Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Warszawa, 27 maja 2026 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja

Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy:

- o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy pana posła Łukasza Schreibera.

(-) Waldemar Andzel; (-) Dorota Arciszewska-Mielewczyk; (-) Iwona Ewa Arent; (-) Piotr Babinetz; (-) Ryszard Bartosik; (-) Barbara Bartuś; (-) Joanna Borowiak; (-) Lidia Burzyńska; (-) Kazimierz Bogusław Choma; (-) Dominika Chorosińska; (-) Tadeusz Chrzan; (-) Anna Ewa Cicholska; (-) Krzysztof Czarnecki; (-) Lidia Czechak; (-) Anna Gembicka; (-) Szymon Giżyński; (-) Mariusz Gosek; (-) Kazimierz Gwiazdowski; (-) Czesław Hoc; (-) Michał Jach; (-) Henryk Kowalczyk; (-) Wioletta Maria Kulpa; (-) Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk; (-) Joanna Lichocka; (-) Antoni Macierewicz; (-) Ewa Malik; (-) Jerzy Materna; (-) Jan Mosiński; (-) Bogumiła Olbryś; (-) Jacek Osuch; (-) Anna Paluch; (-) Teresa Pamuła; (-) Piotr Polak; (-) Marcin Porzucek; (-) Zbigniew Rau; (-) Marcin Romanowski; (-) Urszula Rusecka; (-) Paweł Sałek; (-) Łukasz Schreiber; (-) Sławomir Skwarek; (-) Agnieszka Anna Soin; (-) Paweł Szrot; (-) Jacek Świat; (-) Krzysztof Tchórzewski; (-) Robert Telus; (-) Ryszard Terlecki; (-) Włodzimierz Tomaszewski; (-) Jarosław Wiesław Wieczorek; (-) Elżbieta Witek; (-) Agnieszka Wojciechowska van Heukelom; (-) Grzegorz Woźniak; (-) Tadeusz Woźniak; (-) Tomasz Zieliński. USTAWA z dnia … o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

Art. 1. W ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571) po art. 365 dodaje się art. 365a – 365b w brzmieniu:

„Art. 365a. 1. Na finansowanie działalności badawczo-rozwojowej, szkolnictwo wyższe i naukę przeznacza się corocznie wydatki z budżetu państwa w wysokości nie niższej niż:

1) 1,3% Produktu Krajowego Brutto - w roku 2027;

2) 1,6% Produktu Krajowego Brutto - w roku 2028;

3) 1,9% Produktu Krajowego Brutto - w roku 2029;

4) 2,2% Produktu Krajowego Brutto - w roku 2030;

5) 2,4% Produktu Krajowego Brutto - w roku 2031;

6) 2,6% Produktu Krajowego Brutto - w roku 2032;

7) 2,8% Produktu Krajowego Brutto - w roku 2033;

8) co najmniej 3% Produktu Krajowego Brutto - w roku 2034 i latach kolejnych.

2. Wartość Produktu Krajowego Brutto ustala się w oparciu o wartość określoną w wieloletnich założeniach makroekonomicznych wykorzystywanych na potrzeby opracowania projektu ustawy budżetowej na dany rok, o których mowa w art. 138 ust. 1a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, i dotyczy tego samego roku, na który są planowane wydatki, o których mowa w ust. 1.

3. Wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują wydatki budżetowe w części budżetu państwa "szkolnictwo wyższe i nauka" oraz wydatki budżetowe w dziale "szkolnictwo wyższe i nauka" oraz dziale "działalność badawczo-rozwojowa" w innych częściach budżetu państwa.

4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki corocznie, w projekcie ustawy budżetowej, proponuje wydatki zapewniające realizację celów, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem tempa wzrostu Produktu Krajowego Brutto.

5. Kryteria określone w ust. 1-4 są uwzględniane przez Radę Ministrów w projektach ustaw budżetowych albo projektach ustaw o prowizorium budżetowym.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na zgodne wnioski ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki oraz właściwego dysponenta części budżetowej, może dokonywać przeniesień wydatków zaplanowanych w dziale "szkolnictwo wyższe i nauka" oraz dziale "działalność badawczo-rozwojowa" między częściami budżetu państwa.

7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, może dokonywać przeniesień wydatków zaplanowanych w części budżetu państwa " szkolnictwo wyższe i nauka" pomiędzy działami klasyfikacji wydatków budżetu państwa.

Art. 365b. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, przyjmuje corocznie w drodze uchwały Wieloletni Program Finansowania Szkolnictwa Wyższego, Nauki i Działalności Badawczo-Rozwojowej, zwany dalej „Programem", obejmujący rok następny oraz dwa kolejne lata budżetowe, uwzględniający stopniowe osiąganie poziomów nakładów określonych w art. 365a ust. 1.

2. Program zawiera w szczególności:

1) planowane wydatki na cele, o których mowa w art. 365a ust. 1, w podziale na poszczególne lata i główne kategorie finansowania;

2) wskazanie źródeł finansowania tych wydatków, w tym środków budżetu państwa i funduszy unijnych;

3) planowane działania strukturalne służące efektywnemu wykorzystaniu środków, w szczególności w zakresie finansowania badań naukowych, wynagrodzeń w szkolnictwie wyższym oraz infrastruktury badawczej;

4) wskaźniki realizacji celów Programu oraz sposób ich corocznego monitorowania;

5) ocenę stopnia wykonania Programu za rok poprzedni.

3. Program jest przyjmowany nie później niż do dnia 31 maja każdego roku.

4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki przekazuje Program Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej i Senatowi Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie po jego przyjęciu przez Radę Ministrów.

5. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki przedstawia Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej i Senatowi Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 31 marca każdego roku sprawozdanie z wykonania Programu za rok poprzedni, obejmujące informację o faktycznym poziomie wydatków w stosunku do założeń Programu oraz - w razie wystąpienia różnic - ich przyczyny i przewidywane działania naprawcze.

Art. 2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przygotuje i przedstawi Radzie Ministrów Wieloletni Plan Rozwoju Nauki do roku 2034, uwzględniający cele określone w art. 1.

Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

1. Cele ustawy

Rozwój nauki, badań oraz szkolnictwa wyższego stanowi jeden z podstawowych warunków długofalowego wzrostu gospodarczego, zwiększania konkurencyjności gospodarki, wzrostu produktywności przedsiębiorstw oraz budowy nowoczesnego państwa opartego na wiedzy i innowacjach. Państwa osiągające najwyższy poziom rozwoju gospodarczego i technologicznego przeznaczają znaczące środki publiczne i prywatne na działalność badawczo-rozwojową oraz rozwój uczelni i instytucji naukowych. Niedostateczny poziom finansowania wpływa negatywnie na możliwości prowadzenia badań naukowych, umiędzynarodowienia polskiej nauki, rozwoju infrastruktury badawczej, konkurencyjności wynagrodzeń pracowników sektora nauki oraz zdolności do zatrzymywania i przyciągania talentów naukowych.

Niniejsza ustawa ma na celu przerwanie wieloletniej zapaści polskiej nauki i wprowadzenie trwałego, ustawowego mechanizmu wzrostu nakładów publicznych na działalność badawczo-rozwojową, szkolnictwo wyższe i naukę do poziomu co najmniej 3% PKB w 2034 r., z pierwszym progiem 2,2% PKB już w 2030 r.

2. Obecna dramatyczna sytuacja

Polska nauka znajduje się w najgorszej sytuacji od ćwierćwiecza. Mimo że gospodarka rośnie, nakłady na B+R jako odsetek PKB są na poziomie jednego z najniższych w historii III RP – znacznie poniżej 1,4%. Obecny rząd Donalda Tuska oraz koalicja, w której kluczową rolę odgrywa Lewica, zamiast inwestować w przyszłość, mrozi i ogranicza środki na naukę. Zapowiedzi premiera z lutego 2025 r. o „nowym filarze rozwoju Polski” okazały się puste. Zamiast realnego wzrostu nakładów widzimy symboliczną podwyżkę płac w uczelniach na poziomie 3–5% i dalsze cięcia realne w stosunku do dynamiki PKB. Priorytetem koalicji stały się głównie wydatki bieżące, a nie inwestycje w wiedzę i innowacje. W efekcie polska nauka systematycznie traci konkurencyjność względem reszty Unii Europejskiej. Najbardziej wymownym symbolem tej zapaści jest sytuacja w Polskiej Akademii Nauk. W styczniu 2026 r. Instytut Fizyki PAN (jednostka kategorii A) opublikował ofertę pracy dla doktora fizyki z kilkuletnim doświadczeniem badawczym, biegłą znajomością angielskiego i umiejętnościami obsługi specjalistycznego mikroskopu elektronowego – za pensję minimalną (4806 zł brutto). Taka oferta w prestiżowej instytucji

naukowej nie jest wyjątkiem, lecz regułą. To nie jest „rynek pracy” – to upokorzenie polskiego naukowca.

3. Dlaczego właśnie 2,2% PKB jako pierwszy cel?

2,2% PKB to aktualna średnia unijna nakładów na B+R. Jest to poziom, który Polska powinna osiągnąć już dawno temu, a nie dopiero w 2030 r. po 4 latach stopniowego wzrostu. Jest to realistyczny, ale ambitny krok, który pozwoli nam dogonić przeciętną europejską i przestać być jednym z najsłabszych ogniw w Unii w dziedzinie innowacji. Dopiero po osiągnięciu średniej unijnej możliwe będzie dalsze dojście do 3% PKB – poziomu krajów liderów (Niemcy, Szwecja, Austria, Korea Południowa), które od lat inwestują w naukę jako strategiczny motor rozwoju.

4. Korzyści z realizacji ustawy

Zwiększenie nakładów do 3% PKB to nie koszt – to najlepsza możliwa inwestycja w polską gospodarkę i suwerenność. Przyniesie: • powrót utalentowanych naukowców, • wzrost liczby patentów i startupów technologicznych, • realny skok konkurencyjności polskiej gospodarki, • wyższą jakość kształcenia i pozycji polskich uczelni w rankingach światowych. Według analiz OECD i Banku Światowego każdy dodatkowy procent PKB na B+R generuje w długim okresie 0,5–1,8 pp. dodatkowego wzrostu gospodarczego.

5. Założenia rozwiązań i skutki finansowe

Ustawa wprowadza obligatoryjny, wieloletni mechanizm wzrostu nakładów od poziomu 1,3% PKB w roku 2027 do poziomu co najmniej 3% PKB od roku 2034, z precyzyjnym harmonogramem rok po roku. Zapewnia elastyczność (przenoszenie środków), ale jednocześnie uniemożliwia ich redukcję poniżej założonych progów. Skutki finansowe będą rozłożone w czasie i w pełni uwzględnione w corocznych ustawach budżetowych. Projekt powstał w wyniku wielomiesięcznych dyskusji i analiz, a po raz pierwszy został zaprezentowany na konferencji programowej Prawa i Sprawiedliwości poświęconej nauce 11 kwietnia 2026 r. Wychodzi też w odpowiedzi na apele środowiska naukowego, w tym kampanię #3procentNaNauke i petycję „3% dla nauki, 100% dla Polski”. Podstawą ustalania wysokości wydatków będzie wartość PKB określona w wieloletnich założeniach makroekonomicznych wykorzystywanych przy

opracowywaniu projektu ustawy budżetowej. Rozwiązanie to zapewnia spójność z obowiązującym systemem planowania finansów publicznych oraz umożliwia określenie wymaganych nakładów na etapie przygotowywania projektu budżetu państwa.

Proponowane przepisy nakładają na ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki obowiązek corocznego proponowania w projekcie ustawy budżetowej wydatków zapewniających realizację ustawowych progów finansowania.

Jednocześnie przewidziano obowiązek uwzględniania tych kryteriów przez Radę Ministrów podczas opracowywania projektów ustaw budżetowych oraz projektów ustaw o prowizorium budżetowym.

Projekt zobowiązuje także Radę Ministrów do corocznego przyjmowania programu działań zapewniającego stopniowe osiąganie poziomów nakładów określonych w ustawie. Program ten w zamierzeniach wnioskodawców będzie instrumentem koordynacji polityki państwa w zakresie rozwoju nauki i szkolnictwa wyższego.

Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

Projektowana regulacja pozostaje spójna z celami polityki Unii Europejskiej w zakresie wspierania badań naukowych, innowacyjności i rozwoju gospodarczego, w szczególności z założeniami Europejskiej Przestrzeni Badawczej.

DEKLAROWANE SKUTKI REGULACJI (DSR) projektu ustawy

Informacja o projekcie

a) Tytuł projektu:

Projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

b) Przedstawiciel wnioskodawcy:

Łukasz Schreiber

I. Część wstępna [1] Zwięzły opis zidentyfikowanego problemu i proponowanych rozwiązań.

Rozwój nauki, badań oraz szkolnictwa wyższego stanowi jeden z podstawowych warunków długofalowego wzrostu gospodarczego, zwiększania konkurencyjności gospodarki, wzrostu produktywności przedsiębiorstw oraz budowy nowoczesnego państwa opartego na wiedzy i innowacjach. Państwa osiągające najwyższy poziom rozwoju gospodarczego i technologicznego przeznaczają znaczące środki publiczne i prywatne na działalność badawczo-rozwojową oraz rozwój uczelni i instytucji naukowych. Niedostateczny poziom finansowania wpływa negatywnie na możliwości prowadzenia badań naukowych, umiędzynarodowienia polskiej nauki, rozwoju infrastruktury badawczej, konkurencyjności wynagrodzeń pracowników sektora nauki oraz zdolności do zatrzymywania i przyciągania talentów naukowych.

Niniejszy projekt ustawy ma na celu przerwanie wieloletniej zapaści polskiej nauki i wprowadzenie trwałego, stopniowego ustawowego mechanizmu wzrostu nakładów publicznych na działalność badawczo-rozwojową, szkolnictwo wyższe i naukę do poziomu co najmniej 3% PKB w 2034 r., z pierwszym progiem 2,2% PKB już w 2030 r.

Polska nauka znajduje się w najgorszej sytuacji od ćwierćwiecza. Mimo że gospodarka rośnie, nakłady na B+R jako odsetek PKB są na poziomie jednego z najniższych w historii III RP – znacznie poniżej 1,4%, a z budżetu państwa wynosi w roku 2026 nieco ponad 1%. Obecny rząd Donalda Tuska oraz koalicja, w której kluczową rolę odgrywa Lewica, zamiast inwestować w przyszłość, mrozi i ogranicza środki na naukę. Zapowiedzi premiera z lutego 2025 r. o „nowym filarze rozwoju Polski” okazały się puste. Zamiast realnego wzrostu nakładów widzimy symboliczną podwyżkę płac w uczelniach na poziomie 3–5% i dalsze cięcia realne w stosunku do dynamiki PKB. Priorytetem koalicji stały się głównie wydatki bieżące, a nie inwestycje w wiedzę i innowacje. W efekcie polska nauka systematycznie traci konkurencyjność względem reszty Unii Europejskiej. Najbardziej wymownym symbolem tej zapaści jest sytuacja w Polskiej Akademii Nauk.

2,2% PKB to aktualna średnia unijna nakładów na B+R. Jest to poziom, który Polska powinna osiągnąć już dawno temu, a nie dopiero w 2030 r. po 4 latach stopniowego wzrostu. Jest to realistyczny, ale ambitny krok, który pozwoli nam dogonić przeciętną europejską i przestać być jednym z najsłabszych ogniw w Unii w dziedzinie innowacji. Dopiero po osiągnięciu średniej unijnej możliwe będzie dalsze dojście do 3% PKB – poziomu krajów liderów (Niemcy, Szwecja, Austria, Korea Południowa), które od lat inwestują w naukę jako strategiczny motor rozwoju.

Ustawa wprowadza obligatoryjny, wieloletni mechanizm wzrostu nakładów od poziomu 1,3% PKB w roku 2027 do poziomu co najmniej 3% PKB od roku 2034., z precyzyjnym harmonogramem rok po roku. Zapewnia elastyczność (przenoszenie środków), ale jednocześnie uniemożliwia ich redukcję poniżej założonych progów. Skutki finansowe będą rozłożone w czasie i w pełni uwzględnione w corocznych ustawach budżetowych. Projekt powstał w odpowiedzi na apele środowiska naukowego, w tym kampanię #3procentNaNauke i petycję „3% dla nauki, 100% dla Polski”. Podstawą ustalania wysokości wydatków będzie wartość PKB określona w wieloletnich założeniach makroekonomicznych wykorzystywanych przy opracowywaniu projektu ustawy budżetowej. Rozwiązanie to zapewnia spójność z obowiązującym systemem planowania finansów publicznych oraz umożliwia określenie wymaganych nakładów na etapie przygotowywania projektu budżetu państwa.

Proponowane przepisy nakładają na ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki obowiązek corocznego proponowania w projekcie ustawy budżetowej wydatków zapewniających realizację ustawowych progów finansowania.

Jednocześnie przewidziano obowiązek uwzględniania tych kryteriów przez Radę Ministrów podczas opracowywania projektów ustaw budżetowych oraz projektów ustaw o prowizorium budżetowym.

Projekt zobowiązuje także Radę Ministrów do corocznego przyjmowania programu działań zapewniającego stopniowe osiąganie poziomów nakładów określonych w ustawie. Program ten w zamierzeniach wnioskodawców będzie instrumentem koordynacji polityki państwa w zakresie rozwoju nauki i szkolnictwa wyższego. [2] Czy były rozważane rozwiązania alternatywne? ➢ Nie

Cel, który ma być osiągnięty za pomocą przedmiotowego projektu ustawy nie może być zrealizowany za pomocą innych środków niż zaproponowane w projekcie.

II. Wymogi określone w art. 34 ust. 2 pkt 3–5 regulaminu Sejmu [3] Jakie są przewidywane skutki prawne projektowanych rozwiązań?

a) Projekt jest spójny z dotychczasowymi regulacjami.

b) Projekt jest zgodny z Konstytucją RP.

c) Projektowana regulacja ma charakter ustrojowo-finansowy i dotyczy organizacji procesu finansowania nauki przez państwo.

d) Wprowadzenie ustawowych wysokości wydatkowych może zwiększyć przewidywalność finansowania uczelni, instytutów badawczych oraz programów badawczo-rozwojowych, co może sprzyjać długoterminowemu planowaniu inwestycji i projektów naukowych.

e) Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

f) Projektowana regulacja pozostaje spójna z celami polityki Unii Europejskiej w zakresie wspierania badań naukowych, innowacyjności i rozwoju gospodarczego, w szczególności z założeniami Europejskiej Przestrzeni Badawczej.

[4] Jakie są przewidywane skutki społeczne projektowanych rozwiązań?

Projektowana ustawa przyczyni się do:

a) poprawy jakości kształcenia na uczelniach;

b) zwiększenia dostępności nowoczesnej infrastruktury badawczej;

c) wzrostu atrakcyjności kariery naukowej;

d) zwiększenia możliwości rozwoju młodych naukowców;

e) wzrost liczby patentów i startupów technologicznych,

f) zwiększenia inwestycji w infrastrukturę naukową i innowacyjną

g) wyższą jakość kształcenia i pozycji polskich uczelni w rankingach światowych.

h) ograniczenia odpływu wysoko wykwalifikowanych specjalistów za granicę.

[5] Jakie są przewidywane skutki gospodarcze projektowanych rozwiązań?

Zwiększenie nakładów na naukę i działalność badawczo-rozwojową w dłuższej perspektywie może spowodować pozytywne skutki makroekonomiczne, w tym poprzez:

a) wzrost innowacyjności gospodarki;

b) rozwój nowych technologii;

c) zwiększenie produktywności przedsiębiorstw;

d) wzrost konkurencyjności polskiej gospodarki;

e) zwiększeni zatrudnienia w sektorze nauki i nowych technologii;

f) rozwój współpracy nauki i biznesu;

g) zwiększenie atrakcyjności Polski dla inwestycji;

h) rozwój regionalnych ośrodków akademickich;

i) zwiększenie zdolności gospodarki do tworzenia produktów i usług o wysokiej wartości dodanej.

Projekt ustawy będzie miał pozytywny wpływ na mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (MŚP). Projektowana ustawa nie dotyczy majątkowych praw i obowiązków przedsiębiorców. Projekt ustawy nie dotyczy praw i obowiązków przedsiębiorców wobec organów administracji publicznej. Projekt ustawy nie zawiera przepisów określających zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej.

[6] Jakie są przewidywane skutki finansowe projektowanych rozwiązań, w szczególności wpływ na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego? Projekt ustawy będzie powodował stopniowy wzrost wydatków budżetu państwa na szkolnictwo wyższe, naukę oraz działalność badawczo-rozwojową.

Wysokość dodatkowych nakładów będzie uzależniona od tempa wzrostu Produktu Krajowego Brutto oraz poziomu finansowania sektora w latach poprzednich. Mechanizm stopniowego zwiększania wydatków został rozłożony na lata 2027–2034 w sposób umożliwiający dostosowanie polityki fiskalnej państwa do nowych wymogów ustawowych.

Projekt nie powoduje kosztów finansowych budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Pośrednio możliwe jest jednak wystąpienie korzystnych skutków dla budżetów jednostek samorządu terytorialnego poprzez wzrost wpływów z podatków lokalnych w regionach o zapleczu akademickim i badawczym.

[7] Wykaz źródeł finansowania, jeśli projekt ustawy pociąga za sobą obciążenie budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Projektowana regulacja będzie miała wpływ na sektor finansów publicznych poprzez zwiększenie minimalnego poziomu wydatków budżetu państwa przeznaczanych na naukę, szkolnictwo wyższe i działalność badawczo-rozwojową. Szacuje się, ze projektowana ustawa będzie generowała wzrost wydatków budżetu państwa o ok. 15 mld zł w 2027 (wyliczenia w oparciu o projekt „Wieloletnich założeń makroekonomicznych na lata 2026–2030” https://www.gov.pl/web/premier/projekt-wieloletnich-zalozen-makroekonomicznych-na-lata-20262030?utm_source=chatgpt.com).

Projekt nie wprowadza nowych źródeł dochodów publicznych. Finansowanie realizacji ustawy następować będzie w ramach corocznych ustaw budżetowych.

[8] Czy projekt ustawy podlega procedurze notyfikacyjnej? ➢ Nie

III. Wymogi określone w art. 34 ust. 2a i 2b regulaminu Sejmu

[9] Czy projekt ustawy zawiera przepisy określające zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie [10] Czy wdrożenie projektowanych przepisów spowoduje obciążenia administracyjne mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie

[11] Czy projekt ustawy zawiera przepisy regulacyjne lub określa wymogi dotyczące świadczenia usług transgranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (art. 34 ust. 2b regulaminu Sejmu)? ➢ Nie