Poselski projekt ustawy o ochronie strategicznych obiektów sportowych.

Druk nr 2322 · strona druku w Sejmie · 2322.pdf · 2322-ustawa i uzasadnienie.docx

Pełny tekst

Tekst wyodrębniony automatycznie z dokumentu źródłowego; wiążący jest oficjalny druk.

Warszawa, 19 grudnia 2025 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja

Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy:

- o ochronie strategicznych obiektów sportowych. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy pana posła Kamila Bortniczuka.

(-) Waldemar Andzel; (-) Ryszard Bartosik; (-) Barbara Bartuś; (-) Joanna Borowiak; (-) Kamil Bortniczuk; (-) Tadeusz Chrzan; (-) Anna Ewa Cicholska; (-) Lidia Czechak; (-) Anna Gembicka; (-) Szymon Giżyński; (-) Kazimierz Gwiazdowski; (-) Czesław Hoc; (-) Zbigniew Hoffmann; (-) Henryk Kowalczyk; (-) Leonard Krasulski; (-) Wioletta Maria Kulpa; (-) Joanna Lichocka; (-) Krzysztof Lipiec; (-) Jerzy Materna; (-) Grzegorz Matusiak; (-) Bogumiła Olbryś; (-) Anna Paluch; (-) Teresa Pamuła; (-) Marcin Porzucek; (-) Grzegorz Puda; (-) Paweł Rychlik; (-) Sławomir Skwarek; (-) Agnieszka Ścigaj; (-) Jacek Świat; (-) Robert Telus; (-) Włodzimierz Tomaszewski; (-) Marcin Warchoł; (-) Robert Warwas; (-) Jan Warzecha; (-) Rafał Weber; (-) Marek Wesoły; (-) Patryk Wicher; (-) Jarosław Wiesław Wieczorek; (-) Agnieszka Wojciechowska van Heukelom; (-) Tadeusz Woźniak; (-) Tomasz Zieliński. USTAWA z dnia … o ochronie strategicznych obiektów sportowych

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady ochrony prawnej strategicznych obiektów sportowych.

2. Celem ustawy jest przeciwdziałanie likwidacji, degradacji technicznej oraz niekontrolowanemu przekształcaniu obiektów sportowych w wyniku presji inwestycyjnej.

Art. 2. Ustawa reguluje w szczególności:

1) definicję strategicznego obiektu sportowego;

2) zasady prowadzenia Rejestru Strategicznych Obiektów Sportowych;

3) instrumenty ochrony w planowaniu przestrzennym;

4) procedurę zmiany sposobu użytkowania obiektów sportowych;

5) ustawowe prawo pierwokupu;

6) zasad wywłaszczenia;

7) sankcje administracyjne za zmianę sposobu użytkowania strategicznego Obiektu Sportowego lub jego rozbiórki bez wymaganej zgody.

Art. 3. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o strategicznym obiekcie sportowym, należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową, zabudowaną lub niezabudowaną, stanowiącą organizowaną całość funkcjonalną, która spełnia łącznie następujące warunki:

1) jest lub była w okresie ostatnich 10 lat wykorzystywana do prowadzenia zorganizowanej działalności w zakresie sportu, rekreacji lub rehabilitacji ruchowej;

2) posiada powierzchnię nie mniejszą niż 0,2 ha;

3) stanowi trwały element układu urbanistycznego zapewniający dostęp do infrastruktury kultury fizycznej dla społeczności lokalnej

– niezależnie od aktualnego stanu technicznego urządzeń oraz wpisu do ewidencji gruntów i budynków.

2. Do strategicznych obiektów sportowych zalicza się w szczególności:

1) stadiony piłkarskie, lekkoatletyczne i boiska;

2) obiekty przyszkolne;

3) hale sportowo-widowiskowe;

4) pływalnie kryte i odkryte;

5) zespoły kortów tenisowych i innych sportów rakietowych;

6) tory kolarskie, żużlowe i wrotkarskie i inne;

7) strzelnice sportowe.

3. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) obiektów o charakterze tymczasowym, wzniesionych na okres krótszy niż 180 dni;

2) obiektów sportowych zlokalizowanych wewnątrz budynków o dominującej funkcji innej niż sportowa, jeżeli nie stanowią one wyodrębnionej nieruchomości gruntowej.

Art. 4. 1. Tworzy się Rejestr Strategicznych Obiektów Sportowych, zwany dalej „RSOS”.

2. Wpis strategicznego obiektu sportowego do RSOS następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Art. 5. 1. Organem właściwym w sprawach RSOS jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej.

2. Minister może powierzyć czynności analityczne i techniczne jednostce podległej.

Art. 6. 1. Postępowanie o wpis do RSOS wszczyna się:

1) z urzędu;

2) na wniosek:

a) rady gminy,

b) właściwego polskiego związku sportowego,

c) wojewódzkiego konserwatora zabytków,

d) organizacji trzeciego sektora działającej w zakresie kultury fizycznej.

2. Z dniem doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania obowiązuje tymczasowy zakaz zmiany sposobu użytkowania, rozbiórki lub degradacji obiektu.

Art. 7. W toku postępowania sporządza się audyt obejmujący w szczególności:

1) znaczenie społeczne obiektu;

2) deficyt infrastruktury sportowej w promieniu 1500 m;

3) wpływ likwidacji na szkolenie dzieci i młodzieży.

Art. 8. 1. Decyzji o wpisie do RSOS nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

2. Wpis podlega ujawnieniu w dziale III księgi wieczystej.

Art. 9. Wykreślenie z RSOS może nastąpić wyłącznie, gdy właściciel zobowiązał się aktem notarialnym do wybudowania obiektu zamiennego o parametrach nie gorszych.

Art. 10. 1. Dla terenów wpisanych do RSOS sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest obowiązkowe.

2. Do czasu uchwalenia planu, o którym mowa w ust. 1, dla terenów wpisanych do RSOS nie wydaje się decyzji o warunkach zabudowy, o której mowa w art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1130), chyba że dotyczy ona inwestycji celu publicznego z zakresu sportu.

Art. 11. 1. Zmiana sposobu użytkowania obiektu wpisanego do RSOS wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej.

2. Uzgodnienie następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

3. Dokonanie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania w organie nadzoru budowlanego bez dołączenia postanowienia uzgadniającego, o którym mowa w ust. 2, obliguje ten organ do wniesienia sprzeciwu.

Art. 12. 1. Gminie, a w przypadku jej niewykonania – Skarbowi Państwa, przysługuje ustawowe prawo pierwokupu nieruchomości wpisanej do RSOS.

2. Notariusz jest obowiązany zawiadomić gminę o każdej umowie sprzedaży takiej nieruchomości.

3. W przypadku wykonania prawa pierwokupu, cenę nieruchomości ustala się przy uwzględnieniu jej przeznaczenia na cele sportowe i rekreacyjne, z pominięciem wartości wynikającej z potencjalnej zmiany przeznaczenia na cele inne niż sportowe. Jeżeli cena w umowie sprzedaży rażąco odbiega od tak ustalonej wartości rynkowej, stosuje się odpowiednio przepisy art. 111 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r., poz. 1145).

Art. 13. 1. Wywłaszczenie strategicznego obiektu sportowego może nastąpić wyłącznie w celu zachowania jego funkcji sportowej.

2. Odszkodowanie ustala się według wartości wynikającej z funkcji sportowej, a nie potencjalnej funkcji deweloperskiej.

Art. 14. 1. Kto bez wymaganej zgody dokonuje zmiany sposobu użytkowania strategicznego Obiektu Sportowego lub dokonuje jego rozbiórki, podlega administracyjnej karze pieniężnej.

2. Karę, o której mowa w ust. 1, wymierza minister właściwy do spraw kultury fizycznej w drodze decyzji, w wysokości od 50% do 100% wartości odtworzeniowej obiektu, nie mniej niż 500.000 zł.

3. Wpływy z kar stanowią przychód Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej.

Art. 15. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2024 r., poz. 1145) w art. 6 po pkt 6a dodaje się pkt 6b w brzmieniu:

„6b) ochrona i utrzymanie Strategicznych Obiektów Sportowych wpisanych do Rejestru, o którym mowa w ustawie o ochronie strategicznych obiektów sportowych."

Art. 16. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U z 2025 r., poz. 418) w art. 71 po ust. 2d dodaje się ust. 2e w brzmieniu: „2e. W przypadku obiektów wpisanych do Rejestru Strategicznych Obiektów Sportowych, do zgłoszenia należy dołączyć postanowienie o uzgodnieniu wydane przez Ministra właściwego do spraw kultury fizycznej."

Art. 17. Do wszczętych i nie zakończonych postępowań administracyjnych , w sprawach o których mowa w art. 13 oraz innych zmierzających do zmiany charakteru obiektów sportowych stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

Art. 18. Obiekty spełniające kryteria ustawy podlegają wpisowi do RSOS z urzędu w terminie 24 miesięcy.

Art. 19. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 oraz z 2025 r. poz. 769).

Art. 20. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

I. Potrzeba i cel wprowadzenia regulacji

Projekt ustawy o ochronie strategicznych obiektów sportowych ma na celu stworzenie systemowych instrumentów prawnych służących zachowaniu i ochronie infrastruktury sportowej o kluczowym znaczeniu dla realizacji konstytucyjnych zadań państwa w zakresie kultury fizycznej, ochrony zdrowia publicznego oraz rozwoju sportu dzieci i młodzieży.

W ostatnich latach obserwuje się narastające zjawisko likwidacji lub trwałego przekształcania istniejących obiektów sportowych, w szczególności położonych na terenach atrakcyjnych inwestycyjnie w obszarach zurbanizowanych. Proces ten jest wynikiem presji rynkowej, braku skutecznych instrumentów ochrony w prawie planistycznym oraz niedostatecznego uwzględniania interesu publicznego, jakim jest dostęp społeczności lokalnych do infrastruktury sportowej.

Obowiązujący stan prawny nie zapewnia adekwatnej ochrony obiektów sportowych, które – w przeciwieństwie do zabytków – nie korzystają ze szczególnego reżimu ochronnego, mimo że ich utrata prowadzi do nieodwracalnych skutków społecznych, zdrowotnych i przestrzennych. Likwidacja stadionów, pływalni czy zespołów boisk powoduje trwałe deficyty infrastrukturalne, których odtworzenie w realiach współczesnych miast jest często niemożliwe lub ekonomicznie nieuzasadnione.

Celem projektowanej ustawy jest zatem:

• zapewnienie trwałości funkcji sportowej kluczowych obiektów,

• przeciwdziałanie ich degradacji technicznej i funkcjonalnej,

• wzmocnienie roli państwa i samorządu terytorialnego w ochronie infrastruktury sportowej,

• wprowadzenie przejrzystych i proporcjonalnych mechanizmów ingerencji w prawo własności w sytuacjach uzasadnionych ważnym interesem publicznym.

II. Główne założenia projektu

Projekt ustawy opiera się na następujących filarach:

1. Wprowadzenie definicji strategicznego obiektu sportowego Definicja ta uwzględnia zarówno kryteria funkcjonalne (faktyczne wykorzystanie do celów sportowych), przestrzenne (powierzchnia, rola w układzie urbanistycznym), jak i społeczne (znaczenie dla lokalnej dostępności infrastruktury sportowej). Przyjęcie okresu ostatnich 10 lat zapobiega obchodzeniu przepisów poprzez celowe wygaszanie działalności sportowej.

2. Utworzenie Rejestru Strategicznych Obiektów Sportowych (RSOS) Rejestr stanowi centralny instrument ochrony, a wpis do niego będzie miał charakter konstytutywny. Postępowanie wpisowe oparte będzie na obiektywnych kryteriach oraz audycie funkcjonalnym, co zapewni proporcjonalność ingerencji w prawo własności i zgodność z zasadą zaufania obywateli do państwa.

3. Wzmocnienie ochrony w planowaniu przestrzennym

Projekt wprowadza obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów wpisanych do RSOS oraz czasowe wyłączenie możliwości wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Rozwiązanie to przeciwdziała niekontrolowanej zmianie funkcji obiektów sportowych w drodze decyzji administracyjnych.

4. Kontrola zmiany sposobu użytkowania obiektów

Zmiana sposobu użytkowania obiektu wpisanego do RSOS wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej, co zapewnia merytoryczną ocenę skutków takiej zmiany z punktu widzenia interesu publicznego.

5. Ustawowe prawo pierwokupu

Przyznanie gminie, a następnie Skarbowi Państwa, prawa pierwokupu umożliwia przejęcie obiektów istotnych dla realizacji lokalnych i ogólnokrajowych polityk sportowych. Zasady ustalania ceny zapobiegają spekulacji gruntami i sztucznemu zawyżaniu wartości wynikającej z potencjalnej zmiany przeznaczenia.

6. Wywłaszczenie jako środek ostateczny

Projekt dopuszcza wywłaszczenie wyłącznie w celu zachowania funkcji sportowej obiektu i przy zastosowaniu odszkodowania odpowiadającego rzeczywistej funkcji społecznej nieruchomości. Rozwiązanie to pozostaje w zgodzie z art. 21 Konstytucji RP.

7. System sankcji administracyjnych

Wysokie kary pieniężne mają charakter prewencyjny i odstraszający, a środki z nich uzyskane zasilą Fundusz Rozwoju Kultury Fizycznej, co zapewnia ich ponowne wykorzystanie na cele publiczne.

III. Zgodność z Konstytucją RP

Projekt ustawy pozostaje w zgodzie z Konstytucją RP, w szczególności:

• z art. 5, który nakłada na państwo obowiązek działania na rzecz dobra wspólnego,

• z art. 68 ust. 4, zobowiązującym władze publiczne do wspierania rozwoju kultury fizycznej,

• z art. 21 i 64, gwarantującymi ochronę własności przy jednoczesnym dopuszczeniu jej ograniczeń ze względu na ważny interes publiczny.

Wprowadzone ograniczenia prawa własności spełniają przesłanki proporcjonalności, są przewidywalne, oparte na ustawie i służą realizacji jasno określonego celu publicznego.

IV. Wpływ regulacji

1. Wpływ na sektor finansów publicznych

Ustawa może generować ograniczone koszty administracyjne związane z prowadzeniem RSOS, które jednak pozostają niewspółmiernie niskie w porównaniu do kosztów odtwarzania infrastruktury sportowej po jej likwidacji.

2. Wpływ na jednostki samorządu terytorialnego

Regulacja wzmacnia pozycję gmin w ochronie lokalnej infrastruktury sportowej oraz daje im realne narzędzia interwencji.

3. Wpływ społeczny i zdrowotny

Ustawa przyczynia się do poprawy dostępności infrastruktury sportowej, wspiera aktywność fizyczną społeczeństwa oraz rozwój sportu dzieci i młodzieży.

4. Wpływ na rynek nieruchomości

Projekt ogranicza spekulacyjny obrót nieruchomościami sportowymi, nie ingerując jednak w obrót nieruchomościami, które nie spełniają kryteriów strategicznych.

V. Podsumowanie

Projekt ustawy stanowi odpowiedź na realny i narastający problem degradacji infrastruktury sportowej w Polsce. Wprowadza on spójny, przejrzysty i konstytucyjnie dopuszczalny system ochrony strategicznych obiektów sportowych, równoważąc interes publiczny z ochroną prawa własności. Przyjęcie ustawy przyczyni się do trwałego zabezpieczenia materialnych podstaw realizacji polityki państwa w zakresie sportu, zdrowia publicznego i ładu przestrzennego.

Projektowana regulacja jest zgodna z prawem Unii Europejskiej. Projekt ustawy mieści się w kompetencjach państw członkowskich w zakresie polityki sportowej, planowania przestrzennego i ochrony zdrowia publicznego.

DEKLAROWANE SKUTKI REGULACJI (DSR) projektu ustawy

Informacja o projekcie

a) Tytuł projektu:

Projekt ustawy o ochronie strategicznych obiektów sportowych

b) Przedstawiciel wnioskodawcy:

Kamil Bortniczuk

I. Część wstępna [1] Zwięzły opis zidentyfikowanego problemu i proponowanych rozwiązań. Projekt ustawy o ochronie strategicznych obiektów sportowych ma na celu stworzenie systemowych instrumentów prawnych służących zachowaniu i ochronie infrastruktury sportowej o kluczowym znaczeniu dla realizacji konstytucyjnych zadań państwa w zakresie kultury fizycznej, ochrony zdrowia publicznego oraz rozwoju sportu dzieci i młodzieży.

Celem projektowanej ustawy jest zatem: • zapewnienie trwałości funkcji sportowej kluczowych obiektów, • przeciwdziałanie ich degradacji technicznej i funkcjonalnej, • wzmocnienie roli państwa i samorządu terytorialnego w ochronie infrastruktury sportowej, • wprowadzenie przejrzystych i proporcjonalnych mechanizmów ingerencji w prawo własności w sytuacjach uzasadnionych ważnym interesem publicznym. Projekt ustawy opiera się na następujących filarach: 1.Wprowadzenie definicji strategicznego obiektu sportowego Definicja ta uwzględnia zarówno kryteria funkcjonalne (faktyczne wykorzystanie do celów sportowych), przestrzenne (powierzchnia, rola w układzie urbanistycznym), jak i społeczne (znaczenie dla lokalnej dostępności infrastruktury sportowej). Przyjęcie okresu ostatnich 10 lat zapobiega obchodzeniu przepisów poprzez celowe wygaszanie działalności sportowej.

3. Wzmocnienie ochrony w planowaniu przestrzennym Projekt wprowadza obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów wpisanych do RSOS oraz czasowe wyłączenie możliwości wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Rozwiązanie to przeciwdziała niekontrolowanej zmianie funkcji obiektów sportowych w drodze decyzji administracyjnych.

4. Kontrola zmiany sposobu użytkowania obiektów Zmiana sposobu użytkowania obiektu wpisanego do RSOS wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej, co zapewnia merytoryczną ocenę skutków takiej zmiany z punktu widzenia interesu publicznego.

5. Ustawowe prawo pierwokupu Przyznanie gminie, a następnie Skarbowi Państwa, prawa pierwokupu umożliwia przejęcie obiektów istotnych dla realizacji lokalnych i ogólnokrajowych polityk sportowych. Zasady ustalania ceny zapobiegają spekulacji gruntami i sztucznemu zawyżaniu wartości wynikającej z potencjalnej zmiany przeznaczenia.

6. Wywłaszczenie jako środek ostateczny Projekt dopuszcza wywłaszczenie wyłącznie w celu zachowania funkcji sportowej obiektu i przy zastosowaniu odszkodowania odpowiadającego rzeczywistej funkcji społecznej nieruchomości. Rozwiązanie to pozostaje w zgodzie z art. 21 Konstytucji RP.

7. System sankcji administracyjnych Wysokie kary pieniężne mają charakter prewencyjny i odstraszający, a środki z nich uzyskane zasilą Fundusz Rozwoju Kultury Fizycznej, co zapewnia ich ponowne wykorzystanie na cele publiczne.

Projekt ustawy ma charakter sektorowy, obejmujący wyłącznie nieruchomości spełniające ustawowe kryteria strategicznego obiektu sportowego. Regulacja nie dotyczy ogółu rynku nieruchomości ani działalności gospodarczej jako takiej, lecz wprowadza szczególny reżim ochronny dla ograniczonej kategorii obiektów. [2] Czy były rozważane rozwiązania alternatywne? ➢ Nie

Cel, który ma być osiągnięty za pomocą przedmiotowego projektu ustawy nie może być zrealizowany za pomocą innych środków niż zaproponowane w projekcie.

II. Wymogi określone w art. 34 ust. 2 pkt 3–5 regulaminu Sejmu [3] Jakie są przewidywane skutki prawne projektowanych rozwiązań?

a) Projekt jest spójny z dotychczasowymi regulacjami.

b) Projekt ustawy pozostaje w zgodzie z Konstytucją RP, w szczególności: • z art. 5, który nakłada na państwo obowiązek działania na rzecz dobra wspólnego, • z art. 68 ust. 4, zobowiązującym władze publiczne do wspierania rozwoju kultury fizycznej, • z art. 21 i 64, gwarantującymi ochronę własności przy jednoczesnym dopuszczeniu jej ograniczeń ze względu na ważny interes publiczny.

Wprowadzone ograniczenia prawa własności spełniają przesłanki proporcjonalności, są przewidywalne, oparte na ustawie i służą realizacji jasno określonego celu publicznego.

c) Projektowana regulacja jest zgodna z prawem Unii Europejskiej.

[4] Jakie są przewidywane skutki społeczne projektowanych rozwiązań?

Ustawa przyczynia się do poprawy dostępności infrastruktury sportowej, wspiera aktywność fizyczną społeczeństwa oraz rozwój sportu dzieci i młodzieży.

Projekt ma istotny pozytywny wpływ na: • zdrowie publiczne poprzez promowanie aktywności fizycznej, • przeciwdziałanie wykluczeniu sportowemu dzieci i młodzieży, • poprawę jakości życia mieszkańców.

Utrzymanie infrastruktury sportowej sprzyja realizacji polityk publicznych w zakresie profilaktyki zdrowotnej.

Ustawa wzmacnia: • równomierny dostęp do infrastruktury sportowej, • rozwój sportu lokalnego, w szczególności dzieci i młodzieży, • spójność społeczną w obszarach zurbanizowanych. [5] Jakie są przewidywane skutki gospodarcze projektowanych rozwiązań? Projekt ustawy nie wywołuje skutków gospodarczych i nie ma wpływu na mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (MŚP). Projektowana ustawa nie dotyczy majątkowych praw i obowiązków przedsiębiorców lub praw i obowiązków przedsiębiorców wobec organów administracji publicznej. Projekt nie wprowadza barier dla prowadzenia działalności gospodarczej w sektorach niezwiązanych z infrastrukturą sportową.

[6] Jakie są przewidywane skutki finansowe projektowanych rozwiązań, w szczególności wpływ na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego? Wpływ na budżet państwa

1) Koszty:

a) utworzenie i prowadzenie Rejestru Strategicznych Obiektów Sportowych (RSOS),

b) koszty postępowań administracyjnych (wpis, wykreślenie, sankcje),

c) potencjalne koszty realizacji prawa pierwokupu lub wywłaszczenia.

2) Dochody:

a) wpływy z administracyjnych kar pieniężnych, które zasilą Fundusz Rozwoju Kultury Fizycznej. Szacuje się, że koszty administracyjne będą ograniczone i możliwe do pokrycia w ramach istniejących struktur organizacyjnych ministra właściwego do spraw kultury fizycznej. Ewentualne koszty nabycia nieruchomości będą miały charakter incydentalny i zależny od decyzji organów publicznych.

Wpływ na budżety jednostek samorządu terytorialnego • gminy mogą ponosić koszty sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla terenów wpisanych do RSOS, • jednocześnie gminy zyskują instrumenty zapobiegające przyszłym kosztom odtwarzania infrastruktury sportowej.

[7] Wykaz źródeł finansowania, jeśli projekt ustawy pociąga za sobą obciążenie budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Wpływ na budżet państwa

3) Koszty:

a) utworzenie i prowadzenie Rejestru Strategicznych Obiektów Sportowych (RSOS),

b) koszty postępowań administracyjnych (wpis, wykreślenie, sankcje),

c) potencjalne koszty realizacji prawa pierwokupu lub wywłaszczenia.

4) Dochody:

[8] Czy projekt ustawy podlega procedurze notyfikacyjnej? ➢ Nie III. Wymogi określone w art. 34 ust. 2a i 2b regulaminu Sejmu

[9] Czy projekt ustawy zawiera przepisy określające zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie [10] Czy wdrożenie projektowanych przepisów spowoduje obciążenia administracyjne mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie

[11] Czy projekt ustawy zawiera przepisy regulacyjne lub określa wymogi dotyczące świadczenia usług transgranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (art. 34 ust. 2b regulaminu Sejmu)? ➢ Nie