Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych.

Warszawa, 6 maja 2025 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-38-25

Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy

- o zmianie ustawy o komornikach sądowych. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Sprawiedliwości.

Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Projekt U S TAWA

z dnia

o zmianie ustawy o komornikach sądowych

Art. 1. W ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1458) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 11 w ust. 4 uchyla się pkt 4;

2) art. 16 otrzymuje brzmienie:

„Art. 16. Wniosek o powołanie na stanowisko komornika można złożyć w terminie 5 lat od ustania zatrudnienia na stanowisku asesora.”;

3) w art. 19 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) ukończył 70. rok życia;”;

4) w art. 131 uchyla się ust. 2;

5) art. 132 otrzymuje brzmienie:

„Art. 132. Prezes właściwego sądu apelacyjnego odmawia powołania na stanowisko asesora osoby, która nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 129, lub której wniosek o powołanie na stanowisko asesora został złożony po upływie terminu, o którym mowa w art. 130 ust. 2.”;

6) w art. 144 w ust. 1:

a) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) ukończył 70. rok życia;”,

b) uchyla się pkt 5;

7) uchyla się art. 281.

Art. 2. 1. Do postępowań w przedmiocie odwołania ze stanowiska komornika sądowego na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2. Do postępowań w przedmiocie odwołania ze stanowiska asesora komorniczego na podstawie art. 144 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 3. 1. Komornik sądowy, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy został odwołany z zajmowanego stanowiska na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, może zostać ponownie powołany na stanowisko komornika sądowego, nie później jednak niż do dnia ukończenia 70. roku życia.

2. Asesor komorniczy, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy został odwołany z zajmowanego stanowiska na podstawie art. 144 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, może zostać ponownie powołany na stanowisko asesora komorniczego, nie później jednak niż do dnia ukończenia 70. roku życia.

Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

Celem projektowanej ustawy jest wprowadzenie zmian w przepisach ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1458), dalej „u.k.s.”.

Uzasadnieniem proponowanych zmian jest przede wszystkim potrzeba pilnego wyeliminowania sprzeczności, jakie wyłaniają się na tle regulacji zawartej w art. 19 ust. 1 pkt 2 oraz art. 144 ust. 1 pkt 4 u.k.s. wobec art. 2 ust. 2 (a) dyrektywy Rady z dnia 27 listopada 2000 r. 2000/78/WE ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz. Urz. UE L 303.12.16).

Ponadto projektowana ustawa zmierza do zniesienia maksymalnego czasu trwania asesury komorniczej wynoszącego obecnie 6 lat od dnia pierwszego powołania na stanowisko asesora komorniczego.

1. Zmiany przepisów związanych z wiekiem emerytalnym komornika sądowego oraz asesora komorniczego obejmujące art. 19 ust. 1 pkt 2, art. 144 i art. 281 u.k.s.

W aktualnym stanie prawnym Minister Sprawiedliwości odwołuje z urzędu komornika sądowego, zwanego dalej „komornikiem”, z zajmowanego stanowiska, jeżeli komornik ukończył 65. rok życia (art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s.), natomiast prezes właściwego sądu apelacyjnego odwołuje z urzędu asesora komorniczego, zwanego dalej „asesorem”, z zajmowanego stanowiska, jeżeli asesor ukończył 65. rok życia (art. 144 ust. 1 pkt 4 u.k.s.). Regulacja ta obowiązuje od dnia 1 stycznia 2019 r.

Do czasu wejścia w życie ww. przepisów, tj. do dnia 31 grudnia 2018 r., obowiązywała ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1309, z późn. zm.), dalej „u.k.s.e.”. Zgodnie z jej regulacjami Minister Sprawiedliwości odwoływał komornika ze stanowiska z chwilą ukończenia 70. roku życia (art. 15a ust. 1 pkt 3a u.k.s.e.). Podobne określenie wieku, którego osiągnięcie skutkowało odwołaniem ze stanowiska, dotyczyło asesora (art. 32b ust. 1 pkt 3a u.k.s.e.). U.k.s. obniżyła zatem granicę wieku odwołania komornika i asesora o 5 lat (z 70 lat na 65 lat).

Decyzje odwołujące komorników z zajmowanych stanowisk wydawane przez Ministra Sprawiedliwości w trybie art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s. (ukończony 65. roku życia) stanowiły na przestrzeni ostatnich 5 lat funkcjonowania ustawy przedmiot kontroli judykacyjnej sądów administracyjnych. W wyniku tych postępowań decyzje Ministra Sprawiedliwości były uchylane przez sądy administracyjne I instancji, a skargi kasacyjne Ministra Sprawiedliwości

od tych orzeczeń były oddalane. Sądy administracyjne konsekwentnie powoływały w uzasadnieniach wyroków, że stanowiąca podstawę decyzji administracyjnych wydawanych przez Ministra Sprawiedliwości regulacja zawarta w art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s. pozostaje w sprzeczności z uregulowaniami zawartymi w art. 2 ust. 2 (a) dyrektywy 2000/78/WE i stanowi przejaw dyskryminacji bezpośredniej określonej grupy zawodowej (por. wyroki NSA: z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GSK 560/20; z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. akt II GSK 582/21; z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt II GSK 585/21; z dnia 16 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 1933/21; z dnia 16 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 1794/21; z dnia 7 grudnia 2021 r., sygn. akt II GSK 2281/21; z dnia 12 grudnia 2022 r., sygn. akt II GSK 425/22).

W ten sam sposób były oceniane decyzje wydawane w oparciu o art. 144 ust. 1 pkt 4 u.k.s. zobowiązujące prezesa właściwego sądu apelacyjnego do odwołania ze stanowiska asesora, który ukończył 65. rok życia. Decyzje administracyjne odwołujące asesorów z uwagi na ukończony 65. rok życia są uchylane z tych samych powodów co decyzje odwołujące komorników, jako stanowiące przejaw dyskryminacji bezpośredniej (por. wyrok NSA z dnia 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt II GSK 296/22).

Stanowisko sądów administracyjnych w tej materii jest obecnie ugruntowane, a pozbawieni możliwości wykonywania zawodu komornicy i asesorzy, po uzyskaniu pozytywnego wyroku, nabywają uprawnienia do dochodzenia od Skarbu Państwa roszczeń odszkodowawczych w oparciu o przepis art. 4171 § 2 Kodeksu cywilnego. Z tych względów istniejące w u.k.s. rozwiązania, stanowiące przejaw dyskryminacji bezpośredniej określonych grup zawodowych (komorników i asesorów), muszą być pilnie zmienione, tak aby osoby wykonujące określoną działalność zawodową i mające status funkcjonariuszy publicznych nie były traktowane mniej korzystnie niż inne osoby wykonujące prawniczą działalność zawodową, mające status funkcjonariuszy publicznych lub status zawodu zaufania publicznego, w szczególności sędziowie, prokuratorzy czy notariusze.

W celach porównawczych należy wskazać, jak ustawodawca określa wiek zakończenia aktywności zawodowej w poszczególnych zawodach prawniczych:

1) ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1001, z późn. zm.) w art. 16 § 1 pkt 2a wskazuje, że Minister Sprawiedliwości odwołuje notariusza, jeżeli notariusz ukończył 70 lat;

2) ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334, z późn. zm.) w art. 69 § 1 i 3 wskazuje, że sędzia przechodzi w stan spoczynku z dniem ukończenia 65. roku życia, a pod pewnymi warunkami ten okres może być wydłużony do 70. roku życia;

3) ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2024 r. poz. 390, z późn. zm.) w art. 127 § 1 odsyła wprost do stosowania odpowiednich przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, określając przechodzenie prokuratorów w stan spoczynku w sposób analogiczny do sędziów, czyli okres ten może być wydłużony do 70. roku życia;

4) ustawa z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1564) oraz ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 499) nie określają górnej granicy wieku wykonywania zawodów adwokata czy radcy prawnego.

Na tle wskazanych prawniczych grup zawodowych jedynie komornicy w wieku 65 lat muszą – w sposób bezwzględny – zakończyć wykonywanie zawodu.

Mając powyższe na względzie, jest zasadna zmiana obecnych przepisów polegająca na przywróceniu rozwiązań prawnych funkcjonujących w u.k.s.e., które określały granicę wieku, której przekroczenie będzie oznaczało konieczność odwołania komornika i asesora – na poziomie 70 lat. Tak ukształtowana granica wieku nie będzie stanowiła przejawu dyskryminacji bezpośredniej, bowiem proponowane przepisy u.k.s. korespondują z przepisami ustalającymi granice wieku obowiązujące dla innych prawniczych grup zawodowych, tj. notariuszy, sędziów i prokuratorów. Wobec charakteru czynności podejmowanych przez komorników i faktu, że są oni funkcjonariuszami publicznym, jest zasadne postawienie zbliżonej granicy wieku, jak w przypadku powołanych powyżej grup zawodowych. Z uwagi na rodzaj prowadzonej przez komorników działalności zawodowej (w doktrynie określanej mianem pomocniczego organu wymiaru sprawiedliwości) oraz mając na względzie zapewnienie stronom postępowań komorniczych warunków dających gwarancję bezpieczeństwa prawnego podejmowanych wobec nich działań o charakterze władczym oraz uwzględniwszy solidarną z komornikiem odpowiedzialność Skarbu Państwa za wyrządzoną szkodę przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu czynności, jest konieczne wprowadzenie ograniczenia wieku, z upływem którego komornik winien zakończyć sprawowanie swojej funkcji. Błędne decyzje urzędnicze funkcjonariuszy publicznych (w tym komorników sądowych) mogą rodzić poważne reperkusje nie tylko dla nich samych, ale dla stron i uczestników postępowania, zaś przede wszystkim dla całego systemu wymiaru sprawiedliwości.

Zgodnie z art. 33 ust. 1i2u.k.s. komornik nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów regulujących podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej. Komornik nie może prowadzić działalności gospodarczej. Nie można zatem porównywać zawodu komornika do adwokatów czy radców prawnych, którzy są przedsiębiorcami, a pomoc prawna wykonywana przez przedstawicieli obu tych zawodów stanowi działalność gospodarczą.

Projektowane rozwiązanie jest również zgodne z art. 2 ust. 1 i art. 2 ust. 2 lit. b dyrektywy 2000/78/WE, które regulują możliwość występowania dyskryminacji pośredniej, w tym w związku z kryterium wieku. Ocena ta została poprzedzona analizą przewidywanych wyjątków od zakazu dyskryminacji wynikających z założeń art. 6 ust. 1 tej dyrektywy, który to przepis otwiera przed państwami członkowskimi możliwości dalszego stosowania środków bezpośrednio dyskryminujących ze względu na wiek, pod warunkiem że są one uzasadnione zgodnym z prawem celem, a przy tym są właściwe i konieczne do jego osiągnięcia. Wprowadzenie ograniczeń wiekowych odnoszących się do wykonywania obowiązków służbowych przez funkcjonariuszy publicznych, do grona których należą komornicy, jest obiektywnie i racjonalnie uzasadnione, a zastosowane w projekcie środki – postawienie granicy na dość wysokim poziomie 70 lat – są właściwe i konieczne.

Przepis art. 65 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrywany w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wskazuje, że wolność wykonywania zawodu może być ograniczona wówczas, gdy takie ograniczenie będzie zgodne z zasadą proporcjonalności, spełniającą przesłanki: przydatności (gdzie wprowadzone ograniczenie wolności lub prawa jednostki musi efektywnie służyć założonemu celowi), konieczności (jako konieczności wyboru najmniej dolegliwego dla jednostki środka ograniczającego wolności lub prawa) oraz proporcjonalności sensu stricto, tj. nakazu ważenia interesu poświęcanego i uzyskiwanego, zgodnie z założeniem, że efekty wprowadzonej do porządku prawnego normy pozostają w proporcji do nałożonych przez nią na obywatela ciężarów lub ograniczeń.

Ustawodawca przez wprowadzenie granicy wieku, jako daty granicznej posiadania przez funkcjonariusza publicznego uprawnień do wykonywania czynności urzędowych, stara się zagwarantować bezpieczeństwo obrotu prawnego, zwłaszcza w świetle nieuchronnie słabnącej wraz z wiekiem ludzkiej sprawności nie tylko fizycznej, ale przede wszystkim intelektualnej. Czynności wykonywane przez komorników sądowych mają przymiot czynności urzędowych, a ich wiarygodność i moc prawna jest gwarantowana przez państwo. Takie ograniczenie stanowi zatem element systemu gwarantującego profesjonalizm i rzetelność w wykonywaniu funkcji publicznych. Stąd wprowadzenie limitu wieku nie może być uznane za akt dyskryminacji wobec jednostki, bowiem służy ochronie interesu publicznego i jest uzasadnione bezpieczeństwem wykonywania obowiązków służbowych.

Ponadto pozostawienie przez ustawodawcę granicy wieku uwzględnia potrzebę ochrony interesu samego komornika sądowego, bowiem zawód komornika sądowego wymaga nie tylko wiedzy prawniczej, wysokiej sprawności fizycznej i intelektualnej, ale również odporności na stres, konieczności szybkiego podejmowania decyzji i właściwych reakcji na ewentualne zagrożenia wynikające z racji wykonywania tego zawodu. Komornik sądowy to również pracodawca, a prowadzenie kancelarii komorniczej wiąże się z koniecznością wykonywania czynności wymagających sprawności logistyczno-organizacyjnej. Ustalenie relatywnie wysokiego limitu wieku (na poziomie 70 lat) ma na celu zagwarantowanie, że osoby pełniące tę funkcję będą w stanie efektywnie i bezpiecznie wykonywać wszystkie swoje obowiązki, przy czym umożliwia ono planowe przejście kompetencji na młodsze pokolenie, zapewniając jednocześnie, że usługi świadczone przez komorników sądowych pozostaną na stałym, wysokim poziomie.

Przyznanie komornikom prawa do wykonywania zawodu do czasu osiągnięcia przez nich

70. roku życia nie wyłącza możliwości przejścia na emeryturę z chwilą osiągnięcia przez komornika (czy asesora) wieku uzasadniającego nabycie uprawnień emerytalnych. Zgodnie bowiem z treścią art. 33 ust. 3 u.k.s. do komornika stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350). Zatem, stosownie do art. 21 u.k.s., z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego komornik może przejść na emeryturę, składając Ministrowi Sprawiedliwości rezygnację ze stanowiska.

Wydłużenie wieku uprawniającego do wykonywania zawodu nie przesądza zatem, że wszyscy komornicy i asesorzy będą pozostawać czynni zawodowo do ukończenia 70 lat. Nie w każdym przypadku (np. ze względu na stan zdrowia) wykonywanie zawodu przez komornika będzie wskazane, nawet przy woli kontynuowania aktywności zawodowej. Gwarantem sprawowania urzędu przez osoby zdolne do pełnienia obowiązków komornika jest przepis art. 26 u.k.s., zgodnie z którym Minister Sprawiedliwości, prezes właściwego sądu (rejonowego, okręgowego, apelacyjnego) albo rada właściwej izby komorniczej z urzędu może skierować komornika na badanie przeprowadzane przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków komornika.

W zakresie rozwiązań dotyczących wieku emerytalnego jest zasadne również uchylenie przepisu art. 281 u.k.s., zgodnie z którym powołanie na stanowisko komornika osób, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyły 65 lat, wygasa z upływem 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, nie później jednak niż z dniem ukończenia 70. roku życia. Przepis art. 281 u.k.s. normował sytuacje przejściowe odnoszące skutek do komorników, którzy w chwili wejścia w życie ustawy, tj. na dzień 1 stycznia 2019 r., mieli ukończone 65 lat. W takich przypadkach powołanie na stanowisko komornika wygasało z mocy art. 281 u.k.s. w dniu 1 stycznia 2021 r., nie później jednak niż z dniem ukończenia przez komornika 70. roku życia. Na podstawie powyższego przepisu Minister Sprawiedliwości zawiadamiał komorników

– do których przepis ten miał zastosowanie – o wygaśnięciu powołania. Skutek ten zrealizował się we wszystkich stanach faktycznych najpóźniej do dnia 1 stycznia 2021 r. Przepis miał charakter przejściowy i obecnie wobec upływu czasu nie jest stosowany.

Wskazać należy, że stwierdzane przez Ministra Sprawiedliwości w trybie tego przepisu wygaśnięcia powołania komorników z mocy prawa były zaskarżane do sądów administracyjnych. Pierwotnie orzeczenia sądów administracyjnych nie kwestionowały prawidłowości czynności podejmowanych przez Ministra Sprawiedliwości na jego podstawie. Jednakże w ostatnich wyrokach, wydawanych w tego rodzaju sprawach, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o argumentację stosowaną w przypadku art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s. stwierdzał bezskuteczność czynności zawiadomienia Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wygaśnięcia powołania na stanowiska komornika (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2023 r. sygn. akt II GSK 257/23, wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. akt II GSK 351/23). Orzeczenia te skutkowały przywróceniem do zawodu komorników objętych działaniem przepisu art. 281 u.k.s. i pojawieniem się roszczeń odszkodowawczych przeciwko Skarbowi Państwa w oparciu o tę samą argumentację, co w przypadku art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s.

Zaznaczyć także należy, że jeden z komorników wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, iż art. 281 u.k.s. jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1, art. 60 i art. 65 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarga została przyjęta i zarejestrowana pod sygn. akt SK 31/24. Do toczącego się przez Trybunałem Konstytucyjnym postępowania pismem z dnia 10 kwietnia 2024 r. przyłączył się Rzecznik Praw Obywatelskich, który wnosi o stwierdzenie, że art. 281 u.k.s. jest niezgodny z art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 45 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Uchylenie przepisu art. 131 ust. 2 u.k.s. skutkującego utratą uprawnień asesora komorniczego po 6 latach od pierwszego powołania na stanowisko asesora oraz uchylenie art. 11 ust. 4 pkt 4, zmiana brzmienia art. 16 i art. 132 u.k.s. – przepisów funkcjonalnie powiązanych z uchylanym przepisem

Z uwagi na okoliczność, że po ponad 5 latach obowiązywania nowej u.k.s., jest możliwe dokonanie krytycznego przeglądu zawartych w niej rozwiązań, projekt zawiera także zmiany korygujące ograniczenie do 6 lat trwania asesury komorniczej.

W aktualnym stanie prawnym funkcjonują dwa reżimy prawne regulujące okres, przez jaki asesor może zajmować stanowisko. Pierwszy wynikający z uprzednio obowiązującej u.k.s.e., która nie przewidywała czasowego ograniczenia asesury, oraz drugi wynikający z aktualnie obowiązującej u.k.s. ograniczającej czas trwania asesury do 6 lat. Rozwiązanie przewidujące nieograniczony czas trwania asesury daje asesorom swobodę podjęcia decyzji o momencie wystąpienia z wnioskiem o powołanie na stanowisko komornika. Decyzja ta może być zależna od wielu czynników np. od indywidualnego poczucia przygotowania do wykonywania zawodu komornika, zdobytego doświadczenia, sytuacji rodzinnej, zdrowotnej czy w końcu możliwości finansowych. Tymczasem obecne rozwiązanie ograniczające do 6 lat czas asesury komorniczej, liczony od dnia pierwszego powołania na stanowisko asesora, będzie skutkować już w 2025 r. wygaśnięciem uprawnień zawodowych asesorów, w sytuacji gdy nie wystąpią o powołanie ich na stanowisko komornika. Podwójny reżim statusu asesora stanowi niezrozumiałe uprzywilejowanie jednych asesorów wobec innych. Asesorzy powołani pod rządami nowej ustawy, jeżeli nie zdecydują się na wystąpienie o powołanie ich na stanowisko komornika, stracą status asesora i przysługujące im ustawowe kompetencje samodzielnego podejmowania niektórych czynności egzekucyjnych.

Dbając o stabilność egzekucji sądowej, nie można również tracić z pola widzenia zjawiska stale malejącej liczby kandydatów do odbycia aplikacji komorniczej, a w przyszłości pracy w charakterze asesora, a następnie komornika. Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy może być aktualny status tej grupy zawodowej. Decydując się na aplikację komorniczą, kandydat, już w chwili jej rozpoczęcia, musi być zdecydowany zostać komornikiem, w innym wypadku traci bowiem uprawnienia asesorskie po 6 latach od dnia pierwszego powołania na stanowisko asesora. W związku z powyższym, jest zasadny powrót do poprzednich rozwiązań ustawowych, w których nie było określonej daty granicznej zmuszającej asesora do złożenia wniosku o powołanie na stanowisko komornika w chwili, w której może nie być na to gotowy. Ujednolicenie okresu asesury komorniczej dla wszystkich asesorów wykonujących taki zawód jest uzasadnione. Proponowana zmiana jest pożądana, a wprowadzenie przepisów winno nastąpić jak najszybciej, bowiem już w 2025 r. problem bezpowrotnej utraty statusu asesora będzie dotyczył około 60 osób (pierwsze powołanie miało miejsce w styczniu 2019 r.).

Zniesienie powyższego 6-letnego ograniczenia trwania asesury komorniczej, uzasadnia także dostosowanie innych przepisów ustawy do projektowanej regulacji. Konieczne jest uchylenie przepisów art. 11 ust. 4 pkt 4 u.k.s. oraz nadanie nowego brzmienia art. 132 u.k.s., który w końcowej części zawierał odwołanie do uchylanego przepisu i uprawniał prezesa sądu apelacyjnego do odmowy powołania na stanowisko asesora „gdy upłynął okres, o którym mowa w art. 131 ust. 2”. Z zamkniętym okresem trwania asesury komorniczej ma związek także art. 16 u.k.s., którego celem było wyłączenie możliwości ubiegania się o powołanie na stanowisko komornika po upływie 5 lat od momentu odbycia asesury.

Projektowane zniesienie ustawowego ograniczenia możliwości pozostawania asesorem wymaga jednak doprecyzowania sytuacji, w której osoba niezajmująca stanowiska asesora (np. wskutek rezygnacji czy rozwiązania stosunku pracy, czy wystąpienia innych zdarzeń związanych z ustaniem zatrudnienia w charakterze asesora – art. 135 u.k.s.) będzie występowała z wnioskiem o powołanie na stanowisko komornika. Niezajmowanie stanowiska asesora i niewykonywanie w tym czasie czynności egzekucyjnych przez osoby, które chciałaby wrócić na obraną wcześniej ścieżkę zawodową, musi zostać ograniczone czasowo. Jest to uzasadnione potrzebą sprawnego powrotu do zawodu i gwarancją prawidłowego stosowania prawa. Obecnie art. 148 ust. 2 u.k.s. stanowi, że przerwa w zajmowaniu stanowiska asesora, nie może być dłuższa niż 5 lat. Po tym czasie powrót na stanowisko asesora wiąże się z koniecznością złożenia egzaminu komorniczego. Jednakże bez ingerencji w art. 16 u.k.s. osoba taka mogłaby wnioskować o powołanie na stanowisko komornika sądowego bez dodatkowych wymagań (jeżeli przepracowała w charakterze asesora 2 lata i spełnia pozostałe przesłanki z art. 11 u.k.s.). Stąd jest zasadne ograniczenie możliwości ubiegania się byłego asesora o powołanie na stanowisko komornika po upływie 5 lat od ustania zatrudnienia na stanowisku asesora.

W projekcie zaproponowano przepis przejściowy w odniesieniu do postępowań w przedmiocie odwołania ze stanowiska komornika na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s. wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy. W takim przypadku zastosowanie znajdą przepisy u.k.s. w brzmieniu nadanym projektowaną ustawą.

Ponadto komornik, który przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy został odwołany z zajmowanego stanowiska na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s., może zostać ponownie powołany na stanowisko komornika, nie później jednak niż do dnia ukończenia

70. roku życia.

Analogiczne rozwiązania przewidziano wobec asesorów.

Przewiduje się, że projektowana ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Z uwagi na pilną potrzebę wejścia w życie nowych rozwiązań vacatio legis powinna być jak najkrótsza.

Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2017 r. poz. 248, z późn. zm.) projekt został zamieszczony w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów pod poz. UD174.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa oraz § 52 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r. poz. 806) projekt ustawy został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”. W trybie wskazanej ustawy nie wpłynęły do projektodawcy zgłoszenia zainteresowania pracami nad projektem.

Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

Projekt ustawy nie podlega przedstawieniu właściwym organom i instytucjom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia.

Projekt ustawy nie zawiera norm technicznych w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039, z późn. zm.), w związku z czym nie podlega notyfikacji.

Projekt ustawy został przekazany do zaopiniowania przez Koordynatora Oceny Skutków Regulacji. Nie przedstawił on swojego stanowiska. Nazwa projektu Data porządzenia Projekt ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych 04.04.2025 r.

Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące Źródło: Ministerstwo Sprawiedliwości Inicjatywa własna

Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza Nr w Wykazie prac legislacyjnych Stanu lub Podsekretarza Stanu i programowych Rady Ministrów: pod względem legislacyjnym: UD174 Arkadiusz Myrcha – Sekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości pod względem merytorycznym: Maria Ejchart – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości

Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu opiekun legislacyjny: Wojciech Ulitko – Zastępca Dyrektora Departamentu Legislacyjnego e-mail: sekretariat.dl@ms.gov.pl; tel. 22 52 12 764 Joanna Hablewska – główny specjalista do spraw legislacji w Departamencie Legislacyjnym e-mail: Joanna.Hablewska@ms.gov.pl; tel. 22 52 12 246 opiekun merytoryczny: Mirosław Przybylski – Dyrektor Departamentu Wykonywania Orzeczeń i Probacji e-mail: sekretariat.dwoip@ms.gov.pl; tel. 22 52 12 231 OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1. Jaki problem jest rozwiązywany? Wiek emerytalny komornika sądowego oraz asesora komorniczego Projekt ma na celu wprowadzenie zmian w ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1458), dalej „u.k.s.”, których uzasadnieniem jest przede wszystkim potrzeba pilnego wyeliminowania sprzeczności, jakie wyłaniają się na tle regulacji zawartej w art. 19 ust. 1 pkt 2 (odwołanie komornika sądowego, zwanego dalej „komornikiem”, z zajmowanego stanowiska ze względu na ukończenie 65. roku życia) oraz art. 144 ust. 1 pkt 4 u.k.s. (odwołanie asesora komorniczego, zwanego dalej „asesorem”, z zajmowanego stanowiska ze względu na ukończenie 65. roku życia) wobec art. 2 ust. 2 (a) dyrektywy Rady z dnia 27 listopada 2000 r. 2000/78/WE ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz. Urz. UE L 303.12.16). W aktualnym stanie prawnym Minister Sprawiedliwości odwołuje z urzędu komornika z zajmowanego stanowiska, jeżeli komornik ukończył 65. rok życia (art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s.), natomiast prezes właściwego sądu apelacyjnego odwołuje z urzędu asesora z zajmowanego stanowiska, jeżeli asesor ukończył 65. rok życia (art. 144 ust. 1 pkt 4 u.k.s.). Zgodnie z regulacjami uprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1309, z późn. zm.), dalej „u.k.s.e.”, Minister Sprawiedliwości odwoływał komornika ze stanowiska z chwilą ukończenia 70. roku życia (art. 15a ust. 1 pkt 3a u.k.s.e.); ta sama zasada dotyczyła również asesora (art. 32b ust. 1 pkt 3a u.k.s.e.). Funkcjonująca w systemie prawnym ustawa obniżyła granicę wieku odwołania komornika i asesora o 5 lat (z 70 lat na 65 lat). Na potrzeby ukazania skali oddziaływania projektu spośród ogólnej liczby komorników sądowych (2269 osób) i asesorów komorniczych (1133 osoby) wyodrębniono odpowiednio po dwie grupy wiekowe:

1) grupa wiekowa 51–60 lat (osoby urodzone w latach 1965–1973), w której obecnie znajduje się 302 komorników i 69 asesorów;

2) grupa wiekowa powyżej 60 roku życia (osoby urodzone w latach 1954–1964), licząca 124 komorników i 16 asesorów1. Bazując na powyższych danych, zauważyć można, że zgodnie z obowiązującymi przepisami w ciągu najbliższych 5 lat odwołanych z zajmowanego stanowiska ze względu na ukończenie 65. roku życia zostałoby 124 komorników, co stanowi 5% ogólnej liczby komorników, oraz 16 asesorów stanowiących 1% ogólnej liczby asesorów. Natomiast w przeciągu kolejnych 10 lat liczby te kształtowałyby się następująco: 302 komorników stanowiących 13% obecnej liczby komorników oraz 69 asesorów stanowiących 6% ogólnej liczby asesorów. Na przestrzeni ostatnich 5 lat decyzje odwołujące komorników z zajmowanych stanowisk wydawane przez Ministra Sprawiedliwości w trybie art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s. (ukończony 65. roku życia) stanowiły przedmiot kontroli judykacyjnej sądów administracyjnych. W wyniku tych postępowań decyzje Ministra Sprawiedliwości były uchylane przez sądy administracyjne I instancji, a skargi kasacyjne Ministra Sprawiedliwości od tych orzeczeń były oddalane. Sądy administracyjne konsekwentnie powoływały w uzasadnieniach wyroków, iż regulacja stanowiąca podstawę decyzji administracyjnych wydawanych przez wg danych na 31.12.2024 r.

Ministra Sprawiedliwości zawarta w art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s. pozostaje w sprzeczności z uregulowaniami zawartymi w art. 2 ust. 2 (a) dyrektywy 2000/78/WE i stanowi przejaw dyskryminacji bezpośredniej określonej grupy zawodowej. W ten sam sposób oceniane były decyzje wydawane w oparciu o art. 144 ust. 1 pkt 4 u.k.s. zobowiązujący prezesa właściwego sądu apelacyjnego do odwołania ze stanowiska asesora, który ukończył 65. rok życia. Na podstawie wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GSK 560/20; 30 czerwca 2021 r., sygn. akt II GSK 582/21; 7 września 2021 r., sygn. akt II GSK 585/21; 16 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 1933/21; 16 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 1794/21; 7 grudnia 2021 r., sygn. akt II GSK 2281/21; 12 grudnia 2022 r., sygn. akt II GSK 425/22 można wskazać, że linia orzecznicza sądów administracyjnych w przedmiotowej materii jest obecnie ugruntowana. Natomiast pozbawieni możliwości wykonywania zawodu komornicy i asesorzy, po uzyskaniu pozytywnego wyroku, nabywają uprawnienia do dochodzenia od Skarbu Państwa roszczeń odszkodowawczych w oparciu o przepis art. 4171 § 2 k.c. Obecnie przed sądem toczą się 4 postępowania, w których suma samych roszczeń odszkodowawczych (bez odsetek i kosztów procesu) wynosi ok. 2 000 000 zł (przy czym w tej kwocie znajduje się roszczenie częściowe w wysokości 200 000 zł z roszczenia oszacowanego na komornika na poziomie 2 000 000 zł). Gdyby zatem komornik dochodził pełnego odszkodowania roszczenia główne w 4 procesach wyniosłyby prawie 3 800 000 zł. Komornicy, co do których zastosowano art. 281 u.k.s., wystąpili z wnioskami o zawezwanie do próby ugodowej, szacując swoje roszczenia główne na kwotę ok. 3 800 000 zł. Na ten moment skala roszczeń odszkodowawczych z tytułu pozbawienia możliwości wykonywania zawodu komornika z chwilą ukończenia 65. roku życia jest trudna do oszacowania, bowiem nie wszyscy komornicy, którzy zostali odwołani ze stanowiska w tym trybie, wystąpili z powództwem o zapłatę. Jednakże mają jeszcze taką możliwość.

Poniżej przedstawiono porównanie dotyczące wieku zakończenia aktywności zawodowej w poszczególnych zawodach prawniczych:

1. ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1001, z późn. zm.) w art. 16 § 1 pkt 2a wskazuje, że Minister Sprawiedliwości odwołuje notariusza, jeżeli notariusz ukończył 70 lat;

2. ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334, z późn. zm.) w art. 69 § 1 i 3 wskazuje, że sędzia przechodzi w stan spoczynku z dniem ukończenia 65. roku życia, a pod pewnymi warunkami ten okres może być wydłużony do 70. roku życia;

3. ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2024 r. poz. 390, z późn. zm.) w art. 127 § 1 odsyła wprost do stosowania odpowiednich przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, określając przechodzenie prokuratorów w stan spoczynku w sposób analogiczny do sędziów, czyli okres ten może być wydłużony do 70. roku życia;

4. ustawa z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1564) oraz ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 499) nie określają górnej granicy wieku wykonywania zawodów adwokata czy radcy prawnego. Na tle wskazanych prawniczych grup zawodowych jedynie komornicy w wieku 65 lat muszą zakończyć wykonywanie zawodu.

Czas trwania asesury komorniczej Nowelizacji wymagają także przepisy dotyczące czasu trwania asesury komorniczej. W aktualnym stanie prawnym funkcjonują dwa reżimy prawne regulujące okres, przez jaki asesor może zajmować stanowisko. Pierwszy wynikający z uprzednio obowiązującej u.k.s.e., która nie przewidywała czasowego ograniczenia asesury, oraz drugi wynikający z aktualnie obowiązującej u.k.s. ograniczającej czas trwania asesury do 6 lat. Rozwiązanie przewidujące nieograniczony czas trwania asesury daje asesorom swobodę podjęcia decyzji o momencie wystąpienia z wnioskiem o powołanie na stanowisko komornika, która może być zależna od wielu czynników. Tymczasem obecne rozwiązanie ograniczające czas asesury komorniczej do 6 lat, liczony od dnia pierwszego powołania na stanowisko asesora, będzie skutkować już w 2025 r. wygaśnięciem uprawnień zawodowych asesorów, w sytuacji gdy nie wystąpią o powołanie ich na stanowisko komornika. Podwójny reżim statusu asesora stanowi niezrozumiałe uprzywilejowanie jednych asesorów wobec innych. Asesorzy powołani pod rządami nowej ustawy, jeżeli nie zdecydują się na wystąpienie o powołanie ich na stanowisko komornika, stracą status asesora i przysługujące im ustawowe kompetencje samodzielnego podejmowania niektórych czynności egzekucyjnych. W związku z powyższym jest zasadny powrót do poprzednich rozwiązań ustawowych, w których nie było określonej daty granicznej zmuszającej asesora do złożenia wniosku o powołanie na stanowisko komornika w chwili, w której może nie być na to gotowy.

2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt Mając na uwadze powyższe, jest zasadna zmiana, która określi granicę wieku na poziomie 70 lat, a której przekroczenie będzie oznaczało konieczność odwołania komornika i asesora z zajmowanego stanowiska. Przyznanie komornikom prawa do wykonywania zawodu do czasu osiągnięcia przez nich 70. roku życia nie wyłącza możliwości przejścia na emeryturę z chwilą osiągnięcia przez komornika (czy asesora) wieku uzasadniającego nabycie uprawnień emerytalnych. Zgodnie z treścią art. 33 ust. 3 u.k.s. do komornika stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350). Zatem z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego komornik może przejść na emeryturę, składając Ministrowi Sprawiedliwości rezygnację ze stanowiska. Wprowadzane rozwiązanie stanowi powrót do stanu prawnego obowiązującego przed zmianą obowiązujących przepisów, dlatego też nie przewiduje się mechanizmu badania zdolności do dalszego pełnienia obowiązków po ukończeniu 65. roku życia przez komorników sądowych i asesorów komorniczych. Wszyscy komornicy będą mieli zagwarantowane ustawowo prawo wykonywania zawodu do chwili ukończenia 70 lat. Jednakże każdy uprawniony będzie mógł złożyć rezygnację z wykonywania zawodu wcześniej, również gdy uzna, że jego stan zdrowia tego wymaga. W każdym przypadku uzasadnionych podejrzeń co do stanu zdrowia komornika czy też asesora ocena zdolności do dalszego pełnienia obowiązków służbowych może nastąpić w trybie przepisów art. 26 oraz art. 141 u.k.s.. Przepisy te wskazują na możliwości skierowania (przez organy nadzoru nad komornikami) komornika czy też asesora na badania przeprowadzane przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków zawodowych. Ponadto w ramach projektowanej ustawy znosi się maksymalny czasu trwania asesury komorniczej określony obecnie na 6 lat. W projekcie zaproponowano przepis przejściowy w odniesieniu do postępowań w przedmiocie odwołania ze stanowiska komornika na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s. wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy. W takim przypadku zastosowanie znajdą przepisy u.k.s. w brzmieniu nadanym projektowaną ustawą. Ponadto komornik, który przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy został odwołany z zajmowanego stanowiska na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s., może zostać ponownie powołany na stanowisko komornika, nie później jednak niż do dnia ukończenia 70. roku życia. Analogiczne rozwiązania przewidziano wobec asesorów. W ramach procedowanych zmian nie przewiduje się natomiast przepisów przejściowych w stosunku do asesorów powołanych pod rządami obowiązującej ustawy, jeżeli ich 6-letnia asesura zakończy się w 2025 r. przed wejściem w życie projektowanej ustawy. Planuje się, aby proponowane zmiany przepisów weszły w życie przed dniem 1 czerwca 2025 r., tj. przed upływem 6 lat asesury pierwszych asesorów powołanych pod rządami obowiązującej ustawy. Wprowadzenie nowych rozwiązań przed dniem 1 czerwca 2025 r. usuwa problem bez potrzeby wprowadzania przepisów przejściowych w tym zakresie.

3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE? Projektowane rozwiązania ze względu na stopień szczegółowości nie były poddawane analizie prawnoporównawczej.

4. Podmioty, na które oddziałuje projekt Grupa Wielkość Źródło danych Oddziaływanie komornicy sądowi 2269 Wydłużenie aktywności zawodowej do 70. roku życia. Krajowa Rada Wydłużenie aktywności zawodowej do 70. roku życia; asesorzy komorniczy 1133 Komornicza zniesienie maksymalnego czasu trwania asesury komorniczej określonego obecnie na 6 lat.

5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2017 r. poz. 248, z późn. zm.) oraz § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r. poz. 806) projekt ustawy został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”. Projekt został skierowany do opiniowania do następujących podmiotów: Krajowa Rada Komornicza, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny, Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej, Krajowa Rada Sądownictwa, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Rzecznik Praw Obywatelskich, sądy apelacyjne, Rada Dialogu Społecznego, Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”, Ogólnopolskie Porozumienia Związków Zawodowych, Forum Związków Zawodowych, Konfederacja Lewiatan, Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej, Związek Pracodawców Business Centre Club, Związek Rzemiosła Polskiego, Związek Przedsiębiorców i Pracodawców, Federacja Przedsiębiorców Polskich, Polskie Towarzystwo Gospodarcze, Krajowa Rada Zawiązku Zawodowego Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej, Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej, Międzyzakładowa Organizacja Związkowa Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Pracowników Sądownictwa. W ramach konsultacji publicznych projekt został skierowany do następujących podmiotów: Stowarzyszenie Sędziów Polskich „Iustitia”, Stowarzyszenie Sędziów „Themis”, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Sędziów Sędziowie RP, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Asesorów i Aplikantów Komorniczych, Stowarzyszenie Absolwentów i Aplikantów KSSiP „Votum”, Polski Związek Pracodawców Prawniczych, Stowarzyszenie Prawnicy dla Polski, Fundacja Panoptykon, Fundacja Court Watch Polska, Fundacja im. Stefana Batorego, Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Fundacja na rzecz Bezpiecznego Obrotu Prawnego, Krajowa Izba Gospodarcza, Polska Rada Biznesu, Kongres Polskiego Biznesu, Związek Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce. Wyniki konsultacji publicznych i opiniowania zostały omówione w raporcie z konsultacji.

6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z 2025 r.) Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Łącznie (0–10) Dochody ogółem 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 budżet państwa JST pozostałe jednostki (oddzielnie) Wydatki ogółem 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 budżet państwa JST pozostałe jednostki (oddzielnie) Saldo ogółem 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 budżet państwa JST pozostałe jednostki (oddzielnie) Projektowana zmiana nie wywoła skutków finansowych dla budżetu państwa i jednostek Źródła finansowania samorządu terytorialnego. Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł Nie dotyczy. danych i przyjętych do obliczeń założeń

7. Wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców, oraz na rodzinę, obywateli i gospodarstwa domowe Skutki Czas w latach od wejścia w życie zmian 0 1 2 3 5 10 Łącznie (0–10) W ujęciu duże przedsiębiorstwa pieniężnym sektor mikro-, małych i (w mln zł, średnich ceny stałe z przedsiębiorstw 2025 r.) rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe W ujęciu duże przedsiębiorstwa Brak wpływu. niepieniężnym sektor mikro-, małych i Przedmiotowy projekt nie określa zasad podejmowania, wykonywania lub średnich zakończenia działalności gospodarczej, w związku z czym odstąpiono od analiz przedsiębiorstw i oceny przewidywanych skutków społeczno-gospodarczych, wskazanych w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, z późn. zm.). rodzina, obywatele oraz gospodarstwa Brak wpływu. domowe Niemierzalne rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe, w Brak wpływu. szczególności osoby niepełno-sprawne i starsze Dodatkowe informacje, w tym Wejście w życie ustawy nie będzie miało negatywnego wpływu na konkurencyjność gospodarki wskazanie źródeł i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie przedsiębiorstw, jak również nie będzie miało danych i przyjętych do negatywnego wpływu na sytuację i rozwój regionalny. obliczeń założeń

8. Zmiana obciążeń regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu nie dotyczy Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie tak wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej nie tabeli zgodności). nie dotyczy

zmniejszenie liczby dokumentów zwiększenie liczby dokumentów zmniejszenie liczby procedur zwiększenie liczby procedur skrócenie czasu na załatwienie sprawy wydłużenie czasu na załatwienie sprawy inne: inne:

Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich tak elektronizacji. nie nie dotyczy Komentarz: Nie dotyczy.

9. Wpływ na rynek pracy Projektowana regulacja wpłynie na wydłużenie aktywności zawodowej komornika sądowego oraz asesora komorniczego do 70. roku życia.

10. Wpływ na pozostałe obszary środowisko naturalne demografia informatyzacja sytuacja i rozwój regionalny mienie państwowe zdrowie sądy powszechne, administracyjne inne: prawa człowieka lub wojskowe Omówienie wpływu Projektowana regulacja nie będzie miała wpływu na pozostałe obszary.

11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego Planuje się, że ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane? Efekty wejścia w życie projektowanych rozwiązań będą natychmiastowe i nie wymagają pomiaru.

13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.) Raport z konsultacji. RAPORT Z KONSULTACJI projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174)

1. Omówienie wyników przeprowadzonych konsultacji publicznych i opiniowania oraz informacje o okresie ich przeprowadzenia i terminie wyznaczonym do zajęcia stanowiska

Projekt został, przy pismach z dnia 12 lutego 2025 r., skierowany do opiniowania i konsultacji publicznych do podmiotów wymienionych w pkt 5 OSR. Wyznaczony termin do przedstawienia opinii lub stanowisk wynosił 21 dni.

W ramach opiniowania uwagi do projektu przedstawiła Krajowa Rada Komornicza oraz Rzecznik Praw Obywatelskich. Stanowiska o braku uwag przedstawili: Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny, Sąd Apelacyjny w Katowicach, Sąd Apelacyjny w Krakowie, Sąd Apelacyjny w Szczecinie, Sąd Apelacyjny w Warszawie oraz Sąd Apelacyjny we Wrocławiu. Natomiast Krajowa Rada Sądownictwa wyraziła pozytywną opinię o projekcie.

W ramach konsultacji publicznych uwagi do projektu zgłosił Związek Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce. Jedna osoba przedstawiła komentarz do projektu w serwisie Rządowy Proces Legislacyjny. Ponadto pozytywne stanowisko wobec projektowanej regulacji przedstawiło Stowarzyszenie Sędziów Polskich „Iustitia”.

Omówienie uwag zgłoszonych w ramach opiniowania i konsultacji publicznych oraz odniesienie się do nich zostało zawarte załączniku do raportu (zestawieniu uwag zgłoszonych w ramach opiniowania i konsultacji publicznych).

2. Przedstawienie wyników konsultacji projektu z właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej, w tym Europejskim Bankiem Centralnym

Projekt nie wymagał zasięgnięcia opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji ani uzgodnienia z właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej, w tym Europejskim Bankiem Centralnym.

3. Wskazanie podmiotów, które zgłosiły zainteresowanie pracami nad projektem w trybie przepisów o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa

Żaden podmiot nie zgłosił zainteresowania pracami nad projektem w trybie ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2017 r. poz. 248, z późn. zm.).

Zał. 1 – zestawienie uwag zgłoszonych w ramach opiniowania i konsultacji publicznych.

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania i konsultacji publicznych

OPINIOWANIE

L.p. Organ zgłaszający uwagę Przepis Treść zgłoszonej uwagi Stanowisko MS

Konieczność dodania przepisów przejściowych regulujących sytuację prawną asesorów, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie Na obecnym etapie prac legislacyjnych nie przewiduje się projektowanej ustawy wszczęto procedurę odwołania na podstawie art. 144 wprowadzenia przepisów przejściowych we wskazanym ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. zakresie, bowiem projektodawca przewiduje, że z 2024 r. poz. 1458), dalej „u.k.s.”, w brzmieniu dotychczasowym, tj. proponowane w projekcie rozwiązania wejdą w życie z powodu upływu okresu 6 lat od dnia pierwszego powołania na stanowisko przed dniem 1 czerwca 2025 r., tj. przed dniem, w którym asesora, lub którzy przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy

1. Krajowa Rada Komornicza art. 2/art. 3 pierwsi asesorzy komorniczy utracą swoje uprawnienia zostaną na tej podstawie odwołani. Projektowane przepisy powinny po 6 latach od pierwszego powołania na stanowisko odpowiednio powodować umorzenie postępowań wszczętych w celu asesora. odwołania, względnie umożliwiać osobom ponowne powołanie na W przypadku przedłużania się procedury legislacyjnej, stanowisko. Należy podkreślić, że pierwsi asesorzy zostali powołani na stosowne regulacje zostaną dodane do projektu na podstawie u.k.s. w maju 2019 r., a zatem upływ 6-letniego okresu asesury dalszym etapie prac. może nastąpić przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy, co spowoduje konieczność ich odwołania. Doprecyzowanie brzmienia przepisu art. 130 ust. 2 u.k.s. przez wyraźne wskazanie, że termin w nim zakreślony dotyczy „pierwszego powołania” na to stanowisko. W praktyce zdarzają się sytuacje, gdzie osobom ubiegającym się o powołanie na stanowisko asesora odmawiano powołania, jako odwołanym ze stanowiska asesora np. w związku z ustaniem zatrudnienia, ubiegającym się o ponowne powołanie, gdzie między doręczeniem uchwały o wyniku egzaminu komorniczego a dniem złożenia wniosku o ponowne powołanie art. 130 ust. 2 upłynął okres 5 lat. Jako argumentację takich decyzji wskazywano m.in., że obowiązującej zakres obowiązywania przepisu art. 130 ust. 2 u.k.s. nie został ograniczony ustawy wyłącznie do kandydatów, którzy po raz pierwszy składają wniosek (propozycja Propozycja będzie przedmiotem analizy przy kolejnych,

2. Krajowa Rada Komornicza o powołanie na stanowisko asesora komorniczego z uwagi na jego literalne wykraczająca planowanych pracach nad zmianą u.k.s. brzmienie, tj. brak określenia „pierwsze” powołanie. W praktyce, sytuacja ta poza objęła dwie grupy osób. W pierwszej grupie znalazły się osoby, których regulacje powołanie i odwołanie ze stanowiska asesora miało miejsce na gruncie projektu) poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1277, z późn. zm.), natomiast druga grupa osób to asesorzy powołani na gruncie poprzedniej ustawy, a odwołani na mocy przepisów u.k.s. O ile sytuacja pierwszej grupy, z uwagi na ponad 5-letni okres obowiązywania u.k.s. utraciła już na znaczeniu, o tyle sytuacja dotycząca drugiej grupy budzi już spore zaniepokojenie. Obowiązująca ustawa wyraźnie odróżnia warunki pierwszego powołania na stanowisko asesora komorniczego po zdanym egzaminie komorniczym od

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania i konsultacji publicznych

sytuacji ponownego powołania na to stanowisko np. z powodu ustania zatrudnienia asesora, mimo braku wyraźnego określenia w art. 130 i 131 u.k.s., że chodzi o „pierwsze” lub „pierwotne” powołanie. Wskazuje na to już sama systematyka ustawy i ulokowanie tych przepisów bezpośrednio po oddziale 3 rozdziału 6 pt. „Egzamin komorniczy”. O „pierwszym powołaniu” stanowi też art. 131 ust. 2 u.k.s. w kontekście czasu trwania asesury, przyznając mu istotne, odmienne od pozostałych powołań konsekwencje, z kolei art. 148 u.k.s. mówi o „ponownym powołaniu”. Asesora powołuje prezes właściwego sądu apelacyjnego na podstawie wniosku złożonego w terminie maksymalnie 5 lat od dnia doręczenia uchwały o wyniku egzaminu komorniczego. W przypadku zaś np. ustania zatrudnienia, podstawę powołania stanowi art. 148 ust. 1 u.k.s., zgodnie z którym osoba odwołana z zajmowanego stanowiska może zostać ponownie powołana na to stanowisko, jeżeli spełnia wymagania określone w art. 129 u.k.s.. Natomiast gdy osoba taka co najmniej przez 5 lat nie zajmowała stanowiska asesora, będzie ona musiała złożyć egzamin komorniczy. Mimo, iż w ocenie Krajowej Rady Komorniczej przepisy te nie budzą wątpliwości, jak się okazuje w praktyce zdarzają się przypadki ich odmiennej wykładni. W u.k.s. brakuje podstawy prawnej do ponownego powołania na stanowisko asesora osoby, która została odwołana ze stanowiska komornika (np. z powodu rezygnacji, ale także z innych przyczyn) lub której powołanie wygasło. Osoba taka, mimo że pełniła funkcję komornika i ma odpowiednie art. 148 przygotowanie, aby zostać asesorem musi złożyć ponownie egzamin obowiązującej komorniczy, gdyż nie obejmuje jej norma wyrażona w art. 148 ust. 1 u.k.s. ustawy Wydaje się, że w obliczu stale malejącego zainteresowania aplikacją (propozycja komorniczą przepisy powinny dopuszczać możliwość powrotu do funkcji Propozycja będzie przedmiotem analizy przy kolejnych,

3. Krajowa Rada Komornicza wykraczająca asesora dla osób, które legitymują się odpowiednią wiedzą, ale np. planowanych pracach nad zmianą u.k.s. poza z przyczyn od siebie niezależnych nie zdołały utrzymać własnej kancelarii. regulacje Skoro ustawa (słusznie) przyznaje prawo do ponownego powołania na projektu) stanowisko asesora osobom, które zostały odwołane ze stanowiska asesora lub którym powołanie wygasło, to tym bardziej takie prawo powinni mieć byli komornicy. Tym samym, jako samorząd proponujemy odpowiednią modyfikację art. 148 u.k.s. uwzględniając w przepisie również wskazaną powyżej sytuację. Rzecznik dostrzega, że projektowane przepisy w zakresie, w jakim odnoszą Zaproponowane w projekcie zmiany przepisów u.k.s. się do ustanowienia górnej granicy wieku uprawniającej do wykonywania obejmujące m.in. art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s. i zmierzające zawodu komornika bądź asesora komorniczego, są wynikiem dostrzeżenia do podniesienia granicy wieku odwołania komornika Rzecznik Praw

4. uwaga ogólna przez resort sprawiedliwości, że obecnie obowiązujące przepisy stanowią sądowego ze stanowiska o 5 lat (z 65 lat na 70 lat), Obywatelskich „przejaw dyskryminacji bezpośredniej określonych grup zawodowych przywracają reguły, które obowiązywały do końca 2018 r. (komorników i asesorów), [i] muszą być pilnie zmienione, tak aby osoby Mają one na celu eliminację przejawów dyskryminacji wykonujące określoną działalność zawodową i mające status bezpośredniej określonej w art. 2 ust. 2 lit. a dyrektywy

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania i konsultacji publicznych

funkcjonariuszy publicznych nie były traktowane mniej korzystnie niż inne Rady 2000/78/WE. Wprowadzone rozwiązanie stanie się osoby wykonujące prawniczą działalność zawodową, mające status zbieżne z regulacjami obowiązującymi w odniesieniu do funkcjonariuszy publicznych lub status zawodu zaufania publicznego, sędziów, prokuratorów oraz notariuszy. w szczególności sędziowie, prokuratorzy czy notariusze”. Przyjęta zaś Projektowane rozwiązanie jest również zgodne z art. 2 w opiniowanych przepisach granica 70 lat korespondować ma z określonym ust. 1 i art. 2 ust. 2 lit. b ww. dyrektywy, które regulują ustawowo w odniesieniu do niektórych innych zawodów prawniczych możliwość występowania dyskryminacji pośredniej, wiekiem zakończenia aktywności zawodowej. w tym w związku z kryterium wieku. Ocena ta została Problematyka ustawowego określenia wieku emerytalnego komornika poprzedzona analizą przewidywanych wyjątków od sądowego oraz asesora komorniczego w u.k.s. była już przedmiotem zakazu dyskryminacji wynikających z założeń art. 6 ust. 1 zainteresowania Rzecznika Praw Obywatelskich. W szczególności warto tej dyrektywy, który to przepis otwiera przed państwami wskazać, że Rzecznik zgłosił swój udział w postępowaniu przed Trybunałem członkowskimi możliwości dalszego stosowania środków Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 31/21 i poparł wniesioną skargę bezpośrednio dyskryminujących ze względu na wiek, pod konstytucyjną. warunkiem, że są one uzasadnione zgodnym z prawem Rzecznik w swoim piśmie procesowym wskazał, że gwarantowana na celem, a przy tym są właściwe i konieczne do jego gruncie art. 65 ust. 1 Konstytucji RP wolność wyboru zawodu, wolność osiągnięcia. Wprowadzenie ograniczeń wiekowych wykonywania zawodu oraz wolność wyboru miejsca pracy może być odnoszących się do wykonywania obowiązków ograniczane jedynie wówczas, gdy takie ograniczenie będzie spełniało służbowych przez funkcjonariuszy publicznych, do grona wymogi określone art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w tym będzie zgodne których należą komornicy, jest obiektywnie i racjonalnie z zasadą proporcjonalności. Test proporcjonalności współtworzą trzy uzasadnione, a zastosowane w projekcie środki – przesłanki: przydatności, konieczności i proporcjonalności sensu stricto. postawienie granicy na dość wysokim poziomie 70 lat – Przydatność polega na tym, że wprowadzone ograniczenie wolności lub jest właściwe i konieczne. prawa jednostki musi efektywnie służyć założonemu celowi. Przesłanka Przepis art. 65 ust. 1 Konstytucji RP rozpatrywany konieczności sprowadza się do wyboru najmniej dolegliwego dla jednostki w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, wskazuje, że środka ograniczającego jej wolności lub prawa. Zasada proporcjonalności wolność wykonywania zawodu może być ograniczona sensu stricto polega na istnieniu obowiązku ważenia interesu poświęcanego wówczas, gdy takie ograniczenie będzie zgodne z zasadą i uzyskiwanego, zgodnie z założeniem, że efekty wprowadzonej do proporcjonalności, spełniającą przesłanki: przydatności porządku prawnego normy pozostają w proporcji do nałożonych przez nią (gdzie wprowadzone ograniczenie wolności lub prawa na obywatela ciężarów lub ograniczeń. W opinii Rzecznika rozwiązania jednostki musi efektywnie służyć założonemu celowi), ograniczające wolność z art. 65 ust. 1 Konstytucji polegające na określeniu konieczności (jako konieczności wyboru najmniej górnej granicy wiekowej, do której można wykonywać dany zawód, nie dolegliwego dla jednostki środka ograniczającego przechodzą testu przydatności. wolności lub prawa) oraz proporcjonalności sensu stricto, Zważyć należy, że już sama u.k.s. zawiera rozwiązanie, które po niedużej tj. nakazu ważenia interesu poświęcanego modyfikacji pozwalałoby z jednej strony wyeliminować dyskryminującą i uzyskiwanego, zgodnie z założeniem, że efekty granicę wiekową, a z drugiej – kontrolować czy osoby wykonujące zawód wprowadzonej do porządku prawnego normy pozostają komornika lub asesora komorniczego nadal posiadają zdolność do pełnienia w proporcji do nałożonych przez nią na obywatela obowiązków komornika. Art. 26 u.k.s. zakłada, że Minister ciężarów lub ograniczeń. Sprawiedliwości, prezes właściwego sądu rejonowego, prezes właściwego Zasadność zaproponowanej regulacji jest podyktowana sądu okręgowego, prezes właściwego sądu apelacyjnego albo rada specyfiką funkcji jaką pełni w społeczeństwie komornik właściwej izby komorniczej, z urzędu lub na wniosek zainteresowanego, sądowy – organ władzy publicznej, który wykonując może skierować komornika na badanie przeprowadzane przez lekarza swoje obowiązki ustawowe, nie działa w imieniu orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia trwałej własnym, ale realizuje politykę państwa w zakresie niezdolności do pełnienia obowiązków komornika. Istnieje więc już sprawnej, skutecznej i rzetelnej egzekucji sądowej.

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania i konsultacji publicznych

mechanizm, który w sposób dostateczny gwarantuje, że zadania komornika Komornik sądowy jest zawodem zaufania publicznego, będą wykonywane wyłącznie przez osoby, których stan zdrowia na to funkcjonariuszem publicznym, a co za tym idzie brak jest pozwala. podstaw, aby w odniesieniu do przedstawicieli tego Warto też w tym miejscu powołać wyrok Naczelnego Sądu zawodu ustawowa granica wieku była regulowana Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2021 r., w którym wskazano, że odmiennie aniżeli wobec przedstawicieli takich zawodów „tendencje demograficzne i niekwestionowany postęp w zakresie medycyny prawniczych jak sędziowie, prokuratorzy czy notariusze. powodują, że jest faktem niezaprzeczalnym zwiększająca się długość życia Projekt znosi różnicowanie komorników w tym obszarze oraz to, że ludzie dożywają starszego, czy wręcz podeszłego wieku w lepszej w porównaniu do innych grup zawodowych o podobnym niż kiedyś kondycji, a struktura demograficzna społeczeństw zmienia się w statusie, tzn. realizujących zadania państwa w obszarach stosunku do wcześniejszej w kierunku coraz większego odsetka ludzi wymiaru sprawiedliwości czy organów ochrony prawnej. starszych. Zatem uwzględnienie ewentualnej degradacji stanu zdrowia, Z uwagi na rodzaj prowadzonej przez komorników w stopniu uniemożliwiającym wykonywanie czynności zawodowych, może działalności zawodowej (w doktrynie określanej mianem być w wystarczającym stopniu zapewnione przez poddawanie pracowników pomocniczego organu wymiaru sprawiedliwości) oraz (funkcjonariuszy) okresowym badaniom lekarskim i okresowej ocenie stanu mając na względzie zapewnienie stronom postępowań zdrowia”. Jednocześnie jednak NSA podkreślał arbitralność przyjętego komorniczych warunków dających gwarancję rozwiązania odnosząc je do analogicznych przepisów dotyczących innych bezpieczeństwa prawnego podejmowanych wobec nich zawodów prawniczych (zob. wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. działań o charakterze władczym oraz uwzględniwszy akt II GSK 582/21)”. solidarną z komornikiem odpowiedzialność Skarbu Niezależnie od powyższego, mając na uwadze fakt, że projektowane Państwa za wyrządzoną szkodę przez niezgodne rozwiązania winny pozostawać w zgodzie z dyrektywą Rady 2000/78/WE z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego czynności, konieczne jest wprowadzenie ograniczenia traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz. Urz. WE L 303 z dnia wieku, z upływem którego komornik winien zakończyć 2 grudnia 2000 r.), podkreślić należy, że w sytuacji wprowadzenia sprawowanie swojej funkcji. Błędne decyzje urzędnicze sztywnego kryterium wiekowego limitującego możliwość wykonywania funkcjonariuszy publicznych (w tym komorników zawodu, koniecznym wydaje się wyważenie, czy wprowadzone rozwiązanie sądowych) mogą rodzić poważne reperkusje nie tylko dla jest uzasadnione ze względu na rodzaj działalności zawodowej lub warunki nich samych, ale dla stron i uczestników postępowania, jej wykonywania dana cecha związana z kryterium wieku stanowi istotny zaś przede wszystkim dla całego systemu wymiaru i determinujący wymóg zawodowy, a cel takiego odmiennego traktowania sprawiedliwości. jest zgodny z prawem, zaś sam wymóg jest proporcjonalny (por. wyroki Ustawodawca przez wprowadzenie granicy wieku, jako Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 stycznia 2010 r. daty granicznej posiadania przez funkcjonariusza w sprawie Colin Wolf przeciwko Stadt Frankfurt am Main (C-229/08); publicznego uprawnień do wykonywania czynności z dnia 13 września 2011 r. w sprawie Prigge, Fromm i Lambach przeciwko urzędowych, stara się zagwarantować bezpieczeństwo Deutsche Lufthansa AG (C-447/09); z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie obrotu prawnego, zwłaszcza w świetle nieuchronnie Mario Vital Pérez przeciwko Ayuntamiento de Oviedo (C-416/13)). słabnącej wraz z wiekiem ludzkiej sprawności nie tylko Uzasadnienie dla takiego ograniczenia winno znaleźć odzwierciedlenie fizycznej, ale przede wszystkim intelektualnej. Czynności w uzasadnieniu projektu ustawy. wykonywane przez komorników sądowych mają przymiot czynności urzędowych, a ich wiarygodność i moc prawna jest gwarantowana przez państwo. Takie ograniczenie stanowi zatem element systemu gwarantującego profesjonalizm i rzetelność w wykonywaniu funkcji publicznych. Stąd wprowadzenie limitu wieku nie może być uznane za akt

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania i konsultacji publicznych

dyskryminacji wobec jednostki, bowiem służy ochronie interesu publicznego i jest uzasadnione bezpieczeństwem wykonywania obowiązków służbowych. Ponadto, pozostawienie przez ustawodawcę granicy wieku uwzględnia potrzebę ochrony interesu samego komornika sądowego, bowiem zawód komornika sądowego wymaga nie tylko wiedzy prawniczej, wysokiej sprawności fizycznej i intelektualnej, ale również odporności na stres, konieczności szybkiego podejmowania decyzji i właściwych reakcji na ewentualne zagrożenia wynikające z racji wykonywania tego zawodu. Komornik sądowy to również pracodawca, a prowadzenie kancelarii komorniczej wiąże się z koniecznością wykonywania czynności wymagających sprawności logistyczno-organizacyjnej. Ustalenie relatywnie wysokiego limitu wieku (na poziomie 70 lat) ma na celu zagwarantowanie, że osoby pełniące tę funkcję będą w stanie efektywnie i bezpiecznie wykonywać wszystkie swoje obowiązki, przy czym umożliwia ono planowe przejście kompetencji na młodsze pokolenie, zapewniając jednocześnie, że usługi świadczone przez komorników sądowych pozostaną na stałym, wysokim poziomie. Reasumując, wiek 70 lat stanowi kompromis, który umożliwia pełne wykorzystanie wieloletniego doświadczenia zawodowego, jednocześnie sygnalizując moment, po którym ryzyko związane z naturalnym spadkiem sprawności fizycznej i intelektualnej może zacząć przeważać nad korzyściami wynikającymi z doświadczenia i mieć wpływ nie tylko na interes samego funkcjonariusza publicznego, ale również obywateli i państwa. Konsekwencją podwyższenia górnej granicy wieku, uprawniającej do wykonywania zawodu komornika bądź też asesora komorniczego, jest zaproponowane w projekcie uchylenie art. 281 u.k.s. Stosowne wyjaśnienie zostanie dodane do uzasadnienia projektu.

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania i konsultacji publicznych

KONSULTACJE PUBLICZNE

L.p. Organ zgłaszający uwagę Przepis Treść zgłoszonej uwagi Stanowisko MS

art. 131 ust. 3 i art. 134 Do postulatów de lege ferenda należy dodać eliminację przepisu art. 131 ust obecnie 3 u.k.s. pozbawiającego radę izby komorniczej statusu strony w toczącym obowiązującej się postępowaniu administracyjnym w sprawie powołania asesora Związek Przedsiębiorstw ustawy Propozycja będzie przedmiotem analizy przy kolejnych,

1. komorniczego oraz przepisu art. 134 u.k.s. w całości nakładającego na Finansowych w Polsce (propozycja planowanych pracach nad zmianą u.k.s. komornika sądowego obowiązek zatrudnienia w okresie 3 lat co najmniej wykraczająca jednego asesora. Przepisy te powiązane funkcjonalnie z materią wskazaną poza w projekcie ustawy wymagają korekty. regulacje projektu) W obowiązujących przepisach nadal pozostają rozwiązania, które naszym zadaniem mają charakter dyskryminujący i są sprzeczne z ustawą zasadniczą. W szczególności dotyczy to art. 29 ust 4 ustawy z dnia 28 lutego propozycja 2018 r. o kosztach komorniczych, który nakłada opłatę w wysokości 150 wykraczająca Związek Przedsiębiorstw złotych, w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego, z uwagi na Propozycja będzie przedmiotem analizy przy kolejnych,

2. poza Finansowych w Polsce bezskuteczność (art. 824 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – planowanych pracach nad zmianą u.k.s. regulacje Kodeks postępowania cywilnego) na wierzycieli „wtórnych”. Uważamy, że projektu to rozwiązanie wymaga ponownej analizy i ewentualnej korekty, aby zapewnić równe traktowanie wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego. Przyznanie komornikom prawa do wykonywania zawodu do czasu osiągnięcia przez nich 70. roku życia, nie wyłącza możliwości przejścia na emeryturę z chwilą osiągnięcia przez komornika (czy asesora) wieku Czy w przypadku przyjęcia wieku emerytalnego komornika sądowego 70 uzasadniającego nabycie uprawnień emerytalnych.

3. osoba fizyczna uwaga ogólna lat, kobiety komorniczki będą mogły odejść na emeryturę wcześniej? Zgodnie bowiem z treścią art. 33 ust. 3 u.k.s. do komornika stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zatem, stosownie do art. 21 u.k.s., z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego komornik może przejść

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania i konsultacji publicznych

na emeryturę składając Ministrowi Sprawiedliwości rezygnację ze stanowiska.

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania

OPINIOWANIE

L.p. Organ zgłaszający uwagę Przepis Treść zgłoszonej uwagi Stanowisko MS

Konieczność dodania przepisów przejściowych regulujących sytuację prawną asesorów, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie Na obecnym etapie prac legislacyjnych nie przewiduje się projektowanej ustawy wszczęto procedurę odwołania na podstawie art. 144 wprowadzenia przepisów przejściowych we wskazanym ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. zakresie, bowiem projektodawca przewiduje, że z 2024 r. poz. 1458), dalej „u.k.s.”, w brzmieniu dotychczasowym, tj. proponowane w projekcie rozwiązania wejdą w życie z powodu upływu okresu 6 lat od dnia pierwszego powołania na stanowisko przed dniem 1 czerwca 2025 r., tj. przed dniem, w którym asesora, lub którzy przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy

1. Krajowa Rada Komornicza art. 2/art. 3 pierwsi asesorzy komorniczy utracą swoje uprawnienia zostaną na tej podstawie odwołani. Projektowane przepisy powinny po 6 latach od pierwszego powołania na stanowisko odpowiednio powodować umorzenie postępowań wszczętych w celu asesora. odwołania, względnie umożliwiać osobom ponowne powołanie na W przypadku przedłużania się procedury legislacyjnej, stanowisko. Należy podkreślić, że pierwsi asesorzy zostali powołani na stosowne regulacje zostaną dodane do projektu na podstawie u.k.s. w maju 2019 r., a zatem upływ 6-letniego okresu asesury dalszym etapie prac. może nastąpić przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy, co spowoduje konieczność ich odwołania. Doprecyzowanie brzmienia przepisu art. 130 ust. 2 u.k.s. przez wyraźne wskazanie, że termin w nim zakreślony dotyczy „pierwszego powołania” na to stanowisko. W praktyce zdarzają się sytuacje, gdzie osobom ubiegającym się o powołanie na stanowisko asesora odmawiano powołania, jako odwołanym ze stanowiska asesora np. w związku z ustaniem zatrudnienia, ubiegającym się o ponowne powołanie, gdzie między doręczeniem uchwały o wyniku egzaminu komorniczego a dniem złożenia wniosku o ponowne powołanie art. 130 ust. 2 upłynął okres 5 lat. Jako argumentację takich decyzji wskazywano m.in., że obowiązującej zakres obowiązywania przepisu art. 130 ust. 2 u.k.s. nie został ograniczony ustawy wyłącznie do kandydatów, którzy po raz pierwszy składają wniosek (propozycja Propozycja będzie przedmiotem analizy przy kolejnych,

2. Krajowa Rada Komornicza o powołanie na stanowisko asesora komorniczego z uwagi na jego literalne wykraczająca planowanych pracach nad zmianą u.k.s. brzmienie, tj. brak określenia „pierwsze” powołanie. W praktyce, sytuacja ta poza objęła dwie grupy osób. W pierwszej grupie znalazły się osoby, których regulacje powołanie i odwołanie ze stanowiska asesora miało miejsce na gruncie projektu) poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1277, z późn. zm.), natomiast druga grupa osób to asesorzy powołani na gruncie poprzedniej ustawy, a odwołani na mocy przepisów u.k.s. O ile sytuacja pierwszej grupy, z uwagi na ponad 5-letni okres obowiązywania u.k.s. utraciła już na znaczeniu, o tyle sytuacja dotycząca drugiej grupy budzi już spore zaniepokojenie. Obowiązująca ustawa wyraźnie odróżnia warunki pierwszego powołania na stanowisko asesora komorniczego po zdanym egzaminie komorniczym od

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania

sytuacji ponownego powołania na to stanowisko np. z powodu ustania zatrudnienia asesora, mimo braku wyraźnego określenia w art. 130 i 131 u.k.s., że chodzi o „pierwsze” lub „pierwotne” powołanie. Wskazuje na to już sama systematyka ustawy i ulokowanie tych przepisów bezpośrednio po oddziale 3 rozdziału 6 pt. „Egzamin komorniczy”. O „pierwszym powołaniu” stanowi też art. 131 ust. 2 u.k.s. w kontekście czasu trwania asesury, przyznając mu istotne, odmienne od pozostałych powołań konsekwencje, z kolei art. 148 u.k.s. mówi o „ponownym powołaniu”. Asesora powołuje prezes właściwego sądu apelacyjnego na podstawie wniosku złożonego w terminie maksymalnie 5 lat od dnia doręczenia uchwały o wyniku egzaminu komorniczego. W przypadku zaś np. ustania zatrudnienia, podstawę powołania stanowi art. 148 ust. 1 u.k.s., zgodnie z którym osoba odwołana z zajmowanego stanowiska może zostać ponownie powołana na to stanowisko, jeżeli spełnia wymagania określone w art. 129 u.k.s.. Natomiast gdy osoba taka co najmniej przez 5 lat nie zajmowała stanowiska asesora, będzie ona musiała złożyć egzamin komorniczy. Mimo, iż w ocenie Krajowej Rady Komorniczej przepisy te nie budzą wątpliwości, jak się okazuje w praktyce zdarzają się przypadki ich odmiennej wykładni. W u.k.s. brakuje podstawy prawnej do ponownego powołania na stanowisko asesora osoby, która została odwołana ze stanowiska komornika (np. z powodu rezygnacji, ale także z innych przyczyn) lub której powołanie wygasło. Osoba taka, mimo że pełniła funkcję komornika i ma odpowiednie art. 148 przygotowanie, aby zostać asesorem musi złożyć ponownie egzamin obowiązującej komorniczy, gdyż nie obejmuje jej norma wyrażona w art. 148 ust. 1 u.k.s. ustawy Wydaje się, że w obliczu stale malejącego zainteresowania aplikacją (propozycja komorniczą przepisy powinny dopuszczać możliwość powrotu do funkcji Propozycja będzie przedmiotem analizy przy kolejnych,

3. Krajowa Rada Komornicza wykraczająca asesora dla osób, które legitymują się odpowiednią wiedzą, ale np. planowanych pracach nad zmianą u.k.s. poza z przyczyn od siebie niezależnych nie zdołały utrzymać własnej kancelarii. regulacje Skoro ustawa (słusznie) przyznaje prawo do ponownego powołania na projektu) stanowisko asesora osobom, które zostały odwołane ze stanowiska asesora lub którym powołanie wygasło, to tym bardziej takie prawo powinni mieć byli komornicy. Tym samym, jako samorząd proponujemy odpowiednią modyfikację art. 148 u.k.s. uwzględniając w przepisie również wskazaną powyżej sytuację. Rzecznik dostrzega, że projektowane przepisy w zakresie, w jakim odnoszą Zaproponowane w projekcie zmiany przepisów u.k.s. się do ustanowienia górnej granicy wieku uprawniającej do wykonywania obejmujące m.in. art. 19 ust. 1 pkt 2 u.k.s. i zmierzające zawodu komornika bądź asesora komorniczego, są wynikiem dostrzeżenia do podniesienia granicy wieku odwołania komornika Rzecznik Praw

4. uwaga ogólna przez resort sprawiedliwości, że obecnie obowiązujące przepisy stanowią sądowego ze stanowiska o 5 lat (z 65 lat na 70 lat), Obywatelskich „przejaw dyskryminacji bezpośredniej określonych grup zawodowych przywracają reguły, które obowiązywały do końca 2018 r. (komorników i asesorów), [i] muszą być pilnie zmienione, tak aby osoby Mają one na celu eliminację przejawów dyskryminacji wykonujące określoną działalność zawodową i mające status bezpośredniej określonej w art. 2 ust. 2 lit. a dyrektywy

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania

funkcjonariuszy publicznych nie były traktowane mniej korzystnie niż inne Rady 2000/78/WE. Wprowadzone rozwiązanie stanie się osoby wykonujące prawniczą działalność zawodową, mające status zbieżne z regulacjami obowiązującymi w odniesieniu do funkcjonariuszy publicznych lub status zawodu zaufania publicznego, sędziów, prokuratorów oraz notariuszy. w szczególności sędziowie, prokuratorzy czy notariusze”. Przyjęta zaś Projektowane rozwiązanie jest również zgodne z art. 2 w opiniowanych przepisach granica 70 lat korespondować ma z określonym ust. 1 i art. 2 ust. 2 lit. b ww. dyrektywy, które regulują ustawowo w odniesieniu do niektórych innych zawodów prawniczych możliwość występowania dyskryminacji pośredniej, wiekiem zakończenia aktywności zawodowej. w tym w związku z kryterium wieku. Ocena ta została Problematyka ustawowego określenia wieku emerytalnego komornika poprzedzona analizą przewidywanych wyjątków od sądowego oraz asesora komorniczego w u.k.s. była już przedmiotem zakazu dyskryminacji wynikających z założeń art. 6 ust. 1 zainteresowania Rzecznika Praw Obywatelskich. W szczególności warto tej dyrektywy, który to przepis otwiera przed państwami wskazać, że Rzecznik zgłosił swój udział w postępowaniu przed Trybunałem członkowskimi możliwości dalszego stosowania środków Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 31/21 i poparł wniesioną skargę bezpośrednio dyskryminujących ze względu na wiek, pod konstytucyjną. warunkiem, że są one uzasadnione zgodnym z prawem Rzecznik w swoim piśmie procesowym wskazał, że gwarantowana na celem, a przy tym są właściwe i konieczne do jego gruncie art. 65 ust. 1 Konstytucji RP wolność wyboru zawodu, wolność osiągnięcia. Wprowadzenie ograniczeń wiekowych wykonywania zawodu oraz wolność wyboru miejsca pracy może być odnoszących się do wykonywania obowiązków ograniczane jedynie wówczas, gdy takie ograniczenie będzie spełniało służbowych przez funkcjonariuszy publicznych, do grona wymogi określone art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w tym będzie zgodne których należą komornicy, jest obiektywnie i racjonalnie z zasadą proporcjonalności. Test proporcjonalności współtworzą trzy uzasadnione, a zastosowane w projekcie środki – przesłanki: przydatności, konieczności i proporcjonalności sensu stricto. postawienie granicy na dość wysokim poziomie 70 lat – Przydatność polega na tym, że wprowadzone ograniczenie wolności lub jest właściwe i konieczne. prawa jednostki musi efektywnie służyć założonemu celowi. Przesłanka Przepis art. 65 ust. 1 Konstytucji RP rozpatrywany konieczności sprowadza się do wyboru najmniej dolegliwego dla jednostki w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, wskazuje, że środka ograniczającego jej wolności lub prawa. Zasada proporcjonalności wolność wykonywania zawodu może być ograniczona sensu stricto polega na istnieniu obowiązku ważenia interesu poświęcanego wówczas, gdy takie ograniczenie będzie zgodne z zasadą i uzyskiwanego, zgodnie z założeniem, że efekty wprowadzonej do proporcjonalności, spełniającą przesłanki: przydatności porządku prawnego normy pozostają w proporcji do nałożonych przez nią (gdzie wprowadzone ograniczenie wolności lub prawa na obywatela ciężarów lub ograniczeń. W opinii Rzecznika rozwiązania jednostki musi efektywnie służyć założonemu celowi), ograniczające wolność z art. 65 ust. 1 Konstytucji polegające na określeniu konieczności (jako konieczności wyboru najmniej górnej granicy wiekowej, do której można wykonywać dany zawód, nie dolegliwego dla jednostki środka ograniczającego przechodzą testu przydatności. wolności lub prawa) oraz proporcjonalności sensu stricto, Zważyć należy, że już sama u.k.s. zawiera rozwiązanie, które po niedużej tj. nakazu ważenia interesu poświęcanego modyfikacji pozwalałoby z jednej strony wyeliminować dyskryminującą i uzyskiwanego, zgodnie z założeniem, że efekty granicę wiekową, a z drugiej – kontrolować czy osoby wykonujące zawód wprowadzonej do porządku prawnego normy pozostają komornika lub asesora komorniczego nadal posiadają zdolność do pełnienia w proporcji do nałożonych przez nią na obywatela obowiązków komornika. Art. 26 u.k.s. zakłada, że Minister ciężarów lub ograniczeń. Sprawiedliwości, prezes właściwego sądu rejonowego, prezes właściwego Zasadność zaproponowanej regulacji jest podyktowana sądu okręgowego, prezes właściwego sądu apelacyjnego albo rada specyfiką funkcji jaką pełni w społeczeństwie komornik właściwej izby komorniczej, z urzędu lub na wniosek zainteresowanego, sądowy – organ władzy publicznej, który wykonując może skierować komornika na badanie przeprowadzane przez lekarza swoje obowiązki ustawowe, nie działa w imieniu orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia trwałej własnym, ale realizuje politykę państwa w zakresie niezdolności do pełnienia obowiązków komornika. Istnieje więc już sprawnej, skutecznej i rzetelnej egzekucji sądowej.

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania

mechanizm, który w sposób dostateczny gwarantuje, że zadania komornika Komornik sądowy jest zawodem zaufania publicznego, będą wykonywane wyłącznie przez osoby, których stan zdrowia na to funkcjonariuszem publicznym, a co za tym idzie brak jest pozwala. podstaw, aby w odniesieniu do przedstawicieli tego Warto też w tym miejscu powołać wyrok Naczelnego Sądu zawodu ustawowa granica wieku była regulowana Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2021 r., w którym wskazano, że odmiennie aniżeli wobec przedstawicieli takich zawodów „tendencje demograficzne i niekwestionowany postęp w zakresie medycyny prawniczych jak sędziowie, prokuratorzy czy notariusze. powodują, że jest faktem niezaprzeczalnym zwiększająca się długość życia Projekt znosi różnicowanie komorników w tym obszarze oraz to, że ludzie dożywają starszego, czy wręcz podeszłego wieku w lepszej w porównaniu do innych grup zawodowych o podobnym niż kiedyś kondycji, a struktura demograficzna społeczeństw zmienia się w statusie, tzn. realizujących zadania państwa w obszarach stosunku do wcześniejszej w kierunku coraz większego odsetka ludzi wymiaru sprawiedliwości czy organów ochrony prawnej. starszych. Zatem uwzględnienie ewentualnej degradacji stanu zdrowia, Z uwagi na rodzaj prowadzonej przez komorników w stopniu uniemożliwiającym wykonywanie czynności zawodowych, może działalności zawodowej (w doktrynie określanej mianem być w wystarczającym stopniu zapewnione przez poddawanie pracowników pomocniczego organu wymiaru sprawiedliwości) oraz (funkcjonariuszy) okresowym badaniom lekarskim i okresowej ocenie stanu mając na względzie zapewnienie stronom postępowań zdrowia”. Jednocześnie jednak NSA podkreślał arbitralność przyjętego komorniczych warunków dających gwarancję rozwiązania odnosząc je do analogicznych przepisów dotyczących innych bezpieczeństwa prawnego podejmowanych wobec nich zawodów prawniczych (zob. wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. działań o charakterze władczym oraz uwzględniwszy akt II GSK 582/21)”. solidarną z komornikiem odpowiedzialność Skarbu Niezależnie od powyższego, mając na uwadze fakt, że projektowane Państwa za wyrządzoną szkodę przez niezgodne rozwiązania winny pozostawać w zgodzie z dyrektywą Rady 2000/78/WE z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego czynności, konieczne jest wprowadzenie ograniczenia traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz. Urz. WE L 303 z dnia wieku, z upływem którego komornik winien zakończyć 2 grudnia 2000 r.), podkreślić należy, że w sytuacji wprowadzenia sprawowanie swojej funkcji. Błędne decyzje urzędnicze sztywnego kryterium wiekowego limitującego możliwość wykonywania funkcjonariuszy publicznych (w tym komorników zawodu, koniecznym wydaje się wyważenie, czy wprowadzone rozwiązanie sądowych) mogą rodzić poważne reperkusje nie tylko dla jest uzasadnione ze względu na rodzaj działalności zawodowej lub warunki nich samych, ale dla stron i uczestników postępowania, jej wykonywania dana cecha związana z kryterium wieku stanowi istotny zaś przede wszystkim dla całego systemu wymiaru i determinujący wymóg zawodowy, a cel takiego odmiennego traktowania sprawiedliwości. jest zgodny z prawem, zaś sam wymóg jest proporcjonalny (por. wyroki Ustawodawca przez wprowadzenie granicy wieku, jako Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 stycznia 2010 r. daty granicznej posiadania przez funkcjonariusza w sprawie Colin Wolf przeciwko Stadt Frankfurt am Main (C-229/08); publicznego uprawnień do wykonywania czynności z dnia 13 września 2011 r. w sprawie Prigge, Fromm i Lambach przeciwko urzędowych, stara się zagwarantować bezpieczeństwo Deutsche Lufthansa AG (C-447/09); z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie obrotu prawnego, zwłaszcza w świetle nieuchronnie Mario Vital Pérez przeciwko Ayuntamiento de Oviedo (C-416/13)). słabnącej wraz z wiekiem ludzkiej sprawności nie tylko Uzasadnienie dla takiego ograniczenia winno znaleźć odzwierciedlenie fizycznej, ale przede wszystkim intelektualnej. Czynności w uzasadnieniu projektu ustawy. wykonywane przez komorników sądowych mają przymiot czynności urzędowych, a ich wiarygodność i moc prawna jest gwarantowana przez państwo. Takie ograniczenie stanowi zatem element systemu gwarantującego profesjonalizm i rzetelność w wykonywaniu funkcji publicznych. Stąd wprowadzenie limitu wieku nie może być uznane za akt

Zestawienie uwag zgłoszonych do projektu ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych (UD174) w ramach opiniowania

dyskryminacji wobec jednostki, bowiem służy ochronie interesu publicznego i jest uzasadnione bezpieczeństwem wykonywania obowiązków służbowych. Ponadto, pozostawienie przez ustawodawcę granicy wieku uwzględnia potrzebę ochrony interesu samego komornika sądowego, bowiem zawód komornika sądowego wymaga nie tylko wiedzy prawniczej, wysokiej sprawności fizycznej i intelektualnej, ale również odporności na stres, konieczności szybkiego podejmowania decyzji i właściwych reakcji na ewentualne zagrożenia wynikające z racji wykonywania tego zawodu. Komornik sądowy to również pracodawca, a prowadzenie kancelarii komorniczej wiąże się z koniecznością wykonywania czynności wymagających sprawności logistyczno-organizacyjnej. Ustalenie relatywnie wysokiego limitu wieku (na poziomie 70 lat) ma na celu zagwarantowanie, że osoby pełniące tę funkcję będą w stanie efektywnie i bezpiecznie wykonywać wszystkie swoje obowiązki, przy czym umożliwia ono planowe przejście kompetencji na młodsze pokolenie, zapewniając jednocześnie, że usługi świadczone przez komorników sądowych pozostaną na stałym, wysokim poziomie. Reasumując, wiek 70 lat stanowi kompromis, który umożliwia pełne wykorzystanie wieloletniego doświadczenia zawodowego, jednocześnie sygnalizując moment, po którym ryzyko związane z naturalnym spadkiem sprawności fizycznej i intelektualnej może zacząć przeważać nad korzyściami wynikającymi z doświadczenia i mieć wpływ nie tylko na interes samego funkcjonariusza publicznego, ale również obywateli i państwa. Konsekwencją podwyższenia górnej granicy wieku, uprawniającej do wykonywania zawodu komornika bądź też asesora komorniczego, jest zaproponowane w projekcie uchylenie art. 281 u.k.s. Stosowne wyjaśnienie zostanie dodane do uzasadnienia projektu.