Komisyjny projekt ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw.

Warszawa, 18 czerwca 2026 r.

SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Komisja do Spraw Deregulacji DER.016.15.2026

Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu Komisja do Spraw Deregulacji wnosi projekt ustawy:

- zmieniającej ustawę o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw. Do reprezentowania Komisji w pracach nad projektem ustawy został upoważniony poseł Ryszard Petru.

Przewodniczący Komisji

(-) Ryszard Petru PROJEKT

U S T AWA

z dnia ……..

zmieniająca ustawę o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 516) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 9:

a) w ust. 1:

- we wprowadzeniu do wyliczenia: --wyrazy „wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „30 kwietnia 2026 r.”, --wyrazy „nie wcześniej niż z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „nie wcześniej niż 30 października 2026 r.”,

- w pkt 1 wyrazy „60 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „66 miesięcy od dnia 30 kwietnia 2026 r.”,

- w pkt 2 wyrazy „6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „12 miesięcy od dnia 30 kwietnia 2026 r.”,

b) w ust. 3:

- wyrazy „przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „przed dniem 30 kwietnia 2026 r.”,

- wyrazy „z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „z upływem 30 października 2026 r.”,

- wyrazy „wejściu w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „dniu 30 kwietnia 2026 r.”,

c) w ust. 5:

- wyrazy „przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „przed dniem 30 kwietnia 2026 r.”

- wyrazy „w art. 7 ust. 8a” zastępuje się wyrazami „w art. 7 ust. 8a - 8b”;

2) w art. 11:

a) w ust. 1:

- wyrazy „przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „przed dniem 30 kwietnia 2026 r.”,

- po wyrazach „zgodnie z art. 7 ust. 8c1 ustawy zmienianej w art. 1” dodaje się wyrazy „lecz nie więcej niż 3 000 000 zł”,

b) w ust. 3:

- wyrazy „przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „przed dniem 30 kwietnia 2026 r.”,

- wyrazy „z terminem przyłączenia późniejszym niż 3 lata od dnia wejście w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „z terminem przyłączenia po dniu 30 kwietnia 2029 r.”,

- po wyrazach „kwoty określonej w art. 7 ust. 8c1 ustawy zmienianej w art. 1” dodaje się wyrazy „lecz nie więcej niż 3 000 000 zł”,

- wyrazy „w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „do dnia 30 kwietnia 2027 r.”,

c) w ust. 4 w pkt 1 wyrazy „warunki przyłączenia tracą ważność” zastępuje się wyrazami „umowa o przyłączenie wygasa z mocy prawa”;

3) w art. 13:

a) w ust. 1:

- we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „nie wcześniej niż 48 miesięcy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „nie wcześniej niż 48 miesięcy przed dniem 15 października 2026 r.”,

- w pkt 1 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „30 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „30 miesięcy od dnia 30 października 2026 r.”,

- w pkt 2 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „42 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „42 miesiące od dnia 30 października 2026 r.”,

- w pkt 3 wyrazy „60 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „60 miesięcy od dnia 30 października 2026 r.”,

b) w ust. 2 po wyrazach „składa się w wysokości połowy kwoty określonej w art. 7 ust. 2i pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1” dodaje się wyrazy „lecz nie więcej niż 6 000 000 zł”;

4) w art. 14:

a) w ust. 1:

- we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „przed dniem 15 października 2026 r.”,

- w pkt 1 wyrazy „6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „6 miesięcy od dnia 30 października 2026 r.”,

- w pkt 2 wyrazy „3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „3 miesiące od dnia 30 października 2026 r.”,

b) w ust. 2 wyrazy „przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy” zastępuje się wyrazami „przed dniem 30 kwietnia 2026 r.”,

c) w ust. 3 po wyrazach „składa się w wysokości połowy kwoty określonej w art. 7 ust. 2i pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1” dodaje się wyrazy „lecz nie więcej niż 6 000 000 zł”;

5) w art. 38 w pkt 2 wyrazy „które wchodzą w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia” zastępuje się wyrazami „które wchodzą w życie z dniem 30 czerwca 2026 r. z mocą od dnia 30 kwietnia 2026 r.”.

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

UZASADNIENIE

1. Potrzeba i cel ustawy

Celem projektu ustawy jest usunięcie problemów interpretacyjnych wynikających z przepisów ustawy z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw [Dz.U. z 2026 r., poz.516], zwanej dalej „ustawą zmieniającą” co do terminów obowiązywania przepisów wskazanych w art. 38 pkt 2 ustawy zmieniającej tj. art. 9 ust. 1, 3 i ust. 4 pkt 1 oraz ust. 5, art. 11 ust. 1, 3 i ust. 4 pkt 1 i 3, art. 13 oraz art. 14, które w obecnym brzmieniu ustawy „wchodzą w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia” tj. od dnia 15 października 2026 roku. Efektem 6-miesięcznego vacatio legis stało się powstanie luki w okresie obowiązywania przepisów przejściowych względem podmiotów znajdujących się na najbardziej zaawansowanym etapie procesu przyłączeniowego, do których, w obecnym brzmieniu ustawy, w okresie po dniu 30 kwietnia 2026 roku do dnia 15 października 2026 roku nie znajdują zastosowania przepisy ustawy zmieniającej dot. zaliczek, zabezpieczeń oraz terminów tzw. „kamieni milowych”, a przepisy dotychczasowe ustawy prawo energetyczne. Tym samym na skutek błędnego sformułowania oraz interpretacji w ustawie zmieniającej okresu 6 miesięcy poprzez umieszczenie go w ustawie zmieniającej jako terminu wejścia w życie ustawy po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, a nie dla kwalifikacji sytuacji prawnej podmiotów wskazanych w art. 13 i art. 14 ustawy oraz wydłużenia terminów realizacji obowiązków wskazanych w art. 9 ust. 1, 3 i ust. 4 pkt 1 oraz ust. 5, art. 11 ust. 1, 3 i ust. 4 pkt 1 i 3, art. 13 oraz art. 14 ustawy zmieniającej doszło do problemów z interpretacją i zastosowaniem przepisów ustawy zmieniającej. Wykładania celowościowa ustawy zmieniającej zastępowana jest przez operatorów sieciowych w ich komunikatach wykładnią literalną, która nie uwzględnia pierwotnego celu i źródła dodatkowego terminu 6 miesięcy przyznanego podmiotom przyłączanym zgodnie z intencjami wnioskodawcy Ministra Energii i ustawodawcy wyrażanymi w toku procesu legislacyjnego. Zastosowana przez operatorów sieciowych wykładnia nie wyjaśnia kompleksowo wszystkich wątpliwości, które pojawią się w toku stosowania przepisów przejściowych ustawy zmieniającej.

Błędne interpretacje terminu „wejście w życie ustawy” niweczy sens i istotę ustawy zmieniającej, co wprost przekłada się na konsekwencje w zakresie wysokości kwot i terminów na dokonanie wpłat zaliczek i zabezpieczeń, a także realizacji kamieni milowych. Prezentowana przez operatorów sieciowych interpretacja stanowi bezpośrednie zagrożenie dla utrzymania ciągłości prowadzonych procesów inwestycyjnych przez przyłączane podmioty. Potwierdzeniem poważanych wątpliwości i ich negatywnego wpływu na rynek jest fakt, iż operatorzy sami zastrzegają w swoich komunikatach i oficjalnych wypowiedziach, że przedstawiana przez nich interpretacja może być błędna i może się zmienić, co dodatkowo dowodzi zaistniałej niepewności regulacyjnej, której skutkiem jest chaos projektowy i decyzyjny. Ostateczne istotne konsekwencje finansowe i biznesowe powyższego ponoszą podmioty przyłączane, które będą zobowiązane w terminie do dnia 15 października 2026 r. do wniesienia zaliczek i zabezpieczeń w pełnej, a nie obniżonej do ¼ wysokości, zgodnie z przepisami art. 9 i art. 11 przepisów przejściowych ustawy zmieniającej, a po tym terminie realizacji kamieni milowych m.in. w zakresie dostarczania ostatecznych pozwoleń na budowę bez uwzględnienia dodatkowych 6 miesięcy uzgodnionych w procesie legislacyjnym dla podmiotów, których najsilniej dotknęła nowa ustawa w procesie ich przyłączania do sieci.

Skoro zatem obecne brzmienie ustawy zmieniającej budzi tak wiele kontrowersji jedynym skutecznym i właściwym sposobem na ich usunięcie jest zmiana przepisów ustawy zamieniającej, z której skorzystają wszyscy uczestnicy rynku, zarówno podmioty przyłączane, jak i operatorzy sieciowi.

W projekcie ustawy zastosowano - jako usuwający wszelkie wątpliwości interpelacyjne - taki sposób korekty przepisów przejściowych ustawy zmieniającej, który wskazuje konkretne daty dla oceny zdarzeń prawnych i sytuacji podmiotów przyłączanych co do uzyskania warunków przyłączenia oraz terminu zawarcia umowy o przyłączenie, jak również konkretne daty dla obliczenia terminu realizacji obowiązków w zakresie dostarczenia ostatecznych pozwoleń na budowę.

2. Szczegółowe uzasadnienie proponowanej zmiana przepisów ustawy zmieniającej:

Ad. pkt 1 lit. a Propozycja projektu zmiany ustawy zamieniającej zastępuje termin „wejścia w życie ustawy” oraz wszystkich terminów liczonych w miesiącach rozpoczynających swój bieg od terminu „wejścia w życie ustawy” na konkretne daty celem usunięcia wszelkich wątpliwości co do obliczenia tych terminów. Tym samym obliczania te następują w oparciu o zdarzenie pewne niebudzące wątpliwości. Powyższa technika oddaje istotę ustalenia terminu wejścia w życie przepisów i ich zastosowania przez podmioty będące adresatami norm prawnych wyrażonych w tych przepisach. Zamiana terminu „wejścia w życie ustawy” na dzień 30 kwietnia 2026 roku w treści art. 9 ust. 1 i 3 prowadzi do sprecyzowania momentu czasowego według którego oceniana jest sytuacja prawna podmiotów przyłączanych, które przed dniem 30 kwietnia 2026 roku otrzymały warunki przyłączenia, których ważność upływa nie wcześniej niż 6 miesięcy od dnia 30 kwietnia 2026 roku czyli, jak wskazano w propozycji zmiany, po dniu 30 października 2026 roku, ale nie zawarł umowy o przyłączenie do sieci. Względem tych podmiotów powinny zostać zastosowane przepisy art. 9 ust. 1i3w zakresie terminów i wysokości wnoszenia zaliczek. Terminy wnoszenia zaliczek dla poszczególnych grup podmiotów wskazanych w pkt 1 i 2 ust. 3 art. 9 zostały w projekcie zmiany wydłużone o 6 miesięcy z terminem rozpoczęcia ich biegu od dnia 30 kwietnia 2026 roku. Powyższa zmiana oddaje istotę intencji ustawodawcy i usuwa wątpliwości po stronie operatorów sieciowych oraz podmiotów przyłączanych co do ostatecznego terminu wniesienia zaliczek wskazując, iż dla:

1) podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci instalacji lub obiektów niezbędnych dla zasilania kolejowej sieci trakcyjnej lub służących do kierowania i sterowania ruchem kolejowym – będzie to 66 miesięcy liczone od 30 kwietnia 2026 czyli 30 października 2031 roku

2) dla pozostałych podmiotów, innych niż wskazane w pkt 1 – będzie o 12 miesięcy od dnia 30 kwietnia 2026 roku czyli od 30 kwietnia 2027 roku.

Ad. Pkt 1 lit. b projektu zmian Zgodnie z uzasadnieniem wskazanym powyżej w art. 9 ust. 3 należy odpowiednio dokonać zamiany terminu „wejścia w życie ustawy” na 30 kwietnia 2026 roku, zaś termin „z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” odpowiednio na „z upływem 30 października 2026”, co czyni brzmienie tego przepisu jednoznacznym i nie budzącym wątpliwości.

Ad. Pkt 1 lit. c projektu zmian Zastąpienie w art. 9 ust. 5 terminu „przed wejściem niniejszej ustawy” terminem „przed 30 kwietnia 2026 roku” służy zapewnieniu jego jednoznaczności co do ustalania, iż podmiot, który przed 30 kwietnia 2026 roku otrzymały warunki przyłączenia, ale nie zawarł umowy o przyłączenie, może po zawarciu umowy o przyłączenie w miejsce zaliczki złożyć zabezpieczenie w formie określonej w art. 7 ust. 8c2 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1. Ponadto, przedmiotem zmiany jest także dodanie w odesłaniu do w wysokości zaliczki określonej w art. 7 ust. 8a, także ust. 8b bowiem art. 7 ust. 8b wskazuje limit zaliczki i powinien być stosowany łącznie z ust. 8a bowiem oba te przepisy odnoszą się do wysokości zaliczki, a brak uzupełnienia odwołania w zakresie wysokości zaliczki do ust. 8b art. 7 ustawy zmienianej powodowałby powstanie wątpliwości czy w przypadku przepisów przejściowych podmioty będące adresatami tych norm korzystają także z ograniczenia kwotowego tj. wnoszenia zaliczki w maksymalnej kwocie, która nie może być wyższa niż wysokość przewidywanej opłaty za przyłączenie do sieci i nie wyższa niż 6 000 000 zł. W przypadku gdy wysokość zaliczki przekroczy wysokość opłaty za przyłączenie do sieci, różnica między wysokością wniesionej zaliczki a wysokością tej opłaty podlega zwrotowi wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia zaliczki. Tym samym uzupełnienie odwołania w art. 9 ust. 5 w zakresie wysokości zaliczki o art. 7 ust. 8b ujednolica stosowanie przepisów w zakresie wysokości wnoszonych zaliczek.

Ad. pkt 2 lit. a projektu zmian Zamiana terminu „wejścia w życie ustawy” na 30 kwietnia 2026 roku w treści art. 11 ust. 1 i 3 prowadzi do sprecyzowania momentu czasowego według którego oceniana jest sytuacja prawna podmiotów przyłączanych, które przed dniem 30 kwietnia 2026 roku złożyły wniosek o określenie warunków przyłączenia oraz otrzymał warunki przyłączenia, ale nie zawarł umowy o przyłączenie do sieci. Podmioty te składają zabezpieczenie zgodnie z art. 7 ust. 8c1– 8c6 ustawy zmienianej.

Jednocześnie, skoro zgodnie z ww. przepisami przejściowymi ustawy zmieniającej tj. art. 11 ust. 1 i 3 wysokość zabezpieczenia składana jest w wysokości jednej czwartej kwoty zabezpieczenia, zatem także wartość jednej czwartej należy odnieść do limitu kwotowego wskazanego w art. 7 ust. 8c(1) tj. maksymalnej kwoty zabezpieczenia w wysokości 12.000.000 złotych. Tym samym w przepisie art. 11 ust. 1 ustawy zmieniającej należy umieścić doprecyzowanie, iż kwota ¼ wysokości zabezpieczenia nie może być wyższa niż 3 000 000 złotych. Powyższa zmiana pozwala w sposób jasny i niebudzący wątpliwości ustalić wysokość zabezpieczenia wnoszonego przez podmioty wskazane w art. 11 ust. 1 i 3, w tym w szczególności potwierdzić, iż próg ¼ wysokości zabezpieczenia stosuje się także do limitu kwotowego wskazanego w ust. 8c(1) art. 7 tj. 12.000.000 złotych, a zatem wynosi on 3.000.000 złotych.

Ad. pkt 2 lit. b projektu zmian

W art. 11 ust. 3 z uwagi na jego aktualne brzmienie powodujące wątpliwości interpretacyjne należy dokonać zmian w zakresie zastąpienia terminu „wejścia w życie ustawy” datą 30 kwietnia 2026 roku dla wskazania podmiotów, które są adresatem tej normy prawnej tj. podmiotów, które przed dniem 30 kwietnia 2026 roku zawarły umowę o przyłączenie do sieci z terminem przyłączenia późniejszym niż 3 lata liczone od 30 kwietnia 2026 roku, a zatem z terminem przyłączenia późniejszym niż 30 kwietnia 2029. Zastąpienie terminu „wejścia w życie ustawy” oraz terminów liczonych od daty wejścia w życie ustawy datami zapewnia jednoznaczność ustalania adresata normy prawnej, do której przepisy te znajdują zastosowanie. Podobnie, jak w przypadku proponowanej zmiany art. 11 ust. 1 powyżej, tak i w przypadku art. 11 ust. 3 konieczne jest doprecyzowanie, iż kwota ¼ wysokości zabezpieczenia wnoszonego przez te podmioty nie może być wyższa niż 3 000 000 złotych, co potwierdza, iż próg ¼ wysokości zabezpieczenia stosuje się także do limitu kwotowego wskazanego w art. 7 ust. 8c(1) tj. 12.000.000 złotych, a zatem wynosi on 3.000.000 złotych.

Ponadto wskazany w art. 11 ust. 3 termin na wniesienie tego zabezpieczenia, który w obecnym brzmieniu tego przepisu wskazany został „w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy” należy zastąpić terminem „do dnia 30 kwietnia 2027 roku”. Wydłużenie terminu na wniesienie zabezpieczenia o 6 miesięcy oddaje rzeczywistą intencję ustawodawcy o docelowym ustalaniu tego terminu na 12 miesięcy od dnia 30 kwietnia 2026 roku wyrażaną w toku procesu legislacyjnego. Powyższy cel zrealizowany zostaje poprzez wskazanie daty na wniesienia zapieczenia przez adresatów normy prawnej wskazanej w art. 11 ust. 3.

Ad. pkt 2 lit. c projektu ustawy Propozycja zmiany odnosi się do zastąpienia skutku prawnego niewniesienia zabezpieczania w terminie przez adresatów normy prawnej z art. 11 ust. 1 z „utarty mocy warunków przyłączenia” na „wygaśnięcie umowa o przyłączenie z mocy prawa” bowiem przepis art. 7 ust. 8c(9) wymaga wniesienia zabezpieczenia nie później niż 14 dni po dniu zawarcia umowy o przyłączenie, pod rygorem wygaśnięcia umowy z mocy prawa. Tym samym niedotrzymanie terminu 14 dni od zwarcia umowy o przyłączenie w aktualnym brzmieniu art. 11 ust. 4 pkt 1) spowoduje powstanie podwójnego skutku sankcyjnego, tj. zarówno wygaśnięcia umowy o przyłączenie z mocy prawa zgodnie z art. 7 ust. 8c(9) ustawy zmienianej, jak i utraty ważności warunków przyłączenia zgodnie z art. 11 ust. 4 pkt 1) ustawy zmieniającej.

Ad. pkt 3 lit. a projektu ustawy Projekt zmian zakłada także, iż wszystkie terminy wskazane w art. 13 ustawy zmieniającej powinny odnosić się do umów o przyłączenie do sieci, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zawartych nie wcześniej niż 48 miesięcy przed dniem 15 października 2026 roku, czyli w odcinku czasowym uwzględniającym 6 miesięczny termin obejmujący umowy zawarte i aktualnie zawierane w ciągu 48 miesięcy wstecz od 15 października 2026 roku czyli uwzględniając okres 6 miesięcy od ogłoszenia ustawy, tak aby zarówno podmioty przyłączane, jak i operatorzy dysponowali 6-misięcznym odcinkiem czasowym na zawarcie umów przyłączeniowych, do których zastawanie będą miały obowiązki wskazane w art. 13 ustawy zmieniającej czyli terminy na tzw. kamienie milowe.

W przypadku przepisu art. 13 ust. 1 zastąpienie terminu „dnia wejścia w życie ustawy” datą „15 października 2026 roku”, a nie jak w przypadku przepisów art. 9 ust. 1 i 3 oraz 11 ust. 1 i 3 datą 30 kwietnia 2026 roku uzasadnione jest pierwotnym zamieram ustawodawcy objęcia normami przepisów art. 13 i 14 podmiotów przyłączanych, które znajdują się na końcowym, najbardziej zaawansowanym etapie zawierania umowy przyłączeniowej, a jednocześnie przyznaje tym podmiotom odpowiedni margines czasowy na zaadaptowanie się do zmian prawa. Dodatkowo, terminy realizacji obowiązków adresowanych do tych podmiotów w zakresie zawiadomienia o uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę zostały wydłużone o 6 miesięcy, zgodnie z intencją ustawodawcy wyrażoną w toku procesu legislacyjnego oraz rozpoczynają bieg od 30 października 2026 roku, czyli od upływu 6 miesięcy od dnia ogólnego terminu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Także i w tym przypadku najbardziej precyzyjnym rozwiązaniem jest wskazanie wprost daty, od której liczony jest 30 - miesięczny termin na zawiadomienia o uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę przez podmioty wskazane w pkt 1) ppkt a) i b) art. 11 ust. 1, zaś w przypadku podmiotów wskazanych w pkt 2) ppkt a)-c) termin ten wynosiłby 42 miesiące od dnia 30 października 2026 roku.

Odpowiednią zamianę w zakresie wydłużenia o 6 miesięcy terminu na realizację obowiązku zawiadomienia o uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, czyli łącznie 60 miesięcy liczone od dnia 30 kwietnia 2026 roku, zastosowano także do podmiotów wskazanych w art. 11 ust. 1 pkt 3) czyli budujących obiekty lub instalacje zasilające kolejowej sieci trakcyjnej lub służące do kierowania i sterowania ruchem kolejowym.

Ad. pkt 3 lit. b i pkt 4 lit. c projektu zmian

Proponowana zmiana w art. 13 ust. 2 służy doprecyzowaniu, iż wymóg złożenia zabezpieczenia wykonania zobowiązań w wysokości połowy kwoty określonej w art. 7 ust. 2i pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, która to kwota nie powinna wynosić więcej niż 12 000 000 zł, oznacza obniżenie tego limitu kwotowego o połowę, a zatem wynosi „nie więcej niż 6 000 000 złotych”, które to słowa, w celu doprecyzowania przepisu, zostały dodane na końcu zdania.

Ad. pkt 4 lit. a projektu zmian Proponowane zmiany opierają się na tej samej logice i uzasadnieniu co projekt zmian do art. 13 ustawy zmieniającej bowiem oba przepisy pozostają ze sobą w związku czasowym. Artykuł 13 odnosi się do umów zawartych do 15 października 2026 i wstecz 48 miesięcy od tej daty, zaś art. 14 odnosi się do umów zawartych jeszcze wcześniej, tj. zawartych wcześniej niż 48 miesięcy przed dniem 15 października 2026 roku. Przepis ten odnosi się zatem do umów zawartych w odleglejszym terminie, dla których termin na zawiadomienie operatora, do którego sieci jest przyłączany ustalone zostało w terminie:

1) 6 miesięcy od 30 października 2026 roku – dla ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę turbiny wiatrowej w zakresie niezbędnym do realizacji co najmniej 80 % mocy zainstalowanej elektrycznej instalacji objętej tą umową lub w przypadku przyłączenia sieci – mocy zainstalowanej elektrycznej instalacji planowanej do przyłączenia za pośrednictwem tej sieci,

2) 3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy 30 października 2026 roku – o uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniach na budowę, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. b oraz c. Tym samym projekty będące w najbardziej zawansowanym etapie technicznym i budowlanym otrzymały termin liczony, podobnie jak projekty wskazane w art. 13 ustawy zmieniającej, od dnia 30 października 2026 roku na zawiadomienie o uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zachowaniem zasady, iż terminy na realizacje tych obowiązków, z uwagi na stopień zaawansowania tych projektów jest najkrótszy.

Ad. pkt 4 lit. b projektu zmian Celem zastąpienia w art. 14 ust. 2 wyrazów „przed wejścia w życie niniejszej ustawy” wyrazami „przed dniem 30 kwietnia 2026 roku” jest sprecyzowanie wyłączenia w zakresie zastosowania wymogów wskazanych w art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej, adresowanych do podmiotów budujących obiekty lub instalacje zasilające kolejowe sieci trakcyjne lub służące do kierowania i sterowania ruchem kolejowym, co do zawiadomienie o uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli przed datą 30 kwietnia 2026 roku doszło do przyłączenia co najmniej części instalacji objętej umową o przyłączenia zawartą przez te podmioty. Tym samym w projekcie zmian sprecyzowano, iż podmioty te, faktycznie już przyłączone do sieci nie podlegają obowiązkom w zakresie tzw. kamieni milowych. Powyższe prowadzi do usunięcia niepewności prawnej co do ich obowiązków obowiązującej po 30 kwietnia 2026 roku.

Ad. pkt 4 lit. c projektu ustawy Uzasadnienie tej zmiany jest analogiczne jak w przypadku zmiany w pkt 15) powyżej i służy doprecyzowaniu, iż wymóg złożenia zabezpieczenia wykonania zobowiązań w wysokości połowy kwoty określonej w art. 7 ust. 2i pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, która to kwota nie powinna wynosić więcej niż 12 000 000 oznacza obniżenie tego limitu kwotowego o połowę, a zatem na kwotę „nie więcej niż 6 000 000 złotych”, które to wyrazy zostały, w celu doprecyzowania przepisu, dodane na końcu zdania.

Ad. pkt 5 projektu zmian Termin wejścia w życie tj. art. 38 pkt 2 ustawy zmieniającej adresowany do przepisów przejściowych, powinien zostać skrócony i wskazany jako obowiązujący od dnia 30 kwietnia 2026 roku z uwagi na skutki prawne, które powinny zaistnieć od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Powyższa propozycja zmiany jest możliwa w terminie, w których zmieniane przepisy jeszcze nie weszły w życie, co powoduje usunięcie stanu niepewności prawnej oraz daje szanse na odpowiednie przygotowanie się tych pomiotów, które są adresatami wskazanych przepisów do zmiany prawa. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych przepisy art. 4 nie wyłączają możliwości nadania aktowi normatywnemu wstecznej mocy obowiązującej, jeżeli zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie. Tym samym dla realizacji zasady praworządności i zaufania obywali do państwa wskazane jest zastosowanie wstecznej mocy obowiązującej dla przepisów, które jeszcze nie weszły w życie poprzez proponowaną zmianę art. 38 pkt 2 ustawy zmieniającej.

Ponadto zgodnie z § 91 ust. 2 Zasad Techniki Prawodawczej „W szczególnie uzasadnionych przypadkach, jeżeli jest to konieczne dla uniknięcia luki w prawie, można wyjątkowo znowelizować przepisy zmieniające ogłoszonej ustawy w okresie ich vacatio legis.”

Powyższa zmiana jest zgodna także z § 43 Zasad Techniki Prawodawczej zgodnie, z którym w ustawie zamieszcza się przepis określający termin jej wejścia w życie, chyba że termin ten określają odrębne przepisy ustawy wprowadzającej.

Zgodnie z wyrokiem TK z 20.01.2010 r. sygn.. akt. Kp 6/09 „odpowiedniość” vacatio legis rozpatrywać należy w związku z możliwością pokierowania przez adresatów norm prawnych – po określeniu nowych przepisów - swoimi sprawami w sposób uwzględniający treść nowej regulacji. Wymóg zachowania vacatio legis należy bowiem odnosić nie tylko do ochrony adresata normy prawnej przed pogorszeniem jego sytuacji, lecz także do możliwości zapoznania się z nowym prawem i możliwości adaptacyjnych (…)

3. Wejście w życie Proponuje się, aby ustawa weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Skrócony termin wejścia w życie projektowanej ustawy jest uzasadniony koniecznością niezwłocznego usunięcia wątpliwości interpretacyjnych dotyczących przepisów przejściowych zawartych w ustawie z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 516). Projektowana ustawa nie wprowadza nowych obowiązków o charakterze natychmiastowym ani nie nakłada na adresatów regulacji nowych wymagań podlegających wykonaniu z dniem jej wejścia w życie. Przedmiotem projektowanych zmian są przepisy, które zgodnie z obowiązującym art. 38 pkt 2 ustawy z dnia 13 marca 2026 r. wejdą w życie dopiero po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia tej ustawy. W konsekwencji adresaci norm prawnych zachowają pełną możliwość zapoznania się z projektowanymi rozwiązaniami oraz odpowiedniego przygotowania się do stosowania przepisów, których wejście w życie nastąpi dopiero w terminie określonym w ustawie z dnia 13 marca 2026 r. Projektowana regulacja służy zapewnieniu jednolitego stosowania prawa oraz wyeliminowaniu rozbieżności interpretacyjnych dotyczących sposobu ustalania terminów, wysokości zaliczek i zabezpieczeń oraz realizacji obowiązków wynikających z przepisów przejściowych. Przyjęcie dłuższego vacatio legis dla niniejszej ustawy mogłoby prowadzić do utrwalenia istniejących rozbieżności interpretacyjnych oraz zwiększenia niepewności prawnej uczestników rynku elektroenergetycznego. Projektowana regulacja spełnia przesłanki odstąpienia od standardowego okresu vacatio legis określone w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach akty normatywne mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż 14 dni, jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia aktu normatywnego w życie, a zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie. Jednocześnie projekt pozostaje zgodny z § 91 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie „Zasad techniki prawodawczej”, ponieważ dotyczy nowelizacji przepisów ustawy pozostających jeszcze w okresie vacatio legis. Celem projektowanej nowelizacji jest usunięcie ujawnionych problemów interpretacyjnych jeszcze przed rozpoczęciem stosowania zmienianych przepisów. Mając na względzie powyższe, wejście ustawy w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia należy uznać za uzasadnione i proporcjonalne do celu projektowanej regulacji. Za przyjęciem skróconego terminu wejścia w życie przemawia również fakt, że projektowane rozwiązania nie pogarszają sytuacji prawnej adresatów norm, lecz służą doprecyzowaniu zasad stosowania przepisów przejściowych oraz zachowaniu celu, jaki przyświecał ustawodawcy przy uchwalaniu ustawy z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw.

4. Ocena zgodności projektu z prawem Unii Europejskiej

Projekt ustawy nie jest objęty prawem Unii Europejskiej.

5. Dodatkowe informacje

Projekt nie wymaga wydania aktów wykonawczych. Załącznik do uchwały nr 51 Prezydium Sejmu z dnia 26 sierpnia 2024 r.

DEKLAROWANE SKUTKI REGULACJI (DSR) projektu ustawy

Informacja o projekcie

a) Tytuł projektu:

zmieniająca ustawę o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw

b) Przedstawiciel wnioskodawcy:

Ryszard Petru

I. Część wstępna [1] Zwięzły opis zidentyfikowanego problemu i proponowanych rozwiązań. Ustawa rozwiązuje problem wadliwych konstrukcji legislacyjnych zawartych w tzw. ustawie sieciowej (ustawa z dnia 13.03.2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2026 r. poz. 516), czyli dużej nowelizacji prawa energetycznego mającej na celu reformę rynku przyłączeń do sieci elektroenergetycznej, w tym w szczególności rozwiązanie problemu nadmiernej liczbą projektów energetycznych z wydanymi warunkami przyłączenia, które blokowały dostęp do sieci jednocześnie nie mając szans na realizację. Ze względu na dodane na ostatnim etapie prac legislacyjnych vacatio legis dla przepisów przejściowych, doszło do odroczenia ich wejścia w życie co spowodowało, że nie obowiązują one w dniu wejścia w życie nowelizacji. To zaś powoduje, że nie mogą one znaleźć zastosowania do stanów faktycznych istniejących w dniu wejścia nowelizacji w życie, pomimo tego, że taka była intencja ustawodawcy potwierdzona stanowiskami Ministra Energii oraz Parlamentarzystów. Skala rozwiązywanego problemu jest tożsama ze skalą oddziaływania ustawy sieciowej na projekty już rozpoczęte (z wydanymi warunkami przyłączenia lub z podpisanymi umowami o przyłączenie). W kontekście dokładnej liczby podmiotów należy odwołać się do danych z OSR ustawy sieciowej, które wskazywało m.in. na 7.500 podmiotów, którym odmówiono wydania warunków przyłączenia. Proponowane rozwiązania korygują problem powstały w wyniku przesunięcia wejścia w życie przepisów przejściowych poprzez skrócenie ich vacatio legis do 30 czerwca 2026 r. i wprowadzenie okresu obowiązywania od ustalonej na sztywno daty 30 kwietnia 2026 roku. Wyłączy to ryzyka interpretacyjne, które powodowały niejasność w stosowaniu przepisów przejściowych od daty wejścia w życie ustawy (14 dni od ogłoszenia). Proponowane rozwiązanie umożliwi natychmiastowe stosowanie przepisów przejściowych do stanów faktycznych istniejących od 30 kwietnia 2026 r. przy jednoczesnym wydłużeniu okresów związania przepisami przejściowymi o dodatkowe 6 miesięcy. Spowoduje to realizację zamiaru ustawodawcy wyrażonego w uzasadnieniu do poprawki senackiej nr 25, która wprowadzała 6-miesięczne vacatio legis dla przepisów przejściowych ustawy sieciowej. Brak zmiany stanu obecnego spowoduje kontynuowanie rozbieżności w interpretowaniu przepisów pomiędzy poszczególnymi operatorami, a także spowoduje, że przepisy przejściowe, które miały chronić inwestorów posiadających zaawansowane projekty w toku, nie znajdą wobec nich zastosowania. Stworzy to sytuację, w której literalna wykładnia przepisów będzie stała w otwartej sprzeczności z intencją ustawodawcy, który zabiegał o to by w zakresie przyłączeń do sieci jak najszerzej stosowana była zasada „first come, first served”, promująca projekty na dalszych etapach zaawansowania, rzetelnie realizowane z realistycznymi modelami biznesowymi. Brak wprowadzenia korekt z niniejszego projektu spowoduje, że zasada ta zostanie odwrócona i duża część projektów, które są zaawansowane i rzetelnie realizowane, będzie traktowana gorzej (m.in. przez ustalenie 100% zabezpieczenia ustawowego w miejsce objętego intencją ustawodawcy 25% zabezpieczenia dla projektów w toku) niż projekty mniej zaawansowane.

[2] Czy były rozważane rozwiązania alternatywne?  Tak

Jako rozwiązanie alternatywne rozważane było uzyskanie interpretacji ze strony Ministerstwa Energii lub Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w taki sposób by w miejsce niekorzystnej dla sektora wykładni literalnej opisanych wyżej przepisów zastosować wykładnię celowościową zgodną z wolą ustawodawcy i celem nowych regulacji. Oba podmioty nie posiadają jednak kognicji by zagwarantować takie stosowanie przepisów przez uczestników runku, a w tym w szczególności przez operatorów systemów dystrybucyjnych i operatora systemu przesyłowego. Co za tym idzie jedynym możliwym i skutecznym rozwiązaniem - nie pozostawiającym miejsca na błędne i wzajemnie sprzeczne interpretacje - jest w tym przypadku ścieżka legislacyjna. Tylko w ten sposób – poprzez jednoznaczne sformułowania zawarte w przedkładanym projekcie – zagwarantowana zostanie pewność i ciągłość procesów inwestycyjnych dla realizowanych projektów. Pozostawienie opisanych przepisów bez poddania ich zmianie spowoduje paraliż operacyjny i prawny, którego rozwiązanie w drodze rozstrzygnięć sądowych stanowi perspektywę odległą i niepewną. II. Wymogi określone w art. 34 ust. 2 pkt 3–5 regulaminu Sejmu [3] Jakie są przewidywane skutki prawne projektowanych rozwiązań? Różnica pomiędzy dotychczasowym a projektowanym stanem prawnym opiera się przede wszystkim na dostosowaniu części uchwalonej 13 marca 2026 r. ustawy sieciowej do intencji gospodarza ustawy

– Ministra Energii oraz ustawodawcy, która, poprzez wadliwą relację vacatio legis i przepisów przejściowych, nie jest obecnie realizowana. Proponowane zmiany dostosowują ustawę sieciową w następującym zakresie:

1. Podmioty posiadające wydane warunki przyłączenia do sieci, które podpiszą umowę o przyłączenie będą uprawnione do ustanowienia pomniejszonego (do 25%) zabezpieczenia ustawowego oraz otrzymają jasne wytyczne w zakresie terminu na uzupełnienie zaliczek do wysokości ustanowionej w nowelizacji.

2. Podmioty posiadające zawartą umowę o przyłączenie będą uprawnione do ustanowienia pomniejszonego (do 25%) zabezpieczenia ustawowego oraz otrzymają jasne wytyczne w zakresie terminu realizacji kamieni milowych.

3. Wszystkie terminy wskazywane w przepisach przejściowych zostaną zamienione na sztywne daty eliminując w ten sposób ryzyka interpretacyjne związane z ich wejściem w życie.

4. W przepisach przejściowych wprowadzone zostaną limity na wysokości zabezpieczeń w przypadkach zabezpieczeń pomniejszonych (odpowiednio 25% oraz 50%), odpowiadające intencji ustawodawcy, który obniżył wymiar tych zabezpieczeń dla projektów już rozwijanych.

5. Sankcje (wygaśniecie umów przyłączeniowych, oraz utrata ważności warunków przyłączenia) zostają dostosowane do etapów na jakich znajduje się projekt w momencie zastosowania sankcji.

Projekt jest w pełni spójny z przedmiotem ustawy sieciowej oraz Prawa energetycznego. Dokonuje jedynie punktowych zmian dotyczących terminów obowiązywania, niektórych przepisów. Zawarte w projekcie przepisy mają charakter techniczny i porządkujący, ich podstawowym celem jest zapewnienie proporcjonalności, przewidywalności oraz zgodności z wyrażanymi w trakcie procesu legislacyjnego ustawy sieciowej z 13 marca br. stanowiskami Ministra Energii, Posłów i Senatorów, zgodnymi z realiami procesu inwestycyjnego w sektorze energetycznym. Projekt realizuje zasady ochrony praw i wolności opisanych w Konstytucji RP ponieważ dostosowuje do nich zawarte w ustawie zasady ochrony praw nabytych przedsiębiorców (w szczególności zgodnie z zasadą proporcjonalności, która nakazuje ograniczać prawa nabyte jedynie w zakresie w jakim jest to niezbędne i konieczne zgodnie z celami regulacji). To właśnie nieprzyjęcie proponowanej regulacji spowoduje ryzyko naruszenia standardów ochrony praw i wolności. Projekt nie wpływa bezpośrednio na prawo międzynarodowe oraz prawo UE. Dostosowuje jedynie technicznie przepisy ustawy sieciowej oraz prawa energetycznego w taki sposób by odpowiadały one intencji ustawodawcy. Data wejścia w życie ze skutkiem wstecznym jest konieczna do naprawienia sytuacji projektów, które zawarły umowę o przyłączenie po 30 kwietnia 2026 r. ale przed proponowanym skróconym okresem wejścia w życie przepisów przejściowych (30 czerwca 2026 r.). Intencją ustawodawcy było zastosowanie przepisów przejściowych do wszystkich projektów, które do dnia 29 kwietnia 2026 r. uzyskały warunki przyłączenia lub popisały umowy o przyłączenie. Zmiana ustawy i zastosowanie wstecznego terminu stosowania dostosowuje wszystkie przepisy przejściowe do tej pierwotnej intencji ustawodawcy. Ustawa, podobnie jak ustawa sieciowa, nie wymaga notyfikacji zgodnie z przepisami UE.

[4] Jakie są przewidywane skutki społeczne projektowanych rozwiązań? W aspektach społecznych proponowane rozwiązania powinny przyczynić się do zmniejszenia niepewności, czy wręcz paraliżu prawnego związanego z niepewnością regulacyjną, co przyczyni się bezpośrednio do tańszego realizowania nowych inwestycji OZE i BESS. To zaś bezpośrednio przełoży się możliwość zapewnienia tańszej energii elektrycznej z tych inwestycji na rzecz polskiej gospodarki i wszystkich użytkowników energii.

[5] Jakie są przewidywane skutki gospodarcze projektowanych rozwiązań? Adresatami proponowanych regulacji są przede wszystkim inwestorzy OZE oraz BESS, a także operatorzy systemów elektroenergetycznych dystrybucyjnych oraz operator systemu przesyłowego. Jednak bezpośrednie skutki gospodarcze projektu ograniczają się do inwestorów, ponieważ to inwestorzy będą realizować inwestycje, narażając się na poważne ryzyka niejasnych i sprzecznych interpretacji ustawy, o ile nie dojdzie do uchwalenia wnioskowanych rozwiązań.

Ponieważ projekt ma charakter techniczny i doprecyzowujący to jego skutki można mierzyć w zasadzie jedynie w zakresie różnicy w obciążeniu finansowym inwestorów OZE oraz BESS, ich ekspozycji na ryzyko utraty wielomilionowych zabezpieczeń oraz całkowitego wstrzymania prowadzonych inwestycji wraz z poniesieniem związanych z tym ogromnych strat finansowych. Opis tego elementu skutków został przedstawiony w pkt. 6 poniżej. Ograniczenie tempa realizacji inwestycji w OZE, spowodowane brakiem uchwalenia projektowanych rozwiązań, będzie miało również negatywny wpływ na wysokość kosztów wytwarzania energii elektrycznej i ciepła oraz związanych z tym cen, co prowadziłoby do pogorszenia konkurencyjności gospodarki oraz uszczuplenia dochodów rozporządzalnych gospodarstw domowych.

Projektowane rozwiązania zmierzają do ograniczenia do niezbędnego minimum restrykcyjnej ingerencji w prowadzone już projekty OZE i BESS, tj. w stopniu niezgodnym z intencją ustawodawcy wprowadzającego ustawę sieciową. Brak uchwalenia projektowanych rozwiązań będzie prowadził do bardzo negatywnych skutków gospodarczych w odniesieniu do inwestorów realizujących projekty OZE, magazynowania energii oraz budowy lokalnych sieci dystrybucyjnych. Związane z tym dodatkowe skutki społeczne i finansowe opisano w punktach 4 i 6 niniejszego dokumentu.

[6] Jakie są przewidywane skutki finansowe projektowanych rozwiązań, w szczególności wpływ na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego? Skutki finansowe projektu nie wpływają na sektor finansów publicznych lub budżet jednostek samorządu terytorialnego w sposób bezpośredni. W zakresie konsekwencji finansowych dla sektora prywatnego to właśnie nieprzyjęcie proponowanych rozwiązań może doprowadzić do powstania strat w budżetach inwestorów. Aktualne brzmienie przepisów powoduje, że inwestorzy projektów już realizowanych będą zmuszeni ustanowić zabezpieczenia w wysokości 100% kwoty bazowej w miejsce proponowanych przez ustawodawcę 25%. Dla inwestycji o mocy przyłączeniowej 100 MW jest to różnica w wysokości 2,25 mln zł (750.000 zł wobec 3.000.000 zł) zabezpieczonych gotówką lub gwarancją ubezpieczeniową/bankową. Dla podmiotów realizujących w ramach grupy kapitałowej wiele takich inwestycji kwota ta automatycznie rośnie do poziomów astronomicznych na bardzo wczesnym etapie projektu, stanowiąc ryzyko finansowe, które musi być pokryte ze środków własnych (finansowanie bankowe typowo rozpoczyna się od etapu uzyskania pozwolenia na budowę). Jednocześnie szczegółową wiedzę z zakresu liczby realizowanych inwestycji oraz ich mocy przyłączeniowej posiadają JEDYNIE operatorzy systemów elektroenergetycznych dla swoich obszarów działania, w związku z czym projektodawca nie jest w stanie podać w tym zakresie kompletnych danych. W dużym uproszczeniu na podstawie danych przedstawionych przez PSE SA podczas prac nad ustawą sieciową danych wynika, że łączna kolejka wydanych warunków przyłączenia dla technologii magazynowania energii i OZE wynosi ok. 73 GW. Przy konserwatywnym założeniu, że większość ujętych w tym zestawieniu instalacji nie przekracza wielkością 100 MW można założyć, że skala obciążenia finansowego przedsiębiorców zabezpieczeniami, w przypadku nieprzyjęcia projektu, powiększy się z ok. 540 mln zł do ok. 2,19 mld zł.

[7] Wykaz źródeł finansowania, jeśli projekt ustawy pociąga za sobą obciążenie budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Projekt zawiera przepisy doprecyzowujące i nie wymaga finansowania.

[8] Czy projekt ustawy podlega procedurze notyfikacyjnej?  Nie III. Wymogi określone w art. 34 ust. 2a i 2b regulaminu Sejmu [9] Czy projekt ustawy zawiera przepisy określające zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)?  Nie

[10] Czy wdrożenie projektowanych przepisów spowoduje obciążenia administracyjne mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)?  Nie

[11] Czy projekt ustawy zawiera przepisy regulacyjne lub określa wymogi dotyczące świadczenia usług transgranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (art. 34 ust. 2b regulaminu Sejmu)?  Nie