Uchwała Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi.

UCHWAŁA

SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 16 października 2025 r.

w sprawie ustawy o zmianie ustawy o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi

Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 26 września 2025 r. ustawy o zmianie ustawy o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, wprowadza do jej tekstu następujące poprawki:

1) w art. 1 w pkt 10, w art. 11 w ust. 7 w pkt 4 w lit. b wyrazy „tożsamość osoby” zastępuje się wyrazami „dane pozwalające na określenie tożsamości osoby”;

2) w art. 1 w pkt 10, w art. 11 w ust. 8 w pkt 3 skreśla się wyraz „ograniczających”.

MARSZAŁEK SENATU

Małgorzata KIDAWA-BŁOŃSKA

Uzasadnienie

Na 43. posiedzeniu w dniu 16 października 2025 r. Senat, po rozpatrzeniu ustawy o zmianie ustawy o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi zadecydował o wprowadzeniu dwóch poprawek.

Senat uznał, że wymaga poprawki przepis art. 1 pkt 10 ustawy, w zakresie art. 11 ust. 7 ustawy, który określa wymogi dotyczące treści wniosku sporządzanego w sprawie o udzielenie informacji. W pkt 4 w lit. b wskazano, że wniosek ma zwierać „tożsamość osoby”.

Użyte sformułowanie nie jest zdefiniowane w dyrektywie ani w żadnej z ustaw. Jest niepełne i nieprecyzyjne, a w związku z tym niezgodne zasadami techniki prawodawczej. Przepis w obecnym brzmieniu nie pozwala na określenie zakresu informacji czy danych, które obejmie wniosek.

Senat analizując przepisy innych ustaw odnoszących się do określania tożsamości osób lub ich identyfikowania, zawierających podobne lecz bardziej precyzyjne sformułowania, proponuje w swojej poprawce zastosowanie per analogiam rozwiązania zaczerpniętego z przepisu art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o przetwarzaniu informacji kryminalnych.

Druga poprawka dotyczy przepisu art. 1 pkt 10, art. 11 ust. 8 pkt 3, w którym ustawodawca posłużył się nieobecnym w systemie prawa krajowego sformułowaniem „środki ograniczające polegające na pozbawieniu wolności”. Jak podniesiono w trakcie prac w Senacie, wyrażenie „środki ograniczające” występuje w aktach prawa międzynarodowego i odnosi się do środków stosowanych w relacjach pomiędzy państwami, jako podmiotami prawa międzynarodowego.

Środki ograniczające polegają między innymi na zamrażaniu środków finansowych i zasobów gospodarczych innych państw, wprowadzaniu ograniczeń w obrocie pomiędzy państwami niektórymi towarami (broń, ropa naftowa, technologie) albo ograniczeń w zakresie wjazdu i wyjazdu osób na terytorium innego państwa.

Senat uznaje, że mając na uwadze charakter zmian wprowadzanych ustawą, które zmierzają do wprowadzenia do polskiego systemu prawa norm zawartych w dyrektywie UE 2023/977 nie można zgodzić się, że właściwym zabiegiem ustawodawcy będzie zastosowanie w ustawie krajowej terminologii obcej, zaczerpniętej wprost z tekstu dyrektywy przetłumaczonej na język polski. Przepisy ustaw obowiązujących w Polsce stanowią, że stan zgodnego z prawem pozbawienia wolności może zaistnieć w przypadkach wykonania jednej z orzeczonych kar albo zastosowania jednego z ustanowionych ustawą środków zapobiegawczych albo zabezpieczających. Nie jest możliwe w Polsce pozbawienie kogoś wolności na podstawie środków ograniczających. Dlatego Senat w poprawce drugiej proponuje usunięcie zbędnego wyrazu z wyrażenia „środek ograniczający polegający na pozbawieniu wolności”.