Uchwała Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o rzeczach znalezionych oraz ustawy - Kodeks cywilny.
Druk nr 2142 · strona druku w Sejmie · 2142.pdf · 2142.docx
Poprawki Senatu (1)
Poprawka Senatu nr 1
Głosowanie: 50. posiedzenie, nr 72 — Poprawka Senatu przyjęta 0 / 256 / 176
Głosowania powołujące się na ten druk (1)
| 50/72 | poprawka 1 | Poprawka Senatu przyjęta |
Pełny tekst
Tekst wyodrębniony automatycznie z dokumentu źródłowego; wiążący jest oficjalny druk.
UCHWAŁA
SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 8 stycznia 2026 r.
w sprawie ustawy o zmianie ustawy o rzeczach znalezionych oraz ustawy – Kodeks cywilny
Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 18 grudnia 2025 r. ustawy o zmianie ustawy o rzeczach znalezionych oraz ustawy – Kodeks cywilny, wprowadza do jej tekstu następującą poprawkę:
–
w art. 1 skreśla się pkt 15.
MARSZAŁEK SENATU
Małgorzata KIDAWA-BŁOŃSKA
uzasadnienie
Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 18 grudnia 2025 r. ustawy o zmianie ustawy o rzeczach znalezionych oraz ustawy – Kodeks cywilny, proponuje wprowadzenie do jej tekstu 1 poprawki.
Poprawka zmierza do wykreślenia zmiany zawartej w art. 1 pkt 15 ustawy, która nowelizuje art. 29 ustawy o rzeczach znalezionych. Przepis ten określa maksymalny limit wydatków budżetu państwa na lata 2015–2024. Przyjęta zmiana przewiduje, że limit tych wydatków w roku 2025 wyniesie 0 złotych. Zdaniem Izby przepis ten, w brzmieniu przyjętym przez Sejm, jest zbędny, gdyż:
1)ustawa wejdzie w życie w roku 2026 r., więc wprowadzanie regulacji z odniesieniem do wydatków w roku, w którym przyjmowane zmiany nie obowiązują (rok 2025) jest nieuzasadnione;
2)w myśl art. 50 ust. 1a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, określenie w treści ustawy maksymalnego limitu wydatków jednostek sektora finansów publicznych w stosunku do wielkości wynikających z obowiązujących przepisów dotyczy sytuacji, gdy ustawa zawiera rozwiązania, których skutkiem finansowym może być zmiana poziomu wydatków jednostek sektora finansów publicznych, zaś przedmiotowa ustawa przewiduje, że wydatki te nie zostaną w ogóle poniesione;
3)przywołany art. 50 ust. 1a ustawy o finansach publicznych przewiduje obowiązek określenia maksymalnego limitu wydatków na okres 10 lat budżetowych wykonywania ustawy, oddzielnie dla każdego roku, poczynając od pierwszego roku planowanego wejścia w życie ustawy, więc wymagania wynikające z przywołanego przepisu nie zostały spełnione.