Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji o rządowym projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu uproszczenia procedur administracyjnych w sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco.

SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIE J X kadencja

SPRAWOZDANIE KOMISJI DO SPRAW DEREGULACJI

o rządowym projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu uproszczenia procedur administracyjnych w sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco (druk nr 2318)

Sejm na 54. posiedzeniu w dniu 27 marca. r., zgodnie z art. 39 ust. 2 regulaminu Sejmu skierował powyższy projekt ustawy do Komisji do Spraw Deregulacji w celu rozpatrzenia.

Komisja do Spraw Deregulacji po rozpatrzeniu powyższego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 29 kwietnia 2026 r.

wnosi:

Wysoki Sejm uchwalić raczy załączony projekt ustawy.

Warszawa, dnia 29 kwietnia 2026 r.

Sprawozdawca Przewodniczący Komisji

(-) Katarzyna Kierzek-Koperska (-) Ryszard Petru Projekt U S T AWA

z dnia

o zmianie niektórych ustaw w celu uproszczenia procedur administracyjnych w sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco1)

Art. 1. W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2023 r. poz. 2151) w art. 18 po ust. 3a dodaje się ust. 3aa w brzmieniu: „3aa. Gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych przedstawia opinię, o której mowa w ust. 3a, w terminie niedłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania żądania jej przedstawienia. Nieprzedstawienie opinii w tym terminie uważa się za przedstawienie pozytywnej opinii.”.

Art. 2. W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1344) w art. 13d:

1) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu: „2a. Sprawę zastosowania zwolnień i ulg określonych w art. 12 ust. 1 pkt 3–7 i ust. 6 uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie wnioskodawcy, jeżeli w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, organ podatkowy nie wydał decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w tej sprawie.

1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, ustawę z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, ustawę z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, ustawę z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, ustawę z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, ustawę z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustawę z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych, ustawę z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, ustawę z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, ustawę z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, ustawę z dnia 14 kwietnia 2023 r. o konsumenckiej pożyczce lombardowej oraz ustawę z dnia 1 października 2024 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

2b. Przepisu ust. 2a nie stosuje się, jeżeli:

1) przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2a, organ podatkowy dokonał wezwania na podstawie art. 155 § 1 lub art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa;

2) termin, o którym mowa w ust. 2a, upływa w czasie trwania:

a) stanu klęski żywiołowej albo stanu wyjątkowego,

b) stanu epidemii albo stanu zagrożenia epidemicznego

– na obszarze, na którym znajduje się siedziba organu podatkowego, do którego złożono wniosek, oraz w okresie 60 dni od dnia zniesienia, odwołania albo zakończenia tego stanu.”;

2) po ust. 3 dodaje się ust. 3a–3j w brzmieniu: „3a. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 2a.

3b. Milczące załatwienie sprawy, o której mowa w ust. 2a, następuje w dniu następującym po upływie terminu, o którym mowa w tym przepisie.

3c. W aktach sprawy, o której mowa w ust. 2a, zamieszcza się adnotację o milczącym załatwieniu sprawy, wskazując treść i przesłanki rozstrzygnięcia oraz jego podstawę prawną.

3d. Na wniosek podatnika organ podatkowy, w drodze postanowienia, wydaje zaświadczenie o milczącym załatwieniu sprawy, o której mowa w ust. 2a, albo odmawia wydania takiego zaświadczenia.

3e. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 3d, przysługuje zażalenie.

3f. Zaświadczenie o milczącym załatwieniu sprawy, o której mowa w ust. 2a, zawiera:

1) oznaczenie organu podatkowego i wnioskodawcy;

2) datę wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy;

3) powołanie podstawy prawnej;

4) treść rozstrzygnięcia sprawy załatwionej milcząco;

5) datę milczącego załatwienia sprawy;

6) pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia;

7) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu podatkowego upoważnionego do wydania zaświadczenia.

3g. W zakresie nieuregulowanym w ust. 3d–3f do zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy stosuje się przepisy działu VIIIA ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

3h. Do milczącego załatwienia sprawy, o którym mowa w ust. 2a, przepisy działu IV rozdziałów 17–19 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio. Przyjmuje się, że skutek wydania decyzji ostatecznej powstał w terminie 14 dni od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 3b.

3i. W sprawach, o których mowa w ust. 2a, załatwianych milcząco organ podatkowy udostępnia informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm. 2)), w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w widocznym miejscu w swojej siedzibie.

3j. Przekazanie informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE, w sposób określony w ust. 3i, nie zwalnia organu podatkowego z obowiązku ich przekazania przy pierwszej czynności skierowanej do strony.”.

Art. 3. W ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 82) art. 22 otrzymuje brzmienie:

„Art. 22. 1. Decyzja o ustaleniu kierunku rekultywacji zawiera:

1) imię i nazwisko albo nazwę podmiotu obowiązanego do przeprowadzenia rekultywacji;

2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 04.03.2021, str. 35.

2) wskazanie granic obszaru wymagającego podjęcia rekultywacji przez podanie:

a) identyfikatora lub numeru działki ewidencyjnej lub działek ewidencyjnych, na których obszarze jest wymagane podjęcie rekultywacji, wraz z podaniem nazwy i numeru obrębu ewidencyjnego i nazwy miejscowości,

b) powierzchni wymagającej podjęcia rekultywacji dla każdej działki ewidencyjnej lub działek ewidencyjnych;

3) ustalenie kierunku i harmonogramu wykonania rekultywacji gruntów, biorąc pod uwagę przedłożoną dokumentację rekultywacji gruntów;

4) wskazanie sposobu przeprowadzenia rekultywacji wraz ze wskazaniem stopnia ograniczenia lub utraty wartości użytkowej gruntów, ustalonego na podstawie opinii, o których mowa w art. 28 ust. 5.

2. Decyzja o uznaniu rekultywacji za zakończoną zawiera:

1) ocenę przeprowadzenia rekultywacji na podstawie przedłożonej dokumentacji rekultywacji gruntów;

2) wskazanie granic obszaru, na którym została zakończona rekultywacja, przez podanie:

a) identyfikatora lub numeru działki ewidencyjnej lub działek ewidencyjnych, na których obszarze została zakończona rekultywacja, wraz z podaniem nazwy i numeru obrębu ewidencyjnego i nazwy miejscowości,

b) powierzchni, na której została zakończona rekultywacja, dla każdej działki ewidencyjnej lub działek ewidencyjnych;

3) stwierdzenie, czy rekultywacja została przeprowadzona w kierunku zgodnym z ustaleniami zawartymi w decyzji o ustaleniu kierunku rekultywacji;

4) datę uznania rekultywacji za zakończoną oraz wskazanie, czy została ona przeprowadzona przez podmiot wskazany w decyzji o ustaleniu kierunku rekultywacji;

5) potwierdzenie odtworzenia warstwy gleby o właściwym składzie chemicznym i fizycznym, a w przypadku rekultywacji w kierunku leśnym

– także wykonania nasadzeń gatunkami lasotwórczymi, zgodnie z przedłożoną dokumentacją rekultywacji gruntów.

3. Wskazanie granic obszaru wymagającego podjęcia rekultywacji i obszaru, na którym została zakończona rekultywacja, następuje na mapie sytuacyjno-wysokościowej, z oznaczeniem terenu objętego rekultywacją i wskazaniem poszczególnych kierunków rekultywacji.

4. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje starosta, po zasięgnięciu opinii:

1) dyrektora właściwego terenowo okręgowego urzędu górniczego – w odniesieniu do działalności górniczej;

2) dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych lub dyrektora parku narodowego – w odniesieniu do rekultywacji prowadzonej na gruntach leśnych wyłączonych z produkcji lub na gruntach o projektowanym leśnym kierunku rekultywacji;

3) wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

5. Wydanie opinii, o której mowa w ust. 4, następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie.

6. Niewydanie przez organy, o których mowa w ust. 4, opinii w terminie 30 dni od dnia wpłynięcia wniosku o jej wydanie traktuje się jako brak zastrzeżeń.

7. Podmioty obowiązane do rekultywacji gruntów zawiadamiają organy, o których mowa w ust. 4, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku, o powstałych w ubiegłym roku zmianach w zakresie gruntów podlegających rekultywacji.

8. Podmioty obowiązane do rekultywacji gruntów sporządzają dokumentację rekultywacji gruntów na potrzeby wydania decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2.

9. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi oraz ministrem właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, elementy dokumentacji rekultywacji gruntów, mając na względzie zapewnienie, aby ta dokumentacja zawierała elementy niezbędne do właściwego określenia kierunku, zakresu i sposobu przeprowadzenia rekultywacji.”.

Art. 4. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.3)) w art. 53:

1) w ust. 1 pkt 12 otrzymuje brzmienie:

„12) jednostki niewymienionej w pkt 1–11, jeżeli jest używany w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego – na podstawie zezwolenia na używanie pojazdu jako uprzywilejowanego wydanego przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.”;

2) uchyla się ust. 1a;

3) po ust. 1a dodaje się ust. 1b–1g w brzmieniu: „1b. Wniosek podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, zawiera:

1) firmę (nazwę) albo imię i nazwisko wnioskodawcy;

2) siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania wnioskodawcy;

3) numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego lub oświadczenie o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;

4) numer wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą – w przypadku podmiotów leczniczych;

5) dane pojazdu, który ma być używany jako uprzywilejowany:

a) rodzaj, markę, typ i model,

b) numer rejestracyjny, numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy;

6) uzasadnienie wniosku, w szczególności:

a) opis sytuacji związanych z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego, w których jest używany pojazd, który ma być używany jako uprzywilejowany,

b) wskazanie okoliczności potwierdzających konieczność zwiększenia liczby pojazdów używanych jako uprzywilejowane – w przypadku podmiotów posiadających już zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 12;

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 820, 1006, 1676, 1734, 1843 i 1872 oraz z 2026 r. poz. 180.

7) firmę (nazwę) oraz adres podmiotu, na rzecz którego są świadczone usługi związane z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego, oraz zakres świadczonych na jego rzecz usług;

8) podpis wnioskodawcy albo osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli w imieniu wnioskodawcy.

1c. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1b, dołącza się:

1) dokumenty dotyczące wnioskodawcy:

a) decyzję właściwego wojewody o wpisie wnioskodawcy do rejestru jednostek współpracujących z systemem Państwowe Ratownictwo Medyczne – w przypadku podmiotów wpisanych do tego rejestru,

b) potwierdzające konieczność zwiększenia liczby pojazdów używanych jako uprzywilejowane – w przypadku podmiotów posiadających już zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 12;

2) dokumenty dotyczące pojazdu, który ma być używany jako uprzywilejowany:

a) potwierdzające prawo do użytkowania pojazdu – w przypadku gdy wnioskodawca nie jest właścicielem pojazdu,

b) kopię dowodu rejestracyjnego,

c) potwierdzające spełnienie przez pojazd co najmniej wymagań technicznych i jakościowych określonych w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane, a odnoszących się do specjalistycznych środków transportu, w tym określających typ ambulansu drogowego – w przypadku pojazdu, który jest używany do przewozu ratowanych osób;

3) dokumenty potwierdzające, że pojazd był używany w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego w okresie 3 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku, w szczególności:

a) zlecenia transportu sanitarnego – w przypadku podmiotów świadczących usługi transportu sanitarnego,

b) dokumenty zawierające datę oraz zakres zrealizowanej czynności lub zadania – w przypadku podmiotów innych niż świadczące usługi transportu sanitarnego,

c) potwierdzenia realizacji zleceń, czynności lub zadań, o których mowa w lit. a lub b, przez podmioty, na rzecz których są świadczone usługi związane z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego.

1d. Minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, w drodze decyzji, w terminie 60 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1b.

1e. Jeżeli minister właściwy do spraw wewnętrznych nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie w terminie, o którym mowa w ust. 1d, uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania zezwolenia, zostało wydane zezwolenie na używanie pojazdu jako uprzywilejowanego dla pojazdu określonego we wniosku, o którym mowa w ust.

1b. W zakresie nieuregulowanym przepisy działu II rozdziału 8a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) stosuje się.

1f. W przypadku ustania okoliczności uzasadniających używanie pojazdu jako uprzywilejowanego wnioskodawca zaprzestaje używania pojazdu jako uprzywilejowanego i niezwłocznie informuje o tym ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

1g. W przypadku ustania okoliczności uzasadniających używanie pojazdu jako uprzywilejowanego minister właściwy do spraw wewnętrznych niezwłocznie stwierdza wygaśnięcie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 12.”.

Art. 5. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145, 1222, 1717 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 1077 i 1080) w art. 93 w ust. 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Osoba, która ma interes prawny w dokonaniu podziału nieruchomości, może wystąpić do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o opinię dotyczącą zgodności proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95.”.

Art. 6. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.4)) w art. 67a dodaje się § 3–15 w brzmieniu:

„§ 3. W przypadku wniosku o umorzenie w całości lub w części zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej sprawę uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie wnioskodawcy, jeżeli w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o umorzenie w całości lub w części zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej organ podatkowy nie wydał decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w tej sprawie.

§ 4. Przepis § 3 stosuje się, pod warunkiem że kwota zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej objęta umorzeniem wnioskowanym przez tego samego podatnika do jednego organu podatkowego w zakresie danego podatku, ustalona z uwzględnieniem § 2, nie przekracza w roku podatkowym wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w dniu złożenia wniosku.

§ 5. Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli:

1) przed upływem terminu, o którym mowa w § 3, organ podatkowy dokonał wezwania na podstawie art. 155 § 1 lub art. 169 § 1;

2) organ, którego zgoda jest wymagana do udzielenia ulgi określonej w § 3, odmówił wyrażenia zgody;

3) termin, o którym mowa w § 3, upływa w czasie trwania:

a) stanu klęski żywiołowej albo stanu wyjątkowego,

b) stanu epidemii albo stanu zagrożenia epidemicznego

– na obszarze, na którym znajduje się siedziba organu podatkowego, do którego złożono wniosek, lub organu, którego stanowisko jest wymagane do rozpatrzenia wniosku, oraz w okresie 60 dni od dnia zniesienia, odwołania albo zakończenia tego stanu.

§ 6. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w § 3.

4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 497, 621, 622, 769, 820, 1203, 1235, 1414, 1417, 1669, 1804 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 252.

§ 7. Milczące załatwienie sprawy, o której mowa w § 3, następuje w dniu następującym po upływie terminu, o którym mowa w tym przepisie.

§ 8. W aktach sprawy, o której mowa w § 3, zamieszcza się adnotację o milczącym załatwieniu sprawy, wskazując treść i przesłanki rozstrzygnięcia oraz jego podstawę prawną.

§ 9. Na wniosek podatnika organ podatkowy, w drodze postanowienia, wydaje zaświadczenie o milczącym załatwieniu sprawy, o której mowa w § 3, albo odmawia wydania takiego zaświadczenia.

§ 10. Na postanowienie, o którym mowa w § 9, przysługuje zażalenie.

§ 11. Zaświadczenie o milczącym załatwieniu sprawy, o której mowa w § 3, zawiera:

1) oznaczenie organu podatkowego i wnioskodawcy;

2) datę wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy;

3) powołanie podstawy prawnej;

4) treść rozstrzygnięcia sprawy załatwionej milcząco;

5) datę milczącego załatwienia sprawy;

6) pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia;

7) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu podatkowego upoważnionego do wydania zaświadczenia.

§ 12. W zakresie nieuregulowanym w § 9–11 do zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy stosuje się przepisy działu VIIIA.

§ 13. Do milczącego załatwienia sprawy, o którym mowa w § 3, przepisy działu IV rozdziałów 17–19 stosuje się odpowiednio. Przyjmuje się, że skutek wydania decyzji ostatecznej powstał w terminie 14 dni od dnia upływu terminu, o którym mowa w § 7.

§ 14. W sprawach, o których mowa w § 3, załatwianych milcząco organ podatkowy udostępnia informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w widocznym miejscu w swojej siedzibie.

§ 15. Przekazanie informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, w sposób określony w § 14, nie zwalnia organu podatkowego z obowiązku ich przekazania przy pierwszej czynności skierowanej do strony.”.

Art. 7. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1490, 1676, 1795 i 1843) w art. 18 po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu: „1c. Organy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d[1]–g, dokonują uzgodnienia w formie postanowienia. Uzgodnienie uznaje się za dokonane milcząco w przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 30 dni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie.”.

Art. 8. W ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1292 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 1168 i 1673) w art. 10 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. Wpis pojazdu ujętego w wojewódzkiej ewidencji zabytków do rejestru uważa się za dokonany, jeżeli wojewódzki konserwator zabytków, w terminie 90 dni od dnia doręczenia wniosku właściciela pojazdu, nie wyda decyzji lub postanowienia, o których mowa w art. 122a § 2 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1b. W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, wpis do rejestru uznaje się za dokonany w dniu następującym po dniu, w którym upływa termin określony w tym przepisie.”.

Art. 9. W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1154, 1795 i 1847) w art. 1 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. W sprawach załatwionych milcząco przyjmuje się, że dokonanie czynności urzędowej lub wydanie zezwolenia (pozwolenia, koncesji), o których mowa w ust. 1 i 2, nastąpiło w dniu milczącego załatwienia sprawy.”.

Art. 10. W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112, 1881 i 1940 oraz z 2025 r. poz. 1535) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 21 w ust. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„9) o wnioskach o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i o decyzjach o środowiskowych uwarunkowaniach oraz o wnioskach o zmianę decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w trybie art. 72a, wraz z podaniem imienia i nazwiska lub nazwy podmiotów, na rzecz których ta decyzja została zmieniona, oraz informacji o lokalizacji przedsięwzięć, których ta decyzja dotyczy;”;

2) w art. 59a dodaje się ust. 6i7w brzmieniu: „6. W postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, co do którego obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje możliwości jego lokalizacji, przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się w przypadku przedłożenia uchwały o przystąpieniu do sporządzania albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo uchwały o wyrażeniu zgody na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 6, postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach umarza się, jeżeli wnioskodawca w terminie 5 lat od dnia wszczęcia tego postępowania nie przedłoży wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.”;

3) w art. 63 ust. 5a otrzymuje brzmienie: „5a. Żądanie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uważa się za wycofane, jeżeli strona nie złoży raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w terminie:

1) 3 lat od dnia zawieszenia postępowania, o którym mowa w ust. 5;

2) 5 lat od dnia zawieszenia postępowania, o którym mowa w ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w art. 59a ust. 6.”;

4) w art. 72 po ust. 4a dodaje się ust. 4aa w brzmieniu: „4aa. W przypadku gdy organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie wydał postanowienia, o którym mowa w ust. 4a, w terminie 90 dni od dnia doręczenia temu organowi wniosku, o którym mowa w ust. 4 zdanie drugie, uznaje się, że aktualność warunków realizacji przedsięwzięcia określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub postanowieniu, o którym mowa w art. 90 ust. 1, jeżeli było wydane, została milcząco potwierdzona przez organ. Do milczącego zakończenia postępowania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.”;

5) art. 72a otrzymuje brzmienie:

„Art. 72a. 1. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w pierwszej instancji jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja ostateczna została wydana, do zmiany tej decyzji przez zmianę podmiotu lub podmiotów oznaczonych jako planujące podjęcie realizacji przedsięwzięcia, jeżeli podmioty wskazane we wniosku o zmianę decyzji oświadczą o zgodzie na przejęcie obowiązków wynikających z warunków określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Podmioty wskazane w zmienionej decyzji jako planujące podjęcie realizacji przedsięwzięcia odpowiadają solidarnie za realizację warunków wynikających z tej decyzji.

2. Stronami w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są podmioty wymienione w tym przepisie.”;

6) po art. 72b dodaje się art. 72c w brzmieniu:

„Art. 72c. 1. Podmiot, który staje się właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, na której jest realizowane lub zrealizowane przedsięwzięcie, dla którego została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, przejmuje prawa i obowiązki wynikające z tej decyzji.

2. Jeżeli przedsięwzięcie, dla którego została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, wiąże się z prowadzeniem działalności określonej tą decyzją, prawa i obowiązki wynikające z tej decyzji z dniem objęcia tytułu prawnego do nieruchomości, na której jest lub będzie prowadzona ta działalność, przejmuje podmiot, który prowadzi lub będzie prowadził tę działalność.

3. Podmioty, które przejmują obowiązki wynikające z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, odpowiadają solidarnie za ich realizację.”;

7) w art. 74 po ust. 1a dodaje się ust. 1aa w brzmieniu: „1aa. W przypadku gdy obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje możliwości lokalizacji przedsięwzięcia, do wniosku załącza się uchwałę o przystąpieniu do sporządzania albo zmiany takiego planu albo uchwałę o wyrażeniu zgody na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przewidującego możliwość lokalizacji przedsięwzięcia. W przypadku niezałączenia uchwał, o których mowa w zdaniu pierwszym, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia.”.

Art. 11. W ustawie z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 616) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu:

„Art. 25a. W przypadku imprezy masowej artystyczno-rozrywkowej wniosek, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1, zawiera:

1) nazwę organizatora;

2) określenie rodzaju imprezy masowej;

3) nazwę imprezy masowej;

4) warunki przeprowadzenia imprezy masowej, w tym:

a) miejsce jej przeprowadzenia,

b) czas jej rozpoczęcia i zakończenia,

c) maksymalną liczbę osób, które mogą w niej uczestniczyć,

d) liczbę członków służby porządkowej oraz służby informacyjnej, ustaloną zgodnie z art. 6 ust. 2,

e) informację o zainstalowaniu urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk, o których mowa w art. 11.”;

2) w art. 26 w ust. 1 w pkt 7 po wyrazach „art. 11” dodaje się wyrazy „ , z wyjątkiem wniosku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1, w przypadku imprezy masowej artystyczno-rozrywkowej”;

3) po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu:

„Art. 29a. Jeżeli w przypadku imprezy masowej artystyczno-rozrywkowej organ nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie w terminie, o którym mowa w art. 29 ust. 1, uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej albo odmowy jego wydania, zostało wydane zezwolenie na przeprowadzenie imprezy masowej na warunkach określonych we wniosku, o którym mowa w art. 25a, i załączonych do niego dokumentach. Przepisy działu II rozdziału 8a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się, z tym że organ niezwłocznie wydaje z urzędu zaświadczenie o milczącym załatwieniu sprawy.”;

4) w art. 31:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. W przypadku gdy impreza masowa artystyczno-rozrywkowa jest przeprowadzana na podstawie art. 29a, zgodność przebiegu tej imprezy kontroluje się z warunkami określonymi we wniosku, o którym mowa w art. 25a, i załączonych do niego dokumentach.”,

b) w ust. 2a i 3 wyrazy „ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami „ust. 1–2”,

c) w ust. 4 w zdaniu pierwszym po wyrazie „zezwoleniu” dodaje się wyrazy „albo w przypadku określonym w art. 29a we wniosku, o którym mowa w art. 25a, i załączonych do niego dokumentach”;

5) w art. 32 po wyrazie „zezwolenia” dodaje się wyrazy „albo w przypadku określonym w art. 29a po upływie terminu do wydania zezwolenia albo odmowy jego wydania,”;

6) w art. 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Kto organizuje imprezę masową bez wymaganego zezwolenia lub niezgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu albo – w przypadku określonym w art. 29a – we wniosku, o którym mowa w art. 25a, i załączonych do niego dokumentach albo przeprowadza ją wbrew wydanemu zakazowi, podlega grzywnie niemniejszej niż 240 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.”.

Art. 12. W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2025 r. poz. 611 i 1069) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 117b:

a) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu: „5a. KNF zawiadamia wnioskodawcę o terminie wpływu do KNF wniosku o wpis, o którym mowa w ust. 1, niewymagającego uzupełnienia.”,

b) po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu: „6a. Jeżeli w terminie określonym w ust. 5 KNF nie dokona wpisu do rejestru dostawców świadczących wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku lub nie wyda decyzji o odmowie wpisu przedsiębiorcy do tego rejestru, za dzień rozpoczęcia działalności w charakterze dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku uznaje się dzień następujący po upływie 4 miesięcy od dnia wpływu do KNF wniosku o wpis, o którym mowa w ust. 1, niewymagającego uzupełnienia, chyba że najpóźniej w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień upływu tego terminu przedsiębiorca wycofa wniosek o wpis.

6b. KNF niezwłocznie dokonuje wpisu do rejestru dostawców świadczących wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku przedsiębiorcy, który rozpoczął działalność w charakterze dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku zgodnie z ust. 6a. Do dnia dokonania wpisu do tego rejestru uznaje się, że przedsiębiorca od dnia określonego w ust. 6a wykonuje działalność w charakterze dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku na podstawie wpisu do rejestru dostawców świadczących wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku.”;

2) w art. 117k:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. KNF zawiadamia wnioskodawcę o terminie wpływu do KNF wniosku o wpis, o którym mowa w art. 117g ust. 1, niewymagającego uzupełnienia.”,

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu: „2a. Jeżeli w terminie określonym w ust. 1 KNF nie dokona wpisu do rejestru małych instytucji płatniczych lub nie wyda decyzji o odmowie wpisu przedsiębiorcy do tego rejestru, za dzień rozpoczęcia działalności w charakterze małej instytucji płatniczej uznaje się dzień następujący po upływie 4 miesięcy od dnia wpływu do KNF wniosku o wpis, o którym mowa w art. 117g ust. 1, niewymagającego uzupełnienia, chyba że najpóźniej w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień upływu tego terminu przedsiębiorca wycofa wniosek o wpis.

2b. KNF niezwłocznie dokonuje wpisu do rejestru małych instytucji płatniczych przedsiębiorcy, który rozpoczął działalność w charakterze małej instytucji płatniczej zgodnie z ust. 2a. Do dnia dokonania wpisu do tego rejestru uznaje się, że przedsiębiorca od dnia określonego w ust. 2a wykonuje działalność w charakterze małej instytucji płatniczej na podstawie wpisu do rejestru małych instytucji płatniczych.”;

3) w art. 119a:

a) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. KNF zawiadamia wnioskodawcę o terminie wpływu do KNF wniosku o wpis, o którym mowa w art. 119 ust. 1, niewymagającego uzupełnienia.”,

b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu: „4a. Jeżeli w terminie określonym w ust. 3 KNF nie dokona wpisu do rejestru biur usług płatniczych lub nie wyda decyzji o odmowie wpisu przedsiębiorcy do tego rejestru, za dzień rozpoczęcia działalności w charakterze biura usług płatniczych uznaje się dzień następujący po upływie 45 dni od dnia wpływu do KNF wniosku o wpis, o którym mowa w art. 119 ust. 1, niewymagającego uzupełnienia, chyba że najpóźniej w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień upływu tego terminu przedsiębiorca wycofa wniosek o wpis.

4b. KNF niezwłocznie dokonuje wpisu do rejestru biur usług płatniczych przedsiębiorcy, który rozpoczął działalność w charakterze biura usług płatniczych zgodnie z ust. 4a. Do dnia dokonania wpisu do tego rejestru uznaje się, że przedsiębiorca od dnia określonego w ust. 4a wykonuje działalność w charakterze biura usług płatniczych na podstawie wpisu do rejestru biur usług płatniczych.”;

4) w art. 136 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) datę rozpoczęcia działalności w charakterze biura usług płatniczych – w przypadku jej rozpoczęcia zgodnie z art. 119a ust. 4a;”;

5) w art. 136c po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) datę rozpoczęcia działalności w charakterze dostawcy świadczącego wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku – w przypadku jej rozpoczęcia zgodnie z art. 117b ust. 6a;”;

6) w art. 136d po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) datę rozpoczęcia działalności w charakterze małej instytucji płatniczej – w przypadku jej rozpoczęcia zgodnie z art. 117k ust. 2a;”.

Art. 13. W ustawie z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (Dz. U. z 2025 r. poz. 1402 i 1847) w art. 9a dodaje się ust. 3i4w brzmieniu: „3. W sprawach umorzenia zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej przepisów art. 67a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz art. 22 ust. 1a ustawy z dnia 1 października 2024 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1572 i 1717, z 2025 r. poz. 1659 oraz z 2026 r. poz. …) nie stosuje się, jeżeli termin określony w tych przepisach upływa w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 oraz w okresie 14 dni od dnia jego zakończenia, a organ podatkowy, do którego złożono wniosek o umorzenie, lub organ, którego stanowisko jest wymagane do rozpatrzenia tego wniosku, ma siedzibę na obszarze wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.

4. W sprawach zastosowania zwolnień i ulg określonych w art. 12 ust. 1 pkt 3–7 i ust. 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1344 oraz z 2026 r. poz. …) przepisu art. 13d ust. 2a tej ustawy nie stosuje się, jeżeli termin określony w tym przepisie upływa w okresie wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 oraz w okresie 14 dni od dnia jego zakończenia, a organ podatkowy, do którego złożono wniosek, ma siedzibę na obszarze wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.”.

Art. 14. W ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587, z późn. zm.5)) w art. 44 dodaje się ust. 4–9 w brzmieniu: „4. Jeżeli właściwy organ w terminie 60 dni od dnia doręczenia temu organowi wniosku o przedłużenie okresu obowiązywania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów nie wyda decyzji o odmowie przedłużenia zezwolenia albo decyzji o przedłużeniu zezwolenia, uznaje się, że z dniem następującym po dniu, w którym upłynął termin na wydanie decyzji, zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów zostało przedłużone na okres wskazany przez posiadacza odpadów, niedłuższy jednak niż do upływu 10 lat od dnia wydania zezwolenia,

5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 1597, 1688, 1852 i 2029, z 2024 r. poz. 1834, 1911 i 1914, z 2025 r. poz. 1812 oraz z 2026 r. poz. 174. o którego przedłużenie ubiegał się posiadacz odpadów, na warunkach określonych w tym zezwoleniu. Przepisy działu II rozdziału 8a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się, z tym że organ niezwłocznie wydaje z urzędu zaświadczenie o milczącym załatwieniu sprawy.

5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się:

1) do zezwolenia na zbieranie zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych, o których mowa w art. 23 ust. 4 i 5;

2) w przypadku gdy posiadacz odpadów ubiega się równocześnie o dokonanie innych niż przedłużenie okresu obowiązywania zmian w posiadanym zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.

6. W przypadku gdy posiadacz odpadów ubiega się o przedłużenie zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, na warunkach określonych w ust. 4 i 5, do wniosku dołącza się dokumenty wskazane w art. 42 ust. 3a, 3b, 4a i 5.

7. Oświadczenia, o których mowa w art. 42 ust. 3a pkt 3–5, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

8. Do przedłużenia okresu obowiązywania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów przepisy art. 41 ust. 6a i 6b oraz art. 42 ust. 7 stosuje się.

9. Ilekroć w ustawie jest mowa o zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów, rozumie się przez to również zezwolenie przedłużone w trybie milczącego załatwienia sprawy, o którym mowa w ust. 4, wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w tym przepisie.”.

Art. 15. W ustawie z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2025 r. poz. 644 i 1669) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 129f:

a) w ust. 3 wyrazy „od dnia wpływu wniosku o wpis” zastępuje się wyrazami „od dnia wpływu wniosku o wpis, a w przypadku uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie – uzupełnionego wniosku o wpis,”,

b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Jeżeli w terminie określonym w ust. 3 organ właściwy w sprawach rejestru działalności na rzecz spółek lub trustów nie dokona wpisu do tego rejestru lub nie wyda decyzji, o której mowa w art. 129g, przedsiębiorca rozpoczyna działalność na rzecz spółek lub trustów z dniem następującym po upływie 45 dni od dnia wpływu odpowiednio wniosku o wpis albo uzupełnionego wniosku o wpis, wraz z oświadczeniem, o którym mowa w ust. 2, do organu właściwego w sprawach rejestru działalności na rzecz spółek lub trustów, chyba że najpóźniej w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień upływu tego terminu przedsiębiorca wycofa wniosek o wpis.”;

2) w art. 129h po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:

„4a) datę rozpoczęcia działalności na rzecz spółek lub trustów – w przypadku jej rozpoczęcia zgodnie z art. 129f ust. 4;”.

Art. 16. W ustawie z dnia 14 kwietnia 2023 r. o konsumenckiej pożyczce lombardowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1111) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 37 w ust. 2 po wyrazach „wpisu do rejestru” dodaje się wyrazy „ , z wyjątkiem przypadku określonego w art. 39 ust. 6a”;

2) w art. 38 w ust. 2 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:

„5a) datę rozpoczęcia działalności lombardowej – w przypadku jej rozpoczęcia zgodnie z art. 39 ust. 6a;”;

3) w art. 39:

a) w ust. 1 w zdaniu drugim po wyrazach „na stronie internetowej Komisji Nadzoru Finansowego” dodaje się wyrazy „ , który zapewnia udostępnienie przedsiębiorcy informacji o dniu otrzymania przez Komisję Nadzoru Finansowego wniosku albo uzupełnionego wniosku złożonego przez tego przedsiębiorcę”,

b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „4a. W przypadku wezwania przedsiębiorcy do uzupełnienia wniosku o wpis do rejestru termin, o którym mowa w ust. 4, liczy się od dnia otrzymania uzupełnionego wniosku.”,

c) po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu: „6a. Jeżeli w terminie określonym w ust. 4 Komisja Nadzoru Finansowego nie zamieści danych w rejestrze lub nie wyda decyzji, o której mowa w art. 40 ust. 1, za dzień rozpoczęcia działalności przez przedsiębiorcę wykonującego działalność lombardową uważa się dzień następujący po upływie 45 dni od dnia otrzymania przez Komisję Nadzoru Finansowego odpowiednio wniosku o wpis do rejestru albo uzupełnionego wniosku, chyba że najpóźniej w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień upływu tego terminu przedsiębiorca wycofa wniosek.

6b. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie dokonuje wpisu do rejestru przedsiębiorcy, który rozpoczął działalność lombardową zgodnie z ust. 6a. Do dnia dokonania wpisu do rejestru uważa się, że przedsiębiorca od dnia określonego w ust. 6a wykonuje działalność lombardową na podstawie wpisu do rejestru.”.

Art. 17. W ustawie z dnia 1 października 2024 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1572 i 1717 oraz z 2025 r. poz. 1659) w art. 22 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. W sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, spełniającej przesłanki załatwienia milcząco zgodnie z art. 67a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, jeżeli w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia naczelnika urzędu skarbowego przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego nie wyda postanowienia, uznaje się, że zgoda została wyrażona milcząco.

1b. Przepisu ust. 1a nie stosuje się, jeżeli termin, o którym mowa w ust. 1a, upływa w czasie trwania:

1) stanu klęski żywiołowej albo stanu wyjątkowego,

2) stanu epidemii albo stanu zagrożenia epidemicznego

– na obszarze, na którym znajduje się siedziba przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w ust. 1, oraz w okresie 60 dni od dnia zniesienia, odwołania albo zakończenia tego stanu.”.

Art. 18. Do postępowań w sprawach:

1) wydawania zezwoleń, o których mowa w art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1,

2) wydawania decyzji, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu dotychczasowym,

3) wydawania zezwoleń, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy zmienianej w art. 4,

4) wydawania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, o której mowa w art. 96 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5,

5) wydawania zezwoleń, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. d[1]–g ustawy zmienianej w art. 7,

6) o wpis pojazdu ujętego w wojewódzkiej ewidencji zabytków do rejestru zabytków na podstawie ustawy zmienianej w art. 8,

7) wydawania zezwoleń na przeprowadzenie imprezy masowej, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 11, w przypadku imprezy masowej artystyczno-rozrywkowej,

8) przedłużania zezwoleń, o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy zmienianej w art.

– wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 19. Do wniosków o:

1) przeniesienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej na rzecz innego podmiotu, o których mowa w art. 72a ustawy zmienianej w art. 10, w brzmieniu dotychczasowym,

2) wpis do rejestrów, o których mowa w art. 117b ust. 1, art. 117g ust. 1 oraz art. 119 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 12,

3) wpis do rejestru, o którym mowa w art. 129a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 15,

4) wpis do rejestru, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 16

– złożonych i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 20. 1. Przepisy art. 13d ust. 2a, 2b i 3a–3j ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 67a § 3–15 ustawy zmienianej w art. 6 stosuje się do wniosków odpowiednio o zastosowanie zwolnienia lub ulgi albo o umorzenie zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej składanych przez wnioskodawcę w roku podatkowym, który rozpoczyna się najwcześniej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. W sprawach wszczętych na wniosek o zastosowanie zwolnienia lub ulgi określonych w art. 12 ust. 1 pkt 3–7 i ust. 6 ustawy zmienianej w art. 2 albo na wniosek o umorzenie zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej, o którym mowa w art. 67a § 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 6, złożony przez wnioskodawcę do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy rozpoczynający się najwcześniej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przepisów art. 13d ust. 2a, 2b i 3a–3j ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 67a § 3–15 ustawy zmienianej w art. 6 nie stosuje się.

Art. 21. 1. Przepisy art. 22 ust. 1a i 1b ustawy zmienianej w art. 17 stosuje się w sprawach umorzenia należności wszczętych na wniosek o umorzenie zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej składany przez wnioskodawcę w roku podatkowym, który rozpoczyna się najwcześniej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. W sprawach wszczętych na wniosek o umorzenie zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej, o którym mowa w art. 67a § 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 6, złożony przez wnioskodawcę do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy rozpoczynający się najwcześniej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przepisów art. 22 ust. 1a i 1b ustawy zmienianej w art. 17 nie stosuje się.

Art. 22. Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.