Uchwała Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw.

UCHWAŁA

SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 21 maja 2026 r.

w sprawie ustawy o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowaoraz niektórych innych ustaw

Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 15 maja 2026 r. ustawy o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, wprowadza do jej tekstu następujące poprawki:

1) dodaje się art. 27a w brzmieniu:

„Art. 27a. Do postępowań w sprawie uzupełnienia lub sprostowania:

1)interpretacji indywidualnych,

2)opinii w sprawie opodatkowania wyrównawczego,

3)opinii zabezpieczających, w tym opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego,

4)opinii w zakresie transgranicznego przekształcenia, połączenia albo podziału spółki,

5)decyzji i postanowień

– wszczętych i niezakończonych ostatecznie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 213 § 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.”;

2) dodaje się art. 27b w brzmieniu:

„Art. 27b. Do odwołań i zażaleń wniesionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 228 § 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.”.

MARSZAŁEK SENATU

Małgorzata KIDAWA-BŁOŃSKA

uzasadnienie

Senat – po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm w dniu 15 maja 2026 r. ustawy o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (określanej dalej jako „ustawa”) – wprowadził do jej tekstu 2 poprawki.

Zasada zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz zasada ochrony interesów w toku nakładają na prawodawcę obowiązek ustanowienia stosownych przepisów przejściowych, jeżeli wejście w życie aktu normatywnego będzie miało wpływ na stosunki prawne powstałe pod działaniem dotychczasowych przepisów. Tak więc „stanowienie przepisów przejściowych musi obejmować wszystkie sytuacje, jakie mogą pojawiać się na tle wprowadzania w życie nowych uregulowań i nie może pomijać ochrony praw jakiejkolwiek grupy podmiotów, dotkniętych tymi przepisami, nawet gdy grupa ta jest znikoma liczebnie” (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 października 2000 r., SK 7/00).

Analiza przepisów ustawy wskazuje na konieczność jednoznacznego unormowania kwestii intertemporalnych w odniesieniu do dwóch grup zagadnień.

Po pierwsze, skoro art. 213 § 5 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu określonym przez art. 1 pkt 57 ustawy) zmierza do wyłączenia uprawnienia do złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia lub sprostowania decyzji, a w konsekwencji również:

3) interpretacji indywidualnych (art. 14h Ordynacji podatkowej),

4) opinii w sprawie opodatkowania wyrównawczego (art. 14zn Ordynacji podatkowej),

5) opinii zabezpieczających (art. 119zf Ordynacji podatkowej), w tym opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego (art. 119zfzb Ordynacji podatkowej),

6) opinii w zakresie transgranicznego przekształcenia, połączenia albo podziału spółki (art. 119zzs Ordynacji podatkowej),

7) postanowień (art. 219 Ordynacji podatkowej)

– zasadne jest jego zachowanie w postępowaniach wszczętych i niezakończonych ostatecznie przed dniem wejścia w życie ustawy (poprawka nr 1).

Po drugie, mając na uwadze, że art. 228 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu określonym przez art. 1 pkt 58 ustawy) zmierza do rozszerzenia katalogu przypadków, w których organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia pozostawienie odwołania (a w świetle art. 239 Ordynacji podatkowej również zażalenia) bez rozpatrzenia, zachodzi potrzeba respektowania „dotychczasowych reguł gry” w postępowaniach odwoławczych i zażaleniowych, wszczętych i niezakończonych ostatecznie przed dniem wejścia w życie ustawy (poprawka nr 2).