Rządowy projekt ustawy o ratyfikacji Umowy o partnerstwie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony, sporządzonej w Apii dnia 15 listopada 2023 r.

Warszawa, 29 kwietnia 2024 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-27-24

Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy

- o ratyfikacji Umowy o partnerstwie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony, sporządzonej w Apii dnia 15 listopada 2023 r. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Spraw Zagranicznych.

Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Projekt U S T AWA

z dnia

o ratyfikacji Umowy o partnerstwie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony, sporządzonej w Apii dnia 15 listopada 2023 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy o partnerstwie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony, sporządzonej w Apii dnia 15 listopada 2023 r.

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Projekt

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

Dnia 15 listopada 2023 roku w Apii została sporządzona Umowa o partnerstwie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony. Po zaznajomieniu się z powyższą Umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:  została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,  jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,  będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia

PREZYDENT

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Andrzej Duda

PREZES RADY MINISTRÓW

Donald Tusk

UZASADNIENIE

1. Wyjaśnienie potrzeby i celu związania Rzeczypospolitej Polskiej umową

W ocenie Rzeczypospolitej Polskiej związanie się Umową o partnerstwie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony, sporządzoną w Apii dnia 15 listopada 2023 r. (dalej: „Umowa z Samoa”), jest korzystne i pożądane.

Realizacja głównych celów Umowy z Samoa, do których należą zacieśnianie współpracy politycznej Unii Europejskiej (dalej: „UE”) z Organizacją Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (dalej: „OACPS”), propagowanie i ochrona praw człowieka, demokracji i praworządności, budowanie pokojowych państw i społeczeństw, wspieranie rozwoju społecznego, w tym eliminowanie ubóstwa i przeciwdziałanie nierównościom, a także mobilizowanie inwestycji i wspieranie handlu, będzie korzystna z punktu widzenia interesów Rzeczypospolitej Polskiej w regionie Afryki, Karaibów i Pacyfiku (dalej: „AKP”), szczególnie w kontekście wojny w Ukrainie oraz prowadzonych przez Rzeczpospolitą Polską działań wpisujących się w walkę z rosyjską dezinformacją i z budowaniem politycznych i ekonomicznych wpływów przez Rosję w państwach Globalnego Południa.

Umowa z Samoa przyczyni się także do skuteczniejszego zwalczania nieregularnej migracji z państw AKP do państw UE, w tym Rzeczypospolitej Polskiej:

– z jednej strony przez ograniczenie czynników wywołujących migracje, takich jak ubóstwo, głód, konflikty, brak dostępu do usług publicznych, niestabilność gospodarcza itp.,

– z drugiej strony przez stworzenie ram prawnych regulujących procesy readmisji i powrotów migrantów do państw pochodzenia.

2. Wskazanie różnic między dotychczasowym a projektowanym stanem prawnym

Umowa z Samoa stwarza ramy dla kontynuacji partnerstwa między UE i państwami AKP ustanowionego przez Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu 23 czerwca 2000 roku (Dz. Urz. UE L 317 z 15.12.2000, str. 3; dalej: „Umowa z Kotonu”). W zamierzeniu Stron Umowa z Samoa nie tylko zapewnia kontynuację partnerstwa między UE a państwami AKP, ale także dostosowuje zasady partnerstwa do aktualnych wyzwań.

Umowa z Samoa ustanawia nowe ramy prawne stosunków UE z 79 państwami AKP. Ma zwiększyć zdolności UE i państw AKP do współdziałania w obliczu globalnych wyzwań. W porównaniu do dotychczasowej Umowy z Kotonu obejmuje znacznie szerszy zakres współpracy, reorientując się z tradycyjnie pojmowanej współpracy rozwojowej i współpracy gospodarczo-handlowej w kierunku szerszego, wzmocnionego partnerstwa politycznego. Strategiczne obszary priorytetowe współpracy obejmują: (i) prawa człowieka, demokrację i sprawowanie rządów, (ii) pokój i bezpieczeństwo, (iii) rozwój społeczny, (iv) zrównoważenie środowiskowe i zmianę klimatu, (v) trwały wzrost gospodarczy i rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu, (vi) migrację i mobilność.

W wymiarze politycznym nowa umowa wykracza poza tradycyjny wymiar współpracy rozwojowej, kładąc większy nacisk na współpracę na forach międzynarodowych i budowanie sojuszy na arenie międzynarodowej (UE i jej państwa członkowskie oraz członkowie OACPS reprezentują łącznie ponad połowę miejsc w Organizacji Narodów Zjednoczonych, dalej: „ONZ”). Nowe porozumienie ma także wzmocnić zdolność OACPS–UE do wspólnego działania w zakresie wyzwań związanych ze środowiskiem i zmianami klimatu oraz innych kwestii o wymiarze globalnym, takich jak migracja i mobilność, pokój i bezpieczeństwo, czyli wszędzie, gdzie potrzebna jest silniejsza współpraca. W założeniu nowe porozumienie będzie lepszym narzędziem do realizacji Agendy ONZ 2030 i Celów Zrównoważonego Rozwoju, które jeszcze nie były zdefiniowane w momencie zawierania Umowy z Kotonu. W porównaniu do Umowy z Kotonu większy nacisk zostanie również poświęcony wzrostowi sprzyjającemu włączeniu społecznemu i tworzeniu miejsc pracy, w szczególności inwestycjom i rozwojowi sektora prywatnego. Ponadto nowe porozumienie ma wzmocnić dialog partnerski z różnymi podmiotami, w tym społeczeństwem obywatelskim.

W odniesieniu do migracji i mobilności, poprawa współpracy w zakresie powrotów i readmisji nielegalnych migrantów jest kluczowym elementem nowego porozumienia i kompleksowego podejścia do zarządzania migracją (vide Część II – Priorytety Strategiczne, Tytuł VI – Migracja i mobilność). Ponadto Załącznik I do Umowy z Samoa zawiera przepisy operacyjne dotyczące powrotów i readmisji.

Umowa z Samoa łączy współpracę podstawową (tj. priorytety strategiczne wspólne dla wszystkich państw OACPS) z trzema protokołami regionalnymi (Afryka, Karaiby, Pacyfik), które koncentrują się na potrzebach poszczególnych regionów i definiują regionalne priorytety współpracy. To nowe rozwiązanie w stosunku do Umowy z Kotonu pozwoli na nowe, zindywidualizowane podejście regionalne. Protokoły regionalne będą miały własne zasady działania, aby zarządzać i kierować stosunkami z UE i różnymi zaangażowanymi regionami, w tym za pośrednictwem wspólnych komisji parlamentarnych. Większa regionalizacja współpracy będzie odzwierciedlona także w nowych rozwiązaniach instytucjonalnych.

Zostaną zachowane dotychczasowe instytucje: Rada Ministrów OACPS–UE, Komitet na szczeblu Ambasadorów lub Urzędników Wyższego Szczebla OACPS–UE, Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne OACPS–UE, ale powstaną także nowe regionalne instytucje UE–OACPS, z silnym wymiarem parlamentarnym. W Umowie z Samoa instytucjonalne ramy współpracy politycznej prezentują się następująco: • Rada Ministrów OACPS–UE (art. 88) – spotkania co do zasady co 3 lata (lub częściej, gdy to konieczne; poziom ministerialny); • Komitet na szczeblu Ambasadorów lub Urzędników Wyższego Szczebla OACPS–UE (art. 89) – spotkanie coroczne oraz na sesjach specjalnych; • Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne OACPS–UE (art. 90) – posiedzenie raz do roku (posłowie do parlamentów państw AKP i posłowie do Parlamentu Europejskiego); • Szczyt regionalny (art. 91); • Nowe organy regionalne, odpowiednio dla Afryki, Karaibów i Pacyfiku (art. 92–94) o Regionalne Rady Ministrów (art. 92) – poziom ministerialny; o Wspólne Komitety Regionalne (art. 93) – poziom ambasadorów lub wyższych urzędników; o Regionalne Zgromadzenia Parlamentarne (art. 94) – organ przygotowawczy dla posiedzeń Regionalnych Rad Ministrów (posłowie do parlamentów państw AKP i posłowie do Parlamentu Europejskiego).

Kwestie finansowania działań rozwojowych nie zostały ujęte w równie rozbudowany sposób, co w Umowie z Kotonu (brak odrębnego protokołu finansowego). Umowa z Samoa określa w Części IV (art. 82 ust. 1 oraz art. 82 ust. 9), że UE udostępni odpowiedni poziom zasobów finansowych zgodnie ze swoimi przepisami i procedurami wewnętrznymi. Artykuł 82 ust. 9 uszczegóławia zasady programowania. W związku z wygaszaniem Europejskiego Funduszu Rozwoju, finansowanie większości programów rozwojowych na rzecz partnerskich państw AKP będzie się odbywać , tak jak obecnie, za pomocą Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej – Globalny wymiar Europy (ang. NDICI – Global Europe).

Umowy o partnerstwie gospodarczym (dalej: „umowy EPA”) zawarte na podstawie Umowy z Kotonu, jako samodzielne umowy międzynarodowe pozostaną w mocy. Umowa z Samoa zapewni powiązanie z umowami EPA, zwłaszcza w odniesieniu do ogólnych zasad i dążenia do zrównoważonego wzrostu gospodarczego i rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu.

Ramy prawne funkcjonowania Europejskiego Banku Inwestycyjnego (dalej: „EBI”) zdefiniowane w Umowie z Samoa (Załącznik II) zostały ustanowione analogicznie do Umowy z Kotonu, jednak zakres tych postanowień w ramach Umowy z Kotonu i Umowy z Samoa nie jest w pełni symetryczny (np. w odniesieniu do personelu EBI na misjach poprzedni standard ochrony został obniżony). W przeciwieństwie do Umowy z Kotonu Umowa z Samoa zawiera m.in. wyraźne uznanie osobowości prawnej EBI w krajach AKP (Załącznik II, art. 1 ust. 1 Umowy z Samoa); wyraźne uznanie osobowości prawnej spółek zależnych EBI w krajach AKP (Załącznik II, art. 1 ust. 1 Umowy z Samoa); zwolnienia podatkowe i celne (Załącznik II, art. 1 ust. 2 Umowy z Samoa); dostępność walut dla pożyczkobiorców i EBI (Załącznik II, art. 3 Umowy z Samoa); zwolnienie EBI z przepisów bankowych w krajach AKP (Załącznik II, art. 2 Umowy z Samoa); uznawanie prawomocnych wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, sądów krajowych i trybunałów arbitrażowych (Załącznik II, art. 4 Umowy z Samoa).

3. Wskazanie przewidywanych skutków społecznych, gospodarczych, finansowych, politycznych i prawnych, związanych z wejściem w życie umowy wraz z określeniem źródeł finansowania

a) Skutki społeczne: Umowa z Samoa przyczyni się do wsparcia rozwoju społecznego oraz redukcji ubóstwa i nierówności. W ramach umowy podjęto zobowiązania do wsparcia równouprawnienia płci i wzmocnienia usług społecznych, takich jak edukacja czy zdrowie. Partnerzy będą współpracować na rzecz rozwiązywania wyzwań, takich jak bezpieczeństwo żywnościowe, szybki wzrost liczby ludności, a także globalne kryzysy zdrowotne.

Umowa z Samoa stworzy także podstawy pod dalszą działalność EBI w państwach AKP. Dotychczasowe zaangażowanie EBI w postaci ponad 20 mld EUR inwestycji od 2003 r. przyniosło wymierne korzyści społeczne dla krajów AKP, generując tysiące dodatkowych miejsc pracy i przyczyniając się do wzrostu zamożności regionów czy rozwoju lokalnych rynków finansowych. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę kontekst postpandemiczny oraz wojny w Ukrainie. Wydarzenia te miały i mają wpływ na poziom inflacji, a przez to na koszt finansowania inwestycji. Dzięki stworzeniu podstaw pod działalność EBI w państwach AKP, umowa pozwoli wielu państwom AKP sfinansować swoje inwestycje, co przełoży się na skuteczniejszą walkę z ubóstwem, co będzie miało także swoje przełożenie na sytuację migracyjną i zmniejszenie liczby migrantów z państw AKP. Wejście w życie Umowy z Samoa wpłynie również na proces powrotów i readmisji uchodźców.

Wygasła w dniu 31 października 2023 r. Umowa z Kotonu w art. 13 zawierała zobowiązanie do przyjmowania bez dodatkowych formalności własnych obywateli nielegalnie przebywających na terytorium innego Państwa-Strony. W odniesieniu do współpracy z państwami, z którymi UE lub państwo członkowskie nie ma zawartej umowy o powrotach i readmisji, art. 13 stanowił istotny instrument i podstawę prawną współpracy w tym zakresie. W związku z wygaśnięciem Umowy z Kotonu zabrakłoby formalnych podstaw do współpracy w kwestii powrotów z dużą liczbą państw, z którymi nie ma innych umów w tym zakresie. Umowa z Samoa pozwoli utrzymać podstawy prawne umożliwiające współpracę z państwami AKP w zakresie powrotów. Dodatkowo przepisy dotyczące powrotów i readmisji w Umowie z Samoa są bardziej szczegółowe niż w Umowie z Kotonu.

b) Skutki gospodarcze: Umowa z Samoa stworzy nowe możliwości gospodarcze dla partnerów. Szczególnie istotny będzie trwały wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu i tworzeniu miejsc pracy, stymulowaniu inwestycji oraz rozwojowi sektora prywatnego. Do przyspieszenia zrównoważonego rozwoju w znacznym stopniu przyczynią się rozwój nauki, technologii i badań naukowych oraz innowacje i transformacja cyfrowa. Usprawniona zostanie również współpraca w kwestiach gospodarczych i handlowych (art. 50), co ułatwi handel dwustronny i przepływy inwestycyjne (art. 41 i art. 42), zmniejszy bariery techniczne w handlu (art. 51–53), poprawi zamówienia rządowe (art. 52) i pomoże chronić własność intelektualną (art. 12 Protokołu regionalnego dotyczącego Afryki). Wszystkie obowiązujące umowy handlowe, takie jak umowy EPA, pozostaną w mocy.

Umowa z Samoa, w szczególności jej Załącznik II: Działania Europejskiego Banku Inwestycyjnego da możliwość kontynuacji operacji EBI w krajach AKP. Pozwoli to utrzymać UE i jej państwom członkowskim pozycję światowych liderów w dziedzinie międzynarodowej współpracy na rzecz rozwoju. Dalsze finansowanie działań w krajach AKP będzie miało duże znaczenie dla zaspokajania potrzeb inwestycyjnych regionów AKP, jak również dla unijnych priorytetów i zobowiązań. Ustanowiona przez Umowę z Samoa dalsza współpraca z państwami AKP pozwoli podmiotom europejskim na konkurencyjność wobec ekspansji Chin czy Rosji w regionie.

c) Skutki finansowe: Umowa nie zawiera protokołu finansowego. UE zobowiązuje się do udostępnienia odpowiedniego poziomu zasobów finansowych zgodnie ze swoimi regulacjami i procedurami wewnętrznymi. Zawarcie i realizacja postanowień umowy nie spowoduje bezpośrednich obciążeń finansowych dla Rzeczypospolitej Polskiej.

d) Skutki polityczne: Ratyfikowanie Umowy z Samoa pod kątem prawno-instytucjonalnym oznacza stworzenie ram prawnych dla kontynuacji współpracy politycznej z państwami OACPS oraz dla wspólnych instytucji UE i OACPS (m.in. Komitetu na szczeblu Ambasadorów lub Urzędników Wyższego Szczebla OACPS–UE, Rady Ministrów OACPS–UE, Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego OACPS–UE). Jednocześnie umowa kładzie znacznie większy nacisk na współpracę polityczną niż Umowa z Kotonu.

Ratyfikowanie Umowy z Samoa jest korzystne z punktu widzenia interesów politycznych Rzeczypospolitej Polskiej w regionie AKP, szczególnie w kontekście wojny w Ukrainie oraz prowadzonych przez Rzeczpospolitą Polską działań wpisujących się w walkę z rosyjską dezinformacją i wpływami. Między innymi temu, a także rozwojowi współpracy gospodarczej z poszczególnymi krajami Afryki Subsaharyjskiej, służy zdecydowana intensyfikacja – w ciągu ostatniego roku – kontaktów politycznych i gospodarczych, w tym spotkań na najwyższym szczeblu. Zacieśnienie współpracy między UE a państwami AKP utrudni Rosji dalszą aktywność mającą na celu zwiększanie jej wpływów na tym kontynencie. W tym kontekście szczególnie istotna była zgoda wyrażona przez Radę UE na podpisanie porozumienia, udzielona przed szczytem Rosja – Afryka, który odbył się w dniach 26–29 lipca 2023 r. w Petersburgu.

Wzmocnienie współpracy politycznej z OACPS zapewnione przez Umowę z Samoa może mieć duży wpływ na uzyskiwanie poparcia w głosowaniach Zgromadzenia Ogólnego ONZ, szczególnie istotnych dla interesów UE i Rzeczypospolitej Polskiej, np. dotyczących rosyjskiej agresji na Ukrainę.

e) Skutki prawne: W celu wykonania Umowy z Samoa nie jest konieczne przyjęcie określonych środków prawnych. Wejście w życie Umowy z Samoa nie spowoduje więc konieczności zmiany polskiego prawa. Umowa z Samoa nie dotyczy bezpośrednio osób fizycznych ani prawnych.

Artykuł 19 umowy zawiera zobowiązanie Stron do pełnej współpracy z krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi mechanizmami wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, w tym z Międzynarodowym Trybunałem Karnym (dalej: „MTK”). Ponadto Umowa z Samoa zachęca Strony do ratyfikacji i wdrożenia Rzymskiego Statutu MTK oraz powiązanych instrumentów, a także do dalszego zwiększania skuteczności MTK. Przepisy te są szczególnie istotne w kontekście ścigania rosyjskich zbrodniarzy wojennych, a także w związku z faktem, że wiele państw będących Stronami Umowy z Samoa nie jest Stronami Statutu Rzymskiego MTK.

Przy podpisaniu Umowy z Samoa Rzeczpospolita Polska złożyła deklarację o następującej treści:

„W przypadkach gdy Umowa stanowi o „równości płci”, Rzeczpospolita Polska będzie interpretowała tę zasadę jako zasadę równości kobiet i mężczyzn, zgodnie z art. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Ponadto Rzeczpospolita Polska rozumie sformułowanie „płeć” zawarte w tej Umowie i nieobecne w Traktatach jako „płeć”, zgodnie z art. 10, art. 19 ust. 1 i art. 157 ust. 2 i 4 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Rzeczpospolita Polska rozumie prawa reprodukcyjne i inne pochodne, identyczne lub podobne wyłącznie jako działania, które mogą mieć na celu bezpośrednie wspieranie i ratowanie zdrowia i życia ludzkiego, w związku z czym sprzeciwia się wywodzeniu z tych praw aborcji i stosowania antykoncepcji jako formy promowania zdrowia, planowania rodziny lub gwarantowania praw człowieka. Aborcja nie jest prawem człowieka lecz przeciwnie – formą pozbawienia prawa do życia.

W odniesieniu do tzw. „edukacji seksualnej” Rzeczpospolita Polska rozumie ją jako edukację dostosowaną do wieku i treści zgodnie z odpowiednimi polskimi przepisami prawa i opartymi na nich programami nauczania.”.

W dniu 2 lutego 2024 r. Rada Ministrów wyraziła zgodę na wycofanie deklaracji złożonej w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej i jednocześnie upoważniła Ministra Spraw Zagranicznych do notyfikowania Depozytariuszowi Umowy z Samoa wycofania w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej złożonej deklaracji. W dniu 6 lutego 2024 r. zastępca Kierownika Stałego Przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Polskiej przy UE notyfikował Depozytariuszowi Umowy z Samoa wycofanie deklaracji. W konsekwencji deklaracja nie wywoła żadnych skutków prawnych.

4. Wyjaśnienie wyboru trybu związania Rzeczypospolitej Polskiej umową

Ze względu na mieszany charakter Umowy z Samoa, wynikający z zakresu kompetencji UE oraz jej państw członkowskich, określonych w Traktacie o Unii Europejskiej oraz Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, jej wejście w życie wymaga przeprowadzenia odpowiedniej procedury wyrażenia zgody na związanie również we wszystkich państwach członkowskich UE, w tym w Rzeczypospolitej Polskiej.

Umowa z Samoa ustanawia mechanizm współpracy politycznej i handlowej między UE i jej państwami członkowskimi, a państwami AKP. Mechanizm ten charakteryzuje się wzajemnością praw i obowiązków oraz wspólnymi działaniami realizowanymi przez powołane w tym celu organy, według określonych procedur. Ponadto Umowa z Samoa zawiera kwestie uregulowane w Rzeczypospolitej Polskiej aktami rangi ustawowej. Dotyczy to m.in.: zwalczania terroryzmu, handlu ludźmi (ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, Dz. U. z 2024 r. poz. 17), służby cywilnej (ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, Dz. U. z 2024 r. poz. 409), statystyki (ustawa z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, Dz. U. z 2023 r. poz. 773), ochrony danych osobowych (ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), przeciwdziałania nielegalnemu handlowi środkami odurzającymi i nowymi substancjami psychoaktywnymi (ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, Dz. U. z 2023 r. poz. 1939), cyberbezpieczeństwa (ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, Dz. U. z 2023 r. poz. 913, z późn. zm.), współpracy między organami ścigania i migracji (ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, Dz. U. z 2023 r. poz. 519, z późn. zm.).

W związku z powyższym Umowa z Samoa podlega ratyfikacji za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. poz. 483, z późn. zm.). Państwa, które podpisały Umowę o partnerstwie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony, sporządzoną w Apii dnia 15 listopada 2023 r.:

Stan na 29 marca 2024 r.

1) Królestwo Belgii

2) Republika Bułgarii

3) Republika Czeska

4) Królestwo Danii

5) Republika Federalna Niemiec

6) Republika Estońska

7) Irlandia

8) Republika Grecka

9) Królestwo Hiszpanii

10) Republika Francuska

11) Republika Chorwacji

12) Republika Włoska

13) Republika Cypryjska

14) Republika Łotewska

15) Republika Litewska

16) Wielkie Księstwo Luksemburga

17) Węgry

18) Republika Malty

19) Królestwo Niderlandów

20) Republika Austrii

21) Rzeczpospolita Polska

22) Republika Portugalska

23) Rumunia

24) Republika Słowenii

25) Republika Słowacka

26) Republika Finlandii

27) Królestwo Szwecji

28) Unia Europejska

29) Republika Angoli

30) Antigua i Barbuda

31) Wspólnota Bahamów

32) Barbados

33) Belize

34) Republika Beninu

35) Republika Botswany

36) Burkina Faso

37) Republika Burundi

38) Republika Zielonego Przylądka

39) Republika Kamerunu

40) Republika Środkowoafrykańska

41) Republika Czadu

42) Związek Komorów

43) Republika Konga

44) Wyspy Cooka

45) Wybrzeże Kości Słoniowej

46) Demokratyczna Republika Konga

47) Republika Dżibuti

48) Wspólnota Dominiki

49) Republika Dominikańska

50) Królestwo Eswatini

51) Federalna Demokratyczna Republika Etiopii

52) Republika Fidżi

53) Republika Gabońska

54) Republika Gambii

55) Republika Ghany

56) Grenada

57) Republika Gwinei

58) Republika Gwinei Bissau

59) Republika Haiti

60) Jamajka

61) Republika Kenii

62) Republika Kiribati

63) Królestwo Lesotho

64) Republika Liberii

65) Republika Madagaskaru

66) Republika Malawi

67) Republika Mali

68) Republika Wysp Marshalla

69) Islamska Republika Mauretańska

70) Republika Mauritiusu

71) Sfederowane Stany Mikronezji

72) Republika Mozambiku

73) Republika Namibii

74) Republika Nigru

75) Niue

76) Republika Palau

77) Niezależne Państwo Papui-Nowej Gwinei

78) Republika Rwandy

79) Federacja Saint Kitts i Nevis

80) Saint Vincent i Grenadyny

81) Niezależne Państwo Samoa

82) Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej

83) Republika Senegalu

84) Republika Seszeli

85) Republika Sierra Leone

86) Wyspy Salomona

87) Federalna Republika Somalii

88) Republika Sudanu

89) Republika Surinamu

90) Zjednoczona Republika Tanzanii

91) Demokratyczna Republika Timoru Wschodniego

92) Republika Togijska

93) Republika Ugandy

94) Republika Vanuatu

95) Republika Zambii

96) Republika Zimbabwe

Państwa, które staną się stronami Umowy o partnerstwie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony, sporządzonej w Apii dnia 15 listopada 2023 r., po jej wejściu w życie:

1) Królestwo Belgii

2) Republika Bułgarii

3) Republika Czeska

4) Królestwo Danii

5) Republika Federalna Niemiec

6) Republika Estońska

7) Irlandia

8) Republika Grecka

9) Królestwo Hiszpanii

10) Republika Francuska

11) Republika Chorwacji

12) Republika Włoska

13) Republika Cypryjska

14) Republika Łotewska

15) Republika Litewska

16) Wielkie Księstwo Luksemburga

17) Węgry

18) Republika Malty

19) Królestwo Niderlandów

20) Republika Austrii

21) Rzeczpospolita Polska

22) Republika Portugalska

23) Rumunia

24) Republika Słowenii

25) Republika Słowacka

26) Republika Finlandii

27) Królestwo Szwecji

28) Unia Europejska

29) Republika Angoli

30) Antigua i Barbuda

31) Wspólnota Bahamów

32) Barbados

33) Belize

34) Republika Beninu

35) Republika Botswany

36) Burkina Faso

37) Republika Burundi

38) Republika Zielonego Przylądka

39) Republika Kamerunu

40) Republika Środkowoafrykańska

41) Republika Czadu

42) Związek Komorów

43) Republika Konga

44) Wyspy Cooka

45) Wybrzeże Kości Słoniowej

46) Republika Kuby

47) Demokratyczna Republika Konga

48) Republika Dżibuti

49) Wspólnota Dominiki

50) Republika Dominikańska

51) Republika Gwinei Równikowej

52) Państwo Erytrea

53) Królestwo Eswatini

54) Federalna Demokratyczna Republika Etiopii

55) Republika Fidżi

56) Republika Gabońska

57) Republika Gambii

58) Republika Ghany

59) Grenada

60) Republika Gwinei

61) Republika Gwinei Bissau

62) Kooperacyjna Republika Gujany

63) Republika Haiti

64) Jamajka

65) Republika Kenii

66) Republika Kiribati

67) Królestwo Lesotho

68) Republika Liberii

69) Republika Madagaskaru

70) Republika Malawi

71) Republika Malediwów

72) Republika Mali

73) Republika Wysp Marshalla

74) Islamska Republika Mauretańska

75) Republika Mauritiusu

76) Sfederowane Stany Mikronezji

77) Republika Mozambiku

78) Republika Namibii

79) Republika Nauru

80) Republika Nigru

81) Federalna Republika Nigerii

82) Niue

83) Republika Palau

84) Niezależne Państwo Papui-Nowej Gwinei

85) Republika Rwandy

86) Federacja Saint Kitts i Nevis

87) Saint Lucia

88) Saint Vincent i Grenadyny

89) Niezależne Państwo Samoa

90) Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej

91) Republika Senegalu

92) Republika Seszeli

93) Republika Sierra Leone

94) Wyspy Salomona

95) Federalna Republika Somalii

96) Republika Sudanu

97) Republika Surinamu

98) Zjednoczona Republika Tanzanii

99) Demokratyczna Republika Timoru Wschodniego

100) Republika Togijska

101) Królestwo Tonga

102) Republika Trynidadu i Tobago

103) Tuvalu

104) Republika Ugandy

105) Republika Vanuatu

106) Republika Zambii

107) Republika Zimbabwe

Adam Szłapka

DPUE.920.1098.2023.DL(19) Warszawa, 17 kwietnia 2024 r. Dot. RM-06111-31-24

Pani Joanna Knapińska Sekretarz Rady Ministrów

Opinia o zgodności z prawem Unii Europejskiej Umowy o partnerstwie między unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony, sporządzonej w Apii dnia 15 listopada 2023 r., wyrażona przez ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

Szanowna Pani Minister, w związku z przedłożonym projektem wniosku o ratyfikację umowy międzynarodowej pozwalam sobie wyrazić poniższą opinię.

Nie zgłaszam zastrzeżeń co do zgodności umowy z prawem Unii Europejskiej

Z wyrazami szacunku

z upoważnienia

Agnieszka Bartol-Saurel Sekretarz Stanu /dokument podpisany elektronicznie/

Do wiadomości: Pan Radosław Sikorski Minister Spraw Zagranicznych

Telefon: +48 22 694 7540 Kancelaria Prezesa Rady Ministrów SMUE@kprm.gov.pl Al. Ujazdowskie 1/3 www.gov.pl/web/premier 00-583 Warszawa