Uchwała Senatu w sprawie ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z opłatami uiszczanymi na rzecz Komisji Nadzoru Finansowego.

UCHWAŁA

SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 8 lipca 2026 r.

w sprawie ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z opłatami uiszczanymi na rzecz Komisji Nadzoru Finansowego

Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 19 czerwca 2026 r. ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z opłatami uiszczanymi na rzecz Komisji Nadzoru Finansowego, wprowadza do jej tekstu następujące poprawki:

1) w art. 1 w pkt 3, w ust. 1 wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „albo”;

2) w art. 2 w pkt 2:

a)w lit. a, w ust. 1 skreśla się wyrazy „przez Komisję”,

b)w lit. d:

–w ust. 1b skreśla się wyrazy „przez Komisję”,

–w ust. 2 skreśla się wyraz „odpowiednio” oraz wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „albo”,

c)w lit. f, ust. 2k otrzymuje brzmienie:

„2k. Do wniosków, o których mowa w ust. 1, 1a pkt 2 oraz ust. 1b i 1c, a także zawiadomienia, o którym mowa w art. 54 ust. 1, dołącza się dokument potwierdzający wniesienie opłaty.”;

3) w art. 3:

a)w pkt 1, w ust. 1 wyrazy „lub zgody” zastępuje się wyrazami „albo zgody” oraz wyrazy „lub zgód” zastępuje się wyrazami „oraz zgód”,

b)w pkt 3, w ust. 8a wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „albo”;

4) w art. 4 w pkt 1, w art. 93 wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „albo”;

5) w art. 5:

a)w pkt 2, w ust. 1:

–w pkt 1 wyraz „oraz” zastępuje się wyrazem „albo”,

–w pkt 2 wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „albo”,

b)w pkt 4, w ust. 1:

–w pkt 1 wyraz „oraz” zastępuje się wyrazem „albo”,

–w pkt 2 wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „albo”,

c)w pkt 6, w ust. 2:

–w pkt 1 wyraz „oraz” zastępuje się wyrazem „albo”,

–w pkt 2 wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „albo”;

6) art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Art. 7. Do wniosków, zawiadomień i informacji złożonych albo przekazanych na podstawie ustaw zmienianych w art. 1–6 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.”.

MARSZAŁEK SENATU

Małgorzata KIDAWA-BŁOŃSKA

uzasadnienie

Na posiedzeniu w dniu 8 lipca 2026 r. Senat rozpatrzył ustawę o zmianie niektórych ustaw w związku z opłatami uiszczanymi na rzecz Komisji Nadzoru Finansowego i uchwalił do niej 6 poprawek.

W związku z tym, że wniosek, o którym mowa w nowelizowanym art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (art. 1 pkt 3 noweli), dotyczy zezwolenia albo zgody, przewidzianych zmienianą ustawą (w ustawie nie przewidziano wniosku dotyczącego zarówno zezwolenia, jak i zgody) oraz mając na względzie zmieniany art. 236 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (art. 2 pkt 2 lit. a noweli), uchwalono poprawkę nr 1. Analogicznej korekty należy dokonać w zmienianych:

1)art. 162 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (art. 3 pkt 1 noweli) oraz dodawanym do tego artykułu ust. 8a (art. 3 pkt 3 noweli), oraz

2)art. 93 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (art. 4 pkt 1 noweli) – poprawki nr 3 i 4.

Przepisy art. 236 ust. 1, 1b, 2 i 2k ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (art. 2 pkt 2 noweli) wymagają uporządkowania. W nowelizowanych ust. 1 i 1b niepotrzebnie wskazano podmiot udzielający zezwolenia albo zgody. W innych analogicznych przepisach nie określa się takiego organu. Istotą tych przepisów nie jest bowiem określenie organu właściwego do załatwienia sprawy, ale przesądzenie o odpłatności wniosku, którego przepis dotyczy.

W nowelizowanym ust. 2 należy wyeliminować wątpliwość czy opłata z tytułu złożenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 253 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, może być uiszczana w części przez fundusz zagraniczny, a w części przez fundusz inwestycyjny otwarty z siedzibą w państwie należącym do EEA. Użyty w przepisie spójnik alternatywy łącznej może prowadzić do wniosku, że jest to możliwe. W ocenie Senatu intencją ustawodawcy jest, aby opłata była uiszczana w całości przez jeden podmiot. W nowelizowanym ust. 2 należy także skreślić wyraz „odpowiednio” jako niemający wartości normatywnej.

Korekty wymaga również ust. 2k. Przepis ten powinien być sformułowany analogicznie do innych dodawanych przepisów, które przewidują obowiązek udokumentowania faktu wniesienia opłaty. W proponowanym przez Senat brzmieniu ust. 2k skorygowano także odesłanie. Przepis ten nie powinien odsyłać do ust. 1a pkt 1, który nie stanowi podstawy prawnej obowiązku wniesienia opłaty, ale wprowadza odstępstwo co do jej wysokości w przypadku towarzystwa.

Mając powyższe na względzie, uchwalono poprawkę nr 2.

Nowelizowane art. 114 ust. 1, art. 132zf ust. 1 i art. 132zj ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (art. 5 pkt 2, 4 i 6 noweli) sugerują, że opłacie będzie podlegał wniosek o wydanie i zmianę określonego zezwolenia, przy czym takiego wniosku nowelizowana ustawa nie przewiduje. Wniosek dotyczy wydania zezwolenia albo jego zmiany. Mając na względzie § 5 pkt 1 Zasad techniki prawodawczej, należy dokonać niżej zaproponowanej modyfikacji. Analogiczna uwaga odnosi się do używanego w zmienianych przepisach sformułowania „wpis związany z wydaniem lub zmianą zezwolenia”. Konkretny (dany) wpis nie może wiązać się jednocześnie z wydaniem zezwolenia, jak i jego zmianą. Wpis wiąże się bowiem z wydaniem zezwolenia albo jego zmianą. W celu uporządkowania zmienianych przepisów uchwalono poprawkę nr 5.

W związku z tym, że nowelizacja ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, w następstwie dodania do art. 162 tej ustawy ust. 14, dotyczy również opłat z tytułu przekazania informacji, o których mowa w art. 21 ust. 3b oraz art. 117 ust. 3b pkt 2 wymienionej ustawy, w przepisie przejściowym (art. 7 noweli) należy przesądzić wpływ nowelizacji na problematykę opłat w odniesieniu do informacji przekazanych przed dniem wejścia w życie ustawy, w przypadku gdy przed tym dniem nie upłynęły terminy na dokonanie przez Komisję Nadzoru Finansowego określonych czynności w ramach nadzoru, przewidziane w art. 21 ust. 3c i art. 117 ust. 3b pkt 2.

W przypadku nierozstrzygnięcia tej kwestii w sposób analogiczny do tego, jak to uregulowano w odniesieniu do wniosków i zawiadomień (stosowanie przepisów dotychczasowych do wniosków i zawiadomień złożonych przed dniem wejścia w życie ustawy), należy przyjąć, że do takich informacji będzie się stosowało przepisy nowe. Tym samym z dniem wejścia w życie ustawy pojawi się pytanie, w jaki sposób zastosować nowy art. 162 ust. 14 do informacji przekazanych przed tym dniem i jakie będą skutki niezastosowania tego przepisu w odniesieniu do podmiotu, którego dotyczy informacja, oraz do Komisji Nadzoru Finansowego, która w związku z informacją dokonuje określonych czynności w ramach nadzoru. Senat uznał – zakładając racjonalność ustawodawcy – że do informacji, o których mowa wyżej, powinny być stosowane przepisy dotychczasowe. Tym samym proponuje on rozwiązanie analogiczne do przyjętego w odniesieniu do wniosków i zawiadomień (poprawka nr 6).