Rządowy projekt ustawy o ratyfikacji Umowy o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju, sporządzonej w Bretton Woods dnia 22 lipca 1944 r. wraz z poprawkami, tj. Rezolucjami Rady Gubernatorów Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju o numerach 221, 417,596, 696, przyjętymi odpowiednio dnia 25 sierpnia 1965 r., 30 czerwca 1987 r., 30 stycznia 2009 r. oraz 10 lipca 2023 r.

Warszawa, 7 lipca 2025 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-87-25

Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy

- o ratyfikacji Umowy o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju, sporządzonej w Bretton Woods dnia 22 lipca 1944 r., wraz z poprawkami, tj. Rezolucjami Rady Gubernatorów Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju o numerach 221, 417, 596, 696, przyjętymi odpowiednio dnia 25 sierpnia 1965 r., 30 czerwca 1987 r., 30 stycznia 2009 r. oraz 10 lipca 2023 r. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Finansów i Minister Spraw Zagranicznych.

Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Projekt U S T AWA

z dnia

o ratyfikacji Umowy o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju, sporządzonej w Bretton Woods dnia 22 lipca 1944 r., wraz z poprawkami, tj. Rezolucjami Rady Gubernatorów Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju o numerach 221, 417, 596, 696, przyjętymi odpowiednio dnia 25 sierpnia 1965 r., 30 czerwca 1987 r., 30 stycznia 2009 r. oraz 10 lipca 2023 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju, sporządzonej w Bretton Woods dnia 22 lipca 1944 r., wraz z poprawkami, tj. Rezolucjami Rady Gubernatorów Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju o numerach 221, 417, 596, 696, przyjętymi odpowiednio dnia 25 sierpnia 1965 r., 30 czerwca 1987 r., 30 stycznia 2009 r. oraz 10 lipca 2023 r.

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Projekt

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

Dnia 22 lipca 1944 roku w Bretton Woods została sporządzona Umowa o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju, do której następnie wprowadzono poprawki w formie Rezolucji Rady Gubernatorów Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju o numerach 221, 417, 596, 696, przyjętych odpowiednio dnia 25 sierpnia 1965 roku, 30 czerwca 1987 roku, 30 stycznia 2009 roku oraz 10 lipca 2023 roku.

Po zaznajomieniu się z powyższą Umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że: − została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych, − jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, − będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie, dnia 2025 roku.

PREZYDENT

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Andrzej Duda

PREZES RADY MINISTRÓW

Donald Tusk

UZASADNIENIE

I. Potrzeba i cel ratyfikacji Umowy o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju, sporządzonej w Bretton Woods dnia 22 lipca 1944 r., wraz z Poprawkami

Ratyfikacja Umowy o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju, sporządzonej w Bretton Woods dnia 22 lipca 1944 r., wraz z Poprawkami (dalej: „Umowa”), służy uporządkowaniu statusu prawnego umowy tworzącej tę instytucję i właściwego jej usytuowania w polskim porządku prawnym. Umowa w wyniku przeprowadzenia ratyfikacji stanie się aktem prawa powszechnie obowiązującego w Polsce.

Powołanie Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju (MBOiR) było związane z potrzebą odbudowy krajów ze zniszczeń spowodowanych II Wojną Światową. Na Konferencji Monetarnej i Finansowej Narodów Zjednoczonych w Bretton Woods (USA), trwającej od 1 do 22 lipca 1944 r., zostały utworzone równolegle dwie instytucje – MBOiR oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Polska znalazła się wśród 44 państw sygnatariuszy Umowy, jednak w 1950 r. wystąpiła z MBOiR, a ponownie przystąpiła w 1986 r.

Na przestrzeni 80 lat MBOiR stał się jedną z największych i najważniejszych światowych instytucji rozwojowych. Obecnie do MBOiR należy 189 państw członkowskich. Współczesne cele Banku różnią się od tych, które przyświecały jego założycielom w 1944 r. Misją MBOiR jest obecnie stworzenie świata wolnego od ubóstwa na planecie nadającej się do życia. Najważniejsze zadania przyświecające tym założeniom to: eliminacja ubóstwa i głodu, upowszechnianie dostępu do edukacji, promowanie równouprawnienia kobiet i mężczyzn, ograniczanie śmiertelności wśród dzieci, poprawa materialnych i społecznych warunków życia, działania na rzecz ludności – ofiar konfliktów zbrojnych, ochrona klimatu, walka z pandemiami, zapobieganie katastrofom naturalnym i ograniczanie ich skutków.

MBOiR aktywnie współpracuje z Polską od 1990 r. w formie udzielania pożyczek oraz pomocy analitycznej i doradczej. W latach 1990–2024 MBOiR zapewnił Polsce pożyczki w łącznej kwocie ok. 15 mld USD, z których sfinansowano 64 projekty w obszarach takich jak: ochrona zdrowia, gospodarka wodna, transport kolejowy i drogowy, restrukturyzacja przedsiębiorstw państwowych i prywatyzacja, restrukturyzacja sektora węglowego, efektywność energetyczna i łagodzenie zmian klimatycznych.

II. Różnica między dotychczasowym i projektowanym stanem prawnym

Polska była członkiem założycielem MBOiR. Umowa została podpisana przez Polskę w dniu 27 grudnia 1945 r. (podpis złożył w Waszyngtonie Oskar Lange, Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Stanach Zjednoczonych Ameryki). Umowa była ratyfikowana, a jej tekst ogłoszono w Dz. U. z 1948 r. pod poz. 292. Oświadczenie rządowe z dnia 15 grudnia 1947 r. w sprawie ratyfikacji przez Polskę Umowy zostało ogłoszone w Dz. U. z 1948 r. pod poz. 293. W 1950 r. Polska wypowiedziała Umowę i wystąpiła z MBOiR. Oświadczenie rządowe o wypowiedzeniu zostało ogłoszone w Dz. U. z 1950 r. pod poz. 207.

Umowa została ponownie podpisana przez Polskę w dniu 29 czerwca 1986 r. (podpis złożył Stanisław Nieckarz, Minister Finansów). Umowa została przyjęta w drodze uchwały Rady Ministrów nr 88/86 z dnia 6 czerwca 1986 r. Tekst Umowy nie został jednak ogłoszony w Dzienniku Ustaw, bowiem obowiązujące wtedy przepisy, a dokładnie § 18 uchwały Rady Państwa i Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 1968 r. w sprawie zawierania i wypowiadania umów międzynarodowych, nie przewidywały ogłoszenia umów nieratyfikowanych.

Polska przystąpiła do Umowy w 1986 r., ale dotychczas nie nadała Umowie charakteru źródła prawa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. Wynika to z faktu, że w momencie ponownego przystąpienia do MBOiR w 1986 r. obowiązywała Konstytucja Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z dnia 22 lipca 1952 r., której przepisy nie zawierały wyraźnych rozstrzygnięć co do trybu zawierania umów międzynarodowych. W praktyce jednakże wykształcony został tryb zawierania umów rządowych, które nie były poddawane procedurze ratyfikacji oraz ogłoszenia. Potwierdza to wyrok NSA z dnia 17 maja 1999 r., sygn. akt OSA 2/98, w którym stwierdzono, że „w okresie obowiązywania Konstytucji z 1952 r. występowała wyraźna tendencja do upraszczania trybu zawierania umów międzynarodowych, zaś znaczna część umów międzynarodowych nie była poddawana formalnej procedurze ratyfikacyjnej”.

Zgodnie z postanowieniami Umowy przyjęcie każdej poprawki do niej ma charakter dwuetapowy. Na pierwszym etapie zmianę zatwierdza Rada Gubernatorów MBOiR w Rezolucji. Na drugim etapie poprawka jest rozsyłana w celu jej przyjęcia przez państwa członkowskie. Poprawka wchodzi w życie po przyjęciu jej przez trzy piąte państw członkowskich, rozporządzających czterema piątymi wszystkich głosów. Procedurę kończy formalne zawiadomienie Banku o przyjęciu poprawki, adresowane do wszystkich członków. Umowa była zmieniona trzykrotnie, a obecnie trwa procedura przyjęcia przez państwa członkowskie czwartej Poprawki, przyjętej przez Radę Gubernatorów w dniu 10 lipca 2023 r. Trzy przyjęte już Poprawki do Umowy weszły w życie kolejno: w 1965 r. (w czasie, gdy Polska nie była członkiem MBOiR) oraz w 1989 r. i 2012 r. Polska nie brała udziału w procedurze przyjęcia ww. poprawek. Poprawki zaczęły obowiązywać wszystkie kraje członkowskie po ich przyjęciu przez wymaganą przepisami liczbę krajów członkowskich.

Pierwsza Poprawka dodała art. III ust. 6 zezwalający MBOiR na udzielanie pożyczek Międzynarodowej Korporacji Finansowej. Rezolucja nr 221 została przyjęta przez Radę Gubernatorów w dniu 25 sierpnia 1965 r. Poprawka została następnie przyjęta przez trzy piąte członków rozporządzających czterema piątymi wszystkich głosów (zgodnie z obowiązującymi wówczas postanowieniami Umowy) i weszła w życie dnia 17 grudnia 1965 r.

Druga Poprawka dotyczyła zmiany art. VIII, zwiększając dotychczasowy wymóg dotyczący przyjęcia zmian Umowy – z trzech piątych członków rozporządzających czterema piątymi wszystkich głosów – do trzech piątych członków, rozporządzających osiemdziesięcioma pięcioma procentami wszystkich głosów. Rezolucja nr 417 została przyjęta przez Radę Gubernatorów dnia 30 czerwca 1987 r. Poprawka została następnie przyjęta przez trzy piąte członków rozporządzających czterema piątymi wszystkich głosów (zgodnie z przepisem, który obowiązywał do czasu przyjęcia tej nowelizacji) i weszła w życie dnia 16 lutego 1989 r.

Trzecia Poprawka zmodyfikowała przepis dotyczący głosów podstawowych w art. V ust. 3 lit. a. Rezolucja nr 596 została przyjęta przez Radę Gubernatorów dnia 30 stycznia 2009 r. Poprawka została następnie przyjęta przez trzy piąte członków rozporządzających osiemdziesięcioma pięcioma procentami wszystkich głosów i weszła w życie dnia 27 czerwca 2012 r.

Czwarta Poprawka polega na wykreśleniu w art. III tytułu i treści ust. 3 Limity gwarancji i zobowiązań Banku. Poprawka ta wynika z prowadzonych zmian w modelu finansowym MBOiR i ma bezpośrednio na celu zwiększenie zdolności pożyczkowej Banku przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego ratingu i długoterminowej stabilności finansowej. Udziałowcy (państwa członkowskie) zdecydowali, że przed rozważeniem ewentualnego podwyższenia kapitału, należy wyczerpać wszystkie możliwości w zakresie optymalizacji bilansu Banku. Podczas Wiosennych Spotkań Gubernatorów MBOiR w kwietniu 2023 r. poparto zobowiązanie m.in. do zwiększenia zdolności finansowej MBOiR, w tym poprzez akceptację takich propozycji, jak m.in. modyfikacja (z 20 do 19%) minimalnego wskaźnika kapitału własnego do pożyczek (ang. equity to loan ratio), rozszerzenie zakresu możliwości gwarantowania przez udziałowców lub inne międzynarodowe banki rozwoju operacji MBOiR, czy właśnie zniesienie ograniczeń nałożonych przez statutowy limit pożyczkowy. Wskazano, że realizacja tych inicjatyw może zwiększyć zdolność finansową MBOiR o dodatkowe 50 mld USD w ciągu kolejnych 10 lat. Poprawka ta została przyjęta przez Gubernatorów MBOiR Rezolucją nr 696 z dnia 10 lipca 2023 r. Jest ona obecnie przyjmowana przez państwa członkowskie.

Po dokonaniu konsultacji z Departamentem Prawno-Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych podjęto decyzję, że ratyfikacji podlegać będą postanowienia Umowy wraz z trzema obowiązującymi już Poprawkami oraz włączona do procedury ratyfikacyjnej zostaje także czwarta Poprawka. Jej przyjęcie w procedurze ratyfikacji zostanie zgłoszone do MBOiR jako wyraz potwierdzenia jej przyjęcia przez Polskę. Poprawka ta po wejściu w życie będzie obowiązywać wszystkie strony umowy, w tym Polskę. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku wcześniejszej ratyfikacji poprawki do Umowy o Międzynarodowym Funduszu Walutowym, gdzie na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o ratyfikacji Poprawki do Umowy o Międzynarodowym Funduszu Walutowym dotyczącej reformy Rady Wykonawczej, przyjętej przez Radę Gubernatorów Międzynarodowego Funduszu Walutowego Rezolucją Nr 66-2 w dniu 15 grudnia 2010 r. (Dz. U. poz. 1055), Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 10 października 2011 r. ratyfikował wyżej wymienioną poprawkę. Zgodnie z art. XXVIII Umowy o Międzynarodowym Funduszu Walutowym, podpisanej w Bretton Woods dnia 22 lipca 1944 r., poprawka ta weszła w życie w stosunku do wszystkich stron Umowy o Międzynarodowym Funduszu Walutowym, w tym również w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, dnia 26 stycznia 2016 r.

Umowa pierwotna została poświadczona za zgodność z oryginałem przez Sekretarza Stanu USA – depozytariusza Umowy (Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki). Trzy Poprawki (z 1965 r., 1989 r. oraz 2012 r.) zostały poświadczone przez Diariétou Gaye, Wiceprezesa i Sekretarza korporacyjnego MBOiR. Czwarta Poprawka została przekazana pismem Wiceprezesa MBOiR z dnia 21 lipca 2023 r.

Umowa, jako umowa międzynarodowa dotycząca członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w organizacji międzynarodowej, spełnia przesłanki zawarte w art. 89 ust. 1 pkt 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, co przesądza o konieczności jej ratyfikowania.

W tym miejscu należy szczególnie podkreślić ciągłość członkostwa Polski w MBOiR. Na gruncie prawa międzynarodowego Umowa wiąże Polskę, ma do niej zastosowanie art. 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a ratyfikacja nie wywoła prawnomiędzynarodowego skutku związania Polski z mocą ex nunc, lecz podwyższenie rangi tego związania w stosunku do pierwotnego aktu, ze skutkiem w prawie wewnętrznym. Wobec powyższego zasadne jest uregulowanie statusu tej Umowy w polskim porządku prawnym w sposób określony przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 127).

III. Przewidywane skutki społeczne, gospodarcze, finansowe, polityczne i prawne związane z ratyfikacją Umowy

1) Skutki społeczne Ratyfikacja Umowy wraz z czterema Poprawkami nie powoduje skutków społecznych. Umowa wraz z czterema Poprawkami nie dotyczy bezpośrednio osób fizycznych ani prawnych.

2) Skutki gospodarcze Nie przewiduje się skutków gospodarczych w wyniku ratyfikacji Umowy wraz z czterema Poprawkami. Ewentualne zaangażowanie podmiotów polskich w działania MBOiR może odbywać się na dotychczasowych zasadach i w oparciu o obowiązujące prawo.

3) Skutki finansowe Nie przewiduje się dodatkowych skutków finansowych dla Polski w wyniku ratyfikacji Umowy wraz z czterema Poprawkami.

4) Skutki polityczne i prawne Ratyfikacja Umowy wraz z czterema Poprawkami nie powoduje skutków politycznych. Nie zmienia również spraw uregulowanych w prawie wewnętrznym. W wyniku ratyfikacji Umowy wraz z czterema Poprawkami stanie się ona aktem prawa powszechnie obowiązującego w Polsce. Zgodnie z ustawą z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych Umowa wraz z czterema Poprawkami będzie ogłoszona w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

IV. Tryb związania Polski Umową

Umowa wraz z czterema Poprawkami nie podlega formalnym negocjacjom, Polska jest stroną Umowy na gruncie prawa międzynarodowego, a zatem nie jest właściwe prowadzenie prac legislacyjnych nad wnioskiem o udzielenie zgody na prowadzenie negocjacji w oparciu o art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych. Dlatego też właściwym trybem jest procedura ratyfikacji Umowy, za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie, i zastosowanie art. 17 w związku z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych, w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z uwagi na fakt, że Umowa dotyczy członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w organizacji międzynarodowej oraz art. 89 ust. 1 pkt 5 Konstytucji z uwagi na zawarte w Umowie postanowienia dotyczące przywilejów i immunitetów. Wykaz 44 państw sygnatariuszy Umowy o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju

1. Australia

2. Belgia

3. Boliwia

4. Brazylia

5. Chile

6. Chiny

7. Czechosłowacja

8. Dania

9. Dominikana

10. Ekwador

11. Etiopia

12. Filipiny

13. Francja

14. Grecja

15. Gwatemala

16. Haiti

17. Honduras

18. Indie

19. Irak

20. Iran

21. Islandia

22. Jugosławia

23. Kanada

24. Kolumbia

25. Kostaryka

26. Kuba

27. Liberia

28. Luksemburg

29. Meksyk

30. Niderlandy

31. Nikaragua

32. Norwegia

33. Nowa Zelandia

34. Panama

35. Paragwaj

36. Peru

37. Polska

38. Salwador

39. Stany Zjednoczone Ameryki

40. Urugwaj

41. Wenezuela

42. Wielka Brytania

43. Związek Południowo Afrykański

44. Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Wykaz 189 państw stron Umowy o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju

1. Islamska Republika Afganistanu

2. Republika Albanii

3. Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna

4. Republika Angoli

5. Antigua i Barbuda

6. Królestwo Arabii Saudyjskiej

7. Republika Argentyńska

8. Republika Armenii

9. Związek Australijski

10. Republika Austrii

11. Republika Azerbejdżanu

12. Wspólnota Bahamów

13. Królestwo Bahrajnu

14. Ludowa Republika Bangladeszu

15. Barbados

16. Królestwo Belgii

17. Belize

18. Republika Beninu

19. Królestwo Bhutanu

20. Republika Białorusi

21. Wielonarodowe Państwo Boliwia

22. Bośnia i Hercegowina

23. Republika Botswany

24. Federacyjna Republika Brazylii

25. Państwo Brunei Darussalam

26. Republika Bułgarii

27. Burkina Faso

28. Republika Burundi

29. Republika Chile

30. Chińska Republika Ludowa

31. Republika Chorwacji

32. Republika Cypryjska

33. Republika Czadu

34. Czarnogóra

35. Republika Czeska

36. Królestwo Danii

37. Republika Dominikańska

38. Wspólnota Dominiki

39. Republika Dżibuti

40. Arabska Republika Egiptu

41. Republika Ekwadoru

42. Państwo Erytrea

43. Republika Estońska

44. Królestwo Eswatini

45. Federalna Demokratyczna Republika Etiopii

46. Republika Wysp Fidżi

47. Republika Filipin

48. Republika Finlandii

49. Republika Francuska

50. Republika Gabońska

51. Republika Gambii

52. Republika Ghany

53. Republika Grecka

54. Grenada

55. Gruzja

56. Kooperacyjna Republika Gujany

57. Republika Gwatemali

58. Republika Gwinei

59. Republika Gwinei Bissau

60. Republika Gwinei Równikowej

61. Republika Haiti

62. Królestwo Hiszpanii

63. Republika Hondurasu

64. Republika Indii

65. Republika Indonezji

66. Republika Iraku

67. Islamska Republika Iranu

68. Irlandia

69. Islandia

70. Państwo Izrael

71. Jamajka

72. Japonia

73. Republika Jemeńska

74. Jordańskie Królestwo Haszymidzkie

75. Królestwo Kambodży

76. Republika Kamerunu

77. Kanada

78. Państwo Katar

79. Republika Kazachstanu

80. Republika Kenii

81. Republika Kirgiska

82. Republika Kiribati

83. Republika Kolumbii

84. Związek Komorów

85. Demokratyczna Republika Konga

86. Republika Konga

87. Republika Korei

88. Republika Kosowa

89. Republika Kostaryki

90. Państwo Kuwejt

91. Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna

92. Królestwo Lesotho

93. Republika Libańska

94. Republika Liberii

95. Państwo Libia

96. Republika Litewska

97. Wielkie Księstwo Luksemburga

98. Republika Łotewska

99. Republika Macedonii Północnej

100. Republika Madagaskaru

101. Republika Malawi

102. Republika Malediwów

103. Malezja

104. Republika Mali

105. Republika Malty

106. Królestwo Marokańskie

107. Islamska Republika Mauretańska

108. Republika Mauritiusu

109. Meksykańskie Stany Zjednoczone

110. Sfederowane Stany Mikronezji

111. Republika Związku Mjanmy

112. Republika Mołdawii

113. Mongolia

114. Republika Mozambiku

115. Republika Namibii

116. Republika Nauru

117. Nepal

118. Republika Federalna Niemiec

119. Królestwo Niderlandów

120. Federalna Republika Nigerii

121. Republika Nigru

122. Republika Nikaragui

123. Królestwo Norwegii

124. Nowa Zelandia

125. Sułtanat Omanu

126. Islamska Republika Pakistanu

127. Republika Palau

128. Republika Panamy

129. Niezależne Państwo Papui-Nowej Gwinei

130. Republika Paragwaju

131. Republika Peru

132. Rzeczpospolita Polska

133. Republika Południowej Afryki

134. Republika Portugalska

135. Republika Zielonego Przylądka

136. Federacja Rosyjska

137. Rumunia

138. Republika Rwandy

139. Federacja Saint Kitts i Nevis

140. Saint Lucia

141. Saint Vincent i Grenadyny

142. Republika Salwadoru

143. Niezależne Państwo Samoa

144. Republika San Marino

145. Republika Senegalu

146. Republika Serbii

147. Republika Seszeli

148. Republika Sierra Leone

149. Republika Singapuru

150. Republika Słowacka

151. Republika Słowenii

152. Federalna Republika Somalii

153. Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki

154. Stany Zjednoczone Ameryki

155. Republika Sudanu

156. Republika Sudanu Południowego

157. Republika Surinamu

158. Syryjska Republika Arabska

159. Konfederacja Szwajcarska

160. Królestwo Szwecji

161. Republika Środkowoafrykańska

162. Republika Tadżykistanu

163. Królestwo Tajlandii

164. Zjednoczona Republika Tanzanii

165. Demokratyczna Republika Timoru Wschodniego

166. Republika Togijska

167. Królestwo Tonga

168. Republika Trynidadu i Tobago

169. Republika Tunezyjska

170. Republika Turcji

171. Turkmenistan

172. Tuvalu

173. Republika Ugandy

174. Ukraina

175. Wschodnia Republika Urugwaju

176. Republika Uzbekistanu

177. Republika Vanuatu

178. Boliwariańska Republika Wenezueli

179. Węgry

180. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

181. Socjalistyczna Republika Wietnamu

182. Republika Włoska

183. Republika Wybrzeża Kości Słoniowej

184. Republika Wysp Marshalla

185. Wyspy Salomona

186. Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej

187. Republika Zambii

188. Republika Zimbabwe

189. Zjednoczone Emiraty Arabskie Adam Szłapka

DPUE. 920.251.2023.RS(8) Warszawa, 20 marca 2024 r. Dot: WM4.913.65.2024 z 29.02.2024 r.

Pan Andrzej Domański Minister Finansów

Opinia o zgodności z prawem Unii Europejskiej umowy o Międzynarodowym Banku Odbudowy i Rozwoju, wyrażona przez ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

Szanowny Panie Ministrze,

w związku z przedłożonym projektem wniosku o ratyfikację umowy międzynarodowej pozwalam sobie wyrazić poniższą opinię.

Umowa nie jest sprzeczna z prawem Unii Europejskiej.

Z wyrazami szacunku

z upoważnienia

Agnieszka Bartol-Saurel Sekretarz Stanu /dokument podpisany elektronicznie/

Telefon: +48 22 694 7540 Kancelaria Prezesa Rady Ministrów SMUE@kprm.gov.pl Al. Ujazdowskie 1/3 www.gov.pl/web/premier 00-583 Warszawa