Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw.

Warszawa, 21 października 2026 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-178-26

Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy

- o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw. Projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej. Jednocześnie, z uwagi na proponowane wejście w życie regulacji 1 stycznia 2027 r., przedstawiam wniosek o skrócenie postępowania z projektem ustawy. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Klimatu i Środowiska.

Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Projekt U S T AWA

z dnia

o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw1), 2)

Art. 1. W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 573 oraz z 2026 r. poz. 176) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 w pkt 5 wyrazy „Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)” zastępuje się wyrazami „Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA)”;

2) w art. 18:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wprowadzającego sprzęt w stosunku do sprzętu, który został przez niego wprowadzony do obrotu, jeżeli zużyty sprzęt powstał:

1) ze sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych:

a) wymienionego w załączniku nr 6 do ustawy, innego niż panele fotowoltaiczne, wprowadzonego do obrotu po dniu 13 sierpnia 2005 r.,

b) innego niż wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy, wprowadzonego do obrotu od dnia 1 stycznia 2018 r.;

2) z paneli fotowoltaicznych stanowiących sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych i wprowadzonych do obrotu od dnia 1 stycznia 2016 r.”,

b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. Jeżeli zużyty sprzęt powstał ze sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, innego niż wskazany w ust. 2, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wprowadzającego sprzęt w stosunku do sprzętu należącego do tej samej

1) Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/851 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającą dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 109) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/884 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie zmiany dyrektywy 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 2024/884 z 19.03.2024).

2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, ustawę z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, ustawę z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz ustawę z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. grupy sprzętu co sprzęt przez niego wprowadzony do obrotu, proporcjonalnie do jego udziału w masie wprowadzonego do obrotu sprzętu należącego do tej grupy.”;

3) w art. 19:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Wprowadzający sprzęt, który wprowadza do obrotu sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do zorganizowania i sfinansowania zbierania oraz przetwarzania zużytego sprzętu pochodzącego od użytkowników innych niż gospodarstwa domowe i powstałego:

1) ze sprzętu wymienionego w załączniku nr 6 do ustawy, innego niż panele fotowoltaiczne, wprowadzonego do obrotu po dniu 13 sierpnia 2005 r.;

2) ze sprzętu innego niż wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy i wprowadzonego do obrotu od dnia 1 stycznia 2018 r.;

3) z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu od dnia 1 stycznia 2016 r.

2. Wprowadzający sprzęt, który wprowadza do obrotu sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do zorganizowania i sfinansowania zbierania oraz przetwarzania zużytego sprzętu pochodzącego od użytkowników innych niż gospodarstwa domowe i powstałego:

1) ze sprzętu wymienionego w załączniku nr 6 do ustawy, innego niż panele fotowoltaiczne, wprowadzonego do obrotu do dnia 13 sierpnia 2005 r.,

2) ze sprzętu innego niż wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy i wprowadzonego do obrotu przed dniem 1 stycznia 2018 r.,

3) z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2016 r.

– w przypadku, w którym sprzęt ten jest zastępowany przez niego sprzętem tego samego rodzaju lub spełniającym te same funkcje.”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Zbieranie i przetwarzanie zużytego sprzętu innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, powstałego:

1) ze sprzętu wymienionego w załączniku nr 6 do ustawy, innego niż panele fotowoltaiczne, wprowadzonego do obrotu do dnia 13 sierpnia 2005 r.,

2) ze sprzętu innego niż wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy i wprowadzonego do obrotu przed dniem 1 stycznia 2018 r.,

3) z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2016 r.

– w przypadku, w którym sprzęt ten nie jest zastępowany sprzętem tego samego rodzaju lub spełniającym te same funkcje, jest finansowane przez użytkownika sprzętu innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, z którego powstał ten zużyty sprzęt.”.

Art. 2. W ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2020 r. poz. 2056) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 7 dodaje się art. 7a i art. 7b w brzmieniu:

„Art. 7a. 1. Wprowadzający pojazd mający miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym ma prawo do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego pojazd określonych w ustawie.

2. Autoryzowanym przedstawicielem może być osoba fizyczna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba prawna mające odpowiednio miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium kraju.

3. Wyznaczenie autoryzowanego przedstawiciela następuje w drodze umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

4. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany przechowywać umowę, o której mowa w ust. 3, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym umowa przestała obowiązywać.

5. Do autoryzowanego przedstawiciela stosuje się przepisy ustawy dotyczące wprowadzającego pojazd.

6. W przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela przez wprowadzającego pojazd, o którym mowa w ust. 1, wprowadzający ten działa wyłącznie za pośrednictwem autoryzowanego przedstawiciela.

7. Autoryzowany przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz wprowadzającego pojazd, o którym mowa w ust. 1, ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków określonych ustawą dla wprowadzającego pojazd.

Art. 7b. 1. Wprowadzający pojazd, który wprowadza pojazd pochodzący od wprowadzającego pojazd mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nie jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą, o ile:

1) autoryzowany przedstawiciel wprowadzającego pojazd, o którym mowa w art. 7a ust. 1, jest wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

2) przekazał autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 7a ust. 1, wszelkie dane niezbędne do wykonywania przez niego obowiązków w odniesieniu do pojazdów wprowadzonych do obrotu przez tego wprowadzającego pojazd, w szczególności informacje o liczbie pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym.

2. W przypadku nieprzekazania autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 7a ust. 1, danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzający pojazd, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą w odniesieniu do pojazdów, które wprowadził na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym, o których nie poinformował autoryzowanego przedstawiciela.

3. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 7a ust. 1, prowadzi wykaz wprowadzających pojazdy, którzy korzystają z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1.

4. Wprowadzający pojazd, który korzysta z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczania na fakturach i innych dokumentach sporządzanych w związku z wprowadzaniem pojazdu pochodzącego od wprowadzającego pojazd mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela, numeru rejestrowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, tego przedstawiciela.”;

2) w art. 23 w ust. 4 w pkt 1 wyrazy „Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)” zastępuje się wyrazami „Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA)”.

Art. 3. W ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (Dz. U. z 2025 r. poz. 809) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 6:

a) użyte w pkt 5a, 7, 20, 21 i 23 wyrazy „Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)” zastępuje się wyrazami „Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA)”,

b) w pkt 18 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu:

„c) w przypadku autoryzowanego przedstawiciela – urząd marszałkowski właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę autoryzowanego przedstawiciela;”;

2) po art. 28 dodaje się art. 28a i art. 28b w brzmieniu:

„Art. 28a. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory mający miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym ma prawo do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego baterie lub akumulatory w odniesieniu do baterii i akumulatorów pochodzących od tego wprowadzającego baterie lub akumulatory.

2. Wprowadzający baterie lub akumulatory mający miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, który sprzedaje te baterie lub akumulatory na terytorium kraju za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym, jest obowiązany do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków określonych ustawą dla tego wprowadzającego baterie lub akumulatory w odniesieniu do wprowadzonych do obrotu baterii lub akumulatorów pochodzących od tego wprowadzającego baterie lub akumulatory.

3. Autoryzowanym przedstawicielem może być osoba fizyczna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba prawna, mająca odpowiednio miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium kraju, w tym podmiot pośredniczący.

4. Autoryzowany przedstawiciel jest wyznaczany w drodze umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

5. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany przechowywać umowę, o której mowa w ust. 4, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym umowa przestała obowiązywać.

6. Do autoryzowanego przedstawiciela stosuje się przepisy ustawy dotyczące wprowadzającego baterie lub akumulatory.

7. W przypadku wyznaczenia przez wprowadzającego baterie lub akumulatory autoryzowanego przedstawiciela, wprowadzający ten działa wyłącznie za pośrednictwem tego autoryzowanego przedstawiciela.

8. Autoryzowany przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz wprowadzającego baterie lub akumulatory, ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków nałożonych ustawą na wprowadzającego baterie lub akumulatory.

Art. 28b. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory, który wprowadza do obrotu baterie lub akumulatory pochodzące od wprowadzającego mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, nie jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą, o ile:

1) autoryzowany przedstawiciel wprowadzającego, o którym mowa w art. 28a ust. 1, jest wpisany do rejestru;

2) przekazał autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 28a ust. 1, wszelkie dane niezbędne do wykonywania przez niego obowiązków w odniesieniu do baterii lub akumulatorów wprowadzonych do obrotu przez tego wprowadzającego baterie lub akumulatory, w szczególności informacje o rodzaju i masie baterii lub akumulatorów wprowadzonych do obrotu w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym wraz z informacjami o rodzaju i masie baterii lub akumulatorów pochodzących od wprowadzającego baterie lub akumulatory, o którym mowa w art. 28a ust. 1, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela.

2. W przypadku nieprzekazania autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 28a ust. 1, danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzający baterie lub akumulatory, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą w odniesieniu do masy baterii lub akumulatorów, które wprowadził do obrotu w danym roku kalendarzowym, o której nie poinformował autoryzowanego przedstawiciela.

3. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 28a ust. 1, prowadzi wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, którzy korzystają z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1.

4. Wprowadzający baterie lub akumulatory, który korzysta z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczania na fakturach i innych dokumentach sporządzanych w związku z wprowadzaniem do obrotu baterii lub akumulatorów pochodzących od wprowadzającego baterie lub akumulatory mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1, numeru rejestrowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, tego autoryzowanego przedstawiciela.”;

3) po art. 99b dodaje się art. 99ba w brzmieniu:

„Art. 99ba. Kto wbrew przepisowi art. 28a ust. 2 nie wyznacza autoryzowanego przedstawiciela, podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 500 000 zł.”.

Art. 4. W ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2026 r. poz. 1328) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 50:

a) w ust. 1:

– w pkt 2 w lit. a po wyrazach „wprowadzających pojazdy” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanych przedstawicieli, o których mowa w art. 7a ust. 1 tej ustawy”,

– w pkt 4 w lit. a po wyrazach „wprowadzających baterie lub akumulatory” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanych przedstawicieli, o których mowa w art. 28a ust. 1 i 2 tej ustawy”,

– w pkt 6 w lit. f po wyrazach „wprowadzających produkty w opakowaniach” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanych przedstawicieli, o których mowa w art. 26a ust. 1 i 2 tej ustawy”,

b) po ust. 5a dodaje się ust. 5b–5d w brzmieniu: „5b. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz wprowadzających pojazdy, którzy przekazali mu informacje o liczbie pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

5c. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 28a ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, którzy przekazali mu informacje o rodzaju i masie baterii lub akumulatorów wprowadzonych do obrotu w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym, o których mowa w art. 28b ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

5d. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 26a ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz wprowadzających produkty w opakowaniach, którzy przekazali mu informacje o masie opakowań wprowadzonych do obrotu w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym, o których mowa w art. 26b ust. 1 pkt 2 tej ustawy.”;

2) w art. 52 w ust. 1:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w:

a) art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,

b) art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

c) art. 28a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach,

d) art. 26a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,

e) art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

– również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby podmiotu, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela;”,

b) w pkt 5 w lit. a:

– we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „wprowadzającego pojazdy” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 7a ust. 1 tej ustawy”,

– dodaje się tiret trzecie w brzmieniu: „– wykaz wprowadzających pojazdy, z którymi autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 7a ust. 1 tej ustawy, zawarł umowę, o której mowa w art. 7a ust. 3 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,”,

c) w pkt 7 w lit. a:

– we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „wprowadzającego baterie lub akumulatory” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1 i 2 tej ustawy”,

– dodaje się tiret czwarte w brzmieniu: „– wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 28a ust. 1 i 2 tej ustawy, zawarł umowę, o której mowa w art. 28a ust. 4 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,”,

d) w pkt 7a w lit. d:

– we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „wprowadzających produkty w opakowaniach” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanych przedstawicieli, o których mowa w art. 26a ust. 1 i 2 tej ustawy”,

– dodaje się tiret piąte w brzmieniu: „– wykaz wprowadzających produkty w opakowaniach, z którymi autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 26a ust. 1 i 2 tej ustawy, zawarł umowę, o której mowa w art. 26a ust. 4 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,”;

3) w art. 53:

a) w ust. 5 po pkt 1a dodaje się pkt 1b–1d w brzmieniu:

„1b) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby wprowadzającego pojazd, o którym mowa w art. 7a ust. 1 tej ustawy, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela, oraz wykaz wprowadzających pojazdy, którzy mogą korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 7b ust. 1 tej ustawy,

1c) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby wprowadzającego baterie lub akumulatory, o którym mowa w art. 28a ust. 1 lub 2 tej ustawy, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela, oraz wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, którzy mogą korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 28b ust. 1 tej ustawy,

1d) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 26a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby wprowadzającego produkty w opakowaniach, o którym mowa w art. 26a ust. 1 lub 2 tej ustawy, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela, oraz wykaz wprowadzających produkty w opakowaniach, którzy mogą korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 26b ust. 1 tej ustawy,”,

b) w ust. 7:

– pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5) w przypadku wprowadzających baterie lub akumulatory lub autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach:

a) informację potwierdzającą dobrowolny udział w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS), o ile uczestniczą w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS),

b) kopię umowy, o której mowa w art. 28a ust. 4 tej ustawy – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela;

6) w przypadku wprowadzających pojazdy lub autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji:

a) umowy z przedsiębiorcami prowadzącymi stacje demontażu zawarte w postaci elektronicznej albo kopie tych umów zawartych w postaci papierowej,

b) kopię umowy, o której mowa w art. 7a ust. 3 tej ustawy – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela;”,

– w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem oraz dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„8) w przypadku autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 26a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, kopię umowy, o której mowa w art. 26a ust. 4 tej ustawy.”;

4) w art. 57 w ust. 1 w:

a) pkt 2 po wyrazie „akumulatory” dodaje się wyrazy „i autoryzowanych przedstawicieli”,

b) pkt 3 po wyrazie „pojazdy” dodaje się wyrazy „i autoryzowanych przedstawicieli”,

c) pkt 5 po wyrazie „opakowaniach” dodaje się wyrazy „i autoryzowanych przedstawicieli,”;

5) w art. 60 po ust. 1a dodaje się ust. 1b–1d w brzmieniu: „1b. W przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, przez wprowadzającego pojazd mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz posiadania przez tego autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający pojazd pochodzący od tego wprowadzającego pojazd mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może złożyć do marszałka województwa wniosek o wykreślenie z rejestru.

1c. W przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, przez wprowadzającego baterie lub akumulatory mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz posiadania przez tego autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający baterie lub akumulatory pochodzące od tego wprowadzającego mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może złożyć do marszałka województwa wniosek o wykreślenie z rejestru.

1d. W przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 26a ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, przez wprowadzającego produkty w opakowaniach mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz posiadania przez tego autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający produkty w opakowaniach pochodzące od tego wprowadzającego mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może złożyć do marszałka województwa wniosek o wykreślenie z rejestru.”;

6) w art. 73 w ust. 1:

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) wprowadzający produkty w opakowaniach, eksportujący, dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach lub autoryzowany przedstawiciel, o których mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;”,

b) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) wprowadzający pojazdy lub autoryzowany przedstawiciel, o których mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji;”,

c) pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) wprowadzający baterie lub akumulatory lub autoryzowany przedstawiciel, o których mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach;”.

Art. 5. W ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 619) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 8 w pkt 7 w lit. a dodaje się tiret jedenaste w brzmieniu: „– autoryzowanego przedstawiciela,”;

2) w art. 10 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:

„5a) będący autoryzowanym przedstawicielem,”;

3) po art. 26 dodaje się art. 26a i art. 26b w brzmieniu:

„Art. 26a. 1. Wprowadzający produkty w opakowaniach mający miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym ma prawo wyznaczyć autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego produkty w opakowaniach w odniesieniu do produktów pochodzących od tego wprowadzającego produkty w opakowaniach.

2. Wprowadzający produkty w opakowaniach mający miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, który sprzedaje te produkty na terytorium kraju za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym, jest obowiązany do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków określonych ustawą dla tego wprowadzającego produkty w opakowaniach w odniesieniu do wprowadzonych do obrotu produktów w opakowaniach pochodzących od tego wprowadzającego produkty w opakowaniach.

3. Autoryzowanym przedstawicielem może być osoba fizyczna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba prawna, mająca odpowiednio miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium kraju, w tym organizacja odzysku opakowań.

4. Autoryzowany przedstawiciel jest wyznaczany w drodze umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

5. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany przechowywać umowę, o której mowa w ust. 4, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym umowa przestała obowiązywać.

6. Do autoryzowanego przedstawiciela stosuje się przepisy ustawy dotyczące wprowadzającego produkty w opakowaniach.

7. W przypadku wyznaczenia przez wprowadzającego produkty w opakowaniach autoryzowanego przedstawiciela, ten wprowadzający produkty w opakowaniach działa wyłącznie za pośrednictwem tego autoryzowanego przedstawiciela.

8. Autoryzowany przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz wprowadzającego produkty w opakowaniach, ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków nałożonych ustawą na wprowadzającego produkty w opakowaniach.

Art. 26b. 1. Wprowadzający produkty w opakowaniach, który wprowadza do obrotu produkty w opakowaniach pochodzące od wprowadzającego produkty w opakowaniach mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, nie jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą, o ile:

1) autoryzowany przedstawiciel wprowadzającego produkty w opakowaniach, o którym mowa w art. 26a ust. 1, jest wpisany do rejestru;

2) przekazał autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 26a ust. 1, wszelkie dane niezbędne do wykonywania przez niego obowiązków w odniesieniu do produktów w opakowaniach wprowadzonych do obrotu przez tego wprowadzającego produkty w opakowaniach, w szczególności informacje o masie opakowań wprowadzonych do obrotu w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym wraz z produktami pochodzącymi od wprowadzającego produkty w opakowaniach, o którym mowa w art. 26a ust. 1, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela.

2. W przypadku nieprzekazania autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 26a ust. 1, danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzający produkty w opakowaniach, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą w odniesieniu do masy opakowań, w jakiej wprowadził do obrotu produkty w danym roku kalendarzowym, o której nie poinformował autoryzowanego przedstawiciela.

3. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 26a ust. 1, prowadzi wykaz wprowadzających produkty w opakowaniach, którzy korzystają z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1.

4. Wprowadzający produkty w opakowaniach, który korzysta z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczania na fakturach i innych dokumentach sporządzanych w związku z wprowadzaniem do obrotu produktów w opakowaniach pochodzących od wprowadzającego produkty w opakowaniach mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 26a ust. 1, numeru rejestrowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, tego autoryzowanego przedstawiciela.”;

4) w art. 56 w ust. 1 po pkt 10b dodaje się pkt 10ba w brzmieniu:

„10ba) wbrew przepisowi art. 26a ust. 2 nie wyznacza autoryzowanego przedstawiciela;”;

5) w art. 57 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1–4, 4b, 5–10, 10ba i 14–14b – od 10 000 zł do 500 000 zł;”.

Art. 6. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2027 r., z wyjątkiem art. 1, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

Projektowana ustawa w art. 1 dokonuje wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/884 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie zmiany dyrektywy 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Tekst mający znaczenie dla EOG)1), zwanej dalej „dyrektywą 2024/884”.

Dyrektywa 2024/884 wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie C-181/20, w którym TSUE stwierdził nieważność art. 13 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE)2), zwanej dalej „dyrektywą 2012/19/UE”, w zakresie, w jakim dotyczy on paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu w okresie od dnia 13 sierpnia 2005 r. do dnia 13 sierpnia 2012 r., z powodu nieuzasadnionego skutku wstecznego. Termin transpozycji dyrektywy 2024/884 upłynął w dniu 9 października 2025 r.

Ponadto w lutym 2024 r. Komisja Europejska skierowała do Polski zarzuty nieprawidłowej transpozycji art. 8a ust. 5 akapitu trzeciego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Tekst mający znaczenie dla EOG)3), zwanej dalej „dyrektywą 2008/98/WE”, który został dodany dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/851 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającą dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (Tekst mający znaczenie dla EOG)4), zwaną dalej „dyrektywą 2018/851”. Komisja wskazała, że transpozycja do polskiego porządku prawnego jest nieprawidłowa ze względu na brak instytucji upoważnionego przedstawiciela w ustawach z zakresu gospodarki odpadami.

Projekt przewiduje zmiany w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym5), zwanej dalej „ustawą o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym”, ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji6), zwanej dalej „ustawą o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji” ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach7), zwanej dalej „ustawą o bateriach i akumulatorach”, ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach8), zwanej dalej

1) Dz. Urz. UE L 2024/884 z 19.03.2024.

2) Dz. Urz. UE L 197 z 24.07.2012, str. 38, z późn. zm.

3) Dz. Urz. UE L 312 z 22.11.2008, str. 3, z późn. zm.

4) Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 109.

5) Dz. U. z 2024 r. poz. 573, z późn. zm.

6) Dz. U. z 2020 r. poz. 2056.

7) Dz. U. z 2025 r. poz. 809.

8) Dz. U. z 2026 r. poz. 1328.

„ustawą o odpadach”, oraz ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi9), zwanej dalej „ustawą o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi”.

Zmiany w ustawie o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

Projektowane zmiany stanowią transpozycję do polskiego porządku prawnego przepisów dyrektywy 2024/884. TSUE wyrokiem z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie C-181/20, zwanym dalej „wyrokiem TSUE”, stwierdził nieważność art. 13 ust. 1 dyrektywy 2012/19/UE. Rozważania TSUE dotyczyły nałożonego przez Republikę Czeską na operatorów elektrowni słonecznych obowiązku uiszczenia opłaty recyklingowej w celu realizacji obowiązku finansowania kosztów gospodarowania odpadami pochodzącymi z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu nie później niż w dniu 1 stycznia 2013 r. Jeden z operatorów zakwestionował zgodność tego mechanizmu z wymogami dyrektywy 2012/19/UE, nakazującej finansowanie przedmiotowych kosztów przez producentów w odniesieniu do paneli wprowadzonych do obrotu po dniu 13 sierpnia 2005 r.

TSUE potwierdził zaistnienie powyższej niezgodności. Wskazał jednak, że sam przywoływany przepis dyrektywy jest dotknięty wadą nieważności, bowiem panele fotowoltaiczne zostały objęte zakresem dyrektywy dopiero z dniem 13 sierpnia 2012 r. Zgodnie z wywodem TSUE „w sytuacji gdy prawodawca Unii pozostawia najpierw państwom członkowskim możliwość określenia zasad podziału kosztów gospodarowania odpadami pochodzącymi z określonych produktów, a następnie postanawia ustanowić normę, zgodnie z którą we wszystkich państwach członkowskich koszty te powinny być ponoszone przez producentów, w tym w odniesieniu do produktów, które wprowadzili oni już do obrotu w czasie obowiązywania tych wcześniejszych przepisów Unii Europejskiej, należy uznać, że norma ta jest stosowana z mocą wsteczną w rozumieniu orzecznictwa przywołanego w pkt 47 niniejszego wyroku, wobec czego może ona naruszać zasadę pewności prawa”. Na etapie projektowania paneli fotowoltaicznych ich producenci nie byli bowiem w stanie przewidzieć, że zostaną później zobowiązani do zapewnienia finansowania kosztów gospodarowania odpadami pochodzącymi z tych paneli.

Dyrektywa 2024/884 dokonuje całościowej rewizji dyrektywy 2012/19/UE pod kątem zakresu stosowania jej przepisów w celu usunięcia dostrzeżonego przez TSUE naruszenia zasady pewności prawa. Dotychczasowy podział na sprzęt wprowadzony do obrotu do dnia 13 sierpnia 2005 r. i po tym dniu został zastąpiony nowym podziałem na sprzęt: objęty zamkniętym

9) Dz. U. z 2026 r. poz. 619. katalogiem określonym w załączniku I do dyrektywy 2012/19/UE i wprowadzony do obrotu po dniu 13 sierpnia 2005 r., stanowiący panele fotowoltaiczne i wprowadzony do obrotu od dnia 13 sierpnia 2012 r., inny niż objęty zamkniętym katalogiem określonym w załączniku I do dyrektywy 2012/19/UE i wprowadzony do obrotu od dnia 15 sierpnia 2018 r. oraz sprzęt wprowadzony do obrotu przed tymi datami (dalej „sprzęt dawny”).

Podkreślenia wymaga, że zmiany wprowadzone dyrektywą 2024/884 stanowią reakcję na orzecznictwo TSUE, w którym zakwestionowano retroaktywne obciążanie producentów kosztami zagospodarowania odpadów w odniesieniu do produktów wprowadzonych do obrotu w okresie, gdy obowiązki te nie były jednoznacznie przewidziane. Wskazanie w ustawie krajowej daty wprost odpowiadającej dacie z dyrektywy – bez uwzględnienia specyfiki krajowego porządku prawnego – mogłoby budzić wątpliwości co do pełnej realizacji celu wyroku TSUE, którym było wyeliminowanie skutków retroaktywnych.

Przyjęcie natomiast daty 13 sierpnia 2012 r. w ustawie krajowej mogłoby prowadzić do objęcia odpowiedzialnością finansową podmiotów, które w świetle krajowych regulacji nie miały w tym czasie dostatecznie skonkretyzowanego i przewidywalnego obowiązku ponoszenia kosztów gospodarowania odpadami powstałymi z paneli fotowoltaicznych.

Takie rozwiązanie byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą niedziałania prawa wstecz oraz zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa. Ustawodawca krajowy nie może wprowadzać regulacji, które w sposób pośredni lub bezpośredni skutkują retroaktywnym obciążeniem finansowym podmiotów prywatnych.

Dyrektywa nie obowiązuje wprost w krajowym porządku prawnym, lecz wymaga implementacji. Państwo członkowskie jest zobowiązane do osiągnięcia celu dyrektywy, przy zachowaniu swobody co do formy i środków. W niniejszym przypadku celem dyrektywy 2024/884 jest wyeliminowanie retroaktywności. Jeżeli literalne przeniesienie daty 13 sierpnia 2012 r. prowadziłoby w realiach krajowych do skutku sprzecznego z tym celem (tj. do retroaktywnego obciążenia producentów), data ta wymaga modyfikacji na etapie implementacji. Z tego względu implementacja dyrektywy 2024/884 wymaga uwzględnienia nie tylko jej literalnego brzmienia, lecz także celu wynikającego z wyroku TSUE, jakim jest wyeliminowanie nieuzasadnionego skutku wstecznego. W krajowym porządku prawnym jest zatem konieczne takie określenie zakresu czasowego obowiązków, aby nie prowadził on do objęcia odpowiedzialnością podmiotów, które w chwili wprowadzania produktów do obrotu nie mogły racjonalnie przewidzieć powstania tych obowiązków. Przyjęcie daty 1 stycznia 2016 r. odzwierciedla moment, od którego obowiązki producentów w zakresie paneli fotowoltaicznych były w krajowym systemie prawnym w sposób jednoznaczny określone i możliwe do przewidzenia.

W przypadku sprzętu innego niż wymieniony w załączniku I do dyrektywy 2012/19/UE dyrektywa 2024/884 wskazuje datę 15 sierpnia 2018 r., natomiast projekt ustawy – 1 stycznia 2018 r.

Od początku 2018 r. producenci funkcjonowali już pod rządami przepisów krajowych dotyczących zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, co oznacza, że mogli racjonalnie przewidywać objęcie tej kategorii obowiązkami ustawowymi. Przyjęcie daty 1 stycznia 2018 r. nie prowadzi zatem do retroaktywnego rozszerzenia odpowiedzialności, lecz zapewnia spójność systemową.

Projektowana ustawa utrzymuje zasady podziału obowiązków w stosunku do sprzętu nowego i dawnego, modyfikując jedynie daty określające ten podział.

Zgodnie z projektowanym art. 18 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, w przypadku sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, wprowadzający jest obowiązany do zorganizowania i sfinansowania zagospodarowania zużytego sprzętu. Obowiązek ten z zasady jest odnoszony do sprzętu, który został przez niego wprowadzony do obrotu. W odniesieniu do sprzętu dawnego obowiązek ten odnosi się jednak do sprzętu tej samej grupy, proporcjonalnie do jego udziału w masie sprzętu wprowadzonego do obrotu.

Zgodnie z projektowanym art. 19 ww. ustawy, w przypadku sprzętu innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, wprowadzający jest obowiązany do zorganizowania i sfinansowania zagospodarowania zużytego sprzętu innego niż dawny, chyba że taki sprzęt jest przez niego zastępowany sprzętem tego samego rodzaju lub spełniającym te same funkcje. Jeżeli sprzęt nie został zastąpiony, to obowiązek ciąży na użytkowniku, o ile co innego nie wynika z postanowień umownych.

Istotą przepisów krajowych w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązek osiągnięcia minimalnych rocznych poziomów zbierania zużytego sprzętu obliczanych w stosunku do średniorocznej masy sprzętu wprowadzonego do obrotu (art. 20 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym), a następnie jego odzysku oraz przygotowania do ponownego użycia i recyklingu (art. 21 tej ustawy). Skutkiem przedmiotowych obowiązków jest zapewnienie popytu na usługi zbierania i przetwarzania zużytego sprzętu. Mechanizm ten pozostaje aktualny w świetle przepisów dyrektywy 2024/884. Przepis art. 1 pkt 5 dyrektywy 2024/884 wprost wskazuje, że obowiązek oznakowania sprzętu nie ma zastosowania do sprzętu dawnego. Przepis ten nie wymaga implementacji – brak jego zastosowania do sprzętu dawnego wynika z obowiązującego brzmienia art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym w odniesieniu do katalogu zamkniętego, a w pozostałym zakresie z przepisów przejściowych: art. 112 ust. 1 tej ustawy – w odniesieniu do katalogu otwartego, art. 142 tej ustawy – w odniesieniu do paneli fotowoltaicznych (od 1 stycznia 2016 r.). Z dat wejścia w życie obowiązku oznakowania sprzętu poszczególnych grup wynika, że nie zaistniał skutek retroaktywności, którego wyeliminowaniu służy przywoływany przepis dyrektywy.

Obecnie przepisy ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej10) zawierają przepisy dotyczące autoryzowanego przedstawiciela. Celem projektu jest wprowadzenie przepisów o wyznaczaniu autoryzowanego przedstawiciela do ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz ustawy o bateriach i akumulatorach, w oparciu o funkcjonujący już model regulacyjny. Przepisy określające funkcjonowanie instytucji autoryzowanego przedstawiciela w tym zakresie zostały uwzględnione w projektowanej ustawie.

Zmiany w ustawie o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

Projektowany art. 7a przewiduje dla wprowadzających pojazdy mających miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym uprawnienie do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego pojazdy. Przepis określa zasady wyznaczania autoryzowanego przedstawiciela i katalog podmiotów mogących funkcjonować w takim charakterze. W przypadku ustanowienia autoryzowanego przedstawiciela jego mocodawca działa wyłącznie za pośrednictwem tego podmiotu. Autoryzowany przedstawiciel ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków ustawowych mocodawcy.

Jednocześnie ujednolicono nazwę Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA)

10) Dz. U. z 2024 r. poz. 433, z późn. zm. używaną w ustawie. Zmiana ma charakter redakcyjny, służy poprawie spójności przepisów i nie pociąga za sobą zmian merytorycznych.

Projektowany art. 7b tej ustawy określa warunki zwolnienia z obowiązków ustawowych krajowych dystrybutorów pojazdów pochodzących od podmiotu, który ustanowił autoryzowanego przedstawiciela.

Projektowane zmiany wzorowane są na funkcjonujących od lat przepisach ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym dotyczących instytucji autoryzowanego przedstawiciela.

Zmiany w ustawie o bateriach i akumulatorach

Projektowany art. 28a przewiduje dla wprowadzających baterie lub akumulatory mających miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym uprawnienie do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego baterie lub akumulatory. Jednocześnie w przypadku sprzedaży tych produktów za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym przez wprowadzających baterie lub akumulatory mających siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska wyznaczenie autoryzowanego przedstawiciela będzie obowiązkowe. Przepis określa zasady wyznaczania autoryzowanego przedstawiciela i katalog podmiotów mogących funkcjonować w takim charakterze. W przypadku ustanowienia autoryzowanego przedstawiciela jego mocodawca działa wyłącznie za pośrednictwem tego podmiotu. Autoryzowany przedstawiciel ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków ustawowych mocodawcy.

Ponadto ujednolicono nazwę Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) używaną w ustawie. Zmiana ma charakter redakcyjny, służy poprawie spójności przepisów i nie pociąga za sobą zmian merytorycznych.

Projektowany art. 28b określa warunki zwolnienia z obowiązków ustawowych krajowych dystrybutorów produktów pochodzących od podmiotu, który ustanowił autoryzowanego przedstawiciela. Należy zauważyć, że to zwolnienie nie ma zastosowania do wprowadzających, którzy sprzedają swoje produkty na terytorium kraju za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym. Taka sytuacja jest podyktowana faktem, że we wprowadzeniu produktów nie uczestniczy krajowy przedsiębiorca, który mógłby zostać zwolniony z ustawowych obowiązków na rzecz autoryzowanego przedstawiciela wyznaczonego przez zagranicznego wprowadzającego.

Projektowane zmiany wzorowane są na funkcjonujących od lat przepisach ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym dotyczących instytucji autoryzowanego przedstawiciela.

Zmiany w ustawie o odpadach

Projektowane przepisy dotyczą koniecznych zmian w ustawie o odpadach wynikających z wprowadzenia przepisów dotyczących instytucji autoryzowanego przedstawiciela do ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, ustawy o bateriach i akumulatorach oraz ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Wprowadzane zmiany stanowią rozszerzenie przepisów ustawy o odpadach odnoszących się w obecnym stanie prawnym do instytucji autoryzowanego przedstawiciela z ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej.

Zgodnie ze zmianami wprowadzonymi w art. 50 ustawy o odpadach marszałek województwa będzie dokonywał wpisu do rejestru BDO na wniosek poszczególnych autoryzowanych przedstawicieli. Jednocześnie, mając na uwadze art. 50 ust. 2 ustawy o odpadach, podmioty te będą obowiązane uzyskać wpis do rejestru przed rozpoczęciem działalności.

Zmiany w ustawie o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

Projektowany art. 26a przewiduje dla wprowadzających produkty w opakowaniach mających miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym uprawnienie do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego produkty w opakowaniach. Jednocześnie w przypadku sprzedaży tych produktów za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym przez wprowadzających produkty w opakowaniach mających siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska wyznaczenie autoryzowanego przedstawiciela będzie obowiązkowe. Przepis określa zasady wyznaczania autoryzowanego przedstawiciela i katalog podmiotów mogących funkcjonować w takim charakterze. W przypadku ustanowienia autoryzowanego przedstawiciela jego mocodawca działa wyłącznie za pośrednictwem tego podmiotu. Autoryzowany przedstawiciel ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków ustawowych mocodawcy.

Projektowany art. 26b określa warunki zwolnienia z obowiązków ustawowych krajowych dystrybutorów produktów pochodzących od podmiotu, który ustanowił autoryzowanego przedstawiciela. Należy zauważyć, że to zwolnienie nie ma zastosowania do wprowadzających, którzy sprzedają swoje produkty na terytorium kraju za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym. Taka sytuacja jest podyktowana faktem, że we wprowadzeniu produktów nie uczestniczy krajowy przedsiębiorca, który mógłby zostać zwolniony z ustawowych obowiązków na rzecz autoryzowanego przedstawiciela wyznaczonego przez zagranicznego wprowadzającego.

Projektowane zmiany wzorowane są na funkcjonujących od lat przepisach ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym dotyczących instytucji autoryzowanego przedstawiciela.

Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

Projekt dokonuje wdrożenia dyrektywy 2024/884 oraz art. 8a ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2008/98/WE, który został dodany dyrektywą 2018/851.

Projekt ustawy nie podlega procedurze notyfikacji aktów prawnych określonej w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych11).

Projekt ustawy nie podlega procedurze notyfikacji usługowej. Projekt aktu nie zawiera wymogów nakładanych na usługodawców podlegających notyfikacji, o której mowa w art. 15 ust. 7 i art. 39 ust. 5 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym12).

Projekt ustawy nie wymaga przedstawienia właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia projektu.

Stosownie do art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa13) projekt ustawy został zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej,

11) Dz. U. poz. 2039, z późn. zm.

12) Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, str. 36.

13) Dz. U. z 2026 r. poz. 936. na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”.

Ustawa nie zawiera przepisów przejściowych, ponieważ zakres i charakter zmian nie wymagają uregulowania wpływu nowej regulacji na istniejące stosunki prawne.

Planuje się, że projektowana ustawa wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2027 r. z wyjątkiem art. 1, który wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Wejście w życie zmian do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym we wcześniejszym terminie – tj. po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia – jest podyktowane potrzebą możliwie szybkiego wdrożenia dyrektywy 2024/884, której termin transpozycji upłynął w dniu 9 października 2025 r. Nazwa projektu Data sporządzenia Projekt ustawy o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i 14.10.2026 r. elektronicznym oraz niektórych innych ustaw Źródło: Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady Ministerstwo Klimatu i Środowiska (UE) 2024/884 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie zmiany dyrektywy 2012/19/UE Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego Stanu lub Podsekretarza Stanu i elektronicznego (WEEE) (Tekst mający Anita Sowińska – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Klimatu znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 2024/884 i Środowiska z 19.03.2024).

Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady Maciej Białek – Dyrektor Departamentu Gospodarki Odpadami (UE) 2018/851 z dnia 30 maja 2018 r. e-mail: maciej.bialek@klimat.gov.pl, tel. 880-761-254 zmieniającą dyrektywę 2008/98/WE. w sprawie odpadów (Tekst mający znaczenie Waldemar Jagodziński – Główny Specjalista w Zespole Obsługi Prawnej dla EOG) (Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, Departamentu Gospodarki Odpadami str. 109). e-mail: waldemar.jagodzinski@klimat.gov.pl, tel. 882-362-624

Nr w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów: UC97 OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1. Jaki problem jest rozwiązywany? I. Projekt ustawy przewiduje zmiany w: ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym1), zwanej dalej „ustawą o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym”, ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji2), zwanej dalej „ustawą o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji”, ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach3), zwanej dalej „ustawą o bateriach i akumulatorach”, ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach4), zwanej dalej „ustawą o odpadach”, oraz ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi5), zwanej dalej „ustawą o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi”. Projektowana ustawa w art. 1 dokonuje wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/884 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie zmiany dyrektywy 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Tekst mający znaczenie dla EOG), zwanej dalej „dyrektywą 2024/884”. Dyrektywa 2024/884 wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie C-181/20, w którym TSUE stwierdził nieważność art. 13 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG), zwanej dalej „dyrektywą 2012/19/UE”6) w zakresie, w jakim dotyczy on paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu w okresie od dnia 13 sierpnia 2005 r. do dnia 13 sierpnia 2012 r., z powodu nieuzasadnionego skutku wstecznego. Termin transpozycji dyrektywy 2024/884 upłynął w dniu 9 października 2025 r. II. Ponadto w lutym 2024 r. Komisja Europejska skierowała do Polski zarzuty nieprawidłowej transpozycji art. 8a ust. 5 akapit trzeci dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy, zwanej dalej „dyrektywą 2008/98/WE”, który został dodany dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/851 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów7), zwaną dalej „dyrektywą 2018/851”. Komisja wskazała, że transpozycja przepisów do polskiego porządku prawnego jest nieprawidłowa ze względu na brak instytucji upoważnionego (autoryzowanego) przedstawiciela w ustawach z zakresu gospodarki odpadami.

1) Dz. U. z 2024 r. poz. 573, z późn. zm.

2) Dz. U. z 2020 r. poz. 2056.

3) Dz. U. z 2025 r. poz. 809.

4) Dz. U. z 2026 r. poz. 1328.

5) Dz. U. z 2026 r. poz. 619.

6) Dz. Urz. L 197 z 24.07.2012, str. 38, z późn. zm.

7) Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 109.

Obecnie przepisy ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej 8), zwanej dalej „ustawą o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej”, zawierają przepisy dotyczące autoryzowanego przedstawiciela. Celem niniejszej ustawy jest wprowadzenie przepisów z tego zakresu do ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, ustawy o bateriach i akumulatorach oraz ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. W związku z tymi zmianami jest konieczne również odpowiednie dostosowanie przepisów ustawy o odpadach.

2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt I. Projektowane przepisy stanowią transpozycję do polskiego porządku prawnego przepisów dyrektywy 2024/884. Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie C-181/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Trybunał) stwierdził nieważność art. 13 ust. 1 dyrektywy 2012/19/UE. Wyrok Trybunału dotyczył nałożonego przez Republikę Czeską obowiązku uiszczenia opłaty recyklingowej przez operatorów elektrowni słonecznych, w celu realizacji obowiązku finansowania kosztów gospodarowania odpadami pochodzącymi z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu niepóźniej niż w dniu 1 stycznia 2013 r. Jeden z operatorów zakwestionował zgodność tego mechanizmu z wymogami dyrektywy 2012/19/UE, zobowiązującej do finansowania przedmiotowych kosztów przez producentów w odniesieniu do paneli wprowadzonych do obrotu po dniu 13 sierpnia 2005 r. Trybunał potwierdził zaistnienie powyższej niezgodności. Wskazał jednak, że sam przywoływany przepis dyrektywy jest dotknięty wadą nieważności, bowiem panele fotowoltaiczne zostały objęte zakresem dyrektywy dopiero z dniem 13 sierpnia 2012 r. Zgodnie z wykładnią Trybunału, „w sytuacji gdy prawodawca Unii pozostawia najpierw państwom członkowskim możliwość określenia zasad podziału kosztów gospodarowania odpadami pochodzącymi z określonych produktów, a następnie postanawia ustanowić normę, zgodnie z którą we wszystkich państwach członkowskich koszty te powinny być ponoszone przez producentów, w tym w odniesieniu do produktów, które wprowadzili oni już do obrotu w czasie obowiązywania tych wcześniejszych przepisów Unii, należy uznać, że norma ta jest stosowana z mocą wsteczną w rozumieniu orzecznictwa przywołanego w pkt 47 niniejszego wyroku, wobec czego może ona naruszać zasadę pewności prawa”. Na etapie projektowania paneli fotowoltaicznych ich producenci nie byli bowiem w stanie przewidzieć, że zostaną później zobowiązani do zapewnienia finansowania kosztów gospodarowania odpadami pochodzącymi z tych paneli. Dyrektywa 2024/884 dokonuje całościowej rewizji dyrektywy 2012/19/UE pod kątem zakresu stosowania jej przepisów w celu usunięcia dostrzeżonego przez Trybunał naruszenia zasady pewności prawa. Dotychczasowy podział na sprzęt wprowadzony do obrotu do dnia 13 sierpnia 2005 r. i sprzęt wprowadzony do obrotu po tym dniu został zastąpiony nowym podziałem na sprzęt:

1) objęty zamkniętym katalogiem określonym w załączniku I do dyrektywy 2012/19 i wprowadzony do obrotu po dniu 13 sierpnia 2005 r.;

2) stanowiący panele fotowoltaiczne i wprowadzony do obrotu od dnia 13 sierpnia 2012 r.;

3) inny niż objęty zamkniętym katalogiem określonym w załączniku I do dyrektywy 2012/19 i wprowadzony do obrotu od dnia 15 sierpnia 2018 r.;

4) wprowadzony do obrotu przed tymi datami (dalej „sprzęt dawny”). Daty te wymagają modyfikacji na etapie implementacji do prawa krajowego w świetle celu dyrektywy, jakim jest wykluczenie mocy wstecznej obowiązywania przepisów. Przepisy krajowe dotyczące zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego mają zastosowanie do paneli fotowoltaicznych dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Ta sama ustawa przyspieszyła rozszerzenie zakresu przedmiotowego przepisów na dzień 1 stycznia 2018 r. (sprzęt inny niż wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym). Projektowana ustawa utrzymuje w całości zasady podziału obowiązków w stosunku do sprzętu nowego i dawnego, modyfikując jedynie daty określające ten podział. Zgodnie z projektowanym art. 18 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym w przypadku sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych wprowadzający sprzęt jest obowiązany do zorganizowania i sfinansowania zagospodarowania zużytego sprzętu. Obowiązek ten co do zasady odnosi się do sprzętu, który został przez niego wprowadzony do obrotu. W odniesieniu do sprzętu dawnego obowiązek ten dotyczy jednak sprzętu tej samej grupy, proporcjonalnie do jego udziału w masie sprzętu wprowadzonego do obrotu. Zgodnie z projektowanym art. 19 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym w przypadku sprzętu innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych wprowadzający sprzęt jest obowiązany do zorganizowania i sfinansowania zagospodarowania zużytego sprzętu, który nie jest sprzętem dawnym, chyba że taki sprzęt jest przez niego zastępowany sprzętem tego samego rodzaju lub spełniającym te same funkcje. W pozostałym zakresie obowiązek ten ciąży na użytkowniku, o ile co innego nie wynika z postanowień umownych.

8) Dz. U. z 2024 r. poz. 433, z późn. zm. Przekładając powyższe na porównanie stanu obecnego i docelowego:

1. Stan obecny: obowiązuje formalny podział obowiązków między wprowadzającego sprzęt i właściciela zużytego sprzętu, w zależności od tego, czy odpad powstał ze sprzętu wprowadzonego do obrotu do dnia 13 sierpnia 2005 r. („sprzęt dawny”), czy po tej dacie (art. 18 i art. 19 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym). Równolegle przepisy krajowe nakładają na wprowadzających sprzęt elektryczny i elektroniczny obowiązek osiągnięcia minimalnych rocznych poziomów zbierania zużytego sprzętu, a następnie jego odzysku oraz przygotowania do ponownego użycia i recyklingu. Skutkiem przedmiotowych obowiązków jest zapewnienie po stronie wprowadzających sprzęt popytu na usługi zbierania i przetwarzania zużytego sprzętu.

2. Stan docelowy: zgodnie z wymogami dyrektywy 2024/884, sama zasada formalnego podziału obowiązków jest utrzymana, ale zmianie i doszczegółowieniu ulegają daty graniczne. Za sprzęt dawny będzie uznawany zużyty sprzęt powstały:

1) ze sprzętu wymienionego w załączniku nr 6 do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym i wprowadzonego do obrotu do dnia 13 sierpnia 2005 r.;

2) z paneli fotowoltaicznych, wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2016 r.;

3) ze sprzętu innego niż wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym i wprowadzonego do obrotu przed dniem 1 stycznia 2018 r.

Zasadniczą konsekwencją nowelizacji będzie wyłączenie sytuacji, w której wprowadzający sprzęt do użytku profesjonalnego ma formalny obowiązek zapewnienia zagospodarowania odpadów powstałych z urządzeń wprowadzonych do obrotu w momencie, w którym nie były one objęte przepisami ustawy. Dotyczy to odpadów paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu od dnia 13 sierpnia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz sprzętu innego niż wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, wprowadzonego do obrotu od dnia 13 sierpnia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. Koszty zagospodarowania takich odpadów ponosi ich posiadacz, chyba że dokonana zostanie wymiana starego sprzętu na nowy – wówczas, zgodnie z art. 19 ust. 2 tej ustawy, odpowiedzialność przejmuje wprowadzający.

Dokonywana zmiana zapewnia realizację obowiązku transpozycji przepisów dyrektywy 2024/884, ale nie ma istotnego wpływu na system zbiórki i zagospodarowania tzw. elektrozłomu. Istotą przepisów krajowych w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązek osiągnięcia minimalnych rocznych poziomów zbierania zużytego sprzętu obliczanych w stosunku do średniorocznej masy sprzętu wprowadzonego do obrotu (art. 20 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym), a następnie jego odzysku oraz przygotowania do ponownego użycia i recyklingu (art. 21 ww. ustawy). Skutkiem przedmiotowych obowiązków jest zapewnienie popytu na usługi zbierania i przetwarzania zużytego sprzętu. Powyższy mechanizm zachowuje pełną aktualność w świetle przepisów nowej dyrektywy, a sprzęt objęty ww. nowelizacją będzie mógł być zaliczany do realizacji wymaganych poziomów (utrzymanie popytu po stronie organizacji odzysku).

3. Oczekiwanym efektem jest zapewnienie transpozycji dyrektywy 2024/884. II.

1. Stan obecny: w ustawie o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, ustawie o bateriach i akumulatorach oraz ustawie o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji nie ma regulacji dotyczących instytucji autoryzowanego przedstawiciela. Oznacza to, że przedsiębiorcy z siedzibą poza granicami kraju nie mają możliwości ustanowienia podmiotu odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków określonych ustawą dla wprowadzającego produkty w opakowaniach, wprowadzającego baterie lub akumulatory, wprowadzającego pojazd w odniesieniu do wprowadzonych przez nich produktów w opakowaniach, baterii lub akumulatorów, pojazdów.

2. Stan docelowy: wprowadzenie do ww. ustaw przepisów dotyczących instytucji autoryzowanego przedstawiciela wzorowanych na funkcjonujących od lat przepisach ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Projektowane przepisy określą zasady wyznaczania autoryzowanego przedstawiciela i katalog podmiotów mogących funkcjonować w takim charakterze. W przypadku ustanowienia autoryzowanego przedstawiciela jego mocodawca będzie działał wyłącznie za pośrednictwem tego podmiotu, a autoryzowany przedstawiciel będzie ponosił odpowiedzialność za wykonywanie jego obowiązków ustawowych. Projektowane przepisy uwzględniają również warunki zwolnienia z obowiązków ustawowych krajowych dystrybutorów produktów pochodzących od podmiotu, który ustanowił autoryzowanego przedstawiciela. W związku z tymi zmianami jest konieczne również odpowiednie dostosowanie przepisów ustawy o odpadach. Stanowią one rozszerzenie przepisów ustawy o odpadach odnoszących się w obecnym stanie prawnym do instytucji autoryzowanego przedstawiciela z ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej.

3. Oczekiwanym efektem jest zapewnienie transpozycji art. 8a ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2008/98/WE, który został dodany dyrektywą 2018/851 Możliwy jest pozytywny wpływ na zmniejszenie obciążenia, w tym finansowego, podmiotów działających obecnie jako wprowadzający, które wprowadzają produkty pochodzące od podmiotów zagranicznych wyznaczających autoryzowanego przedstawiciela przez ograniczenie ich obciążeń, w tym finansowych. W takim przypadku obowiązki ustawowe, takie jak zapewnienie poziomów zbierania, odzysku, lub recyklingu, zawarcie umowy z organizacją odzysku, ewentualne wniesienie opłaty produktowej, będą wykonywane przez tego autoryzowanego przedstawiciela.

3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE? W związku z charakterem zmian określonych w dyrektywie 2024/884 jest spodziewane transponowanie jej przepisów przez państwa członkowskie bez wprowadzania unikalnych rozwiązań.

Rozwiązania w zakresie autoryzowanego przedstawiciela: Słowacja Proces rejestracji związany z opakowaniami, ich ewidencją oraz recyklingiem na Słowacji odbywa się w tamtejszym Ministerstwie Środowiska. Pierwszym krokiem jest rejestracja w słowackim odpowiedniku Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami (BDO) – Informačný systém odpadového hospodárstva, tzw. ISOH. W przypadku zagranicznych producentów jest niezbędne nawiązanie współpracy z autoryzowanym przedstawicielem na Słowacji. Proces ten przeprowadza się przez udzielenie pisemnego pełnomocnictwa na co najmniej rok. Wyznaczony w ten sposób autoryzowany przedstawiciel zobowiązuje się do wykonywania w imieniu przedsiębiorcy wszystkich obowiązków zgodnie z obowiązującymi przepisami, m.in. przeprowadzenia rejestracji czy składania sprawozdań w terminie.

Niemcy Od dnia 3 lipca 2021 r. zagraniczni przedsiębiorcy, którzy sprzedają towary niemieckim odbiorcom końcowym i nie posiadają oddziału w Niemczech, mają możliwość wyznaczenia na terenie Niemiec upoważnionego przedstawiciela (będącego osobą fizyczną lub prawną lub spółką osobową posiadającą zdolność prawną, mającą siedzibę w Niemczech) do wypełniania we własnym imieniu obowiązków, jakie zostały na nich nałożone przez ustawę o opakowaniach. W przypadku podjęcia decyzji o wyznaczeniu takiego przedstawiciela zagraniczny przedsiębiorca jest zobligowany dokonać odpowiedniej rejestracji samodzielnie, czynność ta nie może zostać dokonana przez wyznaczonego przedstawiciela. Upoważniony przedstawiciel będzie wówczas traktowany jako producent w zakresie obowiązków uregulowanych w ustawie o opakowaniach i przejmuje w tym zakresie obowiązki zlecającego zagranicznego przedsiębiorcy. Każdy przedsiębiorca może wyznaczyć tylko jednego upoważnionego przedstawiciela, natomiast samo wyznaczenie musi zostać dokonane w formie pisemnej w języku niemieckim.

4. Podmioty, na które oddziałuje projekt Grupa Wielkość Źródło danych Oddziaływanie Wprowadzający produkty Ok. 119 tys. Rejestr BDO Zakres obowiązków pozostaje w opakowaniach (według danych na dzień taki sam; zmiana polega na 11.05.2026 r.) możliwości wykonywania tych obowiązków przez autoryzowanego przedstawiciela działającego na terytorium Polski. W przypadku bezpośredniej sprzedaży użytkownikom końcowym za pomocą środków porozumiewania się na odległość wyznaczenie autoryzowanego przedstawiciela będzie obowiązkowe. Jest możliwy pozytywny wpływ na finanse podmiotów obecnie działających jako wprowadzający produkty w opakowaniach. Wprowadzający baterie lub Ok. 30 tys. Rejestr BDO Zakres obowiązków pozostaje akumulatory taki sam; zmiana polega na (według danych na dzień możliwości wykonywania tych 11.05.2026 r.) obowiązków przez autoryzowanego przedstawiciela działającego na terytorium Polski. W przypadku bezpośredniej sprzedaży użytkownikom końcowym za pomocą środków porozumiewania się na odległość wyznaczenie autoryzowanego przedstawiciela będzie obowiązkowe. Jest możliwy pozytywny wpływ na finanse podmiotów obecnie działających jako wprowadzający baterie lub akumulatory. Wprowadzający pojazdy Ok. 17 tys. Rejestr BDO Zakres obowiązków pozostaje (według danych na dzień taki sam; zmiana polega na 11.05.2026 r.) możliwości wykonywania tych obowiązków przez autoryzowanego przedstawiciela działającego na terytorium Polski. Jest możliwy pozytywny wpływ na finanse podmiotów obecnie działających jako wprowadzający pojazdy. Wprowadzający sprzęt Ok. 12 tys. Rejestr BDO Zwolnienie z (według danych na dzień administracyjnego obowiązku 11.05.2026 r.) organizacji i finansowania zagospodarowania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego powstałego z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu między dniem 13 sierpnia 2005 r. a dniem 1 stycznia 2016 r. oraz sprzętu innego niż wskazany w załączniku nr 6 do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, wprowadzonego do obrotu między dniem 13 sierpnia 2005 r. a dniem 1 stycznia 2018 r., innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, przy utrzymaniu mechanizmów stymulujących popyt na usługi zbierania i przetwarzania ww. sprzętu. Użytkownicy sprzętu Brak danych - Nałożenie administracyjnego elektrycznego obowiązku organizacji i elektronicznego innego i finansowania niż przeznaczony dla zagospodarowania zużytego gospodarstw domowych sprzętu elektrycznego i elektronicznego powstałego z paneli fotowoltaicznych, wprowadzonych do obrotu między dniem 13 sierpnia 2005 r. a dniem 1 stycznia 2016 r. oraz sprzętu innego niż wskazany w załączniku nr 6 do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, wprowadzonego do obrotu między dniem 13 sierpnia 2005 r. a dniem 1 stycznia 2018 r., innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, przy utrzymaniu mechanizmów stymulujących po stronie wprowadzających popyt na usługi zbierania i przetwarzania ww. sprzętu.

5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji Projekt nie był przedmiotem pre-konsultacji. Projekt, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa9) i § 52 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów10), został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”.

Projekt ustawy, w ramach konsultacji publicznych, z 30-dniowym terminem składania uwag, otrzymali:

1) APPLiA Polska;

2) COBRO – Instytut Badawczy Opakowań;

3) Federacja Regionalnych Związków Gmin i Powiatów RP;

4) „E-WASTE RECYCLING” Organizacja Odzysku Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego S.A.;

5) Izba Przemysłowo-Handlowa Gospodarki Złomem;

6) Green Office Ecologic;

7) Izba Przemysłowo-Handlowa Inwestorów w Polsce;

8) Izba Gospodarcza Metali Nieżelaznych i Recyklingu;

9) Krajowa Izba Gospodarcza;

10) Krajowa Izba Gospodarki Odpadami;

11) Ogólnopolska Federacja Przedsiębiorców i Pracodawców;

12) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Zagospodarowania Odpadów Komunalnych „Komunalnik”;

13) Polska Federacja Producentów Żywności Związek Pracodawców;

14) Polska Izba Gospodarcza „Ekorozwój”;

15) Polska Izba Odzysku i Recyklingu Opakowań;

16) Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji;

17) Polski Związek Przetwórców Tworzyw Sztucznych;

18) Polskie Stowarzyszenie Ochrony Roślin;

19) Polskie Stowarzyszenie Przemysłu Kosmetycznego i Detergentowego;

20) Polska Izba Ekologii;

21) Polska Izba Gospodarki Odpadami;

22) Stowarzyszenie Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych;

23) Stowarzyszenie Forum Recyklingu Samochodów FORS;

24) Stowarzyszenie Polskich Przedsiębiorców Gospodarki Odpadami;

25) Stowarzyszenie „Polski Recykling”;

26) Stowarzyszenie Producentów i Importerów Akumulatorów i Baterii w Polsce;

27) Unia Metropolii Polskich;

28) Związek Gmin Wiejskich RP;

29) Związek Miast Polskich;

30) Związek Pracodawców Branży Elektroodpadów i Opakowań ELEKTRO-ODZYSK;

9) Dz. U. z 2026 r. poz. 936.

10) M.P. z 2026 r. poz. 404.

31) Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami;

32) Związek Przedsiębiorców i Pracodawców;

33) Związek Cyfrowa Polska;

34) WWF Polska.

Projekt został również przekazany do zaopiniowania z 30-dniowym terminem zgłaszania uwag:

1) wojewodom;

2) marszałkom województw;

3) wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska;

4) regionalnym dyrektorom ochrony środowiska;

5) Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego;

6) Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska;

7) Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska;

8) Prezesowi Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;

9) Rzecznikowi Małych i Średnich Przedsiębiorców;

10) Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Z uwagi na zakres projektu, który dotyczy praw i interesów związków pracodawców, projekt podlegał zaopiniowaniu przez reprezentatywne organizacje pracodawców. Projekt został przekazany do zaopiniowania z 30-dniowym terminem zgłaszania uwag, następującym reprezentatywnym organizacjom pracodawców:

1) Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej;

2) Konfederacja Lewiatan;

3) Związek Rzemiosła Polskiego;

4) Związek Pracodawców Business Centre Club;

5) Związek Przedsiębiorców i Pracodawców;

6) Federacja Przedsiębiorców Polskich;

7) Polskie Towarzystwo Gospodarcze.

Projekt podlegał zaopiniowaniu przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego, gdyż dotyczy spraw związanych z samorządem terytorialnym, o których mowa w ustawie z dnia 6 maja 2005 r. o Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz o przedstawicielach Rzeczypospolitej Polskiej w Komitecie Regionów Unii Europejskiej11). W dniu 29 kwietnia 2026 r. projekt uzyskał opinię pozytywną. Projekt dotyczy spraw, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego12), wymagał zatem zaopiniowania przez Radę Dialogu Społecznego. Projekt został przedstawiony Radzie Dialogu Społecznego w dniu 5 grudnia 2025 r., Rada nie przedstawiła stanowiska w sprawie. Projekt nie wymaga zaopiniowania przez związki zawodowe w trybie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych13), gdyż zakres projektu nie dotyczy spraw pracowniczych i zadań związków zawodowych. Projekt ustawy nie wymaga przedłożenia instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnień. Wyniki opiniowania i konsultacji publicznych zostały omówione w raporcie z konsultacji i opiniowania, zawierającym zestawienie przedstawionych stanowisk lub opinii i odniesienie się do nich przez organ wnioskujący, udostępnionym na stronie Rządowego Centrum Legislacji, w zakładce „Rządowy Proces Legislacyjny”.

6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z …… r.) Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Łącznie (0–10) Dochody ogółem 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 budżet państwa 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 JST 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00

pozostałe jednostki (oddzielnie) 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00

Wydatki ogółem 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00

11) Dz. U. z 2024 r. poz. 949.

12) Dz. U. z 2026 r. poz. 836.

13) Dz. U. z 2026 r. poz. 549. budżet państwa 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00

JST 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00

pozostałe jednostki (oddzielnie) 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00

Saldo ogółem 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00

budżet państwa 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00

JST 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00

pozostałe jednostki (oddzielnie) 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 Projekt ustawy nie powoduje skutków finansowych dla jednostek sektora finansów publicznych, w tym budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego polegających na Źródła finansowania zwiększeniu wydatków lub zmniejszeniu dochodów tych jednostek w stosunku do wielkości wynikających z obowiązujących przepisów. Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł – danych i przyjętych do obliczeń założeń

7. Wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców, oraz na rodzinę, obywateli i gospodarstwa domowe Skutki Czas w latach od wejścia w życie zmian 0 1 2 3 5 10 Łącznie (0–10) W ujęciu duże przedsiębiorstwa - - - - - - - pieniężnym sektor mikro-, małych - - - - - - - (w mln zł, i średnich ceny stałe z przedsiębiorstw …… r.) rodzina, obywatele - - - - - - - oraz gospodarstwa domowe osoby niepełnosprawne - - - - - - - oraz osoby starsze W ujęciu duże przedsiębiorstwa Proponowane rozwiązania będą wywierać wpływ na działalność niepieniężnym przedsiębiorców w zakresie możliwości realizacji obowiązków, które nakłada na nich ustawa, przez autoryzowanego przedstawiciela. Formalny obowiązek organizacji i finansowania zagospodarowania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego powstałego z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu między dniem 13 sierpnia 2005 r. a dniem 31 grudnia 2015 r. oraz sprzętu innego niż wskazany w załączniku nr 6 do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, wprowadzonego do obrotu między dniem 13 sierpnia 2005 r. a dniem 31 grudnia 2017 r., innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, zostanie przeniesiony z wprowadzających na użytkowników, przy utrzymaniu po stronie wprowadzających mechanizmów stymulujących popyt na usługi zbierania i przetwarzania ww. sprzętu. sektor mikro-, małych i Proponowane rozwiązania będą wywierać wpływ na działalność średnich przedsiębiorców w zakresie możliwości realizacji obowiązków, które nakłada przedsiębiorstw na nich ustawa, przez autoryzowanego przedstawiciela. Formalny obowiązek organizacji i finansowania zagospodarowania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego powstałego z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu między dniem 13 sierpnia 2005 r. a dniem 31 grudnia 2015 r. oraz sprzętu innego niż wskazany w załączniku nr 6 do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, wprowadzonego do obrotu między dniem 13 sierpnia 2005 r. a dniem 31 grudnia 2017 r., innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, zostanie przeniesiony z wprowadzających sprzęt na użytkowników, przy utrzymaniu po stronie wprowadzających sprzęt mechanizmów stymulujących popyt na usługi zbierania i przetwarzania ww. sprzętu. rodzina, obywatele Brak wpływu. oraz gospodarstwa domowe osoby niepełnosprawne Brak wpływu. oraz osoby starsze Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł – danych i przyjętych do obliczeń założeń

8. Zmiana obciążeń regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu nie dotyczy Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie tak wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej tabeli nie zgodności). nie dotyczy zmniejszenie liczby dokumentów zwiększenie liczby dokumentów zmniejszenie liczby procedur zwiększenie liczby procedur skrócenie czasu na załatwienie sprawy wydłużenie czasu na załatwienie sprawy inne: inne: Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich tak elektronizacji. nie nie dotyczy Komentarz: W konsekwencji wprowadzanych zmian obowiązki użytkownika sprzętu innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, dotyczące finansowania zbierania i przetwarzania zużytego sprzętu, zostają rozszerzone o zużyty sprzęt powstały z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu od dnia 13 sierpnia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz o zużyty sprzęt powstały ze sprzętu innego niż wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, wprowadzonego do obrotu od dnia 13 sierpnia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. Z tego obowiązku zostaje natomiast formalnie zwolniony wprowadzający sprzęt.

9. Wpływ na rynek pracy Projekt nie ma wpływu na rynek pracy.

10. Wpływ na pozostałe obszary środowisko naturalne demografia informatyzacja sytuacja i rozwój regionalny mienie państwowe zdrowie sądy powszechne, administracyjne inne: lub wojskowe

Omówienie wpływu Brak wpływu.

11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego Przewiduje się, że projektowana ustawa wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2027 r., z wyjątkiem art. 1, który dotyczy implementacji dyrektywy 2024/884, który wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane? Projekt nie wymaga ewaluacji. W zakresie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym jest wprowadzane dostosowanie do znowelizowanej dyrektywy. Natomiast w zakresie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, ustawy o bateriach i akumulatorach oraz ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji wprowadza się instytucję autoryzowanego przedstawiciela, która już występuje w innym akcie prawnym.

13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.) - RAPORT Z KONSULTACJI

projektu ustawy o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw (nr w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów UC97)

1. Omówienie wyników przeprowadzonych konsultacji publicznych i opiniowania Projekt nie był przedmiotem pre-konsultacji. Projekt, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa1) i § 52 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów2), został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”.

Projekt ustawy, w ramach konsultacji publicznych, pismem z dnia 5 grudnia 2025 r. (znak sprawy: DP-WOPV.0220.6.2025.AW), z 30-dniowym terminem składania uwag, otrzymali:

1) APPLiA Polska;

2) COBRO – Instytut Badawczy Opakowań;

3) Federacja Regionalnych Związków Gmin i Powiatów RP;

4) „E-WASTE RECYCLING” Organizacja Odzysku Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego S.A.;

5) Izba Przemysłowo-Handlowa Gospodarki Złomem;

6) Green Office Ecologic;

7) Izba Przemysłowo-Handlowa Inwestorów w Polsce;

8) Izba Gospodarcza Metali Nieżelaznych i Recyklingu;

9) Krajowa Izba Gospodarcza;

10) Krajowa Izba Gospodarki Odpadami;

11) Ogólnopolska Federacja Przedsiębiorców i Pracodawców;

12) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Zagospodarowania Odpadów Komunalnych „Komunalnik”;

13) Polska Federacja Producentów Żywności Związek Pracodawców;

14) Polska Izba Gospodarcza „Ekorozwój”;

15) Polska Izba Odzysku i Recyklingu Opakowań;

16) Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji;

17) Polski Związek Przetwórców Tworzyw Sztucznych;

18) Polskie Stowarzyszenie Ochrony Roślin;

19) Polskie Stowarzyszenie Przemysłu Kosmetycznego i Detergentowego;

20) Polska Izba Ekologii;

21) Polska Izba Gospodarki Odpadami;

22) Stowarzyszenie Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych;

23) Stowarzyszenie Forum Recyklingu Samochodów FORS;

24) Stowarzyszenie Polskich Przedsiębiorców Gospodarki Odpadami;

25) Stowarzyszenie „Polski Recykling”;

26) Stowarzyszenie Producentów i Importerów Akumulatorów i Baterii w Polsce;

27) Unia Metropolii Polskich;

28) Związek Gmin Wiejskich RP;

29) Związek Miast Polskich;

1) Dz. U. z 2026 r. poz. 936, z późn. zm.

2) M.P. z 2026 r. poz. 404.

30) Związek Pracodawców Branży Elektroodpadów i Opakowań ELEKTRO-ODZYSK;

31) Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami;

32) Związek Przedsiębiorców i Pracodawców;

33) Związek Cyfrowa Polska;

34) WWF Polska.

Projekt został również przekazany do zaopiniowania przy piśmie z dnia 5 grudnia 2025 r. (znak sprawy: DP-WOPV.0220.6.2025.AW), z 30-dniowym terminem zgłaszania uwag:

1) wojewodom;

2) marszałkom województw;

3) wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska;

4) regionalnym dyrektorom ochrony środowiska;

5) Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego;

6) Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska;

7) Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska;

8) Prezesowi Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;

9) Rzecznikowi Małych i Średnich Przedsiębiorców;

10) Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Z uwagi na zakres projektu, który dotyczy praw i interesów związków pracodawców, projekt podlegał opiniowaniu przez reprezentatywne organizacje pracodawców. Projekt do zaopiniowania z terminem zgłaszania uwag w ciągu 30 dni otrzymały następujące reprezentatywne organizacje pracodawców:

1) Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej;

2) Konfederacja Lewiatan;

3) Związek Rzemiosła Polskiego;

4) Związek Pracodawców Business Centre Club;

5) Związek Przedsiębiorców i Pracodawców;

6) Federacja Przedsiębiorców Polskich;

7) Polskie Towarzystwo Gospodarcze.

Uwagi do projektu zgłosili:

1) Konfederacja Lewiatan;

2) APPLiA Polska Związek producentów AGD i HVAC;

3) Stowarzyszenie Forum Recyklingu Samochodów FORS;

4) Stowarzyszenie „Polski Recykling”;

5) SDCM Stowarzyszenie Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych;

6) „E-Waste Recycling” Organizacja Odzysku Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego S.A.;

7) Polskie Stowarzyszenie Stacji Demontażu Pojazdów EKO-AUTO;

8) ORLEN S.A.;

9) Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego;

10) Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych;

11) Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

12) Urząd Marszałkowski Województwa Warmińsko-Mazurskiego;

13) Ogólnopolskie Porozumienie Organizacji Samorządowych.

Szczegółowe uwagi podmiotów oraz stanowisko organu wnioskującego wobec tych uwag przedstawiono w załącznikach do niniejszego raportu. Projekt podlegał opiniowaniu przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego, gdyż dotyczy spraw związanych z samorządem terytorialnym, o których mowa w ustawie z dnia 6 maja 2005 r. o Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz o przedstawicielach Rzeczypospolitej Polskiej w Komitecie Regionów Unii Europejskiej3). W dniu 29 kwietnia 2026 r. uzyskał opinię pozytywną. Projekt dotyczy spraw, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego4). Projekt został przedstawiony Radzie Dialogu Społecznego w dniu 5 grudnia 2025 r., jednak Rada nie przedstawiła stanowiska w sprawie. Projekt nie wymaga zaopiniowania przez związki zawodowe w trybie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych5), gdyż zakres projektu nie dotyczy spraw pracowniczych i zadań związków zawodowych.

2. Przedstawienie wyników zasięgnięcia opinii, dokonania konsultacji albo uzgodnienia projektu z właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej, w tym Europejskim Bankiem Centralnym Projekt nie wymaga przedstawienia właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia projektu.

3. Podmioty, które zgłosiły zainteresowanie pracami nad projektem w trybie przepisów o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa

Stosownie do postanowień art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa oraz § 52 uchwały Nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów, projekt ustawy został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie Rządowy Proces Legislacyjny. Zainteresowania pracami nad projektem w trybie ww. ustawy nie zgłosił żaden podmiot.

Załączniki:

– załącznik tabela uwag (konsultacje),

– załącznik tabela uwag (opiniowanie).

3) Dz. U. z 2024 r. poz. 949.

4) Dz. U. z 2026 r. poz. 836.

5) Dz. U. z 2026 r. poz. 549, z późn. zm.

Załącznik do raportu z konsultacji i opiniowania

Uwagi do projektu ustawy o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw (nr UC97 w wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów)

Tabela uwag z konsultacji wraz ze stanowiskiem organu wnioskującego Lp. Przepis, którego Treść uwagi Uzasadnienie Proponowana zmiana Autor uwagi STANOWISKO Komentarz dotyczy uwaga •Dodać po Rozdziale 3 nowy Rozdział 3a z nowym artykułem 26a: „Rozdział 3a Internetowe platformy handlowe

Art. 26a. Dostawca internetowej platformy Producenci i importerzy zrzeszeni w APPLIA Polska, będący głównymi klientami handlowej w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z wszystkich organizacji odzysku ZSEE w Polsce, postulują poniższe zmiany wynikające dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta z konieczności realizacji założeń i ducha ustawy o ZSEE oraz samej dyrektywy WEEE. Nie możemy czekać kolejne lata na nowelizację Dyrektywy WEEE. Zmiany w Polsce są zapewnia, że podmioty wykorzystujące ją do konieczne i pilne. Bez nich szara strefa oraz patologie gospodarcze będą nabierały na wprowadzania do obrotu sprzętu w rozumieniu sile. art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 11 września 2015 r. o

1. Zmiana zasad funkcjonowania organizacji odzysku zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym a. Zakaz łączenia w ramach jednej grupy kapitałowej organizacji odzysku są wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 49 oraz zakładów przetwarzania. ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o b. Powiązanie wysokości zabezpieczeń finansowych nowych organizacji odpadach i posiadają numer rejestrowy, o odzysku z rzeczywistą odpowiedzialnością wynikającą z wielkości wprowadzenia SEE którym mowa w art. 54 ust. 1 tej ustawy.” jej klientów. APPLiA Polska •Dodać po art. 91 pkt 19) nowy pkt 19a) : „19a) 1 ogólna c. Ustanowienie minimalnego poziomu wprowadzenia, czyli eliminacja luki uzasadnienie i rozwinięcie punktów w przesłanym stanowisku Związek producentów uwaga nieuwzględniona Propozycja jest przekrojowa i wykracza poza zakres projektu. prawnej pozwalającej na omijanie obowiązku powoływania organizacji odzysku wbrew przepisowi art. 26a nie wykonuje AGD i HVAC wyłącznie przez wprowadzających obowiązków określonych ustawą dla dostawcy d. Rozważenie wprowadzenia dla wszystkich organizacji odzysku internetowej platformy handlowej;” obowiązku przeznaczania zysków na cele statutowe •Uzupełnić zapis art. 92 pkt 1) następująco:

2. Zmiana metodologii obliczania obowiązków zbierania dla nowych „1) w przypadkach, o których mowa w art. 91 pkt kategorii z ponadprzeciętną dynamiką sprzedaży oraz długą żywotnością (pompy ciepła, 4–10, 19a, 29, 30, 35, 39 i 40 – od 10 000 zł do 1 magazyny energii itp.). 000 000 zł;

3. Zapewnienie środków na przyszłe finansowanie przetwarzania paneli •Uzupełnić zapis art. 93 ust. 2 pkt następująco: fotowoltaicznych oraz innych kategorii objętych metodologią obliczania obowiązków „2. Administracyjne kary pieniężne za naruszenia od masy wytworzonego ZSEE. przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22–26a,

4. Zobowiązanie internetowych platform sprzedażowych do weryfikacji wymierza, w drodze decyzji, właściwy wpisu do BDO podmiotów sprzedających sprzęt elektryczny i elektroniczny w Polsce. wojewódzki inspektor inspekcji handlowej.”

Na wstępie chcemy zwrócić uwagę, że aktualnie procedowany jest projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymogów w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym w odniesieniu do projektowania pojazdów oraz zarządzania pojazdami wycofanymi z eksploatacji, zmieniający rozporządzenia (UE) 2018/858 i 2019/1020 oraz uchylający dyrektywy 2000/53/WE i 2005/64/WE. Projektowane rozporządzenie ma docelowo uregulować zagadnienia związane z regeneracją części oraz ich odnowieniem, które dotychczas nie doczekały się kompleksowych regulacji prawnych. W dniu 12 grudnia 2025r. Parlament i Rada UE osiągnęły wstępne porozumienie w sprawie w/w rozporządzenia i w najbliższych miesiącach opublikowany zostanie tekst ostateczny, zatem zasadne jest porównanie projektowanej definicji pojęcia „regeneracji” zawartej w projekcie rozporządzenia z definicją „regeneracji fabrycznej” przewidzianą w polskim projekcie ustawy. W projekcie rozporządzenia „regeneracja” oznacza działanie, w ramach którego nowa część lub nowy komponent wytwarzane są z części i komponentów usuniętych z pojazdów lub pojazdów wycofanych z eksploatacji, przy czym w danej części lub komponencie dokonuje się co najmniej jednej zmiany mającej wpływ na ich bezpieczeństwo, efektywność, przeznaczenie lub rodzaj. Natomiast w omawianym projekcie zmiany ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji przez „regenerację fabryczną” rozumie się proces, w którym przedmioty wyposażenia lub części wymontowane z pojazdów, w tym pojazdów wycofanych z eksploatacji, są przywracane do stanu pierwotnego lub lepszego, zgodnie ze specyfikacjami technicznymi producenta, w tym standardami inżynieryjnymi, jakościowymi oraz testowymi. Są to dwie odmienne regulacje. Należy przy tym podkreślić, że w projekcie rozporządzenia pojęcie „regeneracji fabrycznej” w ogóle nie występuje, a polska definicja zawęża zakres czynności, które są traktowane jako regeneracja. Biorąc pod uwagę fakt, iż prace nad projektem rozporządzenia znajdują się na zaawansowanym etapie, zasadne jest wstrzymanie się z wprowadzaniem do ustawy o recyklingu rozwiązań i pojęć, które mogą okazać się niekompatybilne z regulacjami unijnymi, mającymi w niedługim czasie wejść w życie. Ponadto problem regeneracji części samochodowych nie jest zagadnieniem nowym – regeneracje, naprawy, ulepszenia oraz Stowarzyszenie Forum Recyklingu Samochodów postuluje o: odnowienia są prowadzone od wielu lat przez liczne podmioty. Wprowadzanie nowych przepisów w tym zakresie, w oderwaniu od 1.wstrzymanie wprowadzania zmian do ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z projektowanych rozwiązań na szczeblu unijnym, należy ocenić jako działanie niezasadne. Uważamy, że do czasu zakończenia prac eksploatacji definicji oraz regulacji dotyczących „regeneracji fabrycznej” nad nowym rozporządzeniem wystarczające są wytyczne zawarte w piśmie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 6 maja zawartych w art. 2 zmiana 1 i 2, do czasu zakończenia prac legislacyjnych nad 2024r. DTPO-NPOP.410.1.2024r.9 (kopia w zał.). Zaproponowane rozwiązanie wspiera przejście na gospodarkę w obiegu rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymogów w zakresie Poza tym wprowadzenie definicji regeneracji fabrycznej spowoduje, że wszystkie części, przeznaczone do powtórnego zamkniętym, a także jest spójne z projektowanymi regulacjami UE w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym w odniesieniu do pojazdów; bezpośredniego użycia, które z woli ich nabywcy zostaną poddane ulepszeniu, usprawnieniu czy regeneracji w zakładach nie pojazdów wycofanych z eksploatacji, uregulowanie go przed transpozycją 2.odstąpienie od tworzenia krajowych pojęć i rozwiązań prawnych, które nie znajdują rozporządzenia wynika ze zidentyfikowanych problemów praktycznych dokonujących fabrycznej regeneracji, będą traktowane jako odpady. Odpadem nie będą tylko te części przeznaczone do Stowarzyszenie odpowiednika w projektowanych regulacjach unijnych i mogą prowadzić do regeneracji, które spełnią warunki z nowego art. 5b ust. 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Dla porównania związanych z istniejącym procesem regeneracji cześci samochodowych. 2 art. 2 pkt. 1 i 2 niespójności systemu prawa; Forum Recyklingu uwaga nieuwzględniona 3.rozważenie uregulowania zagadnień związanych z regeneracją części w ustawie o – projekt unijnego rozporządzenia mówi wyłącznie o przeznaczeniu do regeneracji – bez konieczności spełnienia dodatkowych Zagadnienie kwalifikacji części wymienionych w załączniku do rozporządzenia Samochodów FORS odpadach, jako akcie prawnym o charakterze ogólnym, zapewniającym jednolite zasady przesłanek. Ministra Infrastruktury z dnia 28 września 2005r. w sprawie wykazu kwalifikacji części niezależnie od rodzaju pojazdu, z którego pochodzą; Warto również zauważyć, że ustawa o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji obejmuje jedynie określone kategorie przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów, których 4.podjęcie działań legislacyjnych zmierzających do jednoznacznego rozstrzygnięcia pojazdów, w szczególności pojazdy kategorii M1 i N1, i nie dotyczy m.in. pojazdów ciężarowych. W konsekwencji projektowane Skreślenie z projektu w art. 2 zmiany 1 i 2 ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu rogowego lub negatywnie wpływa statusu części wymienionych w załączniku do rozporządzenia rozwiązania nie obejmą części przeznaczonych do regeneracji pochodzących z pojazdów ciężarowych. Z tego względu, w naszej na środowisko (Dz. U. 201 poz. 1666) znajduje się poza kompetencjami MKiŚ. Ministra Infrastruktury, nadających się do bezpośredniego użycia, regeneracji lub ocenie, docelowe regulacje dotyczące regeneracji części powinny znaleźć się raczej w ustawie o odpadach. ulepszenia, w celu zakończenia wieloletnich sporów interpretacyjnych pomiędzy Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach stanowi akt prawny o charakterze ogólnym, regulujący zasady postępowania z odpadami przedsiębiorcami a organami ochrony środowiska. w sposób kompleksowy i spójny, niezależnie od źródła ich powstania. To właśnie w tej ustawie uregulowane są kluczowe pojęcia, takie jak status odpadu, utrata statusu odpadu, przygotowanie do ponownego użycia czy odzysk, które pozostają w bezpośrednim związku z zagadnieniami regeneracji i odnowienia części. Umiejscowienie regulacji dotyczących regeneracji części w ustawie o odpadach pozwoliłoby na zapewnienie jednolitej kwalifikacji prawnej tych samych elementów, niezależnie od rodzaju pojazdu, z którego pochodzą, oraz ograniczyłoby ryzyko rozbieżnych interpretacji pomiędzy przedsiębiorcami a organami administracji. Projekt nie rozwiązuje również problemu kwalifikacji części wymienionych w załączniku do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 września 2005r. Dz. U. 201 poz. 1666 w sprawie wykazu przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów, których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu rogowego lub negatywnie wpływa na środowisko. Od lat trwa spór pomiędzy środowiskiem recyklerów samochodów a przedstawicielami inspekcji ochrony środowiska w zakresie kwalifikacji tych elementów. Główny Inspektor Ochrony Środowiska konsekwentnie traktuje te elementy jako odpady i utrzymuje taką linię orzeczniczą od lat, podczas gdy recyklerzy wskazują, że część wymontowana w trakcie demontażu pojazdu wycofanego z eksploatacji, po jej sprawdzeniu przez prowadzącego stację demontażu i stwierdzeniu jej przydatności do dalszego użytkowania, powinna być kwalifikowana jako część przeznaczona do ponownego użycia, szczególnie gdy dotyczy to części do pojazdów zabytkowych dla których nie są już produkowane części nowe. Projektowane przepisy w ogóle nie odnoszą się do problemu części wymienionych w załączniku do rozporządzenia Ministra Infrastruktury, co oznacza utrzymanie dotychczasowego stanu niepewności prawnej – dla jednych podmiotów będą one odpadem, nawet jeśli nadają się do regeneracji, dla innych zaś częścią, właśnie dlatego, że nadają się do regeneracji. Bez względu na to, czy części wymienione w zał. do w/w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury będą traktowane jako odpady, czy zostaną potraktowane jako przedmioty nie będące odpadami, np. na podstawie przedłożonego projektu, w dalszym ciągu nie będą mogły być użyte na terytorium RP w innym pojeździe oraz w przypadku transgranicznego przemieszczanie będzie dochodziło do nieporozumień pomiędzy przedsiębiorcami a Inspekcją Ochrony Środowiska.

W Ustawie ZSEE określić status paneli fotowoltaicznych i zgodnie z obowiązującą praktyką, w tym raportowaniem do BDO. Wnioskujemy, aby w załączniku nr 1 do Ustawy ZSEE wprowadzić grupę 7 – wielkogabarytowe panele fotowoltaiczne. Zgodnie Aktualnie panele fotowoltaiczne znajdują się w grupie 4, co jest zgodne z z rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 13 grudnia 2022 dyrektywą 2012/12. Uwzględnienie paneli w oddzielnej pozycji w r. w paragrafie 2 ust. 2 oraz w załączniku 2 do tego rozporządzenia zostały określone sprawozdawczości w BDO nie wpływa na zgodność z dyrektywą i jest ogólna (załącznik odrębne poziomy zbierania dla paneli fotowoltaicznych zaliczanych do grupy 4. Ponadto Stowarzyszenie Polski rozwiązaniem stosowanym również przez KE, która na potrzeby raportowe dzieli 3 nr 1 do Ustawy uwaga nieuwzględniona w bazie danych o produktach i opakowaniach (BDO) sprawozdania dotyczące tej grupy Recykling grupę 4 na 4a i 4b. ZSEE) należy wprowadzać do grupy 7, która nie ma żadnego oparcia w Ustawie ZSEE czy Rozszerzanie załącznika nr 1 do ustawy nie jest zasadne także w świetle wzmiankowanym rozporządzeniu. Wprowadzenie grupy 7 obejmującej zbliżającej się rewizji dyrektyw 2012/19, która z dużym prawdopodobieństwem wielkogabarytowe panele fotowoltaiczne ułatwiłoby rozliczenia oraz pozwoliłoby w wprowadzi znaczące zmiany w grupach sprzętu. przyszłości łatwiej zarządzać zmianami w tej grupie, jak również dopasowałoby przepisy do obecnego systemu raportowania BDO.

Popieramy wprowadzenie instytucji Autoryzowanego Przedstawiciela do ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. Brak tego mechanizmu powoduje szereg problemów wynikających ze współpracy z podmiotami zagranicznymi nie posiadającymi osobowości prawnej w Polsce. Konieczność rejestracji tysięcy podmiotów chińskich, którzy wprowadzają produkty w opakowaniach przez popularne Stowarzyszenie Polski Wprowadzono instytucję autoryzowane przedstawiciela również dla 4 ogólna uwaga uwzględniona platformy internetowe generuje ogromną ilość pracy po stronie organów administracji Recykling wprowadzających z państw niebędących państwami członkowskimi UE. publicznej, w szczególności w urzędach marszałkowskich odpowiedzialnych za rejestrowanie tych podmiotów w BDO. Wprowadzenie możliwości realizacji obowiązków przez autoryzowanego przedstawiciela znacząco ułatwiłoby proces, jak również zwiększyło możliwości kontrolne.

Pojęcie „regeneracja profesjonalna” stanowi bardziej czytelne i trafne określenie procesu, który jest realizowany przez różne wyspecjalizowane podmioty, z których każdy opracowuje wewnętrzne standardy jakościowe w procesie regeneracji używanych części samochodowych, a jednocześnie nie wprowadza w błąd co do tego, że prowadzenie jej w warunkach fabrycznych albo jedynie przez podmioty, które pierwotnie produkują przedmioty wyposażenia lub części, jest jej niezbędną przesłanką. Dalej proponujemy zastąpić fragment „[…] do stanu pierwotnego lub lepszego zgodnie ze specyfikacjami technicznymi producenta, w tym standardami jakościowymi i testowymi”, bardziej precyzyjnym sformułowaniem uwzględniającym różnorodność przedmiotów wyposażenia i części podlegających procesowi regeneracji, a zarazem różnorodność mających do nich zastosowanie wymogów technicznych i jakościowych wynikających odpowiednio z powszechnie obowiązujących przepisów prawa i 9a) regeneracji profesjonalnej – rozumie się branżowych norm jakościowych, zgodnie z następującym: „[…] do stanu pierwotnego przez to proces, w którym przedmioty Usunięto z definicji sformułowanie sugerujące, że regeneracja dotyczy jedynie lub lepszego odpowiadającego właściwościom technicznym i użytkowym wyposażenia lub części wymontowane z SDCM prowadzenia jej w warunkach fabrycznych albo przez podmioty, które pierwotnie przewidzianym w przepisach prawa oraz normach jakościowych dla danej kategorii pojazdów, w tym pojazdów wycofanych z produkują przedmioty wyposażenia lub części. Wskazano na możliwość przedmiotów wyposażenia lub części”. Dla uzasadnienia proponowanej zmiany należy Stowarzyszenie eksploatacji, są przywracane do stanu doprowadzenia części do stanu przewyższającego stan pierwotny. W 5 art. 2 pkt 1 lit. a wskazać, że w procesie regeneracji profesjonalnej używany komponent jest przywracany Dystrybutorów i uwaga częściowo uwzględniona pierwotnego lub lepszego, odpowiadającego praktycznym obrocie proces określany jest jako regeneracja lub regeneracja do stanu technicznego jak komponent nowy, przy czym – w zależności od stosowanych Producentów Części właściwościom technicznym i użytkowym fabryczna (remanufacturing), w związku z czym nie jest zasadne określanie go technik (procesów) regeneracji – będzie to stan odpowiadający specyfice technicznej Motoryzacyjnych przewidzianym w przepisach prawa oraz nowym sformułowaniem, zgodnie z zasadą posługiwania się wyrażeniami komponentu/produktu lub stan mu równoważny (np. w przypadku zastosowania normach jakościowych dla danej kategorii językowymi w ich podstawowym i powszechnie przyjętym znaczeniu. zamiennych materiałów i podzespołów o porównywalnej jakości w stosunku do przewidzianych w specyfikacji technicznej producenta komponentu), a nawet lepszy (tj. przedmiotów wyposażenia lub części;” obecnie przemysł regeneracyjny wykorzystuje najnowsze osiągnięcia techniki z branży motoryzacyjnej, w tym innowacyjne technologie produkcji oraz zaawansowane materiały, dzięki czemu nawet technologicznie starsze komponenty, które zostały poddane procesowi regeneracji spełniają najnowsze, a zarazem bardziej rygorystyczne normy jakościowe, co udaje się osiągnąć m.in. poprzez usunięcie różnego rodzaju wad produkcyjnych komponentów, w tym wad materiałowych, na etapie procesu regeneracji) stosownie do standardów jakościowych przedsiębiorcy prowadzącego zakład regeneracyjny. Projekt w obecnym brzmieniu w praktyce zawężą przedmiotową definicję wyłącznie do technik (procesów) regeneracji używanych części samochodowych

SDCM w pkt 10 w lit. b po wyrazach „nadających się do Stowarzyszenie 6 art. 2 pkt 1 lit. b j.w ponownego użycia” dodaje się wyrazy „lub Dystrybutorów i uwaga uwzględniona wprowadzono zmiany redakcyjne adekwatnie do wprowadzonych zmian. regeneracji profesjonalnej”. Producentów Części Motoryzacyjnych

Doprecyzowano sformułowanie dot. zdarzenia przyszłego ("zostaną poddane [...] lub przekazane") na bardziej jednoznaczne, wskazujące na spełnienie kryteriów

„Art. 5b. 1. Wymontowane z pojazdów, w tym z oraz dający się zobiektywizować na podstawie okoliczności stanu faktycznego pojazdów wycofanych z eksploatacji, Proponowane brzmienie art. 5b ust. 1 ma na celu jednoznaczne i obiektywne określenie zamiar skierowania do tego procesu. przedmioty wyposażenia lub części warunków, przy których przedmioty wyposażenia lub części przeznaczone do Zmiana przesłanki z „nie są skorodowane w sposób naruszający ich strukturę” na regeneracji profesjonalnej nie stanowią odpadów w rozumieniu przepisów o odpadach. przeznaczone do regeneracji profesjonalnej nie „nie są skorodowane w sposób uniemożliwiający poddanie ich regeneracji Przesłanki te zostały oparte na rzeczywistej możliwości przeprowadzenia procesu stanowią odpadów w rozumieniu przepisów o profesjonalnej” istotnie obniża standard kwalifikacyjny. Istotne jest zachowanie regeneracji, ocenianej w oparciu o standardy jakościowe prowadzącego zakład odpadach, jeśli spełniają łącznie następujące przesłanki wydzielenia miejsca przechowywania części przeznaczonych do regeneracyjny, który ponosi odpowiedzialność za proces technologiczny oraz jakość warunki: regeneracji od miejsca przechowywania odpadów w celu uniknięcia nadużywania produktu wprowadzanego do obrotu. 1) nadają się do regeneracji wprowadzanego odstępstwa. profesjonalnej zgodnie z kryteriami przyjęcia do Doprecyzowanie kryterium dotyczącego korozji poprzez odniesienie do możliwości regeneracji regeneracji eliminuje nieostre i uznaniowe oceny, natomiast zachowanie wymogu SDCM profesjonalnej określonymi w standardach prawidłowego przemieszczania i magazynowania części zapewnia realizację celów jakościowych prowadzącego zakład Stowarzyszenie środowiskowych bez nadmiernej uznaniowości po stronie organów kontrolnych. 7 art. 2 pkt 1 regeneracyjny; Dystrybutorów i uwaga częściowo uwzględniona Proponowany zapis, odchodzi od traktowania korozji jako samodzielnej i ocennej przesłanki kwalifikacyjnej. Znaczenie korozji zostało powiązane wyłącznie z techniczną 2) nie są skorodowane w sposób Producentów Części możliwością przeprowadzenia procesu regeneracji profesjonalnej, ocenianą w oparciu o uniemożliwiający poddanie ich regeneracji Motoryzacyjnych udokumentowane standardy jakościowe podmiotu regenerującego. Takie podejście jest profesjonalnej zgodnie z kryteriami przyjęcia do zgodne z kierunkiem przyjętym w projektowanym rozporządzeniu ELV, w którym regeneracji profesjonalnej określonymi w zrezygnowano z kryterium korozji jako odrębnej przesłanki, a ocena przydatności części standardach jakościowych prowadzącego zakład opiera się na możliwości regeneracji oraz bezpieczeństwie produktu końcowego. regeneracyjny; Zaproponowane rozwiązanie zwiększa pewność prawa i ogranicza ryzyko rozbieżnych 3) do momentu poddania ich interpretacji w toku kontroli, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego poziomu regeneracji profesjonalnej są przemieszczane i ochrony środowiska. Zaproponowane rozwiązanie zwiększa pewność prawa, magazynowane w sposób uniemożliwiający odzwierciedla realia funkcjonowania rynku regeneracji oraz sprzyja rozwojowi gospodarki o obiegu zamkniętym. zanieczyszczenie środowiska, w szczególności w szczelnych pojemnikach oraz miejscach odpowiednio opisanych”.

Proponowane brzmienie art. 5b ust. 2 ma na celu doprecyzowanie i ujednolicenie „Art. 5b. 2. W celu wykazania, że przedmioty katalogu dokumentów, które potwierdzają, że przedmioty wyposażenia lub części wyposażenia lub części wymontowane z przemieszczane do regeneracji profesjonalnej spełniają warunki uznania ich za pojazdów, w tym z pojazdów wycofanych z niebędące odpadami. Zaproponowany katalog dokumentów odzwierciedla realia eksploatacji, przemieszczane do regeneracji funkcjonowania rynku regeneracji oraz praktykę obrotu tzw. rdzeniami, zapewniając profesjonalnej, spełniają warunki, o których jednocześnie możliwość skutecznej weryfikacji przez organy kontrolne. mowa w ust. 1, posiadacz organizujący ich przemieszczanie: 1) udostępni: Wprowadzenie zestawienia przemieszczanych części, oświadczenia o spełnieniu kryteriów przyjęcia do regeneracji oraz dokumentu transportowego pozwala na a)zestawienie przemieszczanych przedmiotów obiektywną ocenę przeznaczenia części już na etapie transportu, ograniczając ryzyko wyposażenia lub części przeznaczonych do rozbieżnych interpretacji. Odniesienie kryteriów przyjęcia do standardów jakościowych regeneracji profesjonalnej, prowadzącego zakład regeneracyjny zapewnia spójność z ust. 1 oraz jednoznacznie b)oświadczenie, że przedmioty wyposażenia lub wskazuje podmiot odpowiedzialny za ocenę techniczną części. części wskazane w zestawieniu, o którym mowa w lit. a, spełniają kryteria przyjęcia do Rozszerzenie katalogu dokumentów potwierdzających nabycie części o fakturę lub regeneracji fabrycznej określone w standardach SDCM umowę sprzedaży eliminuje nadmierny formalizm i odpowiada powszechnie Stowarzyszenie jakościowych prowadzącego zakład Artykuł został przeredagowany we wskazanym w uwadze kierunku, z 8 art. 2 pkt 2 stosowanym modelom obrotu, jednocześnie zapewniając transparentność i Dystrybutorów i uwaga częściowo uwzględniona regeneracyjny będącego odbiorcą dostosowaniem do brzmienia pozostałych przepisów. bezpieczeństwo środowiskowe procesu przemieszczania części przeznaczonych do przemieszczanych przedmiotów wyposażenia lub Producentów Części regeneracji. Motoryzacyjnych części przeznaczonych do regeneracji Wymóg posiadania wyłącznie „umowy sprzedaży” jako dokumentu potwierdzającego profesjonalnej, do którego dołączona jest lista legalne przekazanie części do regeneracji jest zbyt wąski i nie odpowiada realiom obrotu tych kryteriów w formie pisemnej (np. jako tzw. rdzeniami. W praktyce stosuje się faktury VAT, protokoły przekazania, umowy załącznik do oświadczenia) lub elektronicznej ramowe, a obrót często odbywa się w modelach kaucji/depozytu/programów wymiany (np. jako kod QR), (old-for-new), które nie są klasyczną sprzedażą. Przepis stworzy ryzyko uznania części c)dokumentu transportowego potwierdzającego za odpady w transporcie wyłącznie z powodów formalnych. rodzaj, ilość lub liczbę i przeznaczenie przemieszczanych przedmiotów wyposażenia Przepisy dot. przemieszczania (warunki dokumentacyjne i techniczne) powinny być proporcjonalne i jednoznaczne, tak aby nie powodować nadmiernych obciążeń lub części, w szczególności listu przewozowego, administracyjnych i ryzyka rozbieżnych interpretacji w kontrolach. Obecne brzmienie d)kopię dokumentu potwierdzającego nabycie może prowadzić do kwalifikowania części jako odpadów w razie niepełnej dokumentacji przedmiotów wyposażenia lub części lub odmiennej oceny sposobu zabezpieczenia.

Zważywszy, że w proponowanych w projekcie przepisach ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (dalej jako „Ustawa RPWE”) znajdują się odniesienia do przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie regeneracji używanych części samochodowych, za uzasadnione i konieczne należy Dodanie art. 9b) w brzmieniu: uznać wprowadzenie definicji legalnej „prowadzącego zakład regeneracyjny”, która w SDCM sposób jednoznaczny i niebudzących niczyich wątpliwości określi zakres podmiotowy „9b) prowadzącym zakład regeneracyjny – Stowarzyszenie komentowanych przepisów. rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę Wprowadzenie definicji prowadzącego zakład regeneracyjny tworzy błędne koło 9 art. 2 pkt 1 lit. a Dystrybutorów i uwaga nieprzyjęta prawną lub jednostkę organizacyjną w definiowaniu. Producentów Części Projektując proponowany art. 3 pkt 9b Ustawy RPWE, Stowarzyszenie Dystrybutorów nieposiadającą osobowości prawnej Motoryzacyjnych Części Motoryzacyjnych uwzględniło w drodze analogii brzmienie art. 4 pkt 7 ustawy z prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z regeneracji profesjonalnej” 2024 r. poz. 573) i wykorzystany tam zwrot „prowadzący zakład przetwarzania”, oraz fakt, że również Ustawa RPWE posługuje się zwrotem „prowadzący stację demontażu” (np. art. 5 ust. 1 Ustawy RPWE).

Wprowadzenie w załączniku nr 1 w punkcie I (Numery i nazwy grup sprzętu) – punktu 7. Wielkogabarytowe panele fotowoltaiczne, których którykolwiek z wymiarów przekracza 50 cm. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 13 grudnia 2022 r. w paragrafie 2 ust. 2 oraz w załączniku 2 do tego rozporządzenia zostały określone odrębne poziomy zbierania dla paneli fotowoltaicznych zaliczanych do grupy 4. Ponadto w bazie danych o produktach i opakowaniach (BDO) sprawozdania dotyczące tej grupy należy wprowadzać do grupy 7, która nie ma żadnego oparcia w Ustawie ZSEE czy wzmiankowanym rozporządzeniu. Aktualnie panele fotowoltaiczne znajdują się w grupie 4, co jest zgodne z Wprowadzenie grupy 7 obejmującej wielkogabarytowe panele fotowoltaiczne (czyli dyrektywą 2012/12. Uwzględnienie paneli w oddzielnej pozycji w panele fotowoltaiczne zaliczane do grupy 4 sprzętu elektrycznego i elektronicznego). W załączniku 1 w podpunkcie I „Numery i sprawozdawczości w BDO nie wpływa na zgodność z dyrektywą i jest ogólna (załącznik Ułatwiłoby raportowanie i rozliczenia dla organizacji odzysk oraz pozwoliłoby w nazwy grup sprzętu” dodaje się punkt 7. E-Waste rozwiązaniem stosowanym również przez KE, która na potrzeby raportowe dzieli 10 nr 1 do Ustawy przyszłości łatwiej zarządzać zmianami w tej grupie. Przede wszystkim jednak Wielkogabarytowe panele fotowoltaiczne, Recycling uwaga nieuwzględniona wprowadzenie tej grupy dopasowałoby przepisy do obecnego systemu raportowania grupę 4 na 4a i 4b. ZSEE) których którykolwiek z wymiarów przekracza OOSEiE S.A. BDO i praktyki rynkowej. Rozszerzanie załącznika nr 1 do ustawy nie jest zasadne także w świetle 50 cm Równocześnie niniejszym pismem popieramy wprowadzenie instytucji zbliżającej się rewizji dyrektyw 2012/19, która z dużym prawdopodobieństwem Autoryzowanego Przedstawiciela do ustawy o opakowaniach i odpadach wprowadzi znaczące zmiany w grupach sprzętu. opakowaniowych. Brak tego mechanizmu powoduje szereg problemów wynikających ze współpracy z podmiotami zagranicznymi nie posiadającymi osobowości prawnej w Polsce. Konieczność rejestracji tysięcy podmiotów chińskich, którzy wprowadzają produkty w opakowaniach przez popularne platformy internetowe generuje ogromną ilość pracy po stronie organów administracji publicznej, w szczególności w urzędach marszałkowskich odpowiedzialnych za rejestrowanie tych podmiotów w BDO. Wprowadzenie możliwości realizacji obowiązków przez autoryzowanego przedstawiciela znacząco ułatwiłoby proces, jak również zwiększyło możliwości kontrolne.

9a) regeneracji fabrycznej – rozumie się przez to proces, w którym przedmioty wyposażenia lub Proponujemy rozszerzenie definicji o stacje demontażu pojazdów oraz wskazanie części wymontowane z pojazdów, w tym legalnego pochodzenia części z demontażu. Należy zwrócić uwagę, że wskazany pojazdów wycofanych z eksploatacji, pochodzące Polskie demontaż w nieuprawnionym zakładzie podlega osobnemu mechanizmowi zapis może powodować praktykę wprowadzania do obrotu handlowego części z legalnego demontażu/pochodzące z demontażu sankcyjnemu; z uwagi na objęcie tym samym odstępstwem zarówno części pochodzących z nielegalnego demontażu lub kradzieży. Proponowany zapis na Stowarzyszenie Stacji 11 art. 2 pkt 1 ppkt a uwaga nieuwzględniona pochodzących z pojazdów niewycofanych z eksploatacji oraz części powoduje legalizację w obrocie części pochodzących z nielegalnego demontażu podstawie obowiązujących przepisów, są Demontażu Pojazdów przyjmowanych z zakładów spoza terytorium kraju, zgłaszana propozycja nie (szara strefa) oraz pochodzące z kradzieży. Państwo nie może przepisami legalizować przywracane do stanu pierwotnego lub EKO-AUTO byłaby wystarczająca do realizacji postulowanego celu obrotu częściami, które zostały pozyskane z naruszeniem prawa, w tym prawa lepszego, zgodnie ze specyfikacjami fiskalnego. technicznymi producenta, w tym standardami inżynieryjnymi, jakościowymi i testowymi;”

Proponujemy usunięcie zapisu „oraz usunięcie płynów eksploatacyjnych”. Wiele części Polskie pojazdów nadających się do regeneracji musi posiadać płyny eksploatacyjne w celu Stowarzyszenie Doprecyzowano przepisy w zakresie usunięcia płynów eksploatacyjnych. W prawidłowości ich funkcjonowania (silnik samochodowy, przekładnie, skrzynie Wykreślenie: „oraz usunięcie płynów Stacji przypadku części posiadających integralny obieg zamknięty nie należy usuwać 12 art. 2 pkt 2 ppkt 2 biegów, układy wspomagania, amortyzatory, układ chłodzenia, układ oczyszczania uwaga częściowo uwzględniona eksploatacyjnych”. Demontażu płynów, jednak w pozostałych przypadkach zabieg ten ma istotne znaczenie dla spalin (tzw. mokry DPF/FAP). Pojazdów EKO- uniknięcia ryzyka ich wycieku podczas transportu. AUTO

Polskie Stowarzyszenie Proponujemy usunięcie wyrazu „faksu”. W obecnym czasie jest to urządzenie Wymóg możliwości podania faksu został określony w przepisach ustawy o art. 3 pkt 2 ppkt Stacji 13 praktycznie niestosowane w obrocie gospodarczym. Wnosimy o usunięcie tego wyrazu Wykreślenie wyrazu: „faksu” uwaga nieuwzględniona odpadach dot. rejestru. Jednocześnie jest to wymóg określony w załączniku X „a” Demontażu w następnych jednostkach. dyrektywy 2012/19. Pole to nie ma charakteru obowiązkowego w BDO. Pojazdów EKO-AUTO

Art. 19 ust. 1 i 2 pozostają bez zmian.

Propozycja zmiany ust. 4 i nowy 5:

4. Zbieranie i przetwarzanie zużytego sprzętu innego niż wskazany w ust. 2, który został wprowadzony do obrotu przed terminami określonymi w ust. 1, jest finansowane przez

Art. 19 Ustawy ZSEE. Niejasność obowiązków użytkowników profesjonalnych w użytkownika sprzętu innego niż przeznaczony zakresie finansowania sprzętu sprzed 2016 i 2018 r., w związku z czym zasadne jest Przepis jest zbieżny z transponowaną dyrektywą, zachowuje istniejący mechanizm. 14 art. 1 ust. 2 dla gospodarstw domowych, z którego ORLEN S.A uwaga nieuwzględniona doprecyzowanie, że użytkownik przejmuje obowiązek tylko w przypadku braku W przypadku wątpliwości zasady postępowania dowodowego określa KPA. dowodu zastąpienia sprzętu nowym. powstał ten zużyty sprzęt, chyba że użytkownik posiada dowód zastąpienia tego sprzętu sprzętem nowym spełniającym te same funkcje.

5. W przypadku przedstawienia przez użytkownika dowodu zastąpienia sprzętu sprzętem nowym, obowiązek finansowania, o którym mowa w ust. 4, przechodzi na wprowadzającego sprzęt. W ramach art. 5b ust. 2 pkt 2 proponuje się następującą modyfikację przepisu:

2) na czas transportu zabezpieczy i zapakuje je w sposób uniemożliwiający zanieczyszczenie środowiska oraz uszkodzenie części, w szczególności poprzez:

Art. 5b ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. a) stosowanie szczelnych i 1.Warunki transportu części do regeneracji są zbyt ogólne, mogą rodzić problemy nieuszkodzonych opakowań, interpretacyjne, o co uzasadnia wprowadzenie minimalnych standardów pakowania i b) uprzednie usunięcie płynów 15 art. 2 ORLEN S.A uwaga uwzględniona zabezpieczenia części przekazywanych do regeneracji. eksploatacyjnych, 2.Uwaga techniczna, zgodnie z którą w art. 2 projektu brakuje podania pełnej nazwy c) zabezpieczenie elementów zmienianej ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. wrażliwych przed korozją oraz uszkodzeniami mechanicznymi,

d) stosowanie palet, skrzyń lub innych stabilizujących systemów transportowych dostosowanych do masy i gabarytów części.

Po art. 26a ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi proponuje się: istotą instytucji autoryzowanego przedstawiciela jest zapewnienie podmiotu

2a. Autoryzowanym przedstawicielem może podlegającego jurysdykcji krajowej wobec którego możliwa jest egzekucja być podmiot, który posiada: obowiązków ustawowych, a nie profesjonalizacja. Wprowadzenie obowiązku 1.wiedzę potwierdzoną szkoleniem lub

Art. 26a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. certyfikacji może stworzyć bariery wejścia i ograniczyć konkurencję, co podniesie certyfikatem w zakresie obowiązków Brakuje określenia wymogów kompetencyjnych dla autoryzowanego przedstawiciela, koszty dla wprowadzających. 16 art. 4 wprowadzających produkty w opakowaniach, ORLEN S.A uwaga nieuwzględniona stąd zasadne jest wprowadzenie obowiązku certyfikacji lub potwierdzenia kompetencji Brak określenia, kto i na jakich zasadach ma wydawać certyfikaty oraz jakie tego rodzaju podmiotów. 2.udokumentowane doświadczenie zawodowe szkolenia są akceptowane, zwiększa ryzyko niejednolitego stosowania przepisów i lub przygotowanie merytoryczne w obszarze gospodarki odpadami lub systemów sporów interpretacyjnych. Ogólne kryteria „wiedzy” i rozszerzonej odpowiedzialności producenta „doświadczenia” mogą być interpretowane dowolnie, co nie gwarantuje realnej (ROP). poprawy jakości usług przedstawicieli.

Art. 18 ust. 3 ma charakter normy ogólnej, natomiast sposób obliczania i rozliczania obowiązków został kompleksowo i wyczerpująco określony w Ogólnopolskie przepisach szczegółowych ustawy . Wprowadzanie w tym przepisie wzoru lub

Art. 18 ust. 3 - dodać wzór lub odesłanie do danych referencyjnych (np. BDO lub masa Obecne brzmienie nie wskazuje sposobu wyliczenia proporcji udziału masy sprzętu, co tworzy ryzyko uznaniowej interpretacji i Porozumienie wskazywanie konkretnych źródeł danych prowadziłoby do nadmiernego 17 art. 1 pkt 1 wyjaśnienie wprowadzona roczna). sporów Organizacji usztywnienia przepisu o charakterze ramowym. Z punktu widzenia zasad Samorządowych techniki prawodawczej właściwe jest, aby przepisy o charakterze ogólnym nie zawierały nadmiernych szczegółów technicznych, które powinny być regulowane na poziomie przepisów szczegółowych lub wykonawczych.

Chodzi o art. 1 pkt 1 lit b. Pojęcie „grupy sprzętu” zostało jednoznacznie określone Ogólnopolskie w art. 5 ustawy, który stanowi, że sprzęt zalicza się do odpowiedniej grupy, a Porozumienie numery i nazwy grup wraz z ich zakresem zostały wskazane w załączniku nr 1 do 18 art.1 ust.3 Brakuje jasnego odesłania do grup sprzętu z załączników Pojęcie „tej samej grupy sprzętu” – brak jednoznacznego odniesienia uwaga nieuwzględniona Organizacji ustawy. Użyte w przepisie sformułowanie „ta sama grupa sprzętu” odnosi się Samorządowych wprost do tej ustawowej klasyfikacji. Brak powtórzenia odesłania do art. 5 nie powoduje niejasności ani wieloznaczności przepisu.

Ogólnopolskie Proponowany przepis nie narusza zasad ROP, ponieważ dotyczy wyłącznie sprzętu historycznego, wprowadzonego do obrotu przed terminami objęcia producentów

Art. 19 ust. 4 - Proponowane rozwiązanie może być sprzeczne z zasadą rozszerzonej Porozumienie 19 art. 1 pkt 2 przerzucenie finansowania na użytkownika końcowego uwaga nieuwzględniona obowiązkami finansowymi. Stanowi jednocześnie implementację przepisów odpowiedzialności producenta (ROP) wynikającą z dyrektywy 2018/851 Organizacji szczegółowych w stosunku do dyrektywy 2018/851, to jest przepisów dyrektywy Samorządowych 2024/884.

Ogólnopolskie Definicja opiera się na przepisach zawartych w projekcie unijnego rozporządzenia

Art.3 pkt 9a - Brak kryteriów jakości, certyfikacji i organu weryfikującego dopuszcza Porozumienie w zakresie pojazdów wycofanych z eksploatacji. Brak propozycji alternatywnej. 20 art. 2 Definicja „regeneracji fabrycznej” – zbyt ogólna Organizacji uwaga nieuwzględniona dowolność po stronie podmiotów Samorządowych Zaproponowane rozwiązanie wspiera przejście na gospodarkę w obiegu Ogólnopolskie zamkniętym, a także jest spójne z przyszłymi regulacjami UE w zakresie pojazdów art. 5b - Wyłączenie spod statusu odpadu bez jednoznacznej procedury kontroli może Porozumienie wycofanych z eksploatacji. 21 art. 2 Części niebędące odpadem (art. 5b) – ryzyko nadużyć uwaga nieuwzględniona Kontrolę nadal są przewidziane, w art. 5b ust. 2 określono sposób wykazania prowadzić do obchodzenia prawa odpadowego Organizacji Samorządowych spełnienia warunków uznania, że części nie stanowią odpadów, co pozwoli sprawnie prowadzić ewentualne kontrole.

Art. 53 - Projekt wymaga podawania rozszerzonego zakresu danych (telefony, faks, Ogólnopolskie pełne dane przedstawicieli), co może być nieproporcjonalne do celu regulacji. Porozumienie Przedstawiony zakres danych jest zbieżny z już istniejącymi wymaganiami dla 22 art. 3 pkt 3 Zasadne jest sprawdzenie, czy każda z wymaganych informacji jest niezbędna dla Zakres danych osobowych i wymogów dokumentacyjnych – ryzyko naruszenia zasady minimalizacji (RODO) Organizacji uwaga nieuwzględniona innych podmiotów, które wyznaczyły autoryzowanego przedstawiciela. W tym realizacji obowiązków publicznoprawnych oraz czy nie narusza zasady minimalizacji Samorządowych zakresie nie ma zastrzeżeń pod kątem RODO. danych.

Projektowane zmiany, które zostały poddane konsultacjom, nie wprowadzają nowego systemu ani zasadniczo nowych mechanizmów wykonywania obowiązków, lecz doprecyzowują i porządkują już funkcjonujące rozwiązania, w ramach obowiązujących reżimów prawnych. Podmioty objęte regulacją są już zobowiązane do prowadzenia ewidencji oraz realizacji obowiązków Projekt nie przewiduje przepisów przejściowych, mimo że wprowadza zmiany o organizacyjnych i dokumentacyjnych, a projekt nie nakłada obowiązków, które charakterze systemowym oraz nowe obowiązki w kilku ustawach równocześnie. Ogólnopolskie wymagałyby długotrwałych przygotowań technicznych lub instytucjonalnych. W Termin wejścia w życie ustawy po 14 dniach od dnia ogłoszenia może być Porozumienie konsekwencji brak przepisów przejściowych oraz 14-dniowe vacatio legis są 23 art.5 Brak przepisów przejściowych uwaga częściowo uwzględniona niewystarczający dla prawidłowego wdrożenia zmian (organizacyjnych, ewidencyjnych Organizacji wystarczające i nie naruszają zasady zaufania do państwa ani prawidłowej i dokumentacyjnych), co w praktyce może skutkować naruszeniami Samorządowych legislacji. nie z winy podmiotów zobowiązanych Jednocześnie wprowadzono vacatio legis w odniesieniu do obowiązku wyznaczenia autoryzowanych przedstawicieli dla wprowadzających mających siedzibę na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej .

W postępowaniu administracyjnym brak dokumentacji historycznej nie uniemożliwia ustalenia daty wprowadzenia sprzętu do obrotu – organ działa w oparciu o ogólne zasady dowodowe KPA. Zgodnie z art. 7 KPA organ ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego a art. 77 i 80 KPA dopuszczają różne środki dowodowe. Jak podkreśla się w doktrynie, "kodeks postępowania administracyjnego nie definiuje pojęcia materiału dowodowego.

Art.18 ust.2 - Projekt posługuje się datami granicznymi (np. 13 sierpnia 2005 r., Ogólnopolskie Termin ten należy rozumieć jako skoncentrowanie wszelkich dowodów w sprawie, 1 stycznia 2016 r., 1 stycznia 2018 r.), ale nie wskazuje, jak potwierdzać datę Porozumienie 24 art. 1 Brak procedury potwierdzania daty wprowadzenia do obrotu uwaga nieuwzględniona będących podstawą rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym". Organ wprowadzenia do obrotu przy braku dokumentacji historycznej. Brak tej regulacji może Organizacji może więc ustalić datę na podstawie wszystkich dostępnych dowodów i ocenić je w prowadzić do uznaniowości organów i sporów z przedsiębiorcami. Samorządowych sposób logiczny i uzasadniony, bez konieczności szczegółowego katalogu dowodów w ustawie. Wobec tego brak dodatkowej regulacji nie prowadzi do uznaniowości ani sporów, gdyż dowodzenie przebiega zgodnie z KPA.

Doprecyzowano warunki wykazania, że dane przedmioty wyposażenia lub części nie są odpadami. Jednocześnie należy zauważyć, że ustawa określa ogólny katalog warunków, które w ocenie MKiŚ stanowią niezbędny zakres do zapewnienia, że Ogólnopolskie nie dochodzi do nielegalnego przemieszczania i handlu odpadami. Proces

Art. 5b - części z pojazdów mówi, że nie będą one odpadem, jeżeli spełniają warunki – regeneracji części sam w sobie jest złożony, ponieważ może dotyczyć setek Porozumienie 25 art. 2 ale bez wskazania, kto i jak to potwierdza oraz w jakiej formie. Potrzebne: protokół, Brak jasnych kryteriów „spełniania warunków” przy regeneracji fabrycznej uwaga częściowo uwzględniona różnych części, niemniej mając na uwadze potrzebę przejścia na gospodarkę o Organizacji lista kontrolna, certyfikat – cokolwiek mierzalnego obiegu zamkniętym oraz kierunek zmian w tym zakresie na poziomie UE, należy Samorządowych uznać zaproponowane brzmienie art. 5b za wystarczające.

W postępowaniu administracyjnym formę i wartość dowodową dokumentów (w tym oświadczeń, zestawień i umów) określają ogólne zasady KPA, a organ ma obowiązek ocenić dowody w sposób logiczny i uzasadniony, co wyklucza Skoro ustawa zakłada oświadczenia, zestawienia i umowy (np. przy regeneracji Ogólnopolskie arbitralność. Dodatkowo strony mają swobodę kształtowania treści umów, a ich fabrycznej i autoryzowanych przedstawicielach), to powinien istnieć chociaż Porozumienie dowodowa wartość zależy od zgodności z prawem i wykazania okoliczności 26 ogólna Konieczność stworzenia wzorów dokumentów przez ministra uwaga nieuwzględniona faktycznych, a nie od sztywnego wzoru. Ponadto szczegółowe wzory dokumentów minimalny wzór dokumentu – inaczej zacznie się „wolna amerykanka” i spory z Organizacji są zwykle ustalane w aktach wykonawczych na podstawie delegacji ustawowej, co organami o to, co jest poprawne Samorządowych pozwala na ich elastyczne dostosowanie bez zmiany ustawy.

Ze względu na liczbę zmian w kilku ustawach równocześnie, celowe może być Ogólnopolskie W uwadze nie wskazano konkretnie, które przepisy miałyby zostać objęte wydanie objaśnień lub komunikatu interpretacyjnego dla organów i przedsiębiorców, Porozumienie objaśnieniami ani nie wskazano , jakie konkretne wątpliwości interpretacyjne 27 ogólna aby zapewnić jednolitą praktykę stosowania przepisów Potrzeba wydania wytycznych interpretacyjnych przez Ministerstwo / BDO Organizacji uwaga nieuwzględniona należy usunąć, co uniemożliwia merytoryczne odniesienie się do postulatu. Samorządowych

W szczególności projekt ustawy, choć porządkuje odpowiedzialność producentów paneli fotowoltaicznych w ramach systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta, pozostawia istotną lukę dotyczącą zagospodarowania zużytych paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu przed objęciem ich systemem ZSEE. W praktyce dotyczy to znacznej części instalacji prosumenckich funkcjonujących w gospodarstwach domowych, które w najbliższych latach będą sukcesywnie demontowane. Z perspektywy gmin kluczowe znaczenie ma fakt, że obowiązek zapewnienia mieszkańcom możliwości oddania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego pozostaje niezmieniony. Oznacza to, że zużyte panele fotowoltaiczne pochodzące z gospodarstw domowych – niezależnie od daty ich wprowadzenia do obrotu – będą w Opisany problem nie wynika z braku regulacji w projekcie, lecz z przyjętej zasady Ogólnopolskie finansowania systemu ROP, który obejmuje tylko sprzęt wprowadzony do obrotu praktyce trafiać do punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Porozumienie po wejściu w życie przepisów. Sprzęt historyczny, w tym panele PV wprowadzone 28 ogólna Jednocześnie brak objęcia starszych paneli PV finansowaniem w ramach ROP uwaga nieuwzględniona Organizacji przed objęciem systemem, pozostaje w zakresie obowiązków gospodarki odpadami powoduje ryzyko przeniesienia kosztów ich zbiórki, magazynowania i przekazania do komunalnymi, a koszty jego zagospodarowania są naturalną konsekwencją Samorządowych przetwarzania na system gospodarki odpadami komunalnymi, a pośrednio na budżety istniejącego modelu prawnego. gmin i mieszkańców. Ogólnopolskie Porozumienie Organizacji Samorządowych zwraca uwagę, że projekt ustawy nie zawiera rzetelnej analizy skutków finansowych proponowanych rozwiązań dla jednostek samorządu terytorialnego. Szacunkowe koszty zagospodarowania zużytych paneli fotowoltaicznych są wysokie i wraz z narastającą skalą demontażu pierwszych instalacji mogą prowadzić do istotnego obciążenia PSZOK oraz całego systemu gospodarki odpadami komunalnymi. W ocenie OPOS kwestia ta wymaga dalszego doprecyzowania na poziomie ustawowym lub wprowadzenia mechanizmów wspierających JST, tak aby realizacja obowiązków wynikających z ustawy nie odbywała się kosztem samorządów lokalnych

Załącznik do raportu z konsultacji i opiniowania

Uwagi do projektu ustawy o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw (nr UC97 w wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów)

Tabela uwag z opiniowania (uwagi uwzględnione) wraz ze stanowiskiem organu wnioskującego

Lp. Przepis, którego Treść uwagi Uzasadnienie Proponowana zmiana Autor uwagi STANOWISKO Komentarz dotyczy uwaga

zasadniczo GIOŚ nie zgłasza uwag do projektu przedmiotowej ustawy. Tym niemniej należy zasygnalizować wątpliwość co do art. 2 projektowanej ustawy, którym zmieniono ustawę z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2020 r. poz. 2056), a mianowicie do dodawanego w pkt. 2 art. 5b. Pytanie budzi czy zaproponowany art. 5b wywołuje skutek prawny również w stosunku Przepisy mają charakter liberalizujący i nie nakładają obowiązków na do podmiotów zagranicznych. Należy bowiem podkreślić, iż przemieszczanie zagraniczne podmioty. Nie ma przeszkód, aby części były przemieszczane jako przedmiotów wyposażenia lub części wymontowanych z pojazdów ma miejsce nie Główny Inspektor odpady. 1 art. 2 tylko w obszarze granic RP. wyjaśnienie Ochrony Środowiska Niemniej jeżeli podmiot dokonujący regeneracji nie przetwarza odpadów, to Powszechne jest przemieszczanie do lub przez terytorium Polski ww. części z będzie zainteresowany zapewnieniem aby przesłanki ustawy zostały spełnione, w zagranicy. Takie transporty często są organizowane przez podmioty zagraniczne. Tym celu wykluczenia ryzyka grożących mu sankcji. samym wymagania omawianej ustawy będą dotyczyły również podmiotów nie podlegających polskiej jurysdykcji. Powyższa okoliczność wzbudza wątpliwości, czy jest prawna możliwość wymagania od podmiotów zagranicznych spełnienia warunków zaproponowanych w art. 5b omawianej ustawy, a zatem czy w przypadku międzynarodowego przemieszczenia przepis ten znajdzie zastosowanie

Kwestia ta jest istotna przede wszystkim ze względu na to, że informacje udostępniane na podstawie projektowanej regulacji (w Projektowany art. 5b ust. 2 pkt 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z szczególności ww. umowa) prawdopodobnie będą zawierać dane osobowe, które – zgodnie z zasadami ograniczenia celu i eksploatacji (art. 2 pkt 2 projektu) stanowi o udostępnieniu, przez posiadacza minimalizacji – mogą być udostępniane wyłącznie w jasno określonym celu i w niezbędnym dla jego realizacji zakresie, stosownie do wymienionych w tym przepisie przedmiotów lub części, określonych informacji, w ratio legis projektowanej regulacji. Z analizowanego przepisu projektu powinno wynikać, komu (jakim podmiotom) i w jaki tym m. in. umowy sprzedaży przedmiotów wyposażenia lub części wskazanych w sposób posiadacz, o którym mowa w projektowanym art. 5b ust. 2, udostępnia informacje, o których mowa w tym przepisie. zestawieniu, o którym mowa w lit. a, zawartej z podmiotem zajmującym się Prezes Urzędu Co więcej, ze względu na ww. zasady ograniczenia celu i minimalizacji, jeżeli informacje z art. 5b ust. 2 pkt 1 ustawy o recyklingu 2 art. 2 pkt 2 regeneracją fabryczną przedmiotów wyposażenia lub części [lit. d) projektowanego Ochrony Danych uwaga częściowo uwzględniona Zapis dot. udostępniania informacji został doprecyzowany. pojazdów wycofanych z eksploatacji, będą obejmować dane osobowe, z przepisu powinno wprost wynikać, jakie dane osobowe przepisu]. Z projektowanej regulacji przede wszystkim nie wynika, komu ani w jaki będą podlegać udostępnieniu oraz jaki jest cel tego udostępnienia. Regulacja krajowa będąca podstawą przetwarzania zgodnie z art. 6 Osobowych sposób ww. podmiot miałby udostępnić powyższe informacje – czy miałaby one zostać ust. 3 rozporządzenia 2016/679 powinna w szczególności określać cel przetwarzania danych osobowych. Udostępnianie danych udostępnione nieograniczonemu kręgowi odbiorców (np. poprzez zamieszczenie na osobowych, tj. ich przetwarzanie musi być oparte na przesłance legalizującej z art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 - stronie internetowej), czy też określonym odbiorcom/kategoriom odbiorców, a jeśli tak to jakim. przyjmowanie w przepisach prawa krajowego obowiązku dotyczącego przetwarzania danych osobowych wymaga sformułowania normy odpowiadającej regulacjom rozporządzenia 2016/679, w szczególności uwzględniającej jego art. 5 i 6

1) niezbędne dostosowanie przepisów w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 października 2010 r. w sprawie obliczania poziomów odzysku i recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. 2010 nr 202 poz. 1340) załącznik 1 i załącznik 2 uwzględniające przedmioty i części przeznaczone do regeneracji fabrycznej do wyliczania poziomów;

2) dostosowanie w systemie BDO formularza sprawozdania o wytwarzanych odpadach i gospodarowaniu odpadami tj. działu VIII w zakresie Urząd Marszałkowski informacji o przedmiotach i częściach przeznaczonych do regeneracji fabrycznej; Zmiany wskazane w pkt 3 i 4 zostały wprowadzone do projektu, natomiast 3 art. 2 pkt 4 Województwa uwaga uwzględniona

3) dostosowanie art. 67 ust. 3e w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o zmiany wskazane w pkt 1 i 2 będą następstwem przyjęcia ustawy. Podlaskiego odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587 z późn. zm.) w zakresie ujęcia informacji o przedmiotach i częściach przeznaczonych do regeneracji fabrycznej w kartach ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji,

4) dostosowanie art. 75 ust. 2 pkt 4b ustawy o odpadach w zakresie ujęcia informacji o masie odpadów przeznaczonych do regeneracji fabrycznej w rocznym sprawozdaniu o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami

Art. 26a. 1. Wprowadzający produkty w opakowaniach mający siedzibę na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska oraz wprowadzający produkty w opakowaniach mający siedzibę na Umożliwienie realizacji obowiązków za pośrednictwem autoryzowanego terytorium państwa niebędącego państwem Wprowadzono przepis wskazujący na obligatoryjne wyznaczenie art. 4 w zakresie Konfederacja 4 przedstawiciela wprowadzającym mającym siedzibę na terytorium państwa członkowskim Unii Europejskiej ma prawo do uwaga częściowo uwzględniona autoryzowanego przedstawiciela w odniesieniu do podmiotów z siedzibą na art. 26a ust. 1 Lewiatan niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej. wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela terytorium państw trzecich. odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego produkty w opakowaniach w odniesieniu do produktów pochodzących od tego wprowadzającego.

Tabela uwag z opiniowania (uwagi nieuwzględnione) wraz ze stanowiskiem organu wnioskującego Lp. Przepis, którego Treść uwagi Uzasadnienie Proponowana zmiana Autor uwagi STANOWISKO Komentarz dotyczy uwaga

Nie jest jednoznacznie określone, w jaki sposób należy prawidłowo obliczyć opłatę produktową w sytuacji, gdy odpady nie zostały ani zebrane, ani przekazane do przetworzenia. Obecne przepisy nie przewidują rozwiązania dla przypadków, w których nie następuje zbieranie zużytego sprzętu. Ponadto w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym brak jest definicji "masy zużytego sprzętu", o której mowa w art. 21 tejże ustawy. Definicja taka istniała w uprzednio obowiązującej ustawie - z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - art. 30 ust. 3, zgodnie z którym przez „masę zużytego sprzętu, o której mowa w ust. 1, należało rozumieć masę zużytego sprzętu zebranego i przekazanego do prowadzącego zakład przetwarzania wpisanego do rejestru". Przepis ten nie został jednak przeniesiony do obowiązującej ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie W zmienianej ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, co może sugerować, że obowiązek uiszczenia opłaty produktowej za nieosiągnięcie poziomu odzysku i Urząd Marszałkowski elektrycznym i elektronicznym recyklingu powinien występować również w przypadku, gdy przedsiębiorca nie zebrał zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu Województwa 1 art. 1 proponuje się zmianę art. 4 i art. 72 poprzez wprowadzenie w definicji "masy wprowadzonego przez niego na rynek. uwaga nieuwzględniona Propozycja wykracza poza zakresy projektu. Warmińsko zużytego sprzętu" i określenia sposobu liczenia opłaty produktowej w przypadku Zgodnie z przepisami, podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa sprzętu wyrażona w kilogramach. W przypadku, gdy Mazurskiego nie zebrania sprzętu. przedsiębiorca nie zebrał zużytego sprzętu, zobowiązany jest do wniesienia opłaty wyłącznie z tytułu nieosiągnięcia poziomu zbierania, liczonego w odniesieniu do średniorocznej masy sprzętu wprowadzonego do obrotu. . Brak jest natomiast mechanizmu odniesienia rzeczywistej masy wprowadzonego sprzętu do poziomów odzysku, recyklingu i przygotowania do ponownego użycia, co uniemożliwia naliczenie opłaty z tytułu nieosiągnięcia tych poziomów. Poziomy te liczone są w stosunku do masy zużytego sprzętu, z którego powstały odpady i który został rzeczywiście poddany odzyskowi lub recyklingowi. W konsekwencji, w sytuacji, gdy podmiot nie zebrał zużytego sprzętu, ponosi opłatę niższą niż w przypadku, gdyby zebrał sprzęt, lecz nie osiągnął wymaganych poziomów odzysku i recyklingu. Dodatkowo, jeśli podmiot zebrał i przekazał zużyty sprzęt do zakładu przetwarzania w ilości przekraczającej średnioroczną masę wprowadzonego sprzętu, a masa ta nie zostanie potwierdzona stosownym zaświadczeniem, może to skutkować zwiększeniem opłaty produktowej.

Zakres danych został określony w art. 52 ust. 1 pkt 5 lit. a, w którym dodaje się tiret trzecie oraz w art. 52 ust. 1 pkt 7a lit. d , w którym dodaje się tiret piąte w brzmieniach:

„– wykaz wprowadzających pojazdy, z którymi autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art 7a ust. 1 i 2 tej ustawy, zawarł umowę, o której mowa w art. 7a Zgodnie z projektowanymi art. 7a ust. 4 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz art. 26a ust. 4 ustawy o gospodarce ust. 24 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres Projekt przewiduje również obowiązek prowadzenia przez autoryzowanego zamieszkania lub siedziby – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,”, opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (odpowiednio art. 2 pkt 3 i art. 4 projektu) „autoryzowany przedstawiciela określonych wykazów, co wynika z projektowanych przepisów: przedstawiciel jest obowiązany przechowywać umowę przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym umowa art. „– wykaz wprowadzających produkty w opakowaniach, z którymi autoryzowany przestała obowiązywać”. Brzmienie przepisów wskazuje na to, że ustanawiają one minimalny okres, przez jaki autoryzowany 7b ust. 2 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, art. 50 ust. 5b Prezes Urzędu przedstawiciel, o którym mowa w art. 26a ust. 1 i 2 tej ustawy, zawarł umowę, o przedstawiciel ma obowiązek przechowywać umowę. Tymczasem wyrażona w art. 5 ust. 1 lit. e) rozporządzenia 2016/679 zasada 2 art. 2 pkt 3 i art. 4 i 5c ustawy o odpadach oraz art. 26b ust. 3 ustawy o gospodarce opakowaniami i Ochrony Danych uwaga nieuwzględniona której mowa w art. 26a ust. 24 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub ograniczenia przechowywania wymaga, aby dane osobowe były przechowywane w formie umożliwiającej identyfikację osoby, której dane Osobowych odpadami opakowaniowymi. W celu zapewnienia stosowania ww. zasady nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby – w przypadku autoryzowanego dotyczą, przez okres nie dłuższy, niż jest to niezbędne do celów, w których dane te są przetwarzane. Ponieważ w minimalizacji, ale przede wszystkim zasady zgodności z prawem, rzetelności i przedstawiciela,”. umowie zawarte są dane osobowe (osób fizycznych będących stronami umowy lub przedstawicielami stron umowy), wskazane jest, aby przejrzystości, konieczne jest określenie przez Projektodawcę zamkniętego projektowane przepisy ustanawiały nie tylko minimalny, lecz także maksymalny okres, odpowiedni do ratio legis regulacji, przez jaki katalogu danych osobowych zawartych w każdym z tych wykazów. autoryzowany przedstawiciel przechowuje umowę. W zakresie okresu przechowywania informuję, że minimalny okres przechowywania umowy odpowiada okresowi w których na wprowadzającego - lub autoryzowanego przedstawiciela - mogą być nałożone opłaty publicznoprawne i fakt zawarcia umowy może stanowić istotną okoliczność w postępowaniu dowodowym zmierzającym do nałożenia tych opłat. Z uwagi na fakt, że dokument stanowi umowę cywilnoprawną pomiędzy dwoma podmiotami, z której mogą wynikać również roszczenia odszkodowawcze, brak jest podstaw do nałożenia obowiązku zniszczenia tego dokumentu po określonym czasie.

Art. 26a 7. Autoryzowany przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz wprowadzającego, ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie Wyłączenie wskazane w ustawie ZSEE nie wyłącza obowiązków po stronie art. 4 w zakresie Wprowadzenie zwolnień z realizacji części obowiązków przez autoryzowanego 3 obowiązków nałożonych ustawą na Konfederacja Lewiatan uwaga nieuwzględniona autoryzowanego przedstawiciela tylko wskazuje, które realizuje za pośrednictwem art. 26a ust. 7 przedstawiciela, wzorem przepisów obowiązujących w zakresie ZSEiE. wprowadzającego produkty w opakowaniach, z organizacji odzysku, a które samodzielnie. wyłączeniem obowiązków, o których mowa w art. 12, art. 14, art. 14a, art. 15, art. 22.

Ad.4:

Projektowana ustawa nie precyzuje, jak po wejściu w życie nowych przepisów powinien zachować się podmiot wprowadzający produkty w opakowaniach mających siedzibę na terytorium państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska,

Art. 5. 1. Umowy zawarte przez który dotychczas realizował obowiązki podmiotu wprowadzającego w drodze Projektowana ustawa w sposób wystarczający reguluje sytuację podmiotów wprowadzających produkty w opakowaniach umowy z organizacją odzysku opakowań. Artykuł 26a wprowadza prawo do wprowadzających produkty w opakowaniach mających siedzibę na terytorium mających siedzibę na terytorium państwa wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, ale nie wskazuje, czy możliwa jest innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Art. 26a wprowadza możliwość członkowskiego innego niż Rzeczpospolita kontynuacja współpracy z organizacją odzysku opakowań. wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela jako uprawnienie o Polska z organizacjami odzysku opakowań Wzorem mechanizmu funkcjonującego na podstawie ustawy o ZSEiE, charakterze fakultatywnym, a nie obowiązek, i nie eliminuje innych wykonującymi w ich imieniu obowiązki rozumiemy, że ww. przedsiębiorca nie powinien dalej współpracować z dopuszczalnych form realizacji obowiązków ustawowych. określone w ustawie zmienianej w art. 4 przed 4 art. 5 organizacją odzysku opakowań, a z upoważnionym przedstawicielem. Konfederacja Lewiatan uwaga nieuwzględniona dniem wejścia w życia niniejszej ustawy, W związku z powyższym proponujemy dodanie przepisu przejściowego, który Jednocześnie projekt nie zawiera przepisów, które wyłączałyby lub zakazywały zachowują moc na czas określony w tych pozwoli ww. przedsiębiorcom na rozwiązanie dotychczasowych umów z kontynuacji współpracy z organizacją odzysku opakowań na dotychczasowych umowach, nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia organizacjami zasadach. W konsekwencji należy uznać, że art. 26a stanowi rozwiązanie wejścia w życie niniejszej ustawy. odzysku opakowań z zachowaniem okresów wypowiedzeń, wybór alternatywne, mające na celu ułatwienie wykonywania obowiązków przez autoryzowanego przedstawiciela (te podmioty muszą również powstać na polskim podmioty zagraniczne, bez naruszania możliwości dalszego korzystania z usług

Art. 6 5. Ustawa wchodzi w życie po upływie organizacji odzysku opakowań, o ile spełnione są wymogi wynikające z ustawy. rynku i uzyskać wpis do rejestru BDO, co również wymaga czasu) oraz 14 dni od dnia ogłoszenia podpisanie z nim umowy. Proponowany przepis przejściowy zabezpieczy dotychczasowe umowy przed ich automatycznym wygaśnięciem, zapewniając legalność prowadzonych operacji w okresie dostosowawczym (przejściowym). Warszawa, dnia 13 października 2026 r.

TABELA ZGODNOŚCI

TYTUŁ PROJEKTU Projekt ustawy z dnia …. 2026 r. o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw (UC97)

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/884 z dnia 13 marca 2024 r. PRAWNEGO/WDRAŻANYCH AKTÓW w sprawie zmiany dyrektywy 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego PRAWNYCH i elektronicznego (WEEE) (Tekst mający znaczenie dla EOG)1 Dz. Urz. UE L 2024/884 z 19.03.2024. Uzasadnienie uwzględnienia Konieczność w projekcie Jedn. Jedn. red. Lp. Treść przepisu UE wdrożenia Treść przepisu/ów projektu przepisów poza red. projektu ustawy minimalne T/N wymogi prawa UE

1. Art. 1 dodaje się artykuł w brzmieniu: N - - - pkt 1 „Artykuł 24a Przegląd

1. Nie później niż do dnia 31 grudnia 2026 r. Komisja oceni potrzebę zmiany niniejszej dyrektywy i w stosownym przypadku przedstawi wniosek ustawodawczy dotyczący tej zmiany wraz z dogłębną oceną skutków społeczno-gospodarczych i środowiskowych.

2. W ocenie skutków, o której mowa w ust. 1, Komisja rozważy w szczególności potrzebę:

a) wprowadzenia przepisów wyraźnie zapewniających dochowanie zasady pewności prawa oraz zapobiegających nieuzasadnionej mocy wstecznej w którymkolwiek państwie członkowskim;

b) wprowadzenia przepisów zapewniających stosowanie hierarchii postępowania z odpadami określonej w art. 4 dyrektywy 2008/98/WE;

c) wprowadzenia przepisów gwarantujących, zgodnie z zasadą »zanieczyszczający płaci«, że obywatele i konsumenci nie będą obciążani nieproporcjonalnymi kosztami;

d) wprowadzenia przepisów zapewniających pełne wdrożenie i egzekwowanie niniejszej dyrektywy, w szczególności realizację odpowiednich celów w zakresie zbierania odpadów oraz zapobieganie nielegalnemu handlowi WEEE;

e) utworzenia na mocy niniejszej dyrektywy nowej kategorii EEE »Panele fotowoltaiczne« w celu oddzielenia paneli fotowoltaicznych od istniejącej kategorii EEE nr 4 »Sprzęt wielkogabarytowy«, o której mowa w załącznikach III i IV, oraz obliczania celów w zakresie zbierania odpadów na podstawie zużytych paneli fotowoltaicznych dostępnych do zbiórki w oparciu o ich przewidywany okres użytkowania, a nie liczbę produktów wprowadzonych do obrotu;

f) ustanowienia mechanizmu gwarantującego, że w razie upadłości lub likwidacji producenta zostaną pokryte przyszłe koszty zbierania, przetwarzania, odzysku i przyjaznego dla środowiska unieszkodliwiania odpadów pochodzących z paneli fotowoltaicznych pochodzących zarówno z gospodarstw domowych, jak i od użytkowników innych niż gospodarstwa domowe.”;

2. Art. 1 w art. 12 wprowadza się T Art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 11 września 2015 r. - pkt 2 następujące zmiany: pkt 2 o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: (Dz. U. z 2024 r. poz. 573 oraz z 2026 r. poz. 176) „1. Państwa członkowskie wprowadza się następujące zmiany: zapewniają, aby producenci […] finansowali co najmniej 2) w art. 18: zbieranie, przetwarzanie, odzysk a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: oraz przyjazne dla środowiska „2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy unieszkodliwianie WEEE wprowadzającego sprzęt w stosunku do sprzętu, pochodzącego z gospodarstw który został przez niego wprowadzony do obrotu, domowych, który został jeżeli zużyty sprzęt powstał: dostarczony do punktów 1) ze sprzętu przeznaczonego dla zbierania ustanowionych gospodarstw domowych: zgodnie z art. 5 ust. 2, w a) wymienionego w załączniku nr 6 do odniesieniu do: ustawy, innego niż panele

a) WEEE pochodzącego z EEE, o fotowoltaiczne, wprowadzonego do którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. obrotu po dniu 13 sierpnia 2005 r.,

a), innego niż panele b) innego niż wymieniony w załączniku nr fotowoltaiczne, jeżeli taki EEE 6 do ustawy, wprowadzonego do został wprowadzony do obrotu obrotu od dnia 1 stycznia 2018 r.; po dniu 13 sierpnia 2005 r.; 2) z paneli fotowoltaicznych stanowiących sprzęt

b) WEEE pochodzącego z paneli przeznaczony dla gospodarstw domowych i fotowoltaicznych, jeżeli takie wprowadzonych do obrotu od dnia 1 stycznia panele fotowoltaiczne zostały 2016 r.”, wprowadzone do obrotu od dnia 13 sierpnia 2012 r.; oraz b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

c) WEEE pochodzącego z EEE, o „3. Jeżeli zużyty sprzęt powstał ze sprzętu którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. przeznaczonego dla gospodarstw domowych,

b) i który nie wchodzi w zakres innego niż wskazany w ust. 2, obowiązek, o którym stosowania art. 2 ust. 1 lit. a), mowa w ust. 1, dotyczy wprowadzającego sprzęt jeżeli taki EEE został w stosunku do sprzętu należącego do tej samej wprowadzony do obrotu od dnia grupy sprzętu co sprzęt przez niego wprowadzony 15 sierpnia 2018 r.”; do obrotu, proporcjonalnie do jego udziału w masie

b) w ust. 3 akapit pierwszy wprowadzonego do obrotu sprzętu należącego otrzymuje brzmienie: do tej grupy.” „3. Każdy producent odpowiada za finansowanie czynności, o których mowa w ust. 1, dotyczących odpadów pochodzących z jego produktów. Producent może podjąć decyzję o wypełnieniu tego obowiązku indywidualnie lub przyłączając się do systemu zbiorowego.”;

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Odpowiedzialność za finansowanie kosztów gospodarowania WEEE pochodzącego z produktów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit.

a), innych niż panele fotowoltaiczne, wprowadzonych do obrotu najpóźniej w dniu 13 sierpnia 2005 r. (zwanym dalej »odpadami historycznymi«) ponoszona jest w ramach jednego lub większej liczby systemów, do których wszyscy producenci obecni na rynku w chwili wystąpienia właściwych kosztów wnoszą proporcjonalny wkład, tzn. proporcjonalnie do ich udziału w rynku właściwego dla danego typu sprzętu.”;

3. Art. 1 art. 13 ust. 1 otrzymuje T Art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 11 września 2015 r. - pkt 3 brzmienie: pkt 3 o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym „1. Państwa członkowskie (Dz. U. z 2024 r. poz. 573 oraz z 2026 r. poz. 176) zapewniają, aby finansowanie wprowadza się następujące zmiany: kosztów zbierania, […] przetwarzania, odzysku „3) w art. 19: i przyjaznego dla środowiska a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: unieszkodliwiania WEEE „1. Wprowadzający sprzęt, który wprowadza do pochodzącego od obrotu sprzęt inny niż przeznaczony dla użytkowników innych niż gospodarstw domowych, jest obowiązany do gospodarstwa domowe zorganizowania i sfinansowania zbierania oraz zapewnili producenci przetwarzania zużytego sprzętu pochodzącego od w odniesieniu do: użytkowników innych niż gospodarstwa domowe

a) WEEE pochodzącego z EEE, i powstałego: o którym mowa w art. 2 ust. 1 1) ze sprzętu wymienionego w załączniku nr 6 do lit. a), innego niż panele ustawy, innego niż panele fotowoltaiczne, fotowoltaiczne, jeżeli taki EEE wprowadzonego do obrotu po dniu 13 sierpnia został wprowadzony do 2005 r.; obrotu po dniu 13 sierpnia 2) ze sprzętu innego niż wymieniony w załączniku 2005 r.; nr 6 do ustawy i wprowadzonego do obrotu od dnia

b) WEEE pochodzącego z paneli 1 stycznia 2018 r.; fotowoltaicznych, jeżeli takie 3) z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do panele fotowoltaiczne zostały obrotu od dnia 1 stycznia 2016 r. wprowadzone do obrotu od 2. Wprowadzający sprzęt, który wprowadza do dnia 13 sierpnia 2012 r.; oraz obrotu sprzęt inny niż przeznaczony dla

c) WEEE pochodzącego z EEE, gospodarstw domowych, jest obowiązany do o którym mowa w art. 2 ust. 1 zorganizowania i sfinansowania zbierania oraz lit. b) i który nie wchodzi przetwarzania zużytego sprzętu pochodzącego od w zakres stosowania art. 2 użytkowników innych niż gospodarstwa domowe ust. 1 lit. a), jeżeli taki EEE i powstałego: został wprowadzony do 1) ze sprzętu wymienionego w załączniku nr 6 do obrotu od dnia 15 sierpnia ustawy, innego niż panele fotowoltaiczne, 2018 r. wprowadzonego do obrotu do dnia 13 sierpnia W odniesieniu do odpadów 2005 r., historycznych pochodzących z EEE, o którym mowa w art. 2 2) ze sprzętu innego niż wymieniony w załączniku ust. 1 lit. a), innego niż panele nr 6 do ustawy i wprowadzonego do obrotu przed fotowoltaiczne, zastępowanego dniem 1 stycznia 2018 r., przez nowe odpowiadające mu 3) z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do produkty lub nowe produkty obrotu przed dniem 1 stycznia 2016 r. spełniające te same funkcje, – w przypadku, w którym sprzęt ten jest finansowanie kosztów zastępowany przez niego sprzętem tego samego zapewnione jest przez rodzaju lub spełniającym te same funkcje.”, producentów tych produktów b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: przy ich dostawie. „4. Zbieranie i przetwarzanie zużytego sprzętu Alternatywnie, państwa innego niż przeznaczony dla gospodarstw członkowskie mogą ustalić, iż domowych, powstałego: użytkownicy inni niż 1) ze sprzętu wymienionego w załączniku nr 6 do gospodarstwa domowe również ustawy, innego niż panele fotowoltaiczne, odpowiadają za finansowanie wprowadzonego do obrotu do dnia 13 sierpnia tego WEEE, w całości lub 2005 r., w części. 2) ze sprzętu innego niż wymieniony w załączniku W odniesieniu do pozostałych nr 6 do ustawy i wprowadzonego do obrotu przed odpadów historycznych dniem 1 stycznia 2018 r., pochodzących z EEE, o którym 3) z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), obrotu przed dniem 1 stycznia 2016 r., innego niż panele fotowoltaiczne, finansowanie –w przypadku, w którym sprzęt ten nie jest kosztów zapewniane jest przez zastępowany sprzętem tego samego rodzaju lub użytkowników innych niż spełniającym te same funkcje, jest finansowane gospodarstwa domowe.”; przez użytkownika sprzętu innego niż przeznaczony dla gospodarstw domowych, z którego powstał ten zużyty sprzęt.”

4. Art. 1 art. 14 ust. 4 otrzymuje N - - - pkt 4 brzmienie: „4. W celu zminimalizowania pozbywania się WEEE jako nieposortowanych odpadów komunalnych oraz ułatwienia jego selektywnej zbiórki państwa członkowskie zapewniają, by producenci oznaczali właściwie – a najlepiej zgodnie z europejską normą EN 50419:2022 – EEE wprowadzany do obrotu symbolem podanym w załączniku IX. W przypadkach wyjątkowych, tam gdzie jest to niezbędne z uwagi na wielkość lub funkcję produktu, nadruk symbolu należy umieścić na opakowaniu, na instrukcji użycia oraz na gwarancji EEE.”;

5. Art. 1 art. 15 ust. 2 otrzymuje N - - pkt 5 brzmienie: „2. Aby umożliwić ustalenie daty wprowadzenia EEE do obrotu w sposób niebudzący wątpliwości, państwa członkowskie zapewniają, aby znak widniejący na EEE precyzował, że ten ostatni został wprowadzony do obrotu po dniu 13 sierpnia 2005 r. Rozwiązaniem preferowanym jest stosowanie do tego celu europejskiej normy EN 50419:2022. W przypadku paneli fotowoltaicznych obowiązek, o którym mowa w akapicie pierwszym, ma zastosowanie jedynie do paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu od dnia 13 sierpnia 2012 r. W przypadku EEE, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. b) i który nie wchodzi w zakres stosowania art. 2 ust. 1 lit. a), obowiązek, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, ma zastosowanie jedynie do EEE wprowadzonego do obrotu od dnia 15 sierpnia 2018 r.”. TYTUŁ PROJEKTU Projekt ustawy z dnia …. 2026 r. o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw (UC97)

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/WDRAŻANYCH AKTÓW Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/851 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniająca PRAWNYCH dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (Tekst mający znaczenie dla EOG)2 Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 109. Uzasadnienie uwzględnienia Konieczność w projekcie Jedn. Jedn. red. Lp. Treść przepisu UE wdrożenia Treść przepisu/ów projektu przepisów poza red. projektu ustawy minimalne T/N wymogi prawa UE

1. Art. 1 „Każde państwo członkowskie T Art. 2 Art. 2. W ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. pkt 9 zezwala producentom pkt 1 o recyklingu pojazdów wycofanych (w produktów, którzy mają siedzibę z eksploatacji (Dz. U. z 2020 r. poz. 2056) zakresie w innym państwie wprowadza się następujące zmiany: art. 8 członkowskim i wprowadzają […] ust. 5 produkty do obrotu na jego 1) po art. 7 dodaje się art. 7a i art. 7b w brzmieniu: akapit terytorium, na wyznaczenie „Art. 7a. 1. Wprowadzający pojazd mający miejsce trzeci) osoby prawnej lub fizycznej zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa mającej siedzibę na jego członkowskiego Unii Europejskiej innego niż terytorium jako upoważnionego Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej przedstawiciela do spraw lub na terytorium państwa członkowskiego wypełniania na jego terytorium Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu obowiązków producenta w (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze zakresie systemów rozszerzonej Gospodarczym ma prawo do wyznaczenia odpowiedzialności producenta. autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego pojazd określonych w ustawie.

2. Autoryzowanym przedstawicielem może być osoba fizyczna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba prawna, mająca odpowiednio miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium kraju.

3. Wyznaczenie autoryzowanego przedstawiciela następuje w drodze umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

4. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany przechowywać umowę, o której mowa w ust. 3, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym umowa przestała obowiązywać.

5. Do autoryzowanego przedstawiciela stosuje się przepisy ustawy dotyczące wprowadzającego pojazd.

6. W przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela przez wprowadzającego pojazd, o którym mowa w ust. 1, wprowadzający ten działa wyłącznie za pośrednictwem autoryzowanego przedstawiciela.

7. Autoryzowany przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz wprowadzającego pojazd, o którym mowa w ust. 1, ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków określonych ustawą dla wprowadzającego pojazd.

Art. 7b. 1. Wprowadzający pojazd, który wprowadza pojazd pochodzący od wprowadzającego pojazd mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nie jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą, o ile:

1) autoryzowany przedstawiciel wprowadzającego pojazd, o którym mowa w art. 7a ust. 1, jest wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

2) przekazał autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 7a ust. 1, wszelkie dane niezbędne do wykonywania przez niego obowiązków w odniesieniu do pojazdów wprowadzonych do obrotu przez tego wprowadzającego pojazd, w szczególności informacje o liczbie pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym.

2. W przypadku nieprzekazania autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 7a ust. 1, danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzający pojazd, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą w odniesieniu do pojazdów, które wprowadził na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym, o których nie poinformował autoryzowanego przedstawiciela.

3. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 7a ust. 1, prowadzi wykaz wprowadzających pojazdy, którzy korzystają z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1.

4. Wprowadzający pojazd, który korzysta z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczania na fakturach i innych dokumentach sporządzanych w związku z wprowadzaniem pojazdu pochodzącego od wprowadzającego pojazd mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Uwzględnienie Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej uwag z lub na terytorium państwa członkowskiego konsultacji Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu publicznych i (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze opiniowania Gospodarczym, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela, numeru rejestrowego, o którym zmierzające do mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia wzmocnienia 2012 r. o odpadach, tego przedstawiciela.”. możliwości egzekucji

Art. 3 Art. 3. W ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o obowiązków bateriach i akumulatorach (Dz. U. z 2025 r. poz. 809) ustawowych w wprowadza się następujące zmiany: odniesieniu do

1) w art. 6: produktów, w stosunku do

b) w pkt 18 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem których i dodaje się lit. c w brzmieniu: podmiot

„c) w przypadku autoryzowanego przedstawiciela – odpowiedzialny urząd marszałkowski właściwy ze względu na nie ma siedziby miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium autoryzowanego przedstawiciela;”;

2) po art. 28 dodaje się art. 28a i art. 28b kraju lub na w brzmieniu: terytorium

„Art. 28a. 1. Wprowadzający baterie lub innego państwa akumulatory mający miejsce zamieszkania albo członkowskiego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym ma prawo do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego baterie lub akumulatory w odniesieniu do baterii i akumulatorów pochodzących od tego wprowadzającego baterie lub akumulatory.

2. Wprowadzający baterie lub akumulatory mający miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, który sprzedaje te baterie lub akumulatory na terytorium kraju za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym, jest obowiązany do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków określonych ustawą dla tego wprowadzającego baterie lub akumulatory w odniesieniu do wprowadzonych do obrotu baterii lub akumulatorów pochodzących od tego wprowadzającego baterie lub akumulatory.

3. Autoryzowanym przedstawicielem może być osoba fizyczna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba prawna, mająca odpowiednio miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium kraju, w tym podmiot pośredniczący.

4. Autoryzowany przedstawiciel jest wyznaczany w drodze umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

5. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany przechowywać umowę, o której mowa w ust. 4, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym umowa przestała obowiązywać.

6. Do autoryzowanego przedstawiciela stosuje się przepisy ustawy dotyczące wprowadzającego baterie lub akumulatory.

7. W przypadku wyznaczenia przez wprowadzającego baterie lub akumulatory autoryzowanego przedstawiciela, wprowadzający ten działa wyłącznie za pośrednictwem tego autoryzowanego przedstawiciela.

8. Autoryzowany przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz wprowadzającego baterie lub akumulatory, ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków nałożonych ustawą na wprowadzającego baterie lub akumulatory.

Art. 28b. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory, który wprowadza do obrotu baterie lub akumulatory pochodzące od wprowadzającego mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, nie jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą, o ile:

1) autoryzowany przedstawiciel wprowadzającego, o którym mowa w art. 28a ust. 1, jest wpisany do rejestru;

2) przekazał autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 28a ust. 1, wszelkie dane niezbędne do wykonywania przez niego obowiązków w odniesieniu do baterii lub akumulatorów wprowadzonych do obrotu przez tego wprowadzającego baterie lub akumulatory, w szczególności informacje o rodzaju i masie baterii lub akumulatorów wprowadzonych do obrotu w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym wraz z informacjami o rodzaju i masie baterii lub akumulatorów pochodzących od wprowadzającego baterie lub akumulatory, o którym mowa w art. 28a ust. 1, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela.

2. W przypadku nieprzekazania autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 28a ust. 1, danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzający baterie lub akumulatory, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą w odniesieniu do masy baterii lub akumulatorów, które wprowadził do obrotu w danym roku kalendarzowym, o której nie poinformował autoryzowanego przedstawiciela.

3. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 28a ust. 1, prowadzi wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, którzy korzystają z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1.

4. Wprowadzający baterie lub akumulatory, który korzysta z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczania na fakturach i innych dokumentach sporządzanych w związku z wprowadzaniem do obrotu baterii lub akumulatorów pochodzących od wprowadzającego baterie lub akumulatory mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1, numeru rejestrowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, tego autoryzowanego przedstawiciela.”;

3) po art. 99b dodaje się art. 99ba w brzmieniu:

„Art. 99ba. Kto wbrew przepisowi art. 28a ust. 2 nie wyznacza autoryzowanego przedstawiciela, podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 500 000 zł.”.

Art. 5 Art. 5. W ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 619) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 8 pkt 7 w lit. a dodaje się tiret jedenaste w brzmieniu: „– autoryzowanego przedstawiciela,”;

2) w art. 10 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:

„5a) będący autoryzowanym przedstawicielem,”;

3) po art. 26 dodaje się art. 26a i art. 26b w brzmieniu:

„Art. 26a. 1. Wprowadzający produkty w opakowaniach mający miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym ma prawo wyznaczyć autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków wprowadzającego produkty w opakowaniach w odniesieniu do produktów pochodzących od tego wprowadzającego produkty w opakowaniach.

2. Wprowadzający produkty w opakowaniach mający miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, który sprzedaje te produkty na terytorium kraju za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym, jest obowiązany do wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków określonych ustawą dla tego wprowadzającego produkty w opakowaniach w odniesieniu do wprowadzonych do obrotu produktów w opakowaniach pochodzących od tego wprowadzającego produkty w opakowaniach.

3. Autoryzowanym przedstawicielem może być osoba fizyczna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba prawna, mająca odpowiednio miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium kraju, w tym organizacja odzysku opakowań.

4. Autoryzowany przedstawiciel jest wyznaczany w drodze umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

5. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany przechowywać umowę, o której mowa w ust. 4, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym umowa przestała obowiązywać.

6. Do autoryzowanego przedstawiciela stosuje się przepisy ustawy dotyczące wprowadzającego produkty w opakowaniach.

7. W przypadku wyznaczenia przez wprowadzającego produkty w opakowaniach autoryzowanego przedstawiciela, ten wprowadzający produkty w opakowaniach działa wyłącznie za pośrednictwem tego autoryzowanego przedstawiciela.

8. Autoryzowany przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz wprowadzającego produkty w opakowaniach, ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków nałożonych ustawą na wprowadzającego produkty w opakowaniach.

Art. 26b. 1. Wprowadzający produkty w opakowaniach, który wprowadza do obrotu produkty w opakowaniach pochodzące od wprowadzającego produkty w opakowaniach mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, nie jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą, o ile:

1) autoryzowany przedstawiciel wprowadzającego produkty w opakowaniach, o którym mowa w art. 26a ust. 1, jest wpisany do rejestru;

2) przekazał autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 26a ust. 1, wszelkie dane niezbędne do wykonywania przez niego obowiązków w odniesieniu do produktów w opakowaniach wprowadzonych do obrotu przez tego wprowadzającego produkty w opakowaniach, w szczególności informacje o masie opakowań wprowadzonych do obrotu w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym wraz z produktami pochodzącymi od wprowadzającego produkty w opakowaniach, o którym mowa w art. 26a ust. 1, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela.

2. W przypadku nieprzekazania autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 26a ust. 1, danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzający produkty w opakowaniach, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą w odniesieniu do masy opakowań, w jakiej wprowadził do obrotu produkty w danym roku kalendarzowym, o której nie poinformował autoryzowanego przedstawiciela.

3. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 26a ust. 1, prowadzi wykaz wprowadzających produkty w opakowaniach, którzy korzystają z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1.

4. Wprowadzający produkty w opakowaniach, który korzysta z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczania na fakturach i innych dokumentach sporządzanych w związku z wprowadzaniem do obrotu produktów w opakowaniach pochodzących od wprowadzającego produkty w opakowaniach mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 26a ust. 1, numeru rejestrowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, tego autoryzowanego przedstawiciela.”;

4) w art. 56 w ust. 1 po pkt 10b dodaje się pkt 10ba w brzmieniu:

„10ba) wbrew przepisowi art. 26a ust. 2 nie wyznacza autoryzowanego przedstawiciela;”;

5) w art. 57 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1–4, 4b, 5–10, 10ba i 14–14b - od 10 000 zł do 500 000 zł;”

2. Art. 1 W celu monitorowania i kontroli T Art. 4 Art. 4. W ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. - pkt 9 realizacji obowiązków pkt 1–6 o odpadach (Dz. U. z 2026 r. poz. 1328) wprowadza (w producenta produktu się następujące zmiany: zakresie wynikających z systemów 1) w art. 50: ust. 5 rozszerzonej odpowiedzialności a) w ust. 1: akapit producenta, państwa – w pkt 2 w lit. a po wyrazach „wprowadzających

4) członkowskie mogą określić pojazdy” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanych wymogi, takie jak rejestracja, przedstawicieli, o których mowa w art. 7a ust. 1 tej informowanie i ustawy”, sprawozdawczość, które osoba – w pkt 4 w lit. a po wyrazach „wprowadzających prawna lub fizyczna musi baterie lub akumulatory” dodaje się wyrazy „lub spełnić, aby zostać wyznaczona autoryzowanych przedstawicieli, o których mowa w na upoważnionego art. 28a ust. 1 i 2 tej ustawy”, przedstawiciela na ich – w pkt 6 w lit. f po wyrazach „wprowadzających terytorium. produkty w opakowaniach” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanych przedstawicieli, o których mowa w art. 26a ust. 1 i 2 tej ustawy”,

b) po ust. 5a dodaje się ust. 5b–5d w brzmieniu: „5b. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz wprowadzających pojazdy, którzy przekazali mu informacje o liczbie pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

5c. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 28a ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, którzy przekazali mu informacje o rodzaju i masie baterii lub akumulatorów wprowadzonych do obrotu w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym, o których mowa w art. 28b ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

5d. Autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 26a ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz wprowadzających produkty w opakowaniach, którzy przekazali mu informacje o masie opakowań wprowadzonych do obrotu w danym oraz w poprzednim roku kalendarzowym, o których mowa w art. 26b ust. 1 pkt 2 tej ustawy.”;

2) w art. 52 w ust. 1:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w:

a) art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,

b) art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

c) art. 28a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach,

d) art. 26a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,

e) art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

– również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby podmiotu, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela;”,

b) w pkt 5 w lit. a:

– we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „wprowadzającego pojazdy” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 7a ust. 1 tej ustawy”,

– dodaje się tiret trzecie w brzmieniu: „– wykaz wprowadzających pojazdy, z którymi autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 7a ust. 1 tej ustawy, zawarł umowę, o której mowa w art. 7a ust. 3 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,”,

c) w pkt 7 w lit. a:

– we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „wprowadzającego baterie lub akumulatory” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1 i 2 tej ustawy”,

– dodaje się tiret czwarte w brzmieniu: „– wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 28a ust. 1 i 2 tej ustawy, zawarł umowę, o której mowa w art. 28a ust. 4 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,”,

d) w pkt 7a w lit. d:

– we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „wprowadzających produkty w opakowaniach” dodaje się wyrazy „lub autoryzowanych przedstawicieli, o których mowa w art. 26a ust. 1 i 2 tej ustawy”,

– dodaje się tiret piąte w brzmieniu: „– wykaz wprowadzających produkty w opakowaniach, z którymi autoryzowany przedstawiciel, o którym mowa w art. 26a ust. 1 i 2 tej ustawy, zawarł umowę, o której mowa w art. 26a ust. 4 tej ustawy, zawierający ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,”;

3) w art. 53:

a) w ust. 5 po pkt 1a dodaje się pkt 1b–1d w brzmieniu:

„1b) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby wprowadzającego pojazd, o którym mowa w art. 7a ust. 1 tej ustawy, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela, oraz wykaz wprowadzających pojazdy, którzy mogą korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 7b ust. 1 tej ustawy,

1c) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby wprowadzającego baterie lub akumulatory, o którym mowa w art. 28a ust. 1 lub 2 tej ustawy, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela, oraz wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, którzy mogą korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 28b ust. 1 tej ustawy,

1d) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 26a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, również kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby wprowadzającego produkty w opakowaniach, o którym mowa w art. 26a ust. 1 lub 2 tej ustawy, który wyznaczył tego autoryzowanego przedstawiciela, oraz wykaz wprowadzających produkty w opakowaniach, którzy mogą korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 26b ust. 1 tej ustawy,”,

b) w ust. 7:

– pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5) w przypadku wprowadzających baterie lub akumulatory lub autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach:

a) informację potwierdzającą dobrowolny udział w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS), o ile uczestniczą w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS),

b) kopię umowy, o której mowa w art. 28a ust. 4 tej ustawy – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela;

6) w przypadku wprowadzających pojazdy lub autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji:

a) umowy z przedsiębiorcami prowadzącymi stacje demontażu zawarte w postaci elektronicznej albo kopie tych umów zawartych w postaci papierowej,

b) kopię umowy, o której mowa w art. 7a ust. 3 tej ustawy – w przypadku autoryzowanego przedstawiciela;”,

– w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem oraz dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„8) w przypadku autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 26a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, kopię umowy, o której mowa w art. 26a ust. 4 tej ustawy.”;

4) w art. 57 ust. 1 w:

a) pkt 2 po wyrazie „akumulatory” dodaje się wyrazy „i autoryzowanych przedstawicieli”,

b) pkt 3 po wyrazie „pojazdy” dodaje się wyrazy „i autoryzowanych przedstawicieli”,

c) pkt 5 po wyrazie „opakowaniach” dodaje się wyrazy „i autoryzowanych przedstawicieli,”;

5) w art. 60 po ust. 1a dodaje się ust. 1b-1d w brzmieniu: „1b. W przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, przez wprowadzającego pojazd mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz posiadania przez tego autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający pojazd pochodzący od tego wprowadzającego pojazd mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może złożyć do marszałka województwa wniosek o wykreślenie z rejestru.

1c. W przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 28a ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, przez wprowadzającego baterie lub akumulatory mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz posiadania przez tego autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający baterie lub akumulatory pochodzące od tego wprowadzającego mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) –strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może złożyć do marszałka województwa wniosek o wykreślenie z rejestru.”;

1d. W przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela, o którym mowa w art. 26a ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, przez wprowadzającego produkty w opakowaniach mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz posiadania przez tego autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający produkty w opakowaniach pochodzące od tego wprowadzającego mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może złożyć do marszałka województwa wniosek o wykreślenie z rejestru.”;

6) w art. 73 w ust. 1:

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) wprowadzający produkty w opakowaniach, eksportujący, dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach lub autoryzowany przedstawiciel, o których mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;”,

b) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) wprowadzający pojazdy lub autoryzowany przedstawiciel, o których mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji;”,

c) pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) wprowadzający baterie lub akumulatory lub autoryzowany przedstawiciel, o których mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach;”.

Warszawa, dnia 13 października 2026 r.

Tabelaryczne zestawienie przepisów projektu ustawy wykraczających poza cel wdrożenia prawa Unii Europejskiej, wraz z wyjaśnieniem niezbędności objęcia ich tym projektem

Projekt ustawy o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym TYTUŁ PROJEKTU i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw (UC97)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/884 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie zmiany dyrektywy 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU i elektronicznego (WEEE) (Tekst mający znaczenie dla EOG)1) PRAWNEGO/WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/851 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (Tekst mający znaczenie dla EOG)2)

1) Dz. Urz. UE L 2024/884 z 19.03.2024

2) Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 109 Pozostałe przepisy projektu ustawy

Jedn. Lp. Treść przepisu projektu ustawy Uzasadnienie wprowadzenia przepisu red.

Art. 1 w art. 4 pkt 5 „Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)” zastępuje się wyrazami

1. Wprowadzenie poprawnej nazwy pkt 1 „Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA)”

Art. 2 w art. 23 w ust. 4 w pkt 1 wyrazy „Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)”

2. Wprowadzenie poprawnej nazwy pkt 2 zastępuje się wyrazami „Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA)” w art. 6:

Art. 3 a) użyte w pkt 5a, 7, 20, 21 i 23 wyrazy „Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

3. Wprowadzenie poprawnej nazwy pkt 1 lit. a (EFTA)” zastępuje się wyrazami „Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA)”

DPUE.950.484.2026/11 ASz Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/ Dot.: RM-0610-178-26 z 16.10.2026 r.

Pani Joanna Knapińska Sekretarz Rady Ministrów

Opinia o zgodności z prawem Unii Europejskiej projektu ustawy o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw, wyrażona przez ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

Szanowna Pani Sekretarz,

w związku z przedłożonym projektem ustawy pozwalam sobie wyrazić poniższą opinię. Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

Z wyrazami szacunku

z up. Ignacy Niemczycki Sekretarz Stanu

Do wiadomości: Pani Paulina Hennig-Kloska Minister Klimatu i Środowiska

Tel.: +48 22 523 8788 Al. J. Ch. Szucha 23 iniemczycki.sekretariat@msz.gov.pl 00-580 Warszawa www.gov.pl/dyplomacja