Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o zdrowiu publicznym.

1) ustalania i pobierania opłaty od środków spożywczych, której przedmiotem są napoje;

1. Wprowadzenie na rynek krajowy napojów podlega opłacie od środków spożywczych, zwanej dalej „opłatą”.

4. Napojem jest płyn do bezpośredniego spożycia oraz koncentrat, ujęte w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, z dodatkiem:

1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami, zwanych dalej „cukrami”, środków spożywczych zawierających cukry lub substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), zwanych dalej „substancjami słodzącymi”;

2) kofeiny lub tauryny.

1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu … pod numerem …, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str.

1).

5. Koncentratem jest:

1) wyrób, który po rozcieńczeniu, rozpuszczeniu lub wymieszaniu z wodą lub innym rozpuszczalnikiem domowym sposobem stanowi płyn do bezpośredniego spożycia;

2) wyrób przeznaczony do użycia w ramach usług związanych z wyżywieniem klasyfikowanych w dziale 56 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, który po rozcieńczeniu, rozpuszczeniu lub wymieszaniu z wodą lub innym rozpuszczalnikiem stanowi płyn do bezpośredniego spożycia.

„Opłacie nie podlega” → „Zwalnia się od opłaty”

2) będących suplementami diety w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 39 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r. poz. 1448, z 2025 r. poz. 1424 oraz z 2026 r. poz. 1123) w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 200 ml;

2) informacje o składzie napojów będących przedmiotem umowy, w tym o dodatku substancji słodzących, kofeiny lub tauryny oraz o zawartości cukrów w przeliczeniu na objętość napojów, w zakresie niezbędnym do obliczenia wysokości opłaty, zgodnie z ich etykietą;

Art. 12f.

1. Na wysokość opłaty dla napoju będącego płynem do bezpośredniego spożycia składają się następujące części:

1) stała wysokość opłaty obliczona według stawki 0,70 zł za zawartość cukrów w ilości równej lub mniejszej niż 5g w 100 ml napoju lub za zawartość w jakiejkolwiek ilości co najmniej jednej z substancji słodzących,

2) zmienna wysokość opłaty obliczona według stawki 0,10 zł za każdy gram cukrów powyżej 5g w 100 ml napoju – w przeliczeniu na litr napoju.

2. Wysokość opłaty dla napojów będących płynami do bezpośredniego spożycia zawierających powyżej 5 g cukrów w 100 ml napoju stanowi sumę części, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, z wyłączeniem ust. 7.

3. Napoje będące płynami do bezpośredniego spożycia zawierające dodatek kofeiny lub tauryny są objęte opłatą w wysokości obliczonej według stawki 1,00 zł w przeliczeniu na litr napoju.

4. Wysokość opłaty dla napojów będących płynami do bezpośredniego spożycia zawierających cukry lub substancje słodzące oraz kofeinę lub taurynę stanowi odpowiednio sumę części, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, oraz opłaty, o której mowa w ust. 3.

5. Do obliczenia wysokości opłaty dla napoju będącego płynem do bezpośredniego spożycia:

1) zawartość cukrów w 100 ml napoju jest zaokrąglana w górę do pełnego grama;

2) ilość litrów napoju jest zaokrąglana w górę do części setnych.

6. Maksymalna wysokość opłaty dla danego napoju będącego płynem do bezpośredniego spożycia jest obliczana według stawki 1,80 zł w przeliczeniu na 1 litr napoju.

7. Napoje będące płynami do bezpośredniego spożycia:

1) w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego oraz nie dodano do nich substancji słodzących, kofeiny ani tauryny, lub 2) będące roztworami węglowodanowo-elektrolitowymi, o których mowa w rozporządzeniu nr 432/2012, do których nie dodano substancji słodzących, kofeiny ani tauryny – zawierające powyżej 5 g cukrów w 100 ml napoju są objęte wyłącznie częścią opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

8. Wysokość opłaty dla napoju będącego koncentratem jest obliczana według stawki 3,00 zł w przeliczeniu odpowiednio na 1 litr albo 1 kg tego koncentratu.

9. Do obliczenia wysokości opłaty dla napoju będącego koncentratem ilość litrów albo kilogramów tego koncentratu jest zaokrąglana w górę do części setnych.

10. Wysokość należnej opłaty pomniejsza się o wysokość opłaty naliczonej od napojów zwróconych podmiotowi obowiązanemu do zapłaty opłaty, o którym mowa w art. 12d ust. 1.

1. Podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, są obowiązane:

1) składać organowi właściwemu w sprawie opłaty informację o wysokości opłaty, opatrzoną podpisem kwalifikowanym, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5 pkt 1,

2) obliczać i wpłacać opłatę w należnej wysokości na rachunek organu właściwego w sprawie opłaty – za okresy miesięczne do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty opłaty.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera dane podmiotu obowiązanego do zapłaty opłaty, o którym mowa w art. 12d ust. 1, oraz dane pozwalające na prawidłowe obliczenie wysokości opłaty, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5 pkt 1.

4. Organami właściwymi w sprawie opłaty są naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę podmiotu obowiązanego do zapłaty opłaty, o którym mowa w art. 12d ust. 1, oraz właściwy dla tego naczelnika dyrektor izby administracji skarbowej.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać informacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wraz z niezbędnymi pouczeniami oraz sposób składania tej informacji,

2) właściwość organów w sprawie opłaty, jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 4 – uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty oraz skuteczności jej poboru, a także przygotowanie urzędu obsługującego organ właściwy w sprawie opłaty zapewniające sprawne wykonywanie zadań tego organu.