Rządowy projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu uproszczenia procedur administracyjnych oraz wsparcia przedsiębiorczości.

1a. Jeżeli prace konserwatorskie lub restauratorskie, roboty budowlane, badania konserwatorskie, badania architektoniczne lub działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 7, 8 i 10–12, wykonane przy 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, ustawę z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym, ustawę z dnia 7 maja 2009 r. o towarach paczkowanych, ustawę z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin oraz ustawę z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców. zabytku wpisanym do rejestru bez wymaganego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu lub przemieszczenie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru bez wymaganego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków, lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu, nie powodują jego zniszczenia, uszkodzenia lub nie skutkują niewłaściwym korzystaniem z zabytku i nie zachodzi potrzeba uporządkowania terenu, wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję o odstąpieniu od nałożenia obowiązków, o których mowa w ust. 1. Wojewódzki konserwator zabytków może nałożyć obowiązek wykonania w określonym terminie, nie krótszym niż miesiąc, dokumentacji wykonanych prac, robót lub badań.

3. Wojewódzki konserwator zabytków może wstrzymać wykonanie pozwolenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo zmiany lub cofnięcia tego pozwolenia.

4. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania pozwolenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1, wygasa po upływie 3 miesięcy od dnia jego doręczenia, jeżeli w tym terminie wojewódzki konserwator zabytków nie wyda decyzji o zmianie lub cofnięciu tego pozwolenia.

Art. 93a.

1. Właściwość miejscową wojewódzkich konserwatorów zabytków ustala się według miejsca:

1) położenia zabytku nieruchomego;

2) przechowywania zabytku ruchomego.

2. W przypadku gdy zabytek nieruchomy położony jest na terenie dwóch lub więcej województw, właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków wyznacza minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w drodze postanowienia.

3. Wojewódzki konserwator zabytków właściwy w dniu wszczęcia postępowania dotyczącego zabytku ruchomego pozostaje właściwy do czasu jego zakończenia.

8c. Jeżeli Prezes Agencji w terminie, o którym mowa w ust. 8, nie wniósł sprzeciwu, przyjmuje się, że wyraził zgodę na zawarcie umów, o których mowa w ust. 1 i 4.

7. Sprawę wpisu znaku identyfikacyjnego producenta do rejestru uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony, jeżeli w terminie 14 dni od dnia otrzymania zgłoszenia Prezes Głównego Urzędu Miar:

1) nie dokona zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3, albo 2) nie wyda decyzji, o której mowa w art. 122a § 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572).

Art. 7a. Sprawę pozwolenia na prowadzenie badań, dotyczącego ich przeprowadzenia przez podmioty upoważnione do prowadzenia badań skuteczności działania środka ochrony roślin, uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający wniosek podmiotu ubiegającego się o wydanie tego pozwolenia, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia wniosku minister właściwy do spraw rolnictwa nie wyda decyzji albo postanowienia, o których mowa w art. 122a § 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572).