Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej oraz niektórych innych ustaw.

Art. 19a. Wniosek składa się i rozpatruje w następujących okresach rozliczeniowych:

1) pierwszym – od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego;

2) drugim – od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku kalendarzowego.

Art. 19b. Niewykorzystane środki finansowe z pierwszego okresu rozliczeniowego przechodzą do drugiego okresu rozliczeniowego w ramach tego samego roku budżetowego.

3a. W przypadku gdy wnioskodawca z uzasadnionych przyczyn nie może przedstawić zmodyfikowanego kosztorysu w terminie, o którym mowa w ust. 3, Dyrektor Instytutu może jednorazowo wydłużyć ten termin o co najmniej 7 dni, jednak niewięcej niż o 14 d ni.

7. Instytut informuje pisemnie wnioskodawcę o rozpatrzeniu wniosku oraz nieprzyznaniu wsparcia finansowego z powodu wyczerpania środków przeznaczonych na wsparcie finansowe w danym okresie rozliczeniowym.

8. Instytut tworzy listę rezerwową wniosków złożonych w danym okresie rozliczeniowym, które zostaną rozpatrzone w przypadku rezygnacji przez wnioskodawcę z przyznanego mu wsparcia finansowego lub w przypadku pojawienia się dodatkowych środków w danym okresie rozliczeniowym. Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio.

9. Lista rezerwowa, o której mowa w ust. 8, zawiera dane osobowe ujęte we wniosku, o którym mowa w art. 18 ust. 3.

10. Dane osobowe, o których mowa w ust. 9, są przetwarzane w celu rozpatrzenia wniosku oraz dokonania czynności związanych z zawarciem umowy o wsparcie finansowe, z jej realizacją i z odstąpieniem od niej.

11. Dyrektor Instytutu przechowuje dane osobowe, o których mowa w ust. 9, w sposób gwarantujący zachowanie ich poufności, integralności, kompletności oraz dostępności, w warunkach niegrożących uszkodzeniem lub zniszczeniem dokumentów zawierających dane osobowe – przez okres 15 lat od dnia ich otrzymania, przy czym koniec tego terminu przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego.

1a. Przedsiębiorca, któremu przyznano wsparcie finansowe, może dokonać przelewu wierzytelności przyszłej z tytułu przyznanego wsparcia finansowego na rzecz banku krajowego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2026 r. poz. 38, 176, 331, 340, 644 i 846) lub banku zagranicznego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, w celu zabezpieczenia wierzytelności, które wynikają z czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 i 5 oraz ust. 2 pkt 1 tej ustawy.

1b. Przelewu wierzytelności, o którym mowa w ust. 1a, można dokonać wyłącznie w celu zabezpieczenia finansowania realizacji produkcji audiowizualnej albo usługi na rzecz produkcji audiowizualnej, na które przyznano wsparcie finansowe. Przelew ten jest ograniczony do wysokości sumy zgromadzonej na rachunku powierniczym, o którym mowa w ust. 1.

1c. Przelew wierzytelności, o którym mowa w ust. 1a, obejmuje wyłącznie kwotę wsparcia finansowego, o której mowa w art. 23 pkt 2, przyznanego przedsiębiorcy przez Instytut.

1d. W terminie 3 dni od dnia dokonania przelewu wierzytelności, o którym mowa w ust. 1a, przedsiębiorca informuje o tym fakcie Bank Gospodarstwa Krajowego i Instytut, przekazując im równocześnie umowę przelewu wierzytelności albo jej poświadczoną notarialnie kopię.

1e. Bank krajowy lub bank zagraniczny, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, którym przysługuje wierzytelność, o której mowa w ust. 1a, są uprawnione do złożenia dyspozycji wypłaty środków pieniężnych z rachunku powierniczego, o którym mowa w ust. 1, w celu zaspokojenia przysługujących im wymagalnych wierzytelności, w terminach i kwotach wynikających z harmonogramu umowy o wsparcie finansowe, o której mowa w art. 22 ust. 1.

1f. Bank Gospodarstwa Krajowego prowadzący rachunek powierniczy, o którym mowa w ust. 1, po pozytywnej weryfikacji dyspozycji wypłaty środków pieniężnych złożonej przez bank krajowy lub bank zagraniczny, na których rzecz dokonano przelewu wierzytelności, realizuje dyspozycję, o której mowa w ust. 1e, niezwłocznie jednak niewcześniej niż w dniu, w którym otrzyma od Instytutu informację w formie pisemnej o dokonaniu przez Instytut pozytywnej weryfikacji raportu, o której mowa w art. 26 ust. 1.

1g. Instytut przesyła do Banku Gospodarstwa Krajowego informację o pozytywnej weryfikacji raportu, o której mowa w art. 26 ust. 1, w terminie 30 dni od dnia jej dokonania.

1a. W latach 2028–2037 minimalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym ustawy wynosi 100 000 tys. zł rocznie, natomiast maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym ustawy wynosi w:

1) 2028 r. – 230 000 tys. zł;

2) 2029 r. – 230 000 tys. zł;

3) 2030 r. – 230 000 tys. zł;

4) 2031 r. – 230 000 tys. zł;

5) 2032 r. – 230 000 tys. zł;

6) 2033 r. – 230 000 tys. zł;

7) 2034 r. – 230 000 tys. zł;

8) 2035 r. – 230 000 tys. zł;

9) 2036 r. – 230 000 tys. zł;

10) 2037 r. – 230 000 tys. zł.

2. Na wniosek producenta filmu dyrektor państwowej instytucji kultury wyspecjalizowanej w zakresie ochrony narodowego dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie kinematografii wskazuje standard, w jakim jest przekazywana kopia filmu, o której mowa w ust. 1.

3. Producent filmu składa wniosek, o którym mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia zakończenia produkcji filmu, jednak niepóźniej niż w dniu rozpoczęcia dystrybucji filmu, o którym mowa w ust. 1.

Art. 30.

2. Na wniosek producenta filmu dyrektor państwowej instytucji kultury wyspecjalizowanej w zakresie ochrony narodowego dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie kinematografii wskazuje standard, w jakim jest przekazywana kopia filmu, o której mowa w ust. 1.

3. Producent filmu składa wniosek, o którym mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia zakończenia produkcji filmu.

Art. 30a.

1. Instytucja, o której mowa w art. 28 ust. 1, może pokryć, w całości albo w części, koszty związane z przygotowaniem archiwalnej kopii filmu, w przypadku gdy dystrybucja filmu się zakończyła, a film ma szczególne znaczenie dla kultury i pokrycie tych kosztów jest uzasadnione potrzebą ochrony narodowego dziedzictwa kulturowego w dziedzinie kinematografii.

2. Realizując zadanie, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 8, Instytut oraz instytucja, o której mowa w art. 28 ust. 1, zawierają porozumienie określające wysokość środków finansowych przekazywanych przez Instytut na pokrycie kosztów związanych z przygotowaniem kopii filmu, o której mowa w ust. 1, oraz zasady współpracy związane z przekazywaniem tych środków.