Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska.

Warszawa, 31 lipca 2026 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja

Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy:

- o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniam Panią Posłankę Barbarę Oliwiecką.

(-) Sylwia Bielawska; (-) Mateusz Bochenek; (-) Izabela Bodnar; (-) Piotr Borys; (-) Elżbieta Burkiewicz; (-) Żaneta Cwalina-Śliwowska; (-) Sławomir Ćwik; (-) Joanna Frydrych; (-) Krzysztof Gadowski; (-) Włodzisław Giziński; (-) Paulina Hennig-Kloska; (-) Iwona Karolewska; (-) Rafał Kasprzyk; (-) Rafał Komarewicz; (-) Katarzyna Kotula; (-) Marek Krząkała; (-) Anita Kucharska-Dziedzic; (-) Piotr Lachowicz; (-) Aleksandra Leo; (-) Artur Jarosław Łącki; (-) Dorota Marek; (-) Barbara Okuła; (-) Barbara Oliwiecka; (-) Norbert Pietrykowski; (-) Kazimierz Plocke; (-) Elżbieta Anna Polak; (-) Marek Rząsa; (-) Marcin Skonieczka; (-) Mirosław Suchoń; (-) Paweł Suski; (-) Wiesław Szczepański; (-) Ewa Szymanowska; (-) Łukasz Ściebiorowski; (-) Apoloniusz Tajner; (-) Katarzyna Ueberhan; (-) Joanna Wicha; (-) Mariusz Witczak; (-) Anna Maria Żukowska. Projekt Ustawy

USTAWA z dnia ………………… 2026 r.

o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska

Art. 1.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm) w art. 115a po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu: „4a. W przypadku gdy źródłem hałasu jest obiekt sportowy o szczególnym znaczeniu dla szkolenia sportowego oraz organizacji krajowego lub międzynarodowego współzawodnictwa sportowego, wykorzystywany do prowadzenia zawodów, treningów lub przygotowań sportowych, w szczególności z wykorzystaniem pojazdów silnikowych, realizowanych w ramach systemu współzawodnictwa sportowego prowadzonego przez właściwy polski związek sportowy lub międzynarodową federację sportową, organ ochrony środowiska, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, może uwzględnić charakter tej działalności, w tym częstotliwość, czas trwania oraz rodzaj prowadzonych aktywności, i określić warunki korzystania z obiektu obejmujące w szczególności:

1) dopuszczalne przypadki czasowego odstąpienia od warunków korzystania z obiektu ustalonych w decyzji;

2) dopuszczalne godziny prowadzenia tej działalności;

3) rodzaje aktywności objętych decyzją;

4) wymagania dotyczące działań ograniczających emisję hałasu.

4b. Odstępstwa, o których mowa w ust. 4a, mogą mieć wyłącznie charakter okresowy i nie mogą prowadzić do istotnego ograniczenia ochrony przed hałasem na terenach, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1.”.

Art. 2.

1. W sprawach dotyczących decyzji wydanych na podstawie art. 115a ustawy zmienianej w art. 1, odnoszących się do obiektów, o których mowa w art. 115a ust. 4a tej ustawy, właściwy organ może, na wniosek prowadzącego obiekt, dokonać ponownej oceny warunków korzystania z obiektu z uwzględnieniem przepisów art. 115a ust. 4a ustawy zmienianej w art. 1.

2. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, dotyczących wydania decyzji, o której mowa w art. 115a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy art. 115a w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

Celem projektowanej ustawy jest stworzenie prawnych podstaw do uwzględniania przez organy ochrony środowiska szczególnego charakteru obiektów sportowych o istotnym znaczeniu dla szkolenia sportowego oraz krajowego i międzynarodowego współzawodnictwa sportowego przy określaniu dopuszczalnych poziomów hałasu oraz warunków ich funkcjonowania. Obiekty te, w szczególności tory sportów motorowych wykorzystywane do prowadzenia zawodów, treningów i przygotowań sportowych w ramach systemu współzawodnictwa prowadzonego przez właściwy polski związek sportowy lub międzynarodową federację sportową, generują oddziaływania akustyczne o specyficznym charakterze. Specyfika ta wynika zarówno z intensywności i okresowości emisji hałasu, jak i z konieczności zapewnienia warunków do realizacji zadań szkoleniowych oraz organizacji imprez o randze krajowej i międzynarodowej. Obowiązujące przepisy art. 115a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska umożliwiają organowi ochrony środowiska określenie w decyzji dopuszczalnego poziomu hałasu oraz warunków korzystania z obiektu. Przepisy te nie zawierają jednak wyraźnych regulacji pozwalających na dostosowanie tych warunków do szczególnych potrzeb wynikających z charakteru działalności sportowej o podwyższonym znaczeniu. W praktyce utrudnia to wyważenie interesu polegającego na zapewnieniu możliwości rozwoju sportów motorowych z interesem ochrony mieszkańców terenów sąsiednich przed ponadnormatywnym hałasem. Projektowana regulacja ma na celu wypełnienie tej luki poprzez wprowadzenie możliwości indywidualnego uwzględniania charakteru działalności obiektu sportowego przy wydawaniu decyzji na podstawie art. 115a. Jednocześnie zachowana zostaje pełna podległość tych obiektów reżimowi ochrony przed hałasem, w tym obowiązującym standardom jakości środowiska oraz instrumentom służącym egzekwowaniu tych standardów. Zgodnie z art. 115a ust. 1 ustawy – Prawo ochrony środowiska, w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów, przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Decyzja ta określa również warunki korzystania z obiektu lub instalacji, z których wynika hałas. Przepisy te mają charakter ogólny i znajdują zastosowanie do wszelkich źródeł hałasu, w tym do obiektów sportowych. Nie przewidują one jednak szczególnych reguł uwzględniających okresowy i intensywny charakter oddziaływań akustycznych generowanych przez obiekty wykorzystywane do szkolenia i współzawodnictwa sportowego z wykorzystaniem pojazdów silnikowych. Brak takich regulacji ogranicza elastyczność organów administracji w dostosowywaniu warunków funkcjonowania obiektu do konkretnych okoliczności sprawy, przy jednoczesnym zachowaniu niezbędnego poziomu ochrony mieszkańców. Projektowana ustawa wprowadza w art. 115a nowe ustępy 4a i 4b. Ustęp 4a uprawnia organ ochrony środowiska, przy wydawaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, do uwzględnienia charakteru działalności obiektu sportowego o szczególnym znaczeniu dla

szkolenia oraz organizacji krajowego lub międzynarodowego współzawodnictwa sportowego. Organ może w szczególności określić:

1) dopuszczalne przypadki czasowego odstąpienia od warunków korzystania z obiektu ustalonych w decyzji;

2) dopuszczalne godziny prowadzenia tej działalności;

3) rodzaje aktywności objętych decyzją;

4) wymagania dotyczące działań ograniczających emisję hałasu. Ustęp 4b wprowadza istotne ograniczenie: odstępstwa mogą mieć wyłącznie charakter okresowy i nie mogą prowadzić do istotnego ograniczenia ochrony przed hałasem na terenach, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 (tj. na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, szpitale, domy opieki, budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży oraz na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych). Przepisy przejściowe (art. 2 projektu) umożliwiają ponowną ocenę warunków korzystania z obiektu w odniesieniu do decyzji już wydanych oraz zastosowanie nowych przepisów do spraw wszczętych i niezakończonych. Proponowane rozwiązanie opiera się na zasadzie indywidualizacji. Zamiast wprowadzania generalnego wyłączenia określonych kategorii obiektów spod reżimu ochrony przed hałasem, projekt przewiduje możliwość elastycznego kształtowania warunków funkcjonowania konkretnego obiektu przez właściwy organ ochrony środowiska. Organ ten, dysponując pełną wiedzą o lokalizacji obiektu, charakterze jego otoczenia, intensywności użytkowania oraz rodzaju organizowanych wydarzeń, będzie mógł dostosować warunki korzystania z obiektu do rzeczywistych potrzeb, jednocześnie dbając o ochronę mieszkańców. Takie podejście pozwala na:

1) uwzględnienie szczególnego charakteru sportów motorowych i innych dyscyplin wymagających specjalistycznej infrastruktury;

2) zachowanie mechanizmów monitorowania i ograniczania oddziaływań akustycznych;

3) uniknięcie tworzenia systemowego wyjątku od zasad ochrony przed hałasem, obowiązujących w skali całego kraju;

4) zapewnienie spójności z celami dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku, która zakłada identyfikowanie, ocenę i ograniczanie negatywnego wpływu hałasu środowiskowego. Rozwiązanie to jest proporcjonalne. Umożliwia wspieranie rozwoju sportów o szczególnym znaczeniu dla współzawodnictwa sportowego, pozostawiając organom administracji kompetencję do indywidualnego określania warunków funkcjonowania obiektu z uwzględnieniem jego lokalizacji, skali działalności oraz wpływu na otoczenie. Projektowana regulacja nie wprowadza nowych obowiązków administracyjnych ani nie zwiększa obciążeń regulacyjnych dla przedsiębiorców. Wręcz przeciwnie – zwiększa elastyczność organów przy określaniu warunków funkcjonowania obiektów sportowych, co

powinno ułatwić prowadzenie działalności szkoleniowej i organizację imprez sportowych o randze krajowej i międzynarodowej. Dla mieszkańców terenów sąsiednich projekt nie osłabia ochrony przed hałasem. Odstępstwa mają charakter wyłącznie okresowy i nie mogą prowadzić do istotnego ograniczenia ochrony. Organ ochrony środowiska nadal będzie zobowiązany do uwzględniania obowiązujących standardów jakości środowiska. Projekt nie generuje skutków finansowych dla sektora finansów publicznych. Nie przewiduje się zwiększenia wydatków budżetu państwa ani jednostek samorządu terytorialnego. Ewentualne koszty związane z ponowną oceną warunków korzystania z obiektu (art. 2 ust. 1) będą pokrywane w ramach istniejących środków organów ochrony środowiska. Regulacja pozostaje w zgodzie z prawem Unii Europejskiej. Nie tworzy wyjątku od systemu ochrony przed hałasem, lecz wzmacnia możliwość indywidualnego dostosowania środków ochronnych do charakteru źródła hałasu, co jest spójne z podejściem dyrektywy 2002/49/WE. Wejście w życie ustawy nie wymaga dodatkowych środków z budżetu państwa ani z budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Projekt nie przewiduje wydania aktów wykonawczych. Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.