Poprawka 1

w art. 1: a) pkt 1 nadać brzmienie: „1) w art. 10 w ust. 1: a) pkt 11 otrzymuje brzmienie: „11) w sprawach o ustalenie istnienia lub treści stosunku pracy prawo wytaczania powództwa na rzecz obywateli, a także wstępowania, za zgodą powoda, do postępowania w tych sprawach w każdym jego stadium;”, b) po pkt 15e dodaje się pkt 15f w brzmieniu: „15f) prowadzenie postępowań w sprawach o nałożenie administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach określonych w ustawie;”;”, b) w pkt 2 w lit. b w tiret pierwszym po pkt 7a dodać pkt 7b w brzmieniu: „7b) nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 37c ust. 1”, c) w pkt 13 po art. 33a dodać art. 33b w brzmieniu: „Art. 33b. Jeżeli okręgowy inspektor pracy wydał w ciągu roku kalendarzowego wobec pracodawcy będącego przedsiębiorcą co najmniej 10 decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, lub wytoczył przeciwko niemu co najmniej 10 powództw o ustalenie istnienia lub treści stosunku pracy, o których mowa w art. 33a ust. 3, okręgowy inspektor pracy niezwłocznie zawiadamia o tym Głównego Inspektora Pracy.”, d) w pkt 14 w lit. a, ust. 1 nadać brzmienie: „1. Decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt l–7b i art. 11a, są wydawane na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej.”, e) po pkt 17 dodać pkt 18 w brzmieniu: „18) po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu: „Rozdział 4a Administracyjne kary pieniężne Art. 37c. 1. Główny Inspektor Pracy może nałożyć na pracodawcę będącego przedsiębiorcą, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości do 1 % obrotu osiągniętego w roku podatkowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten naruszył art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy w sposób, który spowodował wydanie w ciągu roku kalendarzowego co najmniej 10 decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a, lub wytoczenie co najmniej 10 powództw o ustalenie istnienia lub treści stosunku pracy, o których mowa w art. 33a ust. 3. 2. Obrót, o którym mowa w ust. 1, oblicza się jako sumę: 1) przychodów wykazanych w rachunku zysków i strat – w przypadku przedsiębiorcy sporządzającego taki rachunek na podstawie przepisów o rachunkowości; 2) przychodów wykazanych w rocznym sprawozdaniu finansowym równoważnym do rachunku zysków i strat sporządzanym na podstawie przepisów o rachunkowości lub w innym dokumencie podsumowującym przychody w roku obrotowym, w tym w sprawozdaniu z wykonania budżetu - w przypadku przedsiębiorcy, który nie sporządza rachunku zysków i strat na podstawie przepisów o rachunkowości; 3) udokumentowanych przychodów uzyskanych w roku obrotowym w szczególności ze sprzedaży produktów, towarów lub materiałów, przychodów finansowych oraz przychodów z działalności realizowanej na podstawie statutu lub innego dokumentu określającego zakres działalności przedsiębiorcy, a także wartości uzyskanych przez przedsiębiorcę dotacji przedmiotowych – w przypadku braku dokumentów, o których mowa w pkt 1 i 2. 3. W przypadku gdy przedsiębiorca powstał w wyniku połączenia lub przekształcenia innych przedsiębiorców, obliczając wysokość jego obrotu, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor Pracy uwzględnia obrót osiągnięty przez tych przedsiębiorców w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary. 4. W przypadku gdy przedsiębiorca w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary nie osiągnął obrotu lub osiągnął obrót w wysokości nieprzekraczającej równowartości 135 000 zł, Główny Inspektor Pracy wydaje karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej 135 000 zł. Art. 37d. 1. Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 37c ust. 1, wszczyna się z urzędu po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 33b. 2. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w art. 37c ust. 1, Główny Inspektor Pracy może przesłuchać w charakterze strony pracodawcę lub osoby działające w jego imieniu. Do przesłuchania stosuje się odpowiednio przepisy o przesłuchaniu świadka. 3. Główny Inspektor Pracy może żądać od strony przedłożenia w terminie 14 dni dokumentów niezbędnych do ustalenia wysokości obrotu, o którym mowa w art. 37c, w szczególności zeznań podatkowych lub sprawozdań finansowych. 4. Główny Inspektor Pracy może wystąpić do właściwego organu administracji skarbowej o udostępnienie informacji o wysokości obrotu, o którym mowa w art. 37c ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Informacja jest udzielana niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia żądania. 5. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Głównym Inspektorem Pracy stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Art. 37e. Od decyzji Głównego Inspektora Pracy, o której mowa w art. 37c, przysługuje odwołanie na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego.”.”; oraz w konsekwencji w art. 2: a) pkt 2 nadać brzmienie: „2) w art. 3982 w § 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: „4) dotyczących odwołań od decyzji, o których mowa w art. 14b ust. 8 i w art. 37e ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2024 r. poz. 1712, z późn. zm.).”.”, b) pkt 3 nadać brzmienie: „3) w art. 460 § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Zdolność sądową i procesową ma także: 1) pracodawca, choćby nie posiadał osobowości prawnej; 2) okręgowy inspektor pracy lub Główny Inspektor Pracy - w sprawach z zakresu prawa pracy; 3) organ rentowy i wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności – w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.”,”, c) w pkt 4 lit. b i c nadać brzmienie: „b) po § 11 dodaje się § 12 w brzmieniu: „§ l2. Do właściwości sądów okręgowych, bez względu na wartość przedmiotu sporu, należą sprawy z zakresu prawa pracy dotyczące odwołań od decyzji, o których mowa w art. 14b ust. 8 i w art. 37e ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy.”, c) po § 22 dodaje się § 23 i 24 w brzmieniu: „§ 23. W sprawach odwołań od decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a lub ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd rejonowy, w którego obszarze właściwości znajduje się miejsce wykonywania pracy ustalone w tej decyzji. § 24. W sprawach odwołań od decyzji, o których mowa w art. 14b ust. 8 i w art. 37e ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd okręgowy, w którego obszarze właściwości znajduje się miejsce zamieszkania albo siedziba odwołującego się.”,”, d) pkt 6 nadać brzmienie: „6) w art. 476 w § 1 po pkt 11 dodaje się pkt l2 i l3 w brzmieniu: „12) w których wniesiono odwołanie od decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 7a ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy; 1 )w których wniesiono odwołanie od decyzji Głównego Inspektora Pracy, o których mowa w art. 14b ust. 1 i art. 37c ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy;”,”, e) w pkt 7 w lit. c w oddziale 2 art. 4777j nadać brzmienie: „Art. 4777j. W sprawie odwołania od decyzji, o którym mowa w art. 14b ust. 8 lub w art. 37e ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, stosuje się odpowiednio art. 4777b § 1, 2 i 5–7, art. 4777e § 1 oraz art. 4777g. Sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.”;