Uchwała Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

UCHWAŁA

SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 27 października 2026 r.

w sprawie ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznychoraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórychprzychodów osiąganych przez osoby fizyczne

Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 22 października 2026 r. ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wprowadza do jej tekstu następujące poprawki:

1) określenie przedmiotu ustawy otrzymuje brzmienie:

„o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne”;

2) w art. 1 w pkt 1 skreśla się lit. b;

3) dodaje się art. 1a w brzmieniu:

„Art. 1a. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 554, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 19:

a) w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu:

„6) 22% podstawy opodatkowania, z zastrzeżeniem pierwszeństwa stosowania stawek określonych w pkt 3 i 4 – w przypadku:

a) podatników, u których wartość przychodów uzyskanych w roku podatkowym poprzedzającym bezpośrednio dany rok podatkowy, przekroczyła równowartość 50 000 000 euro,

b) podatników, którzy w którymkolwiek dniu roku podatkowego bezpośrednio poprzedzającego dany rok podatkowy byli jednostkami składowymi grupy krajowej lub grupy międzynarodowej w rozumieniu odpowiednio art. 2 ust. 1 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 6 listopada 2024 r. o opodatkowaniu wyrównawczym jednostek składowych grup międzynarodowych i krajowych, do których stosuje się przepisy tej ustawy zgodnie z art. 4 tej ustawy, przy czym w przypadku podatkowej grupy kapitałowej warunek ten odnosi się do spółki tworzącej tę grupę.”,

b) ust. 1f otrzymuje brzmienie:

„1f. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, do pozostałej części podstawy opodatkowania podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, stosuje się stawkę podatku, o której mowa w ust. 1 pkt 1 albo 6, a podatek takiej podatkowej grupy kapitałowej stanowi suma podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 3 lit. b oraz pkt 1 albo 6.”,

c) po ust. 1f dodaje się ust. 1g–1k w brzmieniu:

„1g. Kwotę 50 000 000 euro, o której mowa w ust. 1 pkt 6 lit. a, przelicza się na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy roku podatkowego, w którym uzyskane zostały przychody określone w tym przepisie, w zaokrągleniu do 1 000 zł.

1h. Jeżeli rok podatkowy podatnika był dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę 50 000 000 euro, o której mowa w ust. 1 pkt 6 lit. a, ustala się jako iloczyn 1/12 tej kwoty i liczby pełnych miesięcy w tym roku podatkowym, a w przypadku gdy rok podatkowy nie obejmuje pełnego miesiąca kalendarzowego, za pełny miesiąc przyjmuje się okres trwający 30 dni. W przypadku gdy rok podatkowy trwał krócej niż miesiąc, przyjmuje się, że trwał on jeden pełny miesiąc.

1i. Stawkę podatku, o której mowa w ust. 1 pkt 6, stosuje się również do podatnika, który:

1) w wyniku podziału lub wniesienia na poczet jego kapitału przejął od innego podatnika przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa lub składnik majątku, których wartość przekracza 10% wartości aktywów tego innego podatnika wykazanych w jego ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym poprzedzającym ten podział lub to wniesienie, a w przypadku braku takiego sprawozdania finansowego sporządzonego niewcześniej niż 23 miesiące przed dniem podziału lub wniesienia przedsiębiorstwa, zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub składnika majątku – jeżeli wartość przejętego majątku przekracza 10% wartości majątku spółki dzielonej lub wnoszącej wkład, ustalonej na dzień poprzedzający ten podział lub to wniesienie,

2) w wyniku podziału lub wniesienia na poczet kapitału innego podatnika przekazał innemu podatnikowi przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa lub składnik majątku, których wartość przekracza 10% wartości aktywów podatnika wykazanych w jego ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym poprzedzającym ten podział lub to wniesienie, a w przypadku braku takiego sprawozdania finansowego sporządzonego niewcześniej niż 23 miesiące przed dniem podziału lub wniesienia przedsiębiorstwa, zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub składnika majątku – jeżeli wartość przekazanego majątku przekracza 10% wartości majątku spółki dzielonej lub wnoszącej wkład, ustalonej na dzień poprzedzający ten podział lub to wniesienie

– w roku podatkowym, w którym nastąpiły ten podział lub to wniesienie, oraz w dwóch latach podatkowych bezpośrednio po nim następujących, jeżeli na dzień poprzedzający ten podział lub to wniesienie warunki określone w ust. 1 pkt 6 spełniał podatnik dzielony lub wnoszący wkład.

1j. W przypadku połączenia podatników stawkę podatku, o której mowa w ust. 1 pkt 6, stosuje się także:

1) w pierwszym roku podatkowym nowo zawiązanego podatnika albo

2) w roku podatkowym, w którym dokonano tego połączenia – w przypadku podatnika, który w związku z połączeniem nie dokonał zamknięcia ksiąg rachunkowych

– jeżeli warunki określone w ust. 1 pkt 6 spełniał co najmniej jeden z łączących się podatników.

1k. W przypadku podatkowej grupy kapitałowej utworzonej w roku podatkowym stawkę podatku, o której mowa w ust. 1 pkt 6, stosuje się także w pierwszym roku podatkowym tej grupy, jeżeli warunki określone w ust. 1 pkt 6 spełniała co najmniej jedna spółka tworząca tę grupę.”;

2) w art. 25 po ust. 6b dodaje się ust. 6c–6e w brzmieniu:

„6c. Podatnicy, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 6, wpłacający zaliczki w formie uproszczonej na zasadach określonych w ust. 6 albo 6a są obowiązani do wpłaty tych zaliczek w wysokości kwoty określonej zgodnie z ust. 6 albo 6a oraz 9 i 10 podwyższonej o 15,8%, jeżeli ustalając kwotę tych zaliczek miesięcznych uwzględniali podatek należny wynikający z zeznania złożonego za rok podatkowy, w którym stosowali stawkę podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1.

6d. Podatnicy stosujący w danym roku podatkowym stawkę podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, wpłacający zaliczki w formie uproszczonej na zasadach określonych w ust. 6 albo 6a są obowiązani do wpłaty tych zaliczek w wysokości kwoty określonej zgodnie z ust. 6 albo 6a oraz 9 i 10 obniżonej o 13,6%, jeżeli ustalając kwotę tych zaliczek miesięcznych uwzględniali podatek należny wynikający z zeznania złożonego za rok podatkowy, w którym stosowali stawkę podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 6.

6e. Przepisu ust. 6c nie stosuje się do ustalonej zgodnie z ust. 1h części kwoty podatku należnego, o którym mowa w ust. 6 albo 6a oraz 9 i 10, do której stosuje się stawkę podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3.”.”;

4) w art. 2 skreśla się pkt 2;

5) w art. 4 w ust. 1 skreśla się wyrazy „i art. 12 ust. 1 pkt 1a i ust. 3 pkt 1”;

6) w art. 4:

a) w ust. 1 po kropce na końcu dodaje się wyrazy „ , z zastrzeżeniem ust. 1a.”,

b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Przepisy art. 27 ust. 1 oraz art. 32 ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się pod warunkiem wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2027 r. przepisów art. 1a oraz art. 2 pkt 1.”;

7) dodaje się art. 4a w brzmieniu:

„Art. 4a. Przepisy ustawy zmienianej w art. 1a, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2026 r.”;

8) skreśla się art. 5.

MARSZAŁEK SENATU

Małgorzata KIDAWA-BŁOŃSKA

uzasadnienie

Senat – po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm w dniu 22 października 2026 r. ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (określanej dalej jako „ustawa”) – wprowadził do jej tekstu 8 poprawek.

1. W ocenie Senatu korzystna dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych zmiana skali podatkowej wymaga pozyskania źródeł finansowania. Mając to na uwadze, poprawki nr 1, 3, 6 i 7 zmierzają do rozszerzenia zakresu ustawy o nowelizację ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewidującą podwyższenie stawki tego podatku z wysokości 19% do 22% w odniesieniu do niektórych podatników – z uwzględnieniem zasady, że wejście w życie z dniem 1 stycznia 2027 r. nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne stanowi warunek stosowania zmienianej skali podatku dochodowego od osób fizycznych. Proponowane unormowania służą bardziej równomiernemu rozłożeniu ciężarów publicznych, przy jednoczesnym zachowaniu stabilności finansów publicznych oraz możliwości finansowania kluczowych zadań państwa.

2. Poprawki nr 2 i 8 zmierzają do skreślenia przepisów ustanawiających zasadę corocznej waloryzacji kwot określonych w skali podatkowej, odpowiadających górnym granicom przedziałów skali podatkowej, w odniesieniu do następnego roku podatkowego, jeżeli średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku kalendarzowym poprzedzającym rok, w którym dokonuje się waloryzacji, jest wyższy niż 100. Senat stoi na stanowisku, że wejście w życie tych przepisów będzie powodować coroczny wzrost parametrów skali podatkowej i tym samym będzie skutkować stałym corocznym ubytkiem dochodów sektora finansów publicznych, którego wielkość jest trudna do oszacowania z odpowiednim wyprzedzeniem.

3. Poprawki nr 4 i 5 zmierzają do skreślenia przepisów, które ustanawiają nową stawkę ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 17% od nadwyżki ponad kwotę 300 000 euro sumy określonych przychodów z tej działalności. W ocenie Senatu przepisy te budzą zastrzeżenia dwojakiego rodzaju.

Po pierwsze, stawka 17% odnoszona do nadwyżki ponad kwotę 300 000 euro sumy przychodów z działalności opodatkowanych stawkami w wysokości odpowiednio 8,5%, 5,5% i 3,0% budzi wątpliwości w świetle konstytucyjnej zasady proporcjonalności opodatkowania. Podatnicy opodatkowani stawkami w wysokości odpowiednio 17%, 15%, 14%, 12,5%, 12% i 10% nie charakteryzują się takimi samymi warunkami ekonomicznymi jak podatnicy opodatkowani stawkami w wysokości odpowiednio 8,5%, 5,5% i 3,5%, a zatem ma do nich zastosowanie zasada sprawiedliwości podatkowej, w myśl której „to co w sensie podatkowym jest „nierówne” musi być nierówno opodatkowane (sprawiedliwość pionowa)”). Wydaje się, że zasady tej nie uwzględnia regulacja, zgodnie z którą – tytułem przykładu – po przekroczeniu przychodów ponad kwotę 300 000 euro podatnik osiągający w roku podatkowym wyłącznie przychody z działalności opodatkowanej stawką:

9) 3% ma opłacać podatek według stawki ponad pięciokrotnie wyższej;

10) 5,5% ma opłacać podatek według stawki ponad trzykrotnie wyższej;

11) 8,5% ma opłacać podatek według stawki dwukrotnie wyższej.

Po drugie, zasada, zgodnie z którą „stawkę tę stosuje się zgodnie z kolejnością uzyskiwania w trakcie roku podatkowego przychodów, które przekroczyły tę kwotę”, będzie prowadzić do nierówności opodatkowania przychodów tej samej łącznej wartości, lecz opodatkowanych różnymi stawkami. Tytułem przykładu, jeżeli podatnik osiągnie przychody według następującej kolejności:

12) 200 000 euro z działalności opodatkowanej stawką 3% oraz 200 000 euro z działalności opodatkowanej stawką 15% – zapłaci od pierwszego przychodu ryczałt w wysokości odpowiadającej równowartości 6 000 euro, a od drugiego przychodu – w wysokości odpowiadającej równowartości 32 000 euro (15% od 100 000 euro oraz 17% od nadwyżki w wysokości 100 000 euro), a zatem w łącznej wysokości odpowiadającej równowartości 38 000 euro,

13) 200 000 euro z działalności opodatkowanej stawką 15% oraz 200 000 euro z działalności opodatkowanej stawką 3% – zapłaci od pierwszego przychodu ryczałt w wysokości odpowiadającej równowartości 30 000 euro, a od drugiego przychodu – w wysokości odpowiadającej równowartości 20 000 euro (3% od 100 000 euro oraz 17% od nadwyżki w wysokości 100 000 euro), a zatem w łącznej wysokości odpowiadającej równowartości 50 000 euro

– a takie zróżnicowanie nie spełnia wymogu relewantności i proporcjonalności, a także nie pozostaje w związku z innymi wartościami, zasadami czy normami konstytucyjnymi, uzasadniającymi odmienne traktowanie podmiotów podobnych.