daje możliwość poszerzenia składu zespołu do spraw organizowania usług społecznych. Przy czym gminie pozostawia się swobodę w dookreśleniu charakteru pracy i stanowisk pracy innych niż organizator usług społecznych i koordynator specjalistów zatrudnionych w zespole do spraw organizowania usług społecznych.
Po drugie, projekt w art. 1 pkt 4 lit. b zakłada uchylenie ust. 6 w art. 23 ustawy z 2019 r., zgodnie z którym w strukturze organizacyjnej centrum nie mogą funkcjonować jednostki zapewniające pobyt całodobowy. Zmiana ta ma na celu zmniejszenie barier w powstawaniu nowych centrów usług społecznych i umożliwienie przekształcania w centra usług społecznych ośrodków pomocy społecznej, w których strukturze funkcjonują jednostki zapewniające pobyt całodobowy, np. mieszkania treningowe, mieszkania wspomagane, ośrodki wsparcia z miejscami całodobowego okresowego pobytu czy inne jednostki zapewniające całodobowy pobyt. Doświadczenia we wdrażaniu polityki deinstytucjonalizacji działań pomocowych wskazują na rosnące potrzeby, zwłaszcza w organizacji różnych form mieszkalnictwa wspomaganego, które należy w związku z tym postrzegać jako niezbędne komponenty lokalnych systemów usług społecznych koordynowanych przez centra usług społecznych. Po Raport RdsS, 2023, s. 39. wykreśleniu tego przepisu to regulacje prawne dotyczące danych jednostek zapewniających całodobowy pobyt będą decydujące w zakresie możliwości ich funkcjonowania w ramach struktury organizacyjnej centrum usług społecznych.
Zmiana zawarta w art. 1 pkt 5 polega na wykreśleniu przepisu, na podstawie którego stosunek pracy z dyrektorem centrum usług społecznych nawiązywany jest na podstawie powołania. Uchylenie w art. 25 ustawy z 2019 r. przepisu ust. 1 oznacza istotną zmianę dla osób kierujących centrami usług społecznych. W obecnym stanie prawnym, zgodnie z tym przepisem, dyrektor centrum jest powoływany i odwoływany przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Jak pokazała praktyka, ten tryb nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy nie stwarza wystarczająco stabilnych warunków do właściwego kierowania pracami centrum przez dyrektora. Konsekwencją uchylenia tego przepisu będzie zatrudnianie przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) dyrektora centrum usług społecznych na podstawie umowy o pracę, zgodnie z przepisami ustawy o pracownikach samorządowych. Zarazem proponuje się, aby dotychczasowe stosunki pracy dyrektorów centrów usług społecznych zatrudnionych na podstawie powołania przekształciły się w stosunki pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, co jest elementem stabilizującym zatrudnienie obecnych menedżerów centrum (art. 2 projektu ustawy).
W art. 1 pkt 6 projektu zaproponowano nowe brzmienie art. 28. W zmianie tej ust. 1 zawiera w sobie treść doczasowego art. 28, z wprowadzoną zmianą w ust. 1 pkt 2 polegającą na zniesieniu dla organizatora usług społecznych wymogu posiadania doświadczenia na stanowisku kierowniczym. Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami, organizator usług społecznych musi mieć co najmniej 2-letnie doświadczenie na stanowisku kierowniczym, co stanowi barierę w zatrudnieniu na tym stanowisku osób mogących wykonywać zadania organizatora, które mają często duże doświadczenie zawodowe w podmiotach wykonujących usługi społeczne, ale nie mają wymaganego doświadczenia na stanowisku kierowniczym. W projekcie zaproponowano wprowadzenie, jako wymaganego dla organizatora usług społecznych, co najmniej 2-letniego doświadczenia zawodowego w podmiotach wykonujących usługi z zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy. W projekcie proponuje się również wprowadzenie przepisu (art. 28 ust. 2), na podstawie którego w okresie roku od dnia utworzenia centrum organizatorem usług społecznych będzie mogła być osoba, która nie ukończyła szkolenia z zakresu zarządzania i organizacji usług społecznych. Zmiana ta ma ograniczyć przeszkody w powstawaniu nowych centrów w sytuacji, w której na terenie kraju mamy jeszcze niewystarczającą liczbę specjalistów (z uwagi na niewielką liczbę oferowanych szkoleń), którzy odbyli wymagane przez ustawę z 2019 r. szkolenie. Proponowana zmiana ma dać pewien margines czasu niezbędny do uzupełnienia wymaganych kwalifikacji w pierwszym roku po uruchomieniu centrum usług społecznych. Analogiczne rozwiązanie (odstąpienie od wymogu odbycia określonego szkolenia czy specjalizacji przez rok od utworzenia centrum) zostało zaproponowane również w przypadku koordynatorów (art. 1 pkt 7) oraz organizatorów społeczności lokalnej (art. 1 pkt 8). Rozwiązania te są wzorowane na przepisie art. 78 ustawy z 2019 r., który umożliwiał w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy zajmowanie stanowiska dyrektora centrum usług społecznych, organizatora usług społecznych, koordynatora indywidualnych planów usług społecznych, a także organizatora społeczności lokalnej przez osoby, które nie spełniały określonych wymogów (szkoleń, specjalizacji) wskazanych w ustawie.
Zmiana zawarta w art. 1 pkt 7 i 11 projektu dotyczy wymogów zatrudnienia na stanowisku koordynatora indywidualnych planów usług społecznych. Zgodnie z projektem na stanowisku koordynatora indywidualnych planów usług społecznych będzie mogła zostać zatrudniona nie tylko osoba, która spełnia wymogi przewidziane do wykonywania zawodu pracownika socjalnego, lecz także specjaliści reprezentujący inne zawody pomocowe, którzy ukończyli studia wyższe na jednym z poniższych kierunków:
a) praca socjalna,
b) pedagogika,
c) socjologia,
d) psychologia,
e) profilaktyka społeczna i resocjalizacja,
f) nauki o rodzinie,
g) polityka społeczna,
h) terapia zajęciowa,
i) politologia,
j) zdrowie publiczne;
oraz mają co najmniej 2-letnie doświadczenie zawodowe w podmiotach wykonujących usługi społeczne. W związku z powyższą propozycją wymagane dotychczas 2-letnie doświadczenie w świadczeniu pracy socjalnej zostanie zastąpione 2-letnim doświadczeniem zawodowym w podmiotach wykonujących usługi z zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy (co obejmuje również doświadczenie w świadczeniu pracy socjalnej). Koordynatorzy to specjaliści pomocowi udzielający wsparcia w bezpośredniej styczności z mieszkańcami, dzięki pracy których w centrach usług społecznych realizowany jest model jednego okienka. Tworzenie indywidualnych planów usług społecznych jest aktywnością zawodową wymagającą metodycznych kompetencji i umiejętności w zakresie działań i czynności wskazanych w art. 38–41 oraz art. 45 i 46 ustawy z 2019 r., w tym rozpoznawania indywidualnych potrzeb i tworzenia spersonalizowanych koszyków usług odpowiadających tym potrzebom, umiejętności interpersonalnych w zakresie komunikacji i budowania relacji z mieszkańcami korzystającymi z usług społecznych, monitorowania realizacji indywidualnych planów usług społecznych przez usługodawców. Są tu potrzebne podobne kompetencje i umiejętności jak w przypadku tworzenia przez specjalistów pomocowych innych personalizowanych form wsparcia, takich jak indywidualne programy zatrudnienia socjalnego, o których mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 83), czy indywidualne programy wychodzenia z bezdomności, o których mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283 i 1572). Realizacja indywidualnych planów usług społecznych wymaga także ich odpowiedniego dokumentowania i formalnego rozliczania usług świadczonych przez centrum i jego partnerów.
Pracownicy socjalni bez wątpienia mają kompetencje i umiejętności niezbędne do właściwego wykonywania zadań koordynatorów. Kierujący centrami usług społecznych wskazują jednak na trudności w rekrutacji osób do podjęcia pracy na stanowisku koordynatora i związane z tym problemy w utrzymaniu ciągłości realizacji usług społecznych i ograniczenia w zbudowaniu zespołów ds. usług społecznych stosownie do skali zapotrzebowania mieszkańców na personalizowane pakiety usług społecznych. Z kolei doświadczenia organizatorów usług społecznych w zakresie współpracy z różnymi usługodawcami wskazują, że w podmiotach wykonujących usługi społeczne często pracują osoby z odpowiednim wykształceniem, doświadczeniem zawodowym i kompetencjami do właściwego wykonywania zadań na stanowisku koordynatora. Proponowana regulacja umożliwia zatrudnianie takich specjalistów.
Warto przy tym zaznaczyć, że zgodnie z proponowaną treścią art. 30 ust. 1 pkt 2 wymóg doświadczenia zawodowego koordynatora będzie obejmował nie tylko pracę w publicznych placówkach pomocowych, lecz także w organizacjach sektora obywatelskiego zajmujących się wykonywaniem usług społecznych. Zarazem wymóg ukończenia studiów wyższych na jednym ze wskazanych enumeratywnie kierunków: praca socjalna, pedagogika, socjologia, psychologia, profilaktyka społeczna i resocjalizacja, nauki o rodzinie, polityka społeczna, terapia zajęciowa, politologia, zdrowie publiczne, w powiązaniu z posiadaniem przynajmniej 2-letniego doświadczenia zawodowego w podmiotach wykonujących usługi z zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy, oraz odbyciem obowiązkowego szkolenia z zakresu opracowania i realizacji indywidualnych planów usług społecznych, zapewni dobór właściwie przygotowanej kadry specjalistów. Rozwiązanie to stworzy możliwość zatrudniania na stanowisku koordynatora specjalistów reprezentujących takie zawody pomocowe, jak asystent rodziny, terapeuta zajęciowy, pedagog społeczny, opiekun i inne. Jest to rozwiązanie korzystne nie tylko dla organizacji pracy centrów usług społecznych, lecz także dla rozwoju zawodowego przedstawicieli różnych specjalności pomocowych. Placówki pomocowe generalnie charakteryzują się relatywnie poziomą strukturą organizacyjną, co ogranicza możliwość awansów zawodowych. W takiej sytuacji rośnie znaczenie rozwiązań umożliwiających zmianę stanowiska pracy, co oferuje projektowane rozwiązanie.
Konsekwencją stworzenia możliwości zatrudnienia na stanowisku koordynatora specjalistów, którzy ukończyli studia wyższe na jednym z kierunków:
a) praca socjalna,
b) pedagogika,
c) socjologia,
d) psychologia,
e) profilaktyka społeczna i resocjalizacja,
f) nauki o rodzinie,
g) polityka społeczna,
h) terapia zajęciowa,
i) politologia,
j) zdrowie publiczne,
– jest uchylenie art. 47 ustawy z 2019 r. Zgodnie z treścią tego przepisu wykonywanie czynności związanych z opracowywaniem, aktualizowaniem, monitorowaniem oraz podsumowywaniem realizacji indywidualnego planu usług społecznych uznawane jest za formę pracy socjalnej. Definicja legalna pracy socjalnej zawarta w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej stanowi, że praca socjalna jest aktywnością zawodową zastrzeżoną dla pracowników socjalnych. Stworzenie możliwości zatrudniania na stanowisku koordynatora przedstawicieli także innych niż praca socjalna zawodów i specjalności pomocowych oznacza, że nie można jej uznać za pracę socjalną rozumianą jako działalność zastrzeżoną wyłącznie dla pracowników socjalnych. Oczywiście, praca na stanowisku koordynatora pozostaje formą profesjonalnego pomagania wymagającego – jak tu już zaznaczono i zagwarantowano przepisami art. 28 w nowym brzmieniu – odpowiedniego wykształcenia i doświadczenia zawodowego. Zarazem można zakładać, że nowe uregulowanie będzie sprzyjać określeniu pracy koordynatora indywidualnych planów usług społecznych jako nowej specjalności pomocowej. W pewnym stopniu, jak pokazał monitoring Rady ds. Społecznych NRR, proces ten już zachodzi17. Rozwój zawodowy tej grupy specjalistów przypomina ścieżkę rozwoju zawodowego, jaką wcześniej przeszli koordynatorzy pieczy zastępczej.
W zmianie zawartej w art. 1 pkt 9 lit. b do art. 34 ustawy z 2019 r. dodaje się przepis ust. 1a stanowiący o tym, że regionalne ośrodki polityki społecznej, którym ustawodawca powierzył zadanie organizowania obowiązkowych szkoleń z zakresu:
a) zarządzania i organizacji usług społecznych,
b) opracowywania i realizacji indywidualnych planów usług społecznych,
c) organizacji społeczności lokalnej,
– dla dyrektorów centrów, organizatorów usług społecznych, organizatorów społeczności lokalnej i koordynatorów, będą organizować te szkolenia nie rzadziej niż raz w roku. Zmiana ta ma spowodować zwiększenie liczby szkoleń oferowanych w skali kraju, co jest istotne w kontekście określonych w ustawie wymagań na niektórych stanowiskach pracy w centrum. Przepis ten koresponduje ze wskazanym już wcześniej rozwiązaniem dopuszczającym odbycie obowiązkowego szkolenia przez osoby podejmujące pracę na wspomnianych stanowiskach w nowo tworzonych centrach w okresie jednego roku od ich utworzenia. Dodany przepis dąży do zapewnienia dostępności tych szkoleń w odpowiednim okresie. Zarazem należy zaznaczyć, że regionalnym ośrodkom polityki społecznej pozostawia się swobodę w zakresie sposobu realizacji zadania szkoleniowego. Regionalny ośrodek polityki społecznej może przykładowo realizować to zadanie, organizując szkolenia samodzielnie, we współpracy z innymi regionalnymi ośrodkami polityki społecznej lub przy pomocy innych podmiotów zewnętrznych.
Zmiany w art. 1 pkt 9 w lit. a i c (dotyczy art. 34 ustawy z 2019 r.) dostosowują numerację przywoływanych w tych przepisach jednostek redakcyjnych do zmian wynikających z projektowanych przepisów (dodanie nowych przepisów w art. 30 i art. 33 ustawy z dnia Raport RdsS, 2023, s. 105-131. 2019 r. spowodowało konieczność dokonania zmian w oznaczaniu jednostek redakcyjnych – dodane zostały ustępy w dotychczasowych jednostkach redakcyjnych, które nie zawierały ustępów).
W zmianie zawartej w art. 1 pkt 10 (dodawany art. 34a) nakładane jest na regionalne ośrodki polityki społecznej zadanie prowadzenia działań o charakterze informacyjnym i doradczym dla zainteresowanych gmin w zakresie dotyczącym utworzenia i działalności centrum. Proponowana regulacja w dużym stopniu sankcjonuje istniejący w chwili obecnej stan faktyczny. Regionalne ośrodki polityki społecznej prowadzą już działalność wspierającą gminy w tworzeniu centrów usług społecznych, a także wspierającą doradczo centra już funkcjonujące. Takie zaangażowanie regionalnych ośrodków polityki społecznej odpowiada kierunkowo funkcji regionalnych koordynatorów rozwoju usług społecznych i procesów deinstytucjonalizacji, powierzonej im w programie Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego. Powierzenie regionalnym ośrodkom polityki społecznej funkcji regionalnych koordynatorów rozwoju usług społecznych i procesów deinstytucjonalizacji ma na celu upowszechnianie, zgodnie z priorytetami unijnymi, środowiskowych form wsparcia przy zachowaniu wysokiej jakości realizowanych usług społecznych. W celu prowadzenia działań informacyjnych i doradczych regionalne ośrodki polityki społecznej korzystają ze środków unijnych alokowanych w Polsce w ramach perspektywy finansowej 2021–2027. Wprowadzenie projektowanej regulacji nie pociąga więc za sobą nowych skutków finansowych.
Dodanie art. 34b ma na celu umożliwienie przyjęcia przez Radę Ministrów rządowego programu dofinansowania wynagrodzeń (oraz kosztów składek od tych wynagrodzeń) pracowników określonych w tym programie, zatrudnionych w centrach usług społecznych.
Rada ds. Społecznych NRR w opinii z dnia 12 lutego 2024 r. na podstawie przeprowadzonych analiz stwierdziła, że w Polsce „od kilkunastu lat postępuje proces obniżania się względnego poziomu wynagrodzeń pracowników świadczących usługi społeczne”18 i znacząco wzrasta liczba specjalistów o wynagrodzeniach bliskich płacy „Wyzwania dla polityki społecznej państwa związane z zagwarantowaniem odpowiedniego poziomu wynagrodzeń specjalistów zatrudnionych w sektorze usług społecznych”, opinia Rady do spraw Społecznych NRR przyjęta 12 lutego 2024 r., s. 2, https://www.prezydent.pl/aktualnosci/narodowa-rada-rozwoju/aktualnosci/rada-ds-spolecznych-o-wynagrodzeniach-w-sektorze-uslug-spolecznych,83462. Opinia została przekazana Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, a następnie zaprezentowana na posiedzeniu Zespołu do spraw Usług Publicznych Rady Dialogu Społecznego w dniu 24 czerwca 2024 r. z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. minimalnej. W rekomendacjach Rada wskazała na potrzebę pilnego podwyższenia wynagrodzeń specjalistów świadczących usługi społeczne, zaznaczając, że należy to przeprowadzić tak, aby ograniczyć istotne dysproporcje w wynagrodzeniach specjalistów wykonujących pracę o podobnym charakterze, ale zatrudnionych w publicznych placówkach pomocowych przynależących do różnych branż pomocowych lub finansowanych z różnych źródeł.
Kadra centrum usług społecznych pełni bardzo ważną rolę w realizacji zadań państwa oraz samorządów na rzecz dzieci i rodzin, seniorów, osób z niepełnosprawnościami, osób z zaburzeniami psychicznymi oraz innych osób potrzebujących wsparcia. Wymagany od osób zatrudnionych w centrum poziom kompetencji i umiejętności interpersonalnych jest wysoki. Znacząca część zatrudnionych pracowników ma wykształcenie wyższe, kwalifikacje specjalistyczne oraz doświadczenie pracy w podmiotach realizujących zadania z zakresu usług społecznych. Z tego względu proponuje się dodanie w ustawie z 2019 r. podstawy prawnej dla Rady Ministrów do możliwości objęcia rządowym programem dofinansowania wynagrodzeń pracowników określonych w tym programie, zatrudnionych w centrach usług społecznych.
Jednocześnie, aby ograniczyć skutki finansowe programu dla gmin, przewidziano możliwość dofinansowania wynagrodzeń z programu rządowego do 100% z budżetu państwa (wyłączono w ustawie stosowanie art. 128 ust. 2 ustawy o finansach publicznych – Dz. U. z 2024 r. poz. 1530, 1572, 1717, 1756 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 39). Zaproponowano również wprowadzenie przepisu, na podstawie którego dofinansowanie wynagrodzeń otrzymanych w ramach programu nie będzie wliczane do podstawy naliczania świadczeń, odszkodowań i innych wypłat wynikających z odrębnych przepisów, w tym dodatkowego wynagrodzenia rocznego i nagród rocznych. Analogiczne do proponowanego wyżej rozwiązania zostały wprowadzone ustawą z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 743) w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej – art. 24 ust. 3–10, w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2024 r. poz. 338, 743 i 858) – art. 63a, oraz w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 49) – art. 187b.
W art. 3 ustawy proponuje się zachowanie w mocy przepisów wykonawczych wydanych podstawie art. 34 ust. 2 ustawy w brzmieniu dotychczasowym, do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Wprowadzenie tego przepisu da niezbędny czas ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego na wydanie nowego rozporządzenia na podstawie zmienionego ustawą upoważnienia ustawowego.
W art. 4 dotyczącym wejścia w życie ustawy przewiduje się, że ustawa wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 2 i 4 (przepisy dotyczące zmian w strukturze organizacyjnej centrum), które wejdą w życie po upływie 5 miesięcy od dnia ogłoszenia, oraz art. 1 pkt 3 i pkt 12 (przepisy dotyczące zastrzeżenia nazwy „centrum usług społecznych” i powiązane z nimi przepisy ujęte w rozdziale 5a „Przepisy karne”), które wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2028 r., co ma dać czas na dostosowanie się podmiotów objętych regulacją do nowych przepisów. Wprowadzenie blisko trzyletniego vacatio legis dla wejścia w życie przepisów dotyczących zastrzeżenia nazwy „centrum usług społecznych” i powiązanych z nimi przepisów ujętych w rozdziale 5a „Przepisy karne” wynika z konieczności dania takiego czasu na spełnienie wymagań określonych w ustawie (zmiana nazwy lub przekształcenie podmiotu), które w sposób realny będą wykonalne we wskazanym terminie. Termin ponad dwuletni na wejścia w życie ww. przepisów jest wystarczający na spełnienie wymagań określonych ustawą zarówno w przypadku podmiotów publicznych, jak i prywatnych.
IV. Skutki społeczno-gospodarcze wprowadzenia ustawy
Wejście w życie przepisów nowelizujących ustawę z 2019 r. przyczyni się zarówno do poprawy funkcjonowania obecnie istniejących centrów, jak i usprawni proces zakładania nowych centrów. Przepisy nowelizujące umożliwią pozyskanie do pracy w centrach wykwalifikowanych pracowników, co wpłynie na zaspokojenie braków kadrowych i jednocześnie przełoży się na jakość świadczonych usług. Rozwój sieci centrów usług społecznych wpłynie na poprawę funkcjonowania społeczności terytorialnych, na których terenie będą działały centra, ponieważ zapewniają one koordynację usług społecznych dostępnych dla wszystkich mieszkańców. Wsparcie udzielane w ten sposób jest kompleksowe i zintegrowane i wpływa na podniesienie jakości życia mieszkańców.
Rozwój sieci centrów usług społecznych wpłynie korzystnie na wykorzystanie lokalnego potencjału organizacji sektora obywatelskiego, a także na nawiązywanie współpracy międzysektorowej w zakresie organizacji i świadczenia usług społecznych. Rozwój sieci centrów usług społecznych wpłynie również pozytywnie na działalność podmiotów gospodarczych (w tym przedsiębiorstw społecznych, mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców) działających na terenie gmin, gdzie działają i powstaną centra usług społecznych, ponieważ znaczna część usług może być wykonywana przez lokalnych usługodawców.
V. Skutki finansowe wprowadzenia ustawy
Projekt w dodawanym art. 34b przewiduje fakultatywne upoważnienie dla Rady Ministrów do przyjęcia rządowego programu dofinansowania wynagrodzeń oraz kosztów składek od tych wynagrodzeń pracowników określonych w tym programie, zatrudnionych w centrum. W projekcie przewidziano, że w przypadku przyjęcia przez Radę Ministrów programu będzie on finansowany z dotacji celowej z budżetu państwa.
Ewentualne skutki finansowe przyjęcia ww. programu będą uzależnione od treści przyjętego programu oraz okresu, w jakim program będzie obowiązywał.
W przypadku dodania art. 34a, w którym nakładane jest na regionalne ośrodki polityki społecznej nowe zadanie prowadzenia działań o charakterze informacyjnym i doradczym dla zainteresowanych gmin, w zakresie dotyczącym utworzenia i działalności centrum, z uwagi na to, że działania te regionalne ośrodki polityki społecznej obecnie faktycznie prowadzą, nie przewiduje się dodatkowych skutków finansowych w tym zakresie dla samorządów województw (prowadzących regionalne ośrodki polityki społecznej).
VI. Konsultacje publiczne i opiniowanie projektu
W połowie października 2024 r. Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej skierował projekt do konsultacji publicznych i opiniowania. Projekt ustawy został przesłany do opinii (z 30-dniowym terminem udzielenia odpowiedzi) do członków konstytuujących stronę pracowników i stronę pracodawców Rady Dialogu Społecznego, przedstawicieli reprezentatywnych organizacji związkowych oraz reprezentatywnych organizacji pracodawców, tj.:
1) Przewodniczącego Forum Związków Zawodowych;
2) Przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”;
3) Przewodniczącego Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych;
4) Prezesa Związku Pracodawców Business Centre Club;
5) Prezesa Związku Rzemiosła Polskiego;
6) Prezesa Związku Przedsiębiorców i Pracodawców;
7) Prezesa Zarządu Pracodawców Rzeczypospolitej Polskiej;
8) Prezydenta Konfederacji Lewiatan;
9) Przewodniczącego Federacji Przedsiębiorców Polskich;
10) Prezesa Zarządu Polskiego Towarzystwa Gospodarczego. Projekt ustawy został ponadto przesłany do opinii (z 14-dniowym terminem udzielenia odpowiedzi) do:
1) Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej;
2) Polskiej Federacji Związkowej Pracowników Socjalnych i Pomocy Społecznej;
3) Związku Gmin Wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej;
4) Związku Województw RP;
5) Unii Metropolii Polskich;
6) Związku Powiatów Polskich;
7) Związku Miast Polskich;
8) Unii Miasteczek Polskich;
9) Ogólnopolskiego Porozumienia Organizacji Samorządowych;
10) Związku Samorządów Polskich;
11) Krajowego Forum Centrów Usług Społecznych;
12) Konwentu Centrów Usług Społecznych;
13) Konwentu Dyrektorów Regionalnych Ośrodków Polityki Społecznej;
14) Stowarzyszenia Samorządowych Ośrodków Pomocy Społecznej FORUM;
15) Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Powiatowych i Miejskich Ośrodków Pomocy Rodzinie CENTRUM;
16) Rady Działalności Pożytku Publicznego. Spośród wyżej wymienionych podmiotów swoje stanowiska dotyczące projektu przesłali: Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Krajowe Forum Centrów Usług Społecznych, Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, Polska Federacja Związkowa Pracowników Socjalnych i Pomocy Społecznej, Unia Metropolii Polskich, Ogólnopolskie Porozumienie Organizacji Samorządowych, Konwent Dyrektorów Regionalnych Ośrodków Polityki Społecznej, Rada Działalności Pożytku Publicznego i Związek Województw RP.
W ramach prowadzonych konsultacji publicznych, projekt ustawy wraz z uzasadnieniem, w dniu 18 października 2024 r. został również zamieszczony na stronie internetowej Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Uwagi do projektu za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłały: centra usług społecznych, ośrodki pomocy społecznej, osoby prywatne i przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego.
W ramach konsultacji odbyło się również 5 spotkań, podczas których przedstawiciele Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej prezentowali projekt ustawy i przyjmowali zgłaszane uwagi:
1) dnia 25 października 2024 r. – z przedstawicielami zarządu Krajowego Forum Centrów Usług Społecznych;
2) dnia 28 października 2024 r. – z przedstawicielami centrów usług społecznych (w spotkaniu wzięło udział ponad 90 osób z centrów usług społecznych w całej Polsce);
3) dnia 4 listopada 2024 r. – z Konwentem Dyrektorów Regionalnych Ośrodków Polityki Społecznej;
4) dnia 4 listopada 2024 r. – z ekspertami współpracującymi z centrami usług społecznych;
5) dnia 14 listopada 2024 r. – z członkami Rady ds. Samorządu Terytorialnego Narodowej Rady Rozwoju.
Ponadto w dniu 11 grudnia 2024 r. przedstawiciele Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wzięli udział w posiedzeniu Rady Działalności Pożytku Publicznego, podczas którego był omawiany projekt ustawy.
Po przeprowadzonych konsultacjach wprowadzono następujące zmiany w projekcie:
1) w art. 1 pkt 2 zrezygnowano z normy doprecyzowującej obligatoryjne elementy struktury centrum, które muszą być zawarte w statucie;
2) w art. 1 pkt 5 zrezygnowano ze zmian obniżających do 2 lat wymagany dla dyrektora centrum staż pracy na stanowisku kierowniczym oraz zrezygnowano z odroczenia obowiązku ukończenia szkolenia z zakresu zarządzania i organizacji usług społecznych przez dyrektora centrum, w okresie roku od utworzenia centrum;
3) w art. 1 pkt 6 zrezygnowano z wymogu 2-letniego doświadczenia na stanowisku kierowniczym dla organizatora usług społecznych;
4) w art. 1 pkt 7 do listy kierunków studiów wyższych, których absolwenci mogą zostać koordynatorami indywidualnych planów usług społecznych, dodano politologię i zdrowie publiczne;
5) w tym samym przepisie wprowadzono zmianę doprecyzowującą, wskazującą, że koordynator indywidualnych planów usług społecznych ma mieć doświadczenie zawodowe w podmiotach wykonujących usługi z zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy;
6) w art. 1 pkt 12 złagodzono sankcje za nieuprawnione używanie nazwy „centrum usług społecznych”, poprzez rezygnację z kary pozbawienia wolności do lat 3 za nieuprawnione używanie nazwy „centrum usług społecznych”;
7) w art. 4 pkt 2 wydłużono o rok czas wejścia w życie przepisów dotyczących zastrzeżenia nazwy „centrum usług społecznych” i penalizacji nieuprawnionego używania nazwy „centrum usług społecznych”, do dnia 1 stycznia 2028 r.
Projekt nie jest objęty zakresem prawa Unii Europejskiej.
Projekt ustawy nie wymaga przedstawienia właściwym organom i instytucjom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji lub uzgodnienia.
Projekt ustawy w zakresie, w jakim wprowadza przepisy regulujące używanie nazwy „centrum usług społecznych” oraz wprowadza sankcję za nieuprawnione posługiwanie się tą nazwą, może objąć podmioty będące przedsiębiorcami, którzy takiej nazwy używają dla prowadzonej przez siebie działalności nieopartej na ustawie z 2019 r. W konsekwencji projekt może dotyczyć praw i obowiązków przedsiębiorców lub ich praw i obowiązków wobec organów administracji publicznej. Jak już wskazano powyżej, zastrzeżenie nazwy „centrum usług społecznych” jest niezbędne i zagwarantuje potencjalnym użytkownikom usług społecznych (często osobom starszym, chorym, niepełnosprawnym), do których kierowane są usługi społeczne przewidziane w programach usług społecznych, że usługi te będą realizowane zgodnie z prawem, ze standardami określonymi w ustawie oraz zgodnie z obowiązującymi w danej gminie programami usług społecznych. W celu proporcjonalnego nałożenia obowiązków wynikających z projektowanej ustawy zaproponowano odroczenie wejścia w życie tych przepisów (art. 1 pkt 3 i pkt 12) do 1 stycznia 2028 r., co zagwarantuje czas niezbędny dla przedsiębiorców na dostosowanie się do wprowadzanych przepisów.
Nie ma możliwości podjęcia alternatywnych w stosunku do projektowanej ustawy środków umożliwiających osiągnięcie zamierzonego celu.
Projektowane przepisy są zgodne z zasadami proporcjonalności, uzasadnionego i niedyskryminującego charakteru. Przepisy projektu ustawy są uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego i tym samym nie wykraczają poza to, co niezbędne. Projekt ustawy nie wywiera wpływu na obszar danych osobowych. W związku z tym nie przeprowadzono oceny skutków ochrony danych osobowych, o której mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).
Projekt ustawy nie zawiera przepisów technicznych w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), w związku z tym nie podlega notyfikacji.
Projekt nie zawiera przepisów regulacyjnych lub przepisów określających wymogi dotyczące świadczenia usług transgranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2023 r. poz. 334).
W założeniu projektodawców w związku z nowelizacją nie zachodzi potrzeba zmiany norm prawnych zawartych w dotychczasowym akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 34 ust. 2 ustawy z 2019 r., w związku ze zmianą brzmienia przepisu upoważniającego do wydania rozporządzenia, dokonywaną w art. 1 pkt 9 projektu. Jedyną zmianą pociągającą za sobą konieczność wydania nowego rozporządzenia na podstawie upoważnienia ustawowego z art. 34 ust. 2 ustawy z 2019 r., jest zmiana numeracji przywołanych w tym upoważnieniu jednostek redakcyjnych. Z tego powodu projektodawca przyjął, że projekt nowego rozporządzenia nie będzie stanowić projektu podstawowego aktu wykonawczego, niezbędnego do wykonania projektowanej regulacji. Stąd też do uzasadnienia nie załączono projektu aktu wykonawczego ani projektu założeń aktu wykonawczego. Załącznik Tabela. Centra usług społecznych powstałe w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 1 lutego 2025 r.
Typ gminy: Data M – miejska rozpoczęcia Lp. Gmina Województwo W – wiejska działalności M/W – mieszana* przez CUS
1 Aleksandrów Kujawski kujawsko-pomorskie W 1.01.2025 2 Brodnica kujawsko-pomorskie M 1.04.2024 3 Chełmno kujawsko-pomorskie W 1.01.2025 4 Fabianki kujawsko-pomorskie W 1.01.2025 5 Golub-Dobrzyń kujawsko-pomorskie W 1.07.2024 6 Lisewo kujawsko-pomorskie W 1.09.2024 7 Lubanie kujawsko-pomorskie W 1.01.2025 8 Lubicz kujawsko-pomorskie W 1.10.2024 9 Mrocza kujawsko-pomorskie M/W 1.01.2025 10 Płużnica kujawsko-pomorskie M 1.04.2024 11 Rogowo kujawsko-pomorskie W 1.01.2025 12 Sępólno Krajeńskie kujawsko-pomorskie M/W 1.04.2024 13 Solec Kujawski kujawsko-pomorskie M/W 1.04.2024 14 Toruń kujawsko-pomorskie M 1.01.2022 15 Więcbork kujawsko-pomorskie M/W 1.01.2025 16 Włocławek (gmina) kujawsko-pomorskie W 1.08.2024 17 Czarnków wielkopolskie W 1.06.2021 18 Dopiewo wielkopolskie W 1.01.2024 19 Jarocin wielkopolskie M/W 1.10.2021 20 Kramsk wielkopolskie W 1.04.2021 21 Krotoszyn wielkopolskie M/W 30.12.2023 22 Pleszew wielkopolskie M/W 1.01.2024 23 Pniewy wielkopolskie W 1.01.2024 24 Rawicz wielkopolskie M/W 1.04.2021 25 Rokietnica wielkopolskie W 1.01.2024 26 Rychwał wielkopolskie M/W 1.10.2021 27 Swarzędz wielkopolskie M/W 1.01.2024 28 Szydłowo wielkopolskie W 1.01.2024 29 Śrem wielkopolskie M/W 1.01.2024 30 Trzcianka wielkopolskie M/W 5.01.2021 31 Czarnia mazowieckie W 1.05.2021 32 Grabów nad Pilicą mazowieckie W 1.01.2023 33 Kozienice mazowieckie M/W 1.01.2021 34 Milanówek mazowieckie M 1.08.2021 35 Mława mazowieckie M 1.01.2024 36 Mszczonów mazowieckie M/W 1.07.2021 37 Słupno mazowieckie W 1.01.2022 38 Sochaczew mazowieckie M 1.01.2021 39 Wiązowna mazowieckie W 1.05.2021 40 Wieniawa mazowieckie W 1.07.2021 41 Zbuczyn mazowieckie W 1.01.2025 42 Żabia Wola mazowieckie W 1.01.2022 43 Żyrardów mazowieckie M 1.07.2021 44 Będzino zachodniopomorskie W 1.01.2025 45 Goleniów zachodniopomorskie M/W 1.10.2021 46 Karlino zachodniopomorskie M/W 1.11.2024 47 Kołobrzeg zachodniopomorskie M 1.04.2023 48 Koszalin zachodniopomorskie M 1.07.2021 49 Łobez zachodniopomorskie M/W 1.05.2022 50 Mielno zachodniopomorskie M/W 1.01.2025 51 Pełczyce zachodniopomorskie M/W 1.01.2025 52 Polanów zachodniopomorskie M/W 1.01.2025 53 Police zachodniopomorskie M/W 1.01.2025 54 Resko zachodniopomorskie M/W 1.01.2020 55 Świdwin zachodniopomorskie W 4.04.2021 56 Cewice pomorskie W 1.01.2025 57 Chmielno pomorskie W 1.01.2025 58 Czarna Dąbrówka pomorskie W 1.01.2024 59 Czersk pomorskie M/W 1.01.2021 60 Krynica Morska pomorskie M 1.01.2025 61 Pruszcz Gdański pomorskie W 1.01.2025 62 Skarszewy pomorskie M/W 1.01.2024 63 Słupsk (gmina) pomorskie W 1.01.2021 64 Bojszowy śląskie W 1.10.2021 65 Czeladź śląskie M 1.01.2025 66 Goleszów śląskie W 1.06.2022 67 Łaziska Górne śląskie M 1.04.2021 68 Mikołów śląskie M 1.01.2025 69 Radzionków śląskie M 1.01.2025 70 Ruda Śląska śląskie M 1.01.2025 71 Woźniki śląskie M/W 1.01.2025 72 Górno świętokrzyskie W 1.01.2022 73 Ługów świętokrzyskie M/W 1.10.2024 74 Mniów świętokrzyskie W 1.04.2024 75 Ostrowiec Świętokrzyski świętokrzyskie M 1.01.2025 76 Połaniec świętokrzyskie M/W 1.01.2025 77 Starachowice świętokrzyskie M 1.01.2021 78 Stopnica świętokrzyskie M/W 1.07.2024 79 Zagnańsk świętokrzyskie W 1.04.2024 80 Głogów dolnośląskie M 1.01.2025 81 Jedlina-Zdrój dolnośląskie M 1.01.2023 82 Pieszyce dolnośląskie M/W 1.01.2022 83 Prusice dolnośląskie M/W 16.02.2022 84 Żmigród dolnośląskie M/W 1.02.2025 85 Bełżyce lubelskie M/W 1.07.2021 86 Łuków lubelskie W 1.09.2023 87 Opole Lubelskie lubelskie M 1.03.2021 88 Świdnik lubelskie M 4.04.2021 89 Wojcieszków lubelskie W 1.05.2021 90 Alwernia małopolskie M/W 1.05.2021 91 Klucze małopolskie W 1.01.2022 92 Myślenice małopolskie M/W 1.04.2021 93 Skawina małopolskie M/W 1.01.2023 94 Tarnów małopolskie M 1.01.2022 95 Adamówka podkarpackie W 1.07.2021 96 Bukowsko podkarpackie W 1.09.2021 97 Dębica podkarpackie W 1.01.2022 98 Tryńcza podkarpackie W 1.05.2021 99 Elbląg warmińsko-mazurskie M 1.07.2021 100 Górowo Iławieckie warmińsko-mazurskie W 1.01.2021 101 Kurzętnik warmińsko-mazurskie W 1.01.2021 102 Srokowo warmińsko-mazurskie W 1.05.2021 103 Międzyrzecz lubuskie M/W 1.01.2025 104 Szczaniec lubuskie W 1.06.2020 105 Zielona Góra lubuskie M 1.01.2025 106 Łapy podlaskie M/W 1.08.2021 107 Stawiski podlaskie M/W 1.06.2021 108 Gogolin opolskie M/W 1.07.2021 Źródło: Dane zebrane w ramach monitoringu prowadzonego przez Radę do spraw Społecznych NRR. Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych
Jednostka Zgłaszający Lp. Proponowane brzmienie Uzasadnienie Ustalenia redakcyjna uwagę
Konsultowanie programu usług społecznych znacznie wydłuży drogę wdrażania PUS. Konsultacje prowadzone są w procesie diagnozy potrzeb i potencjału społeczności lokalnej i tyle konsultacji jest wystarczających. Środki na PUSy planuje się wcześniej lub pozyskuje ze źródeł zewnętrznych, np. unijnych, w których zakłada się szczegółowe usługi, gdyż pozostawienie na poziomie ogólnym budżetu unijnego nie spowodowałoby zatwierdzenia wniosku o dofinansowanie.
Uwaga nieuwzględniona. Uważamy, że jest to niepotrzebny zapis. Tak, jak Konsultacje społeczne zwiększą CUS Kołobrzeg, wskazano w uzasadnieniu, konsultacjom podlega trafność oferty usługowej w Ogólnopolskie diagnoza potrzeb i potencjału wspólnoty samorządowej ramach programu usług
1. Art. 1 pkt 1 Porozumienie Usunąć przepis w zakresie usług społecznych. Diagnoza jest podstawą społecznych. Liczne głosy w Organizacji utworzenia Programu. Konsultacje społeczne obu tych konsultacjach za zasadnością Samorządowych dokumentów wydłużą tylko czas ich tworzenia, ponadto, zawartego w projekcie zgodnie z art. 4 ust. 4 „Opracowywanie, przyjmowanie, rozwiązania. realizowanie i ocena programów usług społecznych należy do zadań własnych gminy o charakterze fakultatywnym.”, a obligatoryjność konsultacji tego dokumentu może doprowadzić Gminy do rezygnacji z przygotowania Programu i pozostania wyłącznie przy Diagnozie. Podsumowując, zrezygnowalibyśmy z dodania ustępu 1a w art. 4, uważamy poddanie Programu konsultacjom za zbędne (ponieważ konsultowana jest Diagnoza, na bazie której powstaje Program). „1a. Przyjęcie programu Z uwagi na to, że zgodnie z Art. 21. 1. „Na podstawie Uwaga nieuwzględniona. usług społecznych, a także wniosków wynikających z rozeznania potrzeb i Konsultacje społeczne zwiększą CUS-y kujawsko-
2. Art. 1 pkt 1 zmiana programu potencjału wspólnoty samorządowej w zakresie usług trafność oferty usługowej w pomorskie poprzedzona jest może być społecznych centrum opracowuje diagnozę potrzeb i ramach programu usług przeprowadzeniem potencjału wspólnoty samorządowej w zakresie usług społecznych. Liczne głosy w konsultacji projektu społecznych.” i jest ona poddawana konsultacjom konsultacjach za zasadnością programu albo zmiany społecznym ze wspólnotą samorządową. To właśnie ta zawartego w projekcie programu z mieszkańcami diagnoza najczęściej jest podstawą do tworzenia rozwiązania. tej gminy, w trybie, o programów usług społecznych. którym mowa w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 609 i 721” „… jest poprzedzone wykonaniem strategii rozwoju usług społecznych w gminie, jako działania Propozycja nieuwzględniona. Nie kierunkowego i ma podstaw prawnych do wskazującego możliwości przywoływania tego typu gminy w realizacji dokumentu w ustawie. Strategie OPS Czechowice- poszczególnych usług i
3. Art. 1 pkt 1 rozwoju usług społecznych są Dziedzice ewentualne deficyty w tym przygotowywane w ramach zakresie – co stanowić realizacji programów unijnych będzie punkt odniesienia do (FERS) i rządowych strategii koprodukcji usług. Centrum (SRUS). w raz z partnerami lokalnymi animuje prace nad stworzeniem strategii rozwoju usług społecznych.” Konsultacja społeczna diagnozy jako stanu faktycznego jest niepotrzebna. Spotkanie Diagnoza, o której mowa w art. 21 ust. 1, jest Propozycja nieuwzględniona. Nie ekspertów Dodać przepis uchylający przekazywana wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi wszędzie przygotowywanie Spotkanie CUS obowiązek konsultacji miasta oraz radzie gminy. Zastanawia nas, w jakim celu diagnozy ma charakter w pełni
4. Art. 1 pkt 1 Ogólnopolskie diagnozy potencjału i jeszcze raz konsultować ze wspólnotą samorządową, partycypacyjny, dlatego wymóg Porozumienie potrzeb społeczności skoro sama diagnoza to jest wynik przeprowadzonych konsultacji tego dokumentu Organizacji lokalnej badań (ankiet, spotkań itp.) przez specjalistów, którzy na warto utrzymać. Samorządowych podstawie pozyskanych informacji od społeczności lokalnej, opracowali raport dostępny na stronie CUS. Sama diagnoza potrzeb i potencjału wypływa z wspólnoty samorządowej. Wprowadzenie szczegółowej organizacji centrum, w tym nazw komórek i stanowisk do statutu jest niepotrzebne i niestosowane, każda zmiana organizacji centrum wymagać będzie zmiany statutu, co jest długotrwałe, nie Przeniesienie zapisów Uwaga częściowo uwzględniona. pozwoli na elastyczne i sprawne wprowadzenie nowych dotyczących struktury Propozycja art. 1 pkt 2 po
5. Art. 1 pkt 2 Elbląski CUS usług, modyfikacji dotychczasowych, wbrew treści art. centrum z ust. 1 do ust. 2 konsultacjach ma w większym 23 ust 5 ustawy. Nadto wprowadzenie struktury art. 12 (regulamin CUS) stopniu charakter ramowy. centrum do statutu bez odwołania do art. 23 ustawy, narusza ten artykuł. Szczegółowa organizacja centrum z uwzględnieniem komórek organizacyjnych i stanowisk winna znajdować się w regulaminie organizacyjnym cus. Każda zmiana stanowiska wiązałaby się ze zmianą statutu. Zasadnym jest by te kwestie uregulowane były Ogólnopolskie w Regulaminie organizacyjnym. Uwaga częściowo uwzględniona. Porozumienie Zapisy dotyczące stanowisk w danym CUS powinny się Propozycja art. 1 pkt 2 po
6. Art. 1 pkt 2 Organizacji Wykreślenie „i stanowiska” znaleźć w regulaminie organizacyjnym CUS, który jest konsultacjach ma w większym Samorządowych, łatwiej zmienić. W przypadku każdej zmiany w stopniu charakter ramowy. Spotkanie CUS strukturze CUS nie będzie potrzeby zmiany statutu przez radę gminy. zupełnie zbędne i chybione jest wprowadzanie w drodze ustawy – ochrony prawnej dla nazwy „centrum usług
Uwaga nieuwzględniona. społecznych”. Po pierwsze bowiem – należy zauważyć, Zasadność prawnej ochrony że takiej ochrony nazewnictwa nie wprowadzano dotąd nazwy „centrum usług nie tylko dla innych jednostek organizacyjnym pomocy społecznych” jest wyjaśniona społecznej, ale także dla innych instytucji czy organów PFZPSiPS szczegółowo w uzasadnieniu do państwa funkcjonujących na podstawie przepisów
Art. 1 pkt 3 w Unia Metropolii projektu ustawy. W wyniku prawa. Przykładowo – nikt nie zastrzega nazwy
7. zw. z art. 1 Polskich Usunąć przepisy konsultacji wydłużono vacatio „jednostka ratowniczo-gaśnicza” jako podmiotu ochrony pkt 12 MRPiPS legis na wejście w życie przeciwpożarowej. Jest bowiem oczywiste, że określona Burmistrz Radlina przepisów dotyczących prawnej nazwa instytucji lub organu ściśle związana jest i ochrony nazwy „centrum usług determinuje przypisane jej zadania lub ustawową społecznych”. Ponadto funkcję. W drugiej kolejności wskazujemy, że nazwy złagodzone zostały przepisy jednostek pomocy społecznej ewaluują (np. ośrodek rozdziału 5a „Przepisy karne”. pomocy społecznej – to dziś także m.in. MOPS, MOPR, MGOPS) i powstaje uzasadniona wątpliwości, co do zakresu ww. ochrony nazwy „CUS” gdyby samorząd zdecydował o jej modyfikacji np. poprzez dodanie właściwej miejscowo nazwy lub patrona. Nadto, jak słusznie zauważa projektodawca – centra usług społecznych funkcjonowały już przed 2019 r. jako np. organizujące określony rodzaj pomocy/wsparcia i trudno oczekiwać oraz wymagać, by w przewidzianym czasie tj. do 2027 r., nazwa ta została teraz zmieniona wraz z wszystkimi tego ograniczeniami i negatywnymi konsekwencjami (kosztami), których projektodawca nie uwzględnił. Wprowadzenie przepisu jest zbędne. Nazwy innych jednostek realizujących zadania pomocy społecznej, np. OPS, nie mają ochrony prawnej. Zastrzeżenia może wzbudzić m.in. propozycja wprowadzenia przepisów dotyczących ochrony prawnej nazwy „centrum usług społecznych” i przepisów karnych. Należy zwrócić uwagę na fakt, że w przypadku jednostek działających w obszarze pomocy społecznej i na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej nie przewidziano podobnych rozwiązań. Nie zastrzega się nazw dla podmiotów takich jak „noclegownia”, „schronisko”, „mieszkanie treningowe lub wspomagane”. Akty normatywne przewidują jednakże „kto” może prowadzić daną placówkę/jednostkę i jaki powinna spełniać standard świadczonych usług. W Radlinie działa centrum usług społecznych od 2017 r. niezależne od OPS. art. 23 w ust. 2 pkt 1 Propozycja nieuwzględniona. Dookreślenie minimalnej liczby koordynatorów otrzymuje brzmienie: Opracowanie wskaźnika indywidualnych planów usług wynika z zapewnienia
„1) pkt 2 - wchodzą referencyjnego dotyczącego ciągłości pracy tych specjalistów w zakresie
Art. 1 pkt 4 organizator usług zatrudnienia KIPUS w CUS
8. MOPS Głogów przyznawania usług i opracowywania indywidualnych lit. a społecznych, koordynatorzy wymaga przeprowadzenia planów usług społecznych podczas ich nieobecności w indywidualnych planów pogłębionej analizy w zakresie pracy spowodowanej chorobą, czy zaplanowanym usług społecznych w liczbie funkcjonowania lokalnych wypoczynkiem. dostosowanej do potrzeb systemów usług społecznych. wynikających z Przy ustalaniu standardu uwarunkowań lokalnych nie zatrudnienia ww. specjalistów mniejszej niż 2 powinno się wziąć pod uwagę koordynatorów m.in. liczbę mieszkańców danej indywidualnych planów gminy, zakres usług społecznych usług społecznych oraz dostępnych dla mieszkańców i mogą wchodzić inni założenia organizacyjne związane pracownicy centrum”. z opracowywanymi lokalnymi programami rozwoju usług społecznych w ramach wdrażania polityki deinstytucjonalizacji (uśrodowiskowienia) działań pomocowych. Ze względu na brak szczegółowych danych w tym zakresie nie zdecydowano się na wprowadzenie takiej regulacji w niniejszym projekcie ustawy. Propozycja nieuwzględniona. Jak pokazuje praktyka, praca koordynatora indywidualnych planów usług społecznych obejmuje również pracę w terenie. Są to jednak sytuacje szczególne, gdy mieszkańcy nie są Dodać przepis mówiący o w stanie przyjść osobiście do CUS. pracy w terenie
Art. 1 pkt 4 Spotkanie Metodyka pracy KIPUS została tak
9. koordynatorów Taki przepis usankcjonuje stan faktyczny. lit. a ekspertów zaprojektowana, żeby odróżniała indywidualnych planów się od pracy terenowej usług społecznych pracowników socjalnych zatrudnionych w OPS i miała charakter bardziej uzgodnieniowy niż kontrolny. Stąd rezygnacja z przeprowadzania wywiadu środowiskowego w domach mieszkańców.
10. Art. 1 pkt 4 MRPiPS Usunąć przepis Wskazana w projekcie propozycja uzupełnienia składu Uwaga nieuwzględniona. CUS już lit. a zespołu do spraw organizowania usług społecznych w stosują takie rozwiązanie, które centrum o możliwość włączenia w skład zespołu innych usprawnia działanie zespołów ds. pracowników centrum (zmiana do art. 23 ust. 2 pkt 1) organizowania usług społecznych. jest niejasna. Może ona spowodować wątpliwości Zaproponowane w projekcie interpretacyjne i zupełną dowolność w formułowaniu rozwiązanie jest legitymizacją składu zespołu. dobrych praktyk CUS w tym zakresie. Zaproponowana zmiana w art. 23 ust. 6 jest bardzo dobra. Dotychczas COM nie mogą funkcjonować w CUS, gdyż zapewniają one pobyt całodobowy. Stanowi to ogromną barierę w powstawaniu nowych centrów usług społecznych. Jako Ośrodek Pomocy Społecznej w Sępólnie Krajeńskim od wielu lat czyniliśmy starania w kierunku pozyskania środków na budowę Centrum Opiekuńczo Mieszkalnego i otrzymaliśmy czteromilionowe dofinansowanie zadania. Z chwilą
Art. 1 pkt 4 CUS Sępólno przekształcenia nie możemy dokończyć realizacji 11. lit. b Krajeńskie naszego przedsięwzięcia, gdyż jest to niezgodne z obowiązującą ustawą o cus. Planując budowę COM braliśmy pod uwagę fakt funkcjonowania jednostki w strukturze OPS. Zastosowano wiele rozwiązań mających na celu minimalizację kosztów funkcjonowania (między innymi obsługa i kadra zarządzająca). Otwarcie COM zaplanowano na 1 lutego 2025 roku. Wszystko wskazuje, iż powyższe terminy zostaną zachowane. Prosimy o uwzględnienie również terminów obowiązywania zmian ustawy w tej kwestii.
Uwaga nieuwzględniona. Po wykreśleniu tego przepisu to regulacje prawne dotyczące danych jednostek zapewniających
Art. 1 pkt 4 Uchylenie ust. 6 stwarza zagrożenie, że centra usług
12. Elbląski CUS Usunąć przepis całodobowy pobyt będą lit. b społecznych przejmą wszystkie placówki całodobowe. decydujące w zakresie możliwości ich funkcjonowania w ramach struktury organizacyjnej centrum usług społecznych. Wobec osoby zarządzającej centrum usług społecznych powinny być postawione wyższe wymagania niż wobec pozostałych kluczowych pracowników centrów, tj. OUS, OSL, KIPUS. Warto zaznaczyć, że od organizatora pomocy społecznej, kierującego zespołem pomocy społecznej, czyli jedną z gałęzi funkcjonowania cus wymaga się spełnienia wymogu 3-letniego doświadczenia. Mając na uwadze skalę/rodzaj zadań realizowanych przez CUS osoba zatrudniona na stanowisku dyrektora powinna mieć w miarę możliwości możliwie najwyższe kompetencje (doświadczenie zawodowe, wykształcenie, kwalifikacje), by sprostać zadaniom stawianym przed CUS. Doświadczenie zawodowe w wymiarze 3 lat na Elbląski CUS stanowisku kierowniczym w podmiotach wykonujących Ogólnopolskie usługi z zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z Porozumienie 2019 r., nie jawi się jako zbyt wygórowany wymóg, a Organizacji jego obniżenie może odbić się na jakości zarządzania, a
Art. 1 pkt 5 Samorządowych Uwaga zasadna, została
13. Usunąć przepis tym samym na jakości usług świadczonych przez CUS. lit. b PFZPSiPS uwzględniona w projekcie. Takie standardy obowiązują, zgodnie z art. 122 ustawy o Spotkanie pomocy społecznej, osoby kierujące jednostkami ekspertów organizacyjnymi pomocy społecznej (a takim Spotkanie CUS podmiotem jest również CUS) – tworzenie zatem KK NSZZ „S” odrębnych standardów dla dyrektorów CUS i odrębnych dla pozostałych osób kierujących jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej jest niezasadne. W art. 122 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej – pozostawiono nadal przepis, iż osoby kierujące jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej (w tym więc CUS) są obowiązane posiadać co najmniej 3-letni staż pracy w pomocy społecznej oraz specjalizację z zakresu organizacji pomocy społecznej. Dotąd więc wymóg określonego stażu był dla ww. kierujących CUS liczony jako ten sam okres 3-letni. A zatem, w przypadku przyjęcia przepisów różnicujących wymagany staż w ww. zakresach – pojawia się uzasadniona wątpliwość interpretacyjna, co do ww. wymogów i ich spełnienia w określonym przypadku. Dyrektor CUS powinien mieć doświadczenie takie jak kierownik OPS i jak podległy mu organizator pomocy społecznej. To obniżenie standardów. Ważne jest, żeby osoba obejmująca stanowisko kierownicze miała kwalifikacje i doświadczenie, zwłaszcza na początku działalności. Nie można zmieniać przepisów ustawy o pracownikach samorządowych incydentalnie dla wąskiej grupy pracowników, zwłaszcza kadry kierowniczej urzędników szczebla samorządowego.
Art. 1 pkt 5 KK NSZZ „S” Uwaga zasadna, została
14. Usunąć przepis Propozycja wprowadzenia przepisu, na podstawie lit. c MRPiPS uwzględniona w projekcie. którego w okresie roku od dnia utworzenia centrum, dyrektorem centrum będzie mogła być osoba, która nie ukończyła szkolenia z zakresu zarządzania i organizacji usług społecznych w zaproponowanej formie może nie zagwarantować tego, by centrum usług społecznych kierowane było przez odpowiednio przygotowaną osobę. Propozycja zmiany brzmienia na:
Uwaga nieuwzględniona. Ważne „3. W okresie roku od dnia Z uwagi na możliwą rotację kadry, ważne jest aby dać jest, żeby osoba obejmująca utworzenia zatrudnienia w możliwość uzupełnienia kursu w okresie roku od
Art. 1 pkt 5 CUS-y kujawsko- stanowisko kierownicze w CUS
15. centrum, dyrektorem tego Zatrudnienia. Jest to również uzasadnione tym, że ROPS-lit. c pomorskie miała odpowiednie kwalifikacje i centrum może być osoba, y zostały zobligowane do prowadzenia takich szkoleń nie znała specyfikę pracy centrum która nie spełnia wymogu, o rzadziej niż raz w roku. usług społecznych. którym mowa w ust. 2 pkt 4.” Propozycja zmiany Z uwagi na możliwą rotację kadry, ważne jest aby dać brzmienia na: możliwość uzupełnienia kursu w okresie roku od Uwaga nieuwzględniona. Ważne „2. W okresie roku od dnia Zatrudnienia. Jest to również uzasadnione tym, że ROPS- jest, żeby osoba obejmująca CUS-y kujawsko-utworzenia zatrudnienia w y zostały zobligowane do prowadzenia takich szkoleń nie stanowisko specjalistyczne w CUS
16. Art. 1 pkt 6 pomorskie centrum, organizatorem rzadziej niż raz w roku. miała odpowiednie kwalifikacje i Spotkanie CUS usług społecznych w tym Z uwagi na możliwą rotację kadry, ważne jest aby dać znała specyfikę pracy w centrum centrum może być osoba, możliwość uzupełnienia kursu w okresie roku od usług społecznych. która nie spełnia wymogu, o Zatrudnienia. Jest to również uzasadnione tym, że ROPS-którym ust. 1 pkt 3.” y zostały zobligowane do prowadzenia takich szkoleń nie rzadziej niż raz w roku. Jeżeli ten zapis nie będzie zmieniony, to zapis ust. 1 jest martwy dla istniejących centrów, ponieważ ROPS szkoli wyłącznie pracowników ops-ów i cus-ów. Nikt spoza tej grupy pracowników nie jest w stanie spełnić wymogu posiadania odpowiedniego szkolenia. Propozycja niezasadna i nieprzejrzysta w swej konstrukcji. Wymogiem ustawowym do wykonywania zawodu art. 30 ust. 1 pkt 1: pracownika socjalnego jest spełnia wymogi ukończenie konkretnego kierunku przewidziane do OPS Czechowice- studiów (praca socjalna) lub
17. Art. 1 pkt 7 wykonywania zawodu Dziedzice studiów podyplomowych z pracy pracownika socjalnego i socjalnej. W zamierzeniu ukończyła studia wyższe na projektodawcy przepis ma jednym z kierunków: poszerzyć dostęp do zatrudnienia na stanowisku koordynatora indywidualnych usług społecznych, a nie go zawężać. Zmiana zawarta w art. 1 pkt 7 i 11 projektu (dot. art. 30 i Uwaga nieuwzględniona. 47 ustawy) dotyczy wymogów zatrudnienia na Środowisko CUS, w tym Krajowe stanowisku koordynatora indywidualnych planów usług Forum CUS, zgłasza duże społecznych. W projekcie założono, że zadania trudności w pozyskaniu osób wykonywane przez koordynatora usług społecznych mających uprawnienia (choć jak sami przyznają autorzy projektu zmian są pracowników socjalnych, które Ogólnopolskie Usunąć zmiany tożsame z zadaniami realizowanymi w ramach można zatrudnić na stanowisku Porozumienie
18. art. 1 pkt 7 wprowadzone do art. 30 ust. pogłębionej pracy socjalnej) nie są formą pracy koordynatorów. Jednocześnie Organizacji 1 pkt 1 socjalnej. Ten sztuczny zabieg – merytorycznie zwracają uwagę, że wymóg ten Samorządowych nieuzasadniony – ma na celu poprawić sytuację kadrową jest sztuczny, ponieważ CUS i ominąć ustawowy wymóg świadczenia pracy odpowiednie kompetencje do socjalnej wyłącznie przez pracowników socjalnych. fachowego wykonywania pracy Dostrzegając problem z rekrutowaniem pracowników koordynatora IPUS mają nie tylko socjalnych w pomocy społecznej należy zaznaczyć, że pracownicy socjalni, ale także inni warto wypracować inne niż proponowane w projekcie specjaliści pomocowi. zaradzenie opisanym trudnościom niż sztuczne eliminowanie pracy socjalnej (jej standardami, bogatymi doświadczeniami w jej wdrażaniu, bogatą paletą metod, narzędzi i instrumentów do jej stosowania) jako jednego z kluczowych elementów pakietu usług społecznych oferowanych przez CUS. Do listy kierunków w art. 30 Propozycja częściowo Spotkanie ust. 1 pkt 1 dodać
19. Art. 1 pkt 7 uwzględniona – dodano ekspertów politologię, zarządzanie i politologię. ekonomię
Art. 30. 1. Koordynatorem Wprowadzono „politologię” celem zwiększenia indywidualnych planów możliwości zatrudnienia na stanowisku w CUS osób z usług społecznych może być wykształceniem wyższym z obszaru nauk społecznych, osoba, która: mających wiedzę i umiejętności z zakresu problematyki
1) spełnia wymogi społecznej oraz prawnej i ekonomicznej. A także z uwagi Związek przewidziane do na zmiany demograficzne, w tym mniejszą liczbę
20. Art. 1 pkt 7 Propozycja uwzględniona. Województw RP wykonywania zawodu roczników wchodzących na rynek pracy oraz pracownika socjalnego lub podejmujących studia, w tym ścisłe związanych z ukończyła studia wyższe na pomocą i integracją społeczną. Jednocześnie dającą jednym z kierunków: możliwość wykorzystania absolwentom studiów (…), wyższych na kierunku politologii nabytych umiejętności i
i) politologia; przygotowania do działalności społecznej i politycznej. W art. 30 planuje się zmienić wymagania wobec KIPUS z „ma co najmniej 2-letnie doświadczenie w świadczeniu pracy socjalne” na „ma co najmniej 2-letnie W art. 30 ust. 1 w pkt 2 doświadczenie zawodowe w podmiotach realizujących proponujemy dodanie zadania z zakresu usług społecznych” – jest to zapis zapisu „ma co najmniej 2-Ogólnopolskie nieprecyzyjny, ponieważ może odnosić się do osób letnie doświadczenie Uwaga częściowo uwzględniona. Porozumienie posiadających 2-letnie doświadczenie w podmiocie
21. Art. 1 pkt 7 zawodowe w podmiotach Brzmienie projektowanego Organizacji realizującym zadania z zakresu usług społecznych, ale realizujących zadania z przepisu zostało zmienione. Samorządowych np. na stanowisku administracyjno-biurowym czy zakresu usług społecznych w porządkowym. Taki zapis, wraz z dodaniem możliwości świadczeniu usług ukończenia studiów na określonych kierunkach, a z społecznych”. wykreśleniem obowiązku wymogów jak dla pracowników socjalnych może doprowadzić do sytuacji, gdy na stanowisko KIPUS będą aplikowały osoby bez żadnego doświadczenia w świadczeniu usług społecznych. Nieprecyzyjny zapis: pracownik socjalny pracujący w OPS nie musi mieć doświadczenia w PES realizującym Uwaga częściowo uwzględniona. OPS Czechowice-
22. Art. 1 pkt 7 art. 30 ust. 1 pkt 2 usługi społeczne. Jeśli OPS przekształca się w CUS i Brzmienie projektowanego Dziedzice gmina nie ma zdefiniowanych usług społecznych zgodnie przepisu zostało zmienione. z ustawą, to taki zapis jest wykluczający. art. 30 ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „ma co najmniej 2-letnie doświadczenie zawodowe, wolontariackie lub posiada
Uwaga częściowo uwzględniona. łącznie wymagany 2-letnie
23. Art. 1 pkt 7 MOPS Głogów Brzmienie projektowanego przygotowanie zawodowe przepisu zostało zmienione. uzyskane w ramach stażu zawodowego w podmiotach realizujących zadania z zakresu usług społecznych”. pracownik socjalny pracujący na narzędziach typu
Uwaga nieuwzględniona. kontrakt socjalny, mający doświadczenie w Szkolenie przygotowuje do pracy przeprowadzaniu diagnozy posiada wystarczająca na konkretnym stanowisku i wiedze w zakresie działania z indywidualnym klientem, wymóg jego odbycia jest OPS Czechowice- art. 30 ust. 1 pkt 3 oraz ust. jeśli KIPUS nie odbędzie szkolenia, to wprost nie może
24. Art. 1 pkt 7 funkcjonalny dla zapewnienia Dziedzice 2 być koordynatorem. Pamiętajmy, że kadra pomocy jakości pracy koordynatorów. społecznej to przygotowani specjaliści, którym stawianie Udział w szkoleniach jest dodatkowych wymagań utrudni dostępność do elementem rozwoju zawodowego zajmowania stanowiska, zwłaszcza jeśli nie dostanie się specjalistów pomocowych na szkolenie z powodu nadmiaru chętnych
Uwaga nieuwzględniona. Pracownicy i tak będą musieli podnieść swoje Zaproponowany przepis ma kwalifikacje. Decyzja o utworzeniu CUS nie jest stanowić awaryjne rozwiązanie Usunąć proponowany ust. 2
25. Art. 1 pkt 7 KK NSZZ „S” podejmowana z dnia na dzień, dlatego należy dla nowo powstających centrów w art. 30 zaplanować i umożliwić pracownikom podniesienie w przypadku braku pracowników, swoich kwalifikacji przed powstaniem centrum. spełniających określone w ustawie wymagania (w praktyce często są to osoby, które w dacie powstania centrum są w trakcie uzupełniania wymogów określonych w ustawie).
Uwaga nieuwzględniona. Odbycie Propozycja zmiany szkolenia przez specjalistę brzmienia na: pomocowego przed podjęciem „2. W okresie roku od dnia Z uwagi na możliwą rotację kadry, ważne jest aby dać pracy na danym stanowisku w utworzenia zatrudnienia w CUS-y kujawsko- możliwość uzupełnienia kursu w okresie roku od CUS jest, co do zasady, centrum organizatorem
26. Art. 1 pkt 8 pomorskie Zatrudnienia. Jest to również uzasadnione tym, że ROPS- rozwiązaniem właściwym. społeczności lokalnej w tym Spotkanie CUS y zostały zobligowane do prowadzenia takich szkoleń nie Proponowane w projekcie centrum może być osoba, rzadziej niż raz w roku. rozwiązanie uelastyczniające która nie spełnia wymogu, o ograniczone jest jedynie do którym pierwszego roku funkcjonowania ust. 1 pkt 3.” centrum.
Uwaga nieuwzględniona. Zaproponowany przepis ma stanowić awaryjne rozwiązanie Pracownicy i tak będą musieli podnieść swoje dla nowo powstających centrów kwalifikacje. Decyzja o utworzeniu CUS nie jest w przypadku braku pracowników,
27. Art. 1 pkt 8 KK NSZZ „S” Usunąć przepis podejmowana z dnia na dzień, dlatego należy spełniających określone w zaplanować i umożliwić pracownikom podniesienie ustawie wymagania (w praktyce swoich kwalifikacji przed powstaniem centrum. często są to osoby, które w dacie powstania centrum są w trakcie uzupełniania wymogów określonych w ustawie).
Art. 33 ust. 2: W okresie Uwaga niezasadna. Pracownicy roku od dnia utworzenia socjalni mający doświadczenie w centrum organizatorem OSL wszedł w praktykę pomocy społecznej na długo pracy metodą środowiskową społeczności lokalnej w tym wcześniej niż weszła ustawa, zatem byłoby wykluczające spełniają ustawowe wymogi w OPS Czechowice- centrum może być osoba, pozostawienie takiego zapisu. Nie można wykluczyć tych zakresie doświadczenia
28. Art. 1 pkt 8 Dziedzice która nie spełnia wymogu, o OSL, którzy nabyli uprawnienia do wykonywania OSL zawodowego niezbędnego do którym mowa w ust. 1 pkt 3, wcześniej – przed 2019 r. i co więcej mają oni dłuższa podjęcia pracy w CUS na i odbyła szkolenie/ uzyskała praktykę w OSL, niż wymaga tego teraz ustawa o CUS stanowisku OSL. Szkolenie certyfikat OSL/edukatora przygotowuje do pracy na OSL. konkretnym stanowisku w CUS i wymóg jego odbycia jest funkcjonalny dla zapewnienia jakości pracy OSL. Udział w szkoleniach jest, co do zasady, elementem rozwoju zawodowego specjalistów pomocowych. To nie jest przedmiotem projektu Dodać zapis o sposobie ustawy. Obecnie obowiązujące finansowania szkoleń dla
29. Art. 1 pkt 9 Spotkanie CUS przepisy zapewniają dużą pracowników CUS (gmina elastyczność w zakresie albo ROPS) finasowania szkoleń. Przytoczony zapis w efekcie wprowadziłby zasadę, że pomoc społeczna podzielona jest na dwie kategorie W art. 34 proponujemy podmiotów – uprzywilejowane CUSy (z Ogólnopolskie zapis o możliwości zagwarantowanym ustawowo przywilejem dostępu do Uwaga nieuwzględniona. Obecnie art. 1 pkt 9 Porozumienie skorzystania ze szkoleń w dedykowanych im, realizowanych przez ROPS z już jest stosowana taka praktyka i 30. lit. b Organizacji dowolnym regionalnym narzuconą częstotliwością co roku szkoleń) i pozostałe regulowanie tego zagadnienia nie Samorządowych ośrodku polityki społecznej jednostki organizacyjne pomocy społecznej. Ponownie jest potrzebne. w kraju. należy zaznaczyć, że tworzenie podwójnych standardów i przywilejów jedynie dla wybranych grup zawodowych (dyrektorzy i pracownicy CUS) nie jest uzasadnione. Regulowanie aktem prawnym rangi ustawowej Uwaga nieuwzględniona. CUS częstotliwości organizacji szkoleń wykracza poza zgłaszają problemy z analogiczne regulacje na gruncie ustawy o pomocy dostępnością obowiązkowych społecznej, wsparcia rodziny i systemu pieczy czy szkoleń dla pracowników CUS. przeciwdziałania przemocy domowej. Propozycja zmiany Obowiązek organizacji szkolenia zapisu i wskazanie, że szkolenia organizuje się w oznacza zapewnienie możliwości odpowiedzi na rozpoznane potrzeby w regionie. szkolenia przyszłym lub obecnym
Art. 1 pkt 9 ROPS w Krakowie
31. Usunąć przepis Ewentualnie można wskazać, aby rozpoznanie potrzeb pracownikom CUS. Nie obliguje lit. b KDROPS było realizowane raz w roku analogicznie, jak ocena ROPS do realizacji takich szkoleń zasobów pomocy społecznej, która jest dorocznym samodzielnie. Obecne badaniem. Ponadto warto rozważyć możliwość doświadczenia praktyczne wprowadzenia finansowania realizacji szkoleń dla kadr potwierdzają potencjał CUS z poziomu krajowego, analogicznie do szkoleń dla funkcjonalnej współpracy ROPS w członków zespołów interdyscyplinarnych, które tym zakresie. Natomiast realizowane są przez ROPS przy dofinansowaniu ze zabezpieczenie realnego dostępu środków budżetu państwa w ramach Rządowego do szkoleń w przeciągu roku jest Programu Przeciwdziałania Przemocy Domowej na lata podyktowane słusznym 2024-2030. interesem zarówno centrów Szkolenia powinny być organizowane według potrzeb. usług społecznych, jak i Co w sytuacji, gdy nie ma chętnych na szkolenie? specjalistów pomocowych podejmujących w nich pracę zawodową. Na podstawie dotychczasowych doświadczeń i kosztów finansowych organizowania przez ROPS w Opolu szkoleń dla dyrektorów CUS-ów, organizatorów usług społecznych, koordynatorów indywidualnych planów usług społecznych oraz organizatorów społeczności Uwaga nieuwzględniona. w art. 34: lokalnej, wynika, że ze względu na ścisłe wymogi dot. Obowiązek organizacji szkolenia
b) po ust. 1 dodaje się ust. tematyki i liczby godzin dla poszczególnych, oznacza zapewnienie możliwości 1a w brzmieniu: wymienionych stanowisk w CUS (zgodnie z szkolenia przyszłym lub obecnym „1a. Szkolenia, o których
Art. 1 pkt 9 Związek Rozporządzeniem RM w sprawie szkoleń dla pracownikom CUS. Nie obliguje
32. mowa w art. 25 ust. 2 pkt 4, lit. b Województw RP pracowników centrów usług społecznych), zasadnym ROPS do realizacji tego szkolenia art. 30 ust. 1 pkt 3 i art. 33 jest wydłużenie konieczności organizacji przez ROPS samodzielnie. Może to być ust. 1 pkt 3 organizuje się szkoleń (nie rzadziej niż raz na 2 lata). Koszty finansowe szkolenie realizowane przez inny nie rzadziej niż raz na dwa organizacji szkoleń są nieracjonalne przy konieczności ROPS albo wspólnie przez więcej lata”, ich przeprowadzania corocznie dla jednej lub kilku osób, niż jeden ROPS. tym bardziej że mają one na celu właściwe przygotowanie kadry CUS przez specjalistów i naukowców, którzy mają być finansowani wyłącznie przez samorząd wojewódzki.
Uwaga nieuwzględniona. Co prawda ustawa o pomocy Regulacja, zgodnie z którą „Regionalny ośrodek polityki społecznej wprowadziła, jako społecznej prowadzi działania informacyjne i doradcze jedno z zadań samorządu dla zainteresowanych gmin, w zakresie utworzenia i województwa utworzenie Usunąć projektowany art. działalności centrum” nie leży w zakresie – ani regionalnego ośrodka polityki
33. Art. 1 pkt 10 MRPiPS 34a podmiotowym, ani przedmiotowym – aktu społecznej i nadała mu przymiot normatywnego regulującego działalność CUS. Zadania jednostki organizacyjnej pomocy ROPS pozostają w zakresie regulacji zawartych w społecznej, która wykonuje ustawie o pomocy społecznej. zadania samorządu województwa z zakresu pomocy społecznej, niemniej jednak obecnie zadania realizowane przez regionalne ośrodki polityki społecznej daleko wykraczają poza te, które zostały im przypisane wprost w ustawie o pomocy społecznej. Na przestrzeni lat funkcjonowania regionalnych ośrodków polityki społecznej samorządy województw powierzały im do realizacji szereg zadań niezwiązanych z pomocą społeczną jak np. zadania samorządu województw z zakresu:
1) ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,
2) ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi,
3) ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym,
4) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,
5) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej. Należy również zwrócić uwagę, że w przypadku dwóch ustaw tj. ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych, ustawy te wprost nałożyły na ROPS-y realizację określonych zadań niezwiązanych z pomocą społeczną. W przypadku ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, zgodnie z art. 185 ustawy, zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej w województwie wykonuje regionalny ośrodek polityki społecznej. Z kolei w przypadku ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych, w art. 34 ustawy został nałożony na ROPS-y obowiązek organizacji szkoleń, o których mowa w art. 25 ust. 2 pkt 4, art. 30 pkt 3 i art. 33 pkt 3 ustawy. W związku z tym zadania powierzane ROPS-om mogą wynikać z różnych aktów prawnych, a nie tylko z ustawy o pomocy społecznej. Ponadto biorąc pod uwagę fakt, że ustawa o pomocy społecznej podmiotowo i przedmiotowo dotyczy pomocy społecznej, powinna w związku z tym regulować ściśle materię związaną z pomocą społeczną (tj. kwestie związane z realizacją zadań z zakresu pomocy społecznej). Co za tym idzie, jeżeli zadania nie są związane bezpośrednio z pomocą społeczną, a wolą ustawodawcy jest powierzenie ich realizacji ROPS-om, wówczas prawidłowym rozwiązaniem jest wprowadzenie odpowiedniej regulacji nakładające te zdania na ROPS-y w ustawie regulującej daną materię. W ustawie o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych uregulowany jest m.in. proces tworzenia przez gminy centrów usług społecznych oraz działalność centrów, w związku z tym aktem prawnym właściwym podmiotowo i przedmiotowo do wprowadzenia regulacji w zakresie jednostki odpowiedzialnej za prowadzenie działań informacyjnych i doradczych dla zainteresowanych gmin, w zakresie utworzenia i działalności centrum usług społecznych jest, ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych. ROPS-y obecnie prowadzą już działania informacyjne i doradcze i są one trafne i skuteczne, co potwierdzają przedstawiciele CUS korzystający z tego wsparcia. Proponowane rozwiązanie legitymizuje tę aktywność na poziomie ustawowym, OPS Czechowice- Art. 34b ust. 7: Art. 34b: Warto rozważyć stały dodatek motywacyjny Uwaga nieuwzględniona.
34. Art. 1 pkt 10 Dziedzice Dofinansowanie, o którym dla tych stanowisk, gdyż wykonują oni pracę w Analogiczne rozwiązanie mowa w ust. 1, stanowi godzinach niestandardowych, obejmując wsparciem obowiązuje w ustawie podstawę naliczania całą społeczność lokalną, biorą udział w diagnozie wprowadzającej rządowy świadczeń, odszkodowań i potrzeb, a zatem ich zaangażowanie jest większe niż program dofinansowania innych wypłat, wynikających pozostałych pracowników Centrum. Ponadto ważnym wynagrodzeń m.in. pracowników z odrębnych przepisów, w aspektem jest motywowanie w ramach awansu zatrudnionych w jednostkach tym dodatkowego zawodowego – nie ma ustalonej ścieżki awansu dla organizacyjnych pomocy wynagrodzenia rocznego i stanowiska OSL. Czynnikiem motywacyjnym jest wyższe społecznej. Wprowadzenie nagród rocznych. wynagrodzenie – jeśli wprowadzimy praktykę CUS w proponowanego rozwiązania, ramach działalności nie finansowanej ze środków UE nie regulującego w sposób odmienny będzie przestrzeni ani pieniędzy na podniesienie kwestie dodatków (niż ma to wynagrodzeń. Nie ma też ustawy o zawodach miejsce w obowiązujących innych pomocowych obejmujących np. OSL i tutaj to stanowi aktach prawnych) mogłoby problem finansowania zwłaszcza, ze zarobki w pomocy prowadzić do powstania społecznej należą do bardzo niskich. nierówności wobec prawa pracowników zatrudnionych w podobnych jednostkach. Wyjaśnienie. Wprowadzono w projekcie rozwiązanie analogiczne do tego, którym objęto innych pracowników sfery pomocowej – pracowników socjalnych i asystentów rodziny. Rozwiązanie systemowe w Potrzebne rozwiązanie systemowe w zakresie zakresie wynagradzania
35. Art. 1 pkt 10 KK NSZZ „S” art. 34b wynagradzania pracowników szeroko pojętej pomocy specjalistów pomocowych, społecznej. zatrudnionych nie tylko w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, ale i w innych podmiotach prowadzących działania pomocowe, jest niezbędne. Wykracza to jednak poza materię projektu. CUS-y kujawsko- Dotychczas art. 47 dla części Dyrektorów CUS stanowił Uwaga nieuwzględniona. pomorskie, podstawę do przyznawania „dodatków do Definicja legalna pracy socjalnej
36. Art. 1 pkt 11 Usunąć przepis Ogólnopolskie wynagrodzenia w wysokości 400 zł” a także zawarta w ustawie z dnia 12 Porozumienie „dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 10 marca 2004 r. o pomocy Organizacji dni roboczych”. Wykreślenie „art. 47” – pozbawi społecznej stanowi, że praca Samorządowych obecnych KIPUSów tych przywilejów. Proponujemy socjalna jest aktywnością OPS Czechowice- wywołać dyskusję nad zrównaniem obecnych uprawnień zawodową zastrzeżoną dla Dziedzice pracowników socjalnych z ustawy o pomocy społecznej pracowników socjalnych. PFZPSiPS (art. 121 ups) i KIPUSów z ustawy o centrach usług Stworzenie możliwości społecznych. Takie same sugestie mamy nt zatrudniania na stanowisku „organizatora społeczności lokalnej”. Uchylenie artykułu koordynatora przedstawicieli 47 ustawy o CUS najprawdopodobniej spowodowane także innych niż praca socjalna jest poszerzeniem kwalifikacji, które spełniać musi zawodów i specjalności potencjalna osoba ubiegająca się o stanowisko KIPUS – pomocowych oznacza, że nie rozumiemy, że nie musi już spełniać wymogów można jej uznać za pracę socjalną przewidzianych dla „pracowników socjalnych” i tym rozumianą jako działalność samym jej zadania nie mogą już być nazywane „pracą zastrzeżona wyłącznie dla socjalną”. W obecnie obowiązującej ustawie o CUS, pracowników socjalnych. Należy KIPUSem mogła zostać osoba spełniająca wymogi dążyć do systemowego przewidziane do wykonywania zawodu pracownika uregulowania sfery wynagrodzeń socjalnego z co najmniej 2-letnim doświadczeniem w specjalistów pomocowych świadczeniu pracy socjalnej oraz szkolenie z zakresu pracujących w bezpośredniej opracowywania i realizacji indywidualnych planów usług styczności z ludźmi. Jednak społecznych. Ustawa o realizowaniu usług społecznych właściwym kierunkiem działań przez centrum usług społecznych weszła w życie 5 lat jest zmiana definicji pracy temu. Od 2019 r. funkcjonują się w Polsce nowe, tak socjalnej zawartej w ustawie o istotne dla kierunku zmian zawody, usankcjonowane w pomocy społecznej, stanowiącej, ustawie o CUS (tj. KIPUS, OSL), tym bardziej wydaje się że pracę socjalną świadczą istotne aby nie pozwolić na utratę wywalczonych przez wyłącznie pracownicy socjalni. środowisko uprawień, dla osób pracujących w tym Rzeczywistość jest inna. Praca samym obszarze co pracownik socjalny i na rzecz tych socjalna jako zobiektywizowana samych mieszkańców. Sprawa jest tym bardziej istotna, wiedza o profesjonalnych iż po raz pierwszy ustawa podlega tak szerokiej działaniach pomocowych konsultacji, która finalnie ma wprowadzić zmiany w powstaje przez akumulację obowiązujących przepisach prawa. Przepisy miały doświadczeń różnych ułatwić gminom realizację zadań publicznych w obszarze specjalistów pomocowych i szeroko rozumianych usług społecznych, w praktyce zarazem jako praktyka samorządy są w znikomym stopniu zainteresowane pomocowa stosowana jest przez tworzeniem takich centrów – można się jedynie specjalistów wykonujących różne domyślać dlaczego. Obszar związany z realizacją zadań zawody pomocowe pomocy społecznej już boryka się z brakiem (pracowników socjalnych, ale pracowników, wykreślanie przywilejów zdecydowanie także np. asystentów rodziny czy nie poprawi tej sytuacji. kuratorów rodzinnych i in.), także W naszej opinii nie widzimy tutaj zasadności do te wyrosłe z pracy socjalnej (np. uchylania tego art., gdyż rozumiemy, że dopuszczając do streetworking). Doświadczenia pełnienia zadań KIPUS-a osoby posiadające inne kadry CUS wskazują, że także wykształcenie, niż było to dotychczas, idąc z myślą, iż rozwój zawodowy organizatorów praca socjalna powinna być zarezerwowana dla zawodu społeczności lokalnej oraz pracownika socjalnego, zadajemy pytanie, czym w takim koordynatorów IPUS zmierzać razie jest praca z klientem CUS wykonywana przez będzie w kierunku wyodrębnienia KIPUS-a, może warto się zastanowić nad tą kwestią. się tych specjalności jako nowych Opracowanie, aktualizowanie, monitorowanie oraz zawodów pomocowych. Zmiana podsumowanie jest formą pracy socjalnej zgodnie ze definicji pracy socjalnej zawartej sztuką pracy socjalnej i działaniem metodycznym case w ustawie o pomocy społecznej menagera i w odniesieniu do art. 49 tejże ustawy jako element szerszej zmiany usunięcie art. 47 jest opatrzone błędem merytorycznym. systemowej dotyczącej Pominąwszy fakt, iż planowanie usług społecznych profesjonalnych praktyk (indywidulanie, grupowo lub w społeczności lokalnej) pomocowych wykracza jednak stanowi faktycznie formę pracy socjalnej, zarówno co do poza materię projektu i powinna metodyki pracy socjalnej, jak i literalnego brzmienia art. być przedmiotem porządkujących 2 ustawy o CUS – to postulowana zmiana, może rodzić prac legislacyjnych inicjowanych szereg negatywnych konsekwencji m.in. związanych z przez stronę rządową. dostępem do określonych uprawnień dla koordynatorów indywidulanych planów usług społecznych (KIPUS). Przykładowo - pomimo, że projektodawca założył w projekcie zmiany ustawy - możliwość wprowadzenia programu rządowych dodatków motywacyjnych dla pracowników CUS (art. 34a i 34b projektu) tj. analogicznie jak to ma miejsce już teraz dla pracowników JOPS (w tym więc także CUS) – to nie jest pewne, czy na wprowadzenie takiego programu dodatku zadecydują się sami rządzący. Zakładając, że taki program odrębnie dedykowany pracownikom CUS nie powstanie (MRPiPS wykluczało jakiekolwiek zmiany w tym przedmiocie) - oznaczałoby to zatem już teraz, że koordynatorzy indywidualnych planów usług społecznych, którzy otrzymują obecnie ww. dodatki jako pracownicy CUS, świadczący pracę socjalną, a więc wprost realizujący zadania z zakresu pomocy społecznej
- nie otrzymają ww. dodatku po uchyleniu ww. przepisu. W efekcie – zamiast poszerzać kadry CUS o ww. specjalistów, możemy mieć do czynienia z ich rezygnacjami z pracy. Warto zatem przeanalizować – czy ww. zmiana nie spowoduje także innych komplikacji dotyczących roli i zadań wskazanych koordynatorów. Wyjaśnienie. Uchylenie art. 47 stanowi konsekwencję wprowadzanych zmian w art. 30 dotyczących wymagań dla koordynatora indywidualnych planów usług społecznych. Definicja legalna pracy socjalnej zawarta w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej stanowi, że praca socjalna jest aktywnością Spotkanie Uchylenie art. 47 budzi Zagrożenie pozbawieniem dodatków dla pracowników
37. Art. 1 pkt 11 zawodową zastrzeżoną dla KDROPS wątpliwości. socjalnych w tych CUS, w których jest on wypłacany. pracowników socjalnych. Stworzenie możliwości zatrudniania na stanowisku koordynatora przedstawicieli także innych niż praca socjalna zawodów i specjalności pomocowych oznacza, że nie można jej uznać za pracę socjalną rozumianą jako działalność zastrzeżona wyłącznie dla pracowników socjalnych. Propozycja ograniczenia zakresu kar do grzywny, ROPS w Krakowie Przepisy karne za posługiwanie się nazwą CUS wydają analogicznie jak w Uwaga częściowo uwzględniona.
38. Art. 1 pkt 12 Spotkanie się niewspółmierne do szkodliwości takiego działania, a przypadku ustawy o pożytku Sankcję karną złagodzono. KDROPS projektowana wysokość kar powinna być adekwatna. publicznym i wolontariacie, gdzie wskazano:
Art. 50b. 1 Kto, działając w imieniu organizacji pozarządowej, podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 lub innych podmiotów, które nie są organizacjami pożytku publicznego, informuje organ administracji publicznej, osobę fizyczną lub prawną, że organizacja lub podmiot status taki posiada, podlega karze grzywny. Wydłużenie czasu do Uwaga uwzględniona. Wydłużono Spotkanie
39. Art. 4 pkt 2 wejścia w życie przepisów o Projekty inwestycyjne mają dłuższy okres trwałości. czas wejścia projektowanych KDROPS ochronie nazwy CUS przepisów w życie.
Uwaga nieuwzględniona. Nie ma przeszkód prawnych do zlecania
Art. 34 ust. 1 szkolenia dla kadr – winien być poszerzony przez ROPS realizacji szkoleń Uwagi wykaz podmiotów, które mogą organizować szkolenia wybranym podmiotom, z czego ogólne np. o podmioty wskazane w ustawie Prawo o ROPS korzystają. Powierzenie
40. (art. 34 ust. 1 CUS Kołobrzeg szkolnictwie wyższym i nauce. Na obecnym etapie tego zadania publicznego ROPS ustawy o prawnym bardzo trudno uzyskań szkolenia, które jest rozwiązaniem właściwym ze CUS) pozostają w gestii jednego monopolisty, zachodzi brak względu na usytuowanie ROPS w konkurencyjności. systemie administracyjnym i ich misję obejmującą wzmacnianie specjalistów pomocowych. Rozdział 6 zmiany w przepisach:
Art. 111a ust. 3 ustawy o pomocy społecznej reguluje Uwagi obowiązek posiadania spełnienia wymagań właściwych ogólne dla kierowników jednostek organizacyjnych pomocy Wyjaśnienie. To zagadnienie nie
41. (art. 64 pkt CUS Kołobrzeg społecznej. Nie ma jednoznacznej regulacji, czy jest przedmiotem regulacji 15 ustawy o kierownik ośrodka wsparcia funkcjonującego w projektu ustawy. CUS) strukturze CUS winien posiadać uprawnienia właściwe dla osób kierujących CUSem, chodzi o wymóg posiadania szkolenia w zakresie zarządzania i organizacji usług społecznych? W aktualnie obowiązujących W chwili obecnej, usługi wykraczające poza ustawę o przepisach prawa pomocy społecznej podlegają indywidualnej dotyczących zwolnień z interpretacji podatkowej wydanej na wniosek płatnika Wyjaśnienie. To zagadnienie nie Uwagi CUS-y kujawsko- podatku od towarów i usług,
42. przez Krajową Izbę Skarbową. By wyeliminować jest przedmiotem regulacji ogólne pomorskie (Vat) brak jasności co do konieczność wystąpień o interpretacje indywidualne do projektu ustawy. zwolnień dla usług KIS zasadnym jest doprecyzowanie przepisów społecznych realizowanych regulujących to zagadnienie. przez CUS. Zgodnie z art.11 ust. 1 pkt 2 oraz ust.2 ustawy o z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i wolontariacie jednostki sektora finansów publicznych mogą zlecać lub powierzać realizację zadań publicznych organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 tejże ustawy. W wyżej wymienionej ustawie jest zapis wskazujący, że to ORGAN wspiera/powierza realizację zadań publicznych organizacjom pozarządowym. CUS/OPS nie są organem w myśl Kodeksu postępowania administracyjnego. Wprowadzenie w ustawie o Organem jest Wójt/Burmistrz/Prezydent. W gminach Uwagi CUS-y kujawsko- CUS -przepisów dających część prawników na dzień dzisiejszy nie widzi prawnej pomorskie możliwość stosowania możliwości stosowanie art.11 ust. 1 pkt 2 oraz ust.2 ogólne Wyjaśnienie. To zagadnienie nie Ogólnopolskie art.11 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy o z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności
43. (art. 7 ust. 2 jest przedmiotem regulacji Porozumienie ustawy o z dnia 24 kwietnia pożytku publicznego i wolontariacie w przez CUS. pkt 3 ustawy projektu ustawy. Organizacji 2003 roku o działalności art. 7 ust. 2 pkt 3 umożliwia zlecanie zadań publicznych o CUS) Samorządowych pożytku publicznego i w zakresie usług społecznych organizacją pozarządowym wolontariacie przez CUS. i podmiotom wskazanym w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Niestety, zgodnie z tą ustawą, podobnie jak powyżej, Centrum nie może przeprowadzić takiego konkursu dla NGO i udzielić dotacji. Zgodnie z obecnymi przepisami, zawsze musi to robić Wójt/Burmistrz/Prezydent. Należałoby rozważyć wprowadzenie takich zmian prawnych, aby to Centrum/Dyrektor Centrum mógł zlecać zadania z zakresu usług społecznych organizacją pozarządowym czy podmiotom ekonomii społecznej, bez angażowania Wójta/Burmistrza/Prezydenta, tak jak to ma miejsce w przypadku zamówień usług społecznych w ramach realizacji zamówień publicznych, podmiotom wyłonionym na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. Zmiana tego przepisu zachęciłaby Centra na wykorzystywanie trybu z ustawy o pożytku publicznym i o wolontariacie, co spowodowałoby wzrost liczby organizacji pozarządowych którym zlecono realizacje usług, a tym samym wzrost potencjału środowisk lokalnych do świadczenia usług społecznych na danym terytorium. Dodanie art. 34c zobowiązującego Ministerstwo Cyfryzacji do przygotowania programu W dużych miastach prowadzenie bazy dostępnych usług Wyjaśnienie. To zagadnienie nie Uwagi
44. Elbląski CUS informatycznego do obsługi społecznych i jej aktualizowanie bez takiego programu jest przedmiotem regulacji ogólne usług społecznych z jest niemożliwe. projektu ustawy. dostępem dla cus-ów, realizatorów usług i mieszkańców Wprowadzenie uprawnień Zakres wsparcia oferowanego przez koordynatorów dla stanowisk w CUS usług społecznych jest zbliżony do pracy pracownika analogicznych jak dla socjalnego (rozpoznawanie potrzeb wraz z możliwością Wyjaśnienie. To zagadnienie nie pracowników socjalnych ich rozpoznawania w miejscu zamieszkania, jest przedmiotem regulacji (ewentualnie w opracowywanie indywidualnych planów, monitorowanie projektu ustawy. Przyznanie ograniczonym zakresie) np.: realizacji planów, koordynowanie usług w ramach tych podobnych uprawnień MOPS Głogów 1. Pracownikowi planów itp.). Wprowadzone zmiany umożliwią specjalistom pomocowym Uwagi CUS Tarnów zatrudnionemu w centrum pozyskanie na nowych stanowiskach doświadczonych
45. pracującym w bezpośredniej ogólne OPS w Starym usług społecznych, o którym pracowników socjalnych. styczności z ludźmi (adresatami Sączu mowa w ustawie z dnia 19 Zakres zadań oraz charakter pracy na tych stanowiskach wsparcia – tzw. frontline lipca 2019 r. o realizowaniu w pełni uzasadnia potrzebę przyjęcia rozwiązań workers) jest, co do zasady, usług społecznych przez podobnych do istniejących regulacji, dotyczących właściwe, ale wykracza poza centrum usług społecznych, pracownika socjalnego. Jeżeli nie będzie możliwe ujęcie materię projektu. do którego obowiązków proponowanych uprawnień w konsultowanym projekcie należy rozpoznawanie ustawy. indywidualnych potrzeb i Brak tych pozytywnych uprawnień nie zachęca do indywidualnych planów przekształcenia się OPSów w CUSy. Uprawnienia te usług społecznych, jeżeli wynikają z ustaw czy krajowych programów, są więc przepracował nieprzerwanie bezpieczne dla pracowników i niejako gwarantowane, i faktycznie co najmniej 3 podczas gdy ww. pracownicy CUSu z pionu usług w lata, przysługuje raz na 2 kwestii wspomnianych uprawnień zależą od lata dodatkowy urlop kierownictwa/władz gminy. wypoczynkowy w wymiarze 5 dni roboczych.
2. Pracownikowi, o którym mowa w ust. 1, przysługuje wypłacany co miesiąc dodatek do wynagrodzenia w wysokości 250 zł. W przypadku zatrudnienia w mniejszym wymiarze czasu pracy dodatek przysługuje w wysokości proporcjonalnej do czasu pracy.
3. Dodatek, o którym mowa w ust. 3a, nie jest uwzględniany przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia pracownika zgodnie w art. 6 ust 4 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.
4. Pracownikowi, o którym mowa w ust. 1 przysługuje zwrot kosztów przejazdów z miejsca pracy do miejsc wykonywania przez niego czynności zawodowych, w przypadku braku możliwości zapewnienia dojazdu środkami pozostającymi w dyspozycji zatrudniającego go pracodawcy. Wprowadzenie dodatku terenowego dla koordynatorów indywidualnych planów usług społecznych oraz organizatora społeczności lokalnej. Postulat nadania pracownikom centrów usług społecznych tj. koordynatorom indywidualnych planów usług społecznych, organizatorom społeczności lokalnej, organizatorom pomocy społecznej podobnych uprawnień, jakie mają pracownicy socjalni, tj. miesięcznego dodatku motywacyjnego 1000 zł, dodatkowego 10-dniowego urlopu, prawa uzyskania superwizji czy szkolenia z zakresu bezpieczeństwa przy wykonywaniu obowiązków pracowniczych. Propozycja nieuwzględniona. To Dodać zapis o sposobie nie jest przedmiotem projektu Uwagi finansowania szkoleń dla ustawy. Obecnie obowiązujące
46. Spotkanie CUS ogólne pracowników CUS (gmina przepisy zapewniają dużą albo ROPS) elastyczność w zakresie finasowania szkoleń. Ogólnopolskie Wyjaśnienie. To zagadnienie nie Uwagi
47. Porozumienie Należy opracować model finansowania CUS jest przedmiotem regulacji ogólne Organizacji projektu ustawy. Samorządowych Ogólnopolskie Stanowisko organizatora pomocy społecznej jest Wyjaśnienie. To zagadnienie nie Uwagi Porozumienie tożsame ze stanowiskiem kierownika pomocy społecznej
48. jest przedmiotem regulacji ogólne Organizacji i zasadne jest przypisanie OPS jako stanowiska projektu ustawy. Samorządowych urzędniczego. Projekt zakłada szereg zmian w ustawie o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych, mających na celu obniżenie wymogów formalnych w
Uwaga częściowo uwzględniona zakresie zatrudniania wybranych pracowników Centrów w zakresie pozostawienia Usług Społecznych (CUS), w tym np. co do ich wymagań dla dyrektora CUS. wykształcenia, obowiązkowych szkoleń lub stażu pracy. Proponowana zmiana w Zgodnie z uzasadnieniem do projektu – dotychczasowe odniesieniu do KIPUS nie ma na wymogi stanowić mają realną barierę w powstawaniu i celu obniżenia wymogów rozwoju CUS-ów, a więc ich obniżenie – zdaniem kompetencyjnych, ale projektodawców – przyczyni się do odblokowania poszerzenie dostępu do pracy na istniejącego potencjału w powoływaniu Centrów. stanowisku KIPUS specjalistów Zdaniem naszej organizacji, popartym wieloletnim posiadających odpowiednie doświadczeniem w tym zakresie – obniżanie standardów kompetencje, ale m.in. w zakresie wymogów zatrudnienia, nie stanowi reprezentujących także inne realnej odpowiedzi na faktyczne przyczyny braku zawody pomocowe niż Uwagi zainteresowania jednostek samorządu terytorialnego w
49. PFZPSiPS pracownicy socjalni. ogólne rozwijaniu określonej działalności. Dotychczasowe doświadczenia W ocenie Federacji – podstawowymi przyczynami, dla zawodowe specjalistów których centra usług społecznych nie powstają w takiej pracujących jako koordynatorzy liczbie i formach (np. międzygminnych), jak pierwotnie IPUS pokazują, że rozwój zakładano – jest brak stabilności, w tym finansowej dla zawodowy tej grupy specjalistów ich funkcjonowania (większość CUS-ów powstała w zmierza w kierunku ramach środków zewnętrznych przewidzianych na dany emancypacyjnym – wykształcenia okres finansowania, który się skończy/ł), a także brak się nowej specjalności jakościowego rozwoju (usprawniania) samych usług. Jak pomocowej. Koordynatorzy IPUS wielokrotnie wskazywaliśmy, także podczas rozmów z podążają tu ścieżką rozwoju przedstawicielami (doradcami) Prezydenta RP – usługi zawodowego, jaką wcześniej społeczne w Polsce wprowadzane były i nadal są przeszli m.in. koordynatorzy poprzez legislacyjne zmiany strukturalne, natomiast – pieczy zastępczej. naszym zdaniem - by nowoutworzone w ten sposób jednostki przetrwały i były faktyczną odpowiedzią na potrzeby społeczności lokalnych, niezbędne są przede wszystkim zmiany rozwijające i podnoszące jakościowo same usługi. Niestety, największym mankamentem komentowanego projektu zmiany ustawy, jest dalsze skupienie się projektodawców na zmianach o charakterze techniczno-organizacyjnym (strukturalnym), ale bez postulowanych wielokrotnie zmian dotyczących istoty i jakości usług społecznych (ich zakresu, katalogu, standardów). Oprócz więc, słusznie proponowanej przez projektodawców, zmiany polegającej na obowiązku przeprowadzenia konsultacji projektu programu usług społecznych z mieszkańcami danej gminy, w trybie, o którym mowa w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 609 i 721) – dalsze propozycje zawarte w dokumencie nie stanowią realnej odpowiedzi na nikłe zainteresowanie samorządów co do wprowadzania nowych form usług w ramach nowo tworzonych centrów usług społecznych. Stanowiska organizatora Uwagi pomocy społecznej i ogólne organizatora usług (art. 28 pkt 2 społecznych powinny być Wyjaśnienie. To zagadnienie nie
50. i art. 31 ust. Spotkanie CUS stanowiskami urzędniczymi, jest przedmiotem regulacji 1 pkt 1 kierowniczymi, ponieważ do projektu ustawy. ustawy o ich wykonywania wymagane CUS) jest doświadczenie kierownicze Wyjaśnienie. Propozycja wykracza poza zakres zmian Dodać w ustawie o CUS projektowych. Regulacje w zapis gwarantujący zlecanie zakresie współpracy administracji Uwagi Spotkanie
51. przez CUS min. 30% usług publicznej z organizacjami ogólne ekspertów podmiotom ekonomii sektora obywatelskiego i społecznej ekonomii społecznej są potrzebne, ale wymagają ujęcia systemowego w ramach odrębnej nowelizacji ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Poszerzenie katalogu usług społecznych o obszary wymienione w ustawie o Uwagi Wyjaśnienie. To zagadnienie nie samorządzie gminnym, jak jest przedmiotem regulacji ogólne (art. 2 np. polityka senioralna, oraz
52. Osoba prywatna projektu ustawy. Ochrona ust. 1 ustawy o obszary m.in. ochrony zdrowia jest wymieniona w art. 2 o CUS) zdrowia, zabezpieczenia ust. 1. społecznego, podejmowane również przez podmioty centralne Aktualnie organizator usług społecznych musi posiadać co najmniej 2-letnie doświadczenie na stanowisku kierowniczym. Zapis jest w pewnej sprzeczności do istniejącego rozporządzenia w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych. W RRM organizator usług jest stanowiskiem pomocniczym i obsługi. Trudno pogodzić to, że pracownik pomocniczy ma mieć Zmiana brzmienia doświadczenie kierownicze. Mamy wiele osób, które dotychczasowego art. 28 pkt sprawdzają się w organizacji wszelkiego rodzaju usług, Centrum Usług Uwagi 2 dot. kwalifikacji OUS: „ma ale nie zajmowały stanowisk kierowniczych. Poza tym Społecznych w co najmniej 2-letnie trudno jest proponować osobie z doświadczeniem ogólne Skarszewach doświadczenie zawodowe kierowniczym stanowisko pomocnicze. Zgodnie z art. Uwaga zasadna, została
53. (art. 28 pkt 2 CUS Sępólno na stanowisku kierowniczym 122 ustawa o pomocy społecznej nawet kierownik uwzględniona w projekcie. ustawy o Krajeńskie w podmiotach ośrodka pomocy społecznej nie musi mieć CUS) CUS-y kujawsko-wykonujących usługi z doświadczenia kierowniczego a jedynie 3-letni staż w pomorskie zakresu o którym mowa w pomocy społecznej i specjalizacje z zakresu organizacji art. 2 ust 1” pom. społecznej. Dla organizatora usług społecznych doświadczenie zawodowe bez kierowniczego byłoby wystarczające. Organizatorem usług społecznych może być osoba, która ma co najmniej 2-letnie doświadczenie na stanowisku kierowniczym w podmiotach wykonujących usługi z zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Wymagania wobec osoby zajmującej stanowisko organizatora usług społecznych stanowią bariery w pozyskaniu odpowiednich osób mogących wykonywać zadania OUS-a. Bardzo dużo osób zgłasza swoją kandydaturę będących dotychczas koordynatorami odpowiednich działów w Ośrodkach Pomocy Społecznej. Szczegółowy wykaz kierowniczych stanowisk nie obejmuje stanowiska koordynatora. W województwie kujawsko-pomorskim powstające CUS mają poważny problem z zatrudnieniem osoby na stanowisku organizatora usług społecznych, z uwagi na wymóg z art. 28 pkt 2. W strukturach organizacyjnych ops, ale również innych podmiotów świadczących usługi społeczne na terenach wiejskich, miejsko-wiejskich jest bardzo ograniczona liczba stanowisk kierowniczych. Wymóg ten stanowi kluczowy czynnik utrudniający przekształcenie ops w cus.
Art. 30 ustawy określa wymagania na stanowisku KIPUS. Nie ujęto możliwości ani ścieżki awansu dla ww. grupy Wyjaśnienie. Koordynator IPUS pracowników, chociażby dwustopniowej np. KIPUS i jest specjalistą pomocowym Starszy KIPUS. pracującym w bezpośredniej Należy wskazać ścieżkę awansu dla KIPUSa, prawo do styczności z ludźmi, w sposób dodatku terenowego oraz prawo do dodatkowego obejmujący pracę terenową. Uwagi urlopu raz na 2 lata. KIPUS nie prowadzi swojej pracy zza Należy wskazać ścieżkę Kwestię rozwoju zawodowego (w biurka, ponieważ z usług społecznych często korzystają ogólne awansu dla KIPUSa, prawo tym możliwości awansu CUS Kołobrzeg osoby, które mają trudność, by samodzielnie dotrzeć do
54. (art. 30 do dodatku terenowego zawodowego) należy uregulować Elbląski CUS siedziby ECUS. KIPUS rozpoznaje indywidualne potrzeby ustawy o oraz prawo do dodatkowego w ramach działań systemowych i kwalifikuje do usług podczas spotkania w miejscu CUS) urlopu raz na 2 lata ukierunkowanych na rozwój i zamieszkania mieszkańca wzmocnienie zawodów i KIPUS nie prowadzi swojej pracy zza biurka, ponieważ z specjalności pomocowych, usług społecznych często korzystają osoby, które mają których przedstawiciele trudność, by samodzielnie dotrzeć do siedziby ECUS. uczestniczą w realizacji usług KIPUS rozpoznaje indywidualne potrzeby i kwalifikuje do społecznych. usług podczas spotkania w miejscu zamieszkania mieszkańca CUS Sępólno Zrównanie OSL i KIPUS z Organizator społeczności lokalnej został pozbawiany Wyjaśnienie. Kwestię rozwoju Uwagi
55. Krajeńskie uprawnieniami wszelkich dodatków i przywilejów (dodatkowy urlop zawodowego (w tym możliwości ogólne CUS Kołobrzeg pracowników socjalnych. oraz dodatek terenowy). Należy podkreślić, iż awansu zawodowego) OSL i (art. 33 pkt 3 Ścieżka awansu dla OSL. pracownicy socjalni zatrudnieni w Ośrodkach Pomocy KIPUS należy uregulować w ustawy o Społecznej, pracujący metodą środowiskową - ramach działań systemowych CUS) organizacji środowiska lokalnego, takie dodatki ukierunkowanych na rozwój i otrzymują. W takim razie niesprawiedliwym wydaje się wzmocnienie zawodów i przyznanie takich świadczeń Koordynatorom specjalności pomocowych, Indywidualnych Planów Usług Społecznych, którym takie których przedstawiciele dodatki nadal przysługują. Organizator Społeczności uczestniczą w realizacji usług Lokalnej to nie tylko animator. To przede wszystkim społecznych. Wykracza to poza mediator, negocjator, szeroko rozumiany planista i materię projektu ustawy. diagnosta, pracujący ze społecznością lokalną w ich środowisku. Istnieją dwie przesłanki warunkujące możliwość wypłacania dodatku, o jakim mowa w art. 121 ust. 3a ustawy o pomocy społecznej. Pierwszym z nich jest świadczenie pracy socjalnej w tzw. „środowisku”, tj. poza siedzibą jednostki organizacyjnej pomocy społecznej. Rozumiemy, iż ustawodawca daje możliwość wykonywania tego stanowiska innym osobom, niż pracownicy socjalni. Jednakże, jeśli to wyzwanie podejmują pracownicy socjalni, w pełni do tego przygotowani, posiadający wykształcenie i odpowiednie predyspozycje w tym zakresie, to nie stanowi to kwestii krzywdzącej??? Dlaczego mają oni tracić wszystkie przywileje, na które pracowali wiele lat.
Art. 33 ustawy określa wymagania na stanowisku OSL, Nie ujęto możliwości ani ścieżki awansu dla ww. grupy pracowników, chociażby dwustopniowej np. OSL i Starszy OSL. Ponadto wymagania wskazanie ww. artykule w zakresie II stopnia specjalizacji w zakresie pracy socjalnej ze społecznością lokalną są zbyt zawężające możliwości znalezienia kadry na stanowisko OSL. Propozycja: OSL ma co najmniej 5-letnie doświadczenie w świadczeniu pracy socjalnej. Uwagi Art. 34 ust. 2 – dotyczy rozporządzenia RM w sprawie szkoleń dla pracowników centrum usług społecznych, Wyjaśnienie. To zagadnienie nie ogólne
56. CUS Kołobrzeg paragraf 3 ust. 1 – zawęża się krąg osób, które mogą jest przedmiotem regulacji (art. 34 ust. 2 prowadzić szkolenia i nie jest kompatybilne z wymogami projektu ustawy. ustawy o wskazanymi w art. 28 ustawy o CUS, w którym to nie CUS) określa się wymogów dotyczących kierunkowego wykształcenia wyższego na stanowisku OUS. W praktyce szkoleniowiec praktyk jest w stanie najlepiej przekazać swoją wiedzę i doświadczenie dla odbiorców szkolenia.
Art. 38 ust. 2 „okres nie krótszy niż 3 m-ce” na Uwagi koordynację IPUS. IPUS podobnie jak kontrakt socjalny wnioskuje się może zostać zawarty np. na 1 tydzień, potrzeba zawarcia ogólne Uwaga nieuwzględniona. To niewskazywanie czasu na i koordynacji IPUS wynikać ma z potrzeb wnioskodawcy
57. (art. 38 ust. 2 CUS Kołobrzeg zagadnienie nie jest przedmiotem realizację usług w ramach a nie z zapisów ustawowych i komplikuje z procesem ustawy o regulacji projektu ustawy. IPUS wyłonienia Wykonawcy na podstawie art. 7 ust. 2, który CUS) to proces jest skomplikowany i długotrwały np. przetarg, konkurs, itp. Uwagi Termin 6 m-cy i 3 m-cy – to zbyt często na
Art. 46 ust. 1 i ust. 2 podsumowania. Uzasadnienie – raportowanie ogólne propozycja dla OUS i KIPUS Wyjaśnienie. To zagadnienie nie problemów i podejmowanie decyzji musi być
58. (art. 46 ust. 1 CUS Kołobrzeg – podsumowania 1x w jest przedmiotem regulacji realizowane w jednostce na bieżąco, zaś podsumowanie i 2 ustawy o danym roku projektu ustawy. i wnioski po zakończeniu danego okresu CUS) kalendarzowym. sprawozdawczego lub wykonaniu zadania. Ograniczenie doświadczenia na stanowisku kierowniczym tylko do podmiotów wykonujących usługi, o których mowa w art. 2 ust. 1, podejmowanych wyłącznie przez gminę, przeczy idei tworzenia CUS jako Poszerzenie katalogu nowoczesnej jednostki realizującej zadania w ramach doświadczenia szeroko rozumianej polityki społecznej. Obecna ustawa Uwagi kierowniczego dyrektora (w tym projekt zmian) ogranicza krąg osób Wyjaśnienie. To nie jest
59. 3 ogólne Osoba prywatna CUS w art. 25 o podmioty z zarządzających CUS tylko do osób pracujących w gminie przedmiotem regulacji projektu . szeroko rozumianej polityki głównie w pomocy społecznej. Oznacza to, że osoby ustawy. (art. 25) społecznej, takie jak np. ZUS mające doświadczenie kierownicze w jednostkach czy NFZ centralnych działających na rzecz ludzi, realizujących usługi społeczne, jak np. ZUS czy NFZ, nigdy nie będą mogły zostać dyrektorem CUS. Powoduje to zamknięcie dostępu do stanowiska dyrektora CUS głównie do aktualnych dyrektorów OPS-ów.