Uchwała Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw.

UCHWAŁA

SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 10 grudnia 2025 r.

w sprawie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw

Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 21 listopada 2025 r. ustawy o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw, wprowadza do jej tekstu następujące poprawki:

1) w art. 1 w pkt 6:

a)w art. 11a:

–w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazie „Skarbowej” dodaje się wyrazy „ , uprawniony z tytułu praw autorskich lub praw pokrewnych”,

–w ust. 3 po wyrazie „usługobiorca” dodaje się wyrazy „lub uprawniony z tytułu praw autorskich lub praw pokrewnych”,

b)w art. 11d:

–w ust. 1 po wyrazie „usługobiorca” dodaje się wyrazy „lub uprawniony z tytułu praw autorskich lub praw pokrewnych”,

–w ust. 3 po wyrazie „usługobiorcy” dodaje się wyrazy „lub uprawnionego z tytułu praw autorskich lub praw pokrewnych”;

2) w art. 1:

a)w pkt 6, w art. 11a w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „oraz”,

b)w pkt 9:

–w art. 22b w ust. 3 w pkt 5 i w art. 22h w ust. 1 w pkt 6 wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „albo”,

–w art. 22n w ust. 3, w art. 22zk w ust. 1 i w art. 22zzo w ust. 2 wyraz „lub” zastępuje się wyrazem „oraz”,

–w art. 22zzc w ust. 2 w pkt 1 i w art. 22zze w ust. 2 wyrazy „jednokrotnego lub” zastępuje się wyrazami „jednokrotnego albo”,

–w art. 22zzi w ust. 2 w pkt 4 wyrazy „lub udzielenie” zastępuje się wyrazami „oraz za udzielenie”,

–w art. 22zzj w ust. 4 wyraz „lub” zastępuje się wyrazami „albo przed”;

3) w art. 1 w pkt 6:

a)w art. 11a w ust. 1 w pkt 3 skreśla się wyrazy „lub pochwalających popełnienie czynu zabronionego określonego w tych przepisach”,

b)w art. 11m w ust. 1 w pkt 1 i 3 skreśla się wyrazy „lub pochwalających popełnienie takiego czynu zabronionego”,

c)w art. 11o w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub pochwalających popełnienie tego czynu”;

4) w art. 1 w pkt 6:

a)w art. 11a w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2)w sposób oczywisty doszło do nałożenia ograniczenia w wyniku błędu dostawcy usługi hostingu.”,

b)w art. 11m w ust. 1:

–pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2)nakazuje usunięcie ograniczeń, o których mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia 2022/2065 lub w art. 23 ust. 1 rozporządzenia 2022/2065, nałożonych przez dostawcę usługi hostingu na usługobiorcę, jeżeli na podstawie dowodów zgromadzonych w postępowaniu stwierdzi, że informacje umieszczone przez usługobiorcę nie stanowią nielegalnej treści lub w sposób oczywisty doszło do nałożenia ograniczenia w wyniku błędu dostawcy usługi hostingu;”,

–pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4)odmawia nakazania usunięcia ograniczeń, o których mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia 2022/2065 lub w art. 23 ust. 1 rozporządzenia 2022/2065, nałożonych przez dostawcę usługi hostingu na usługobiorcę, jeżeli na podstawie dowodów zgromadzonych w postępowaniu stwierdzi, że informacje umieszczone przez usługobiorcę stanowią nielegalną treść lub że nie doszło do błędu dostawcy usługi hostingu przy nałożeniu ograniczenia.”;

5) w art. 1 w pkt 6:

a)w art. 11a w ust. 3 skreśla się wyrazy „lub zaufany podmiot sygnalizujący”,

b)w art. 11d:

–w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub zaufany podmiot sygnalizujący”,

–w ust. 3 skreśla się wyrazy „lub zaufanego podmiotu sygnalizującego” i wyrazy „usługobiorcę lub zaufany podmiot sygnalizujący”;

6) w art. 1 w pkt 6, w art. 11b we wprowadzeniu do wyliczenia i w art. 11c po wyrazach „art. 11a” dodaje się wyrazy „ust. 1 i 2”;

7) w art. 1 w pkt 6, w art. 11c wyrazy „szczególnej bezstronności, rzetelności i respektowania politycznej neutralności” zastępuje się wyrazami „bezstronności, rzetelności i politycznej neutralności”;

8) w art. 1 w pkt 6, w art. 11h w ust. 1 wyrazy „Właściwe organy” zastępuje się wyrazami „Właściwy organ” oraz wyraz „zawiadamiają” zastępuje się wyrazem „zawiadamia”;

9) w art. 1 w pkt 6, w art. 11i ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Dostawca usług pośrednich przekazuje właściwemu organowi do rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w art. 11a ust. 1, dowody związane z tym wnioskiem, w szczególności:

1)dane usługobiorcy wymienione w art. 18 ust. 1, który umieścił treść będącą przedmiotem wniosku, o ile je posiada;

2)materiały dotyczące przedmiotu wniosku, którymi dysponuje, w tym materiały zgromadzone w ramach mechanizmu zgłaszania i działania, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia 2022/2065.”;

10) w art. 1 w pkt 6, w art. 11m ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Właściwy organ publikuje na stronie internetowej urzędu obsługującego ten organ w całości treść decyzji, o której mowa w ust. 1, z tym że publikacja uzasadnienia nie obejmuje informacji prawnie chronionych. Publikacja opatrzona jest informacją, czy decyzja jest prawomocna.”;

11) w art. 1 w pkt 6:

a)art. 11n otrzymuje brzmienie:

„Art. 11n. Decyzji, o której mowa w art. 11m ust. 1, nie nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności.”,

b)w art. 11q:

–ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu decyzja, o której mowa w art. 11m ust. 1 pkt 1 albo 2, nie ulega wykonaniu.”,

–skreśla się ust. 8;

12) w art. 1 w pkt 6, w art. 11o:

a)w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2)datę i godzinę dokonania wpisu albo jego wykreślenia.”,

b)w ust. 8 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3)przywrócenia dostępu do stron internetowych wykorzystujących nazwę domeny internetowej wykreślonej z rejestru, nie później niż w terminie 48 godzin od wykreślenia nazwy domeny internetowej z rejestru.”,

c)dodaje się ust. 9 w brzmieniu:

„9. W przypadku zmiany albo uchylenia decyzji będącej podstawą wpisu do rejestru, w zakresie odnoszącym się do domeny internetowej, której nazwa wpisana jest do rejestru, Prezes UKE niezwłocznie wykreśla wpis z rejestru.”;

13) w art. 1 w pkt 6, w art. 11o w ust. 7 wyrazy „dostawców usługi dostępu do internetu” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców telekomunikacyjnych, o których mowa w ust. 6”;

14) w art. 1 w pkt 6, w art. 11q w ust. 7 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Przepisy art. 11m ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.”;

15) w art. 1 w pkt 6, w art. 11q ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy, postanowienia w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu oraz postanowienia o umorzeniu postępowania, kończących postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna.”;

16) w art. 1:

a)w pkt 6, art. 11r otrzymuje brzmienie:

„Art. 11r. W postępowaniach, o których mowa w niniejszym rozdziale, organy, o których mowa w art. 11b, doręczają pisma dostawcom usług pośrednich będącym podmiotami, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 8 albo 9 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 i 1841) na adres doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 tej ustawy, a w przypadku pozostałych dostawców usług pośrednich na adres punktu kontaktowego, w sposób określony w art. 11 rozporządzenia 2022/2065 lub w inny uzgodniony sposób.”,

b)w pkt 9, art. 22zzl otrzymuje brzmienie:

„Art. 22zzl. W postępowaniach, o których mowa w niniejszym rozdziale, właściwy organ doręcza pisma dostawcom usług pośrednich będącym podmiotami, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 8 albo 9 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych na adres doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 tej ustawy, a w przypadku pozostałych dostawców usług pośrednich na adres punktu kontaktowego, w sposób określony w art. 11 rozporządzenia 2022/2065 lub w inny uzgodniony sposób.”;

17) w art. 1 w pkt 6, art. 11u otrzymuje brzmienie:

„Art. 11u. W postępowaniu przed organem, o którym mowa w art. 11b, nie stosuje się art. 28 i art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 oraz z 2025 r. poz. 769).”;

18) w art. 1 w pkt 8, w art. 15a skreśla się ust. 3;

19) w art. 1 w pkt 8, w art. 15a skreśla się ust. 6;

20) w art. 1 w pkt 8, w art. 15e:

a)w ust. 1 w pkt 1 i 2 wyrazy „ , o której” zastępuje się wyrazami „w zakresie, o którym”,

b)w ust. 2 wyrazy „ze swojej” zastępuje się wyrazem „z”;

21) w art. 1 w pkt 9, w art. 22g w ust. 3 skreśla się wyrazy „ , i wymagań, o których mowa w art. 22b ust. 2 lub 4”;

22) w art. 1 w pkt 9, w art. 22h w ust. 1 w pkt 2 po wyrazie „numer” dodaje się wyrazy „lub oznaczenie”;

23) w art. 1 w pkt 9:

a)w art. 22k w ust. 6 wyrazy „lub uzupełnia odpowiednią część protokołu” zastępuje się wyrazami „odpowiednią część protokołu w formie aneksu do tego protokołu”,

b)w art. 22zx w ust. 4 skreśla się wyrazy „lub uzupełnia”;

24) w art. 1 w pkt 9:

a)w art. 22n w ust. 2 wyrazy „o którym” zastępuje się wyrazami „w trybie, o którym”,

b)w art. 22zk w ust. 4 wyrazy „określonym w” zastępuje się wyrazami „określonym zgodnie z”,

c)w art. 22zzk wyraz „dowodów” zastępuje się wyrazami „przedmiotu dowodów i ich oceny, postępowania dowodowego i zabezpieczenia dowodów”;

25) w art. 1 w pkt 9, w art. 22t w ust. 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a)numer lub oznaczenie zaświadczenia;”;

26) w art. 1 w pkt 9, w art. 22zk w ust. 2 w pkt 4 wyrazy „tego obowiązku” zastępuje się wyrazami „obowiązku, który został naruszony”;

27) w art. 1 w pkt 9, w art. 22zq:

a)ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Kontrolujący okazuje podmiotowi kontrolowanemu albo osobie przez niego upoważnionej upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymację służbową.”,

b)dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Osoba, o której mowa w art. 22zp ust. 2, okazuje podmiotowi kontrolowanemu albo osobie przez niego upoważnionej upoważnienie do udziału w kontroli oraz paszport albo inny dokument potwierdzający tożsamość.”,

c)ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku nieobecności podmiotu kontrolowanego albo osoby przez niego upoważnionej, upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, legitymacja służbowa, upoważnienie do udziału w kontroli oraz paszport albo inny dokument potwierdzający tożsamość mogą być okazane innemu pracownikowi podmiotu kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, lub przywołanemu świadkowi będącemu funkcjonariuszem publicznym niebędącym pracownikiem właściwego organu przeprowadzającego kontrolę. W tym przypadku upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz upoważnienie do udziału w kontroli doręcza się niezwłocznie podmiotowi kontrolowanemu, nie później niż trzeciego dnia od dnia wszczęcia kontroli.”;

28) w art. 1 w pkt 9, w art. 22zzb:

a)ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Właściwy organ w ramach pomocy, o której mowa w art. 69 ust. 8 rozporządzenia 2022/2065, może przeprowadzić kontrolę dostawcy bardzo dużej platformy internetowej lub bardzo dużej wyszukiwarki internetowej, a także innej osoby działającej w celach związanych z działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową tego dostawcy. W takim przypadku nie wszczyna się postępowania, o którym mowa w art. 22zn ust. 1.”,

b)ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Jeżeli kontrola, o której mowa w ust. 1, prowadzona jest przy udziale osób, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3, w stosunku do tych osób i podejmowanych przez nie czynności stosuje się odpowiednio art. 22zr ust. 1 i art. 22zt–22zw.”;

29) w art. 1 w pkt 9, w art. 22zzd w ust. 2 wyrazy „ , o których mowa w ust. 1,” zastępuje się wyrazami „wynikających z rozporządzenia 2022/2065”;

30) w art. 1 w pkt 9, w art. 22zzr w ust. 3 w pkt 1 po wyrazach „art. 20” dodaje się wyrazy „ust. 1 i 3–6”;

31) w art. 1 w pkt 9, w art. 22zzr ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Właściwy organ może również nałożyć, w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną na:

1)dostawcę usług pośrednich – w wysokości nie większej niż 1 % rocznego dochodu albo światowego obrotu, osiągniętego przez tego dostawcę w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary,

2)osobę, o której mowa w art. 51 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia 2022/2065 – w wysokości nie większej niż 1 % rocznego dochodu tej osoby, osiągniętego w roku poprzedzającym rok nałożenia kary

–jeżeli taki dostawca albo taka osoba nie udzielili informacji żądanych przez właściwy organ na podstawie art. 22zzi ust. 1 albo udzielili informacji nieprawidłowych, niekompletnych lub wprowadzających w błąd lub nie poprawili tych informacji lub nie poddają się kontroli na podstawie art. 22zo ust. 1 lub art. 22zzb, w tym nie wykonują obowiązków określonych w art. 22zt ust. 1.”;

32) w art. 1 w pkt 9, w art. 22zzr w ust. 7:

a)we wprowadzeniu do wyliczenia skreśla się wyraz „opóźnienia”,

b)w pkt 1 i 2 przed wyrazami „w wykonaniu” dodaje się wyraz „opóźnienia”,

c)w pkt 3 skreśla się wyrazy „w przypadku”,

d)w części wspólnej po wyrazie „obowiązków” dodaje się wyrazy „albo poddania się kontroli”;

33) w art. 1 w pkt 9:

a)art. 22zzt otrzymuje brzmienie:

„Art. 22zzt. Ustalając wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 22zzr ust. 1–4, 6 albo 7, właściwy organ:

1)ma na uwadze interes publiczny i kieruje się tym, aby kara pieniężna była skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca;

2)uwzględnia:

a)charakter, ciężar, powtarzalność i czas trwania naruszenia obowiązków wynikających z rozporządzenia 2022/2065,

b)zakres i rodzaj prowadzonej działalności przez podmiot dopuszczający się naruszenia obowiązków wynikających z rozporządzenia 2022/2065,

c)możliwości ekonomiczne podmiotu dopuszczającego się naruszenia obowiązków wynikających z rozporządzenia 2022/2065.”,

b)w art. 22zzu wyrazy „art. 22zzr ust. 1–4 albo 6 albo 7” zastępuje się wyrazami „art. 22zzr ust. 1–4, 6 albo 7”;

34) w art. 1 w pkt 9, w art. 22zzv w ust. 2 i w art. 22zzx wyrazy „art. 22zzr ust. 5, 6 lub 7” zastępuje się wyrazami „art. 22zzr ust. 5–7”;

35) w art. 1 w pkt 9, w art. 22zzx dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

„Przepisy art. 22zzj stosuje się odpowiednio.”;

36) w art. 2 w pkt 2, w art. 47988c w § 3 wyraz „lub” zastępuje się wyrazami „albo przed”;

37) w art. 2 w pkt 2, w art. 47988h w § 2 wyrazy „i art. 47931a–47933” zastępuje się wyrazami „ , art. 47931a i art. 47933”;

38) dodaje się art. 8a w brzmieniu:

„Art. 8a. Przepis art. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w zakresie w jakim przewiduje on stosowanie przepisów rozdziału 2a ustawy zmienianej w art. 1 do świadczenia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego usług komunikacji elektronicznej, stosuje się od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 6.”;

39) w art. 9 wyrazy „art. 1 pkt 6” zastępuje się wyrazami „art. 1 pkt 5 i 6”.

MARSZAŁEK SENATU

Małgorzata KIDAWA-BŁOŃSKA

Uzasadnienie

Na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2025 r. Senat rozpatrzył ustawę o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw i uchwalił do niej 39 poprawek.

Poprawka nr 1 rozszerza katalog podmiotów, które będą mogły wystąpić z wnioskiem o wydanie nakazu podjęcia działań przeciwko nielegalnym treściom, polegających na uniemożliwieniu dostępu do nielegalnych treści występujących w usłudze świadczonej przez dostawcę usług pośrednich, o uprawnionego z praw autorskich lub praw pokrewnych. W ocenie Senatu, rozszerzenie zakresu podmiotowego dodawanego art. 11a ust. 1, oprócz zapewnienia skutecznego stosowania w Polsce przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych), zwanego dalej „DSA”, będzie również stanowiło jednoznaczną implementację art. 8 ust. 3 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym). Jest to konieczne wobec pojawiających się wątpliwości, czy Polska wdrożyła ten przepis dyrektywy do krajowego porządku prawnego.

W związku z tym, że uprawnienie do złożenia wniosku o wydanie nakazu podjęcia działań przeciwko nielegalnym treściom będzie przysługiwało wszystkim podmiotom wymienionym w dodawanym art. 11a ust. 1, należy skorygować spójnik użyty we wprowadzeniu do wyliczenia w tym przepisie. Spójnik alternatywy łącznej powinien być zastąpiony spójnikiem koniunkcji. Modyfikacji spójników należy dokonać również w dodawanych art. 22b ust. 3 pkt 5, art. 22h ust. 1 pkt 6, art. 22n ust. 3, art. 22zk ust. 1, art. 22zzc ust. 2 pkt 1, art. 22zze ust. 2, art. 22zzi ust. 2 pkt 4, art. 22zzj ust. 4 i art. 22zzo ust. 2 (art. 1 pkt 9 noweli), a także w art. 47988c § 3 (art. 2 pkt 2 noweli) – poprawki nr 2 i 36.

Zgodnie z dodawanym art. 11a ust. 1 pkt 3 uprawnionym podmiotom przysługuje prawo do złożenia wniosku o wydanie nakazu podjęcia działań przeciwko nielegalnym treściom, polegających na uniemożliwieniu dostępu do nielegalnych treści występujących w usłudze świadczonej przez dostawcę usług pośrednich, nawołujących do popełnienia czynu zabronionego, o którym mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1 lub 2 lub pochwalających popełnienie czynu zabronionego określonego w tych przepisach. O ile nawoływanie do popełnienia czynu zabronionego, jako przesłanka złożenia wniosku o wydanie nakazu nie budzi wątpliwości, to przesłanka polegająca na pochwalaniu popełnienia czynu zabronionego może być, w praktyce stosowania art. 11a ust. 1 pkt 3, problematyczna. Mając na uwadze wielość sposobów (metod) komunikowania się w Internecie przez użytkowników, nie jest jednoznaczne na czym takie pochwalanie mogłoby polegać. W trakcie prac nad ustawą w Senacie, pojawiało się pytanie, czy za pochwalanie można by uznać na przykład „polubienie” określonego wpisu (określonej treści) albo zamieszczenie linku do treści, która za nielegalną może być uznana. W następstwie takiej interpretacji mogłoby dojść do tego, że wydawane byłyby decyzje niecelowe, nieproporcjonalne, a nawet godzące w konstytucyjne wolności, na przykład w wolność wyrażania swoich poglądów (art. 54 Konstytucji). Wprawdzie ograniczenie konstytucyjnej wolności jest dopuszczalne w określonych w Konstytucji okolicznościach, ale pod warunkiem, że nie narusza ono istoty tej wolności (zob. art. 31 ust. 3 Konstytucji). Ponadto regulacja ta budzi wątpliwości w kontekście zasady lojalności państwa wobec jednostki, przyzwoitej legislacji oraz odpowiedniej określoności przepisów (art. 2 Konstytucji), a także § 6 Zasad techniki prawodawczej. W związku z tym, uchwalono poprawkę nr 3.

W dodawanym art. 11a ust. 2 pkt 2 wskazano, że okolicznością uzasadniającą wydanie nakazu usunięcia ograniczeń nałożonych przez dostawcę usługi hostingu na usługobiorcę będzie fakt, że w sposób oczywisty doszło do nieprawidłowego zastosowania warunków korzystania z usług dostawcy usługi hostingu, stanowiących podstawę nałożenia ograniczenia. W ocenie Senatu, przepis nie jest zgodny z intencją prawodawcy. Nasuwało się bowiem pytanie, na czym owo nieprawidłowe zastosowanie warunków korzystania z usług dostawcy hostingu miałoby polegać i kto miałby je nieprawidłowo zastosować? Warto zwrócić uwagę, że w myśl art. 14 ust. 1 DSA, w warunkach korzystania z usług dostawcy usług pośrednich uwzględniają informacje na temat wszelkich ograniczeń, które nakładają w związku z korzystaniem z ich usług, w odniesieniu do informacji przekazywanych przez odbiorców usługi. Informacje te muszą zawierać informacje na temat wszelkich polityk, procedur, środków i narzędzi wykorzystywanych na potrzeby moderowania treści, w tym na temat algorytmicznego podejmowania decyzji i przeglądu dokonywanego przez człowieka, a także na temat regulaminu wewnętrznego systemu rozpatrywania skarg. Należy stwierdzić, że nieprawidłowe zastosowanie warunków, jeżeli odnieść to do usługobiorcy, polegałoby na naruszeniu tych warunków przez usługobiorcę, a więc byłby to raczej powód nałożenia ograniczeń, a nie powód ich usunięcia. W przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2 pkt 2, chodzi raczej o nałożenie ograniczania przez dostawcę usługi pośredniej na usługobiorcę w wyniku błędu, a nie o nieprawidłowe zastosowanie warunków. Trzeba przy tym pamiętać, że decyzja w przedmiocie nałożenia ograniczenia podejmowana jest często przy wykorzystaniu zautomatyzowanych narzędzi moderacyjnych, a te nie są doskonałe. W celu wyrażenia intencji prawodawcy właściwie, uchwalono poprawkę nr 4.

Dodawanych art. 11a ust. 3 oraz art. 11d ust. 1 i 3 nie da się pogodzić z dodawanym art. 11a ust. 1. Przepis ten przesądza, że z wnioskiem, o którym mowa w tym przepisie może wystąpić prokurator, Policja, organ Krajowej Administracji Skarbowej oraz usługobiorca. W związku z tym, że uprawnionym do złożenia wniosku nie będzie zaufany podmiot sygnalizujący, z przepisów szczegółowych zawartych w dodawanym rozdziale 2a należy wyeliminować odniesienia do tego podmiotu. Poprawka nr 5 zapewni spójność w obrębie dodawanej jednostki systematyzacyjnej w aspekcie podmiotowym, a tym samym wyeliminuje wątpliwości, czy zaufany podmiot sygnalizujący jest adresatem rozwiązań w niej zawartych. Poprawka nr 5 w części odnoszącej się do art. 11d ust. 3 uwzględnia także, że usługobiorca jest jednym z podmiotów, o których mowa w art. 11a ust. 1.

W związku z tym, że dodawany art. 11a ust. 3 nie przewiduje wniosku innego niż wniosek, o którym mowa w art. 11a ust. 1 i 2, mając na uwadze, że odesłanie musi być precyzyjne oraz biorąc pod uwagę inne przepisy ustawy, w których ustawodawca odnosi się do wniosków, o których mowa w art. 11a ust. 1 i 2 (zob. np. art. 11k ust. 1), uchwalono poprawkę nr 6.

Dodawany art. 11c przewiduje, że osoby, uczestniczące w rozpatrzeniu wniosków, o których mowa w art. 11a, w szczególności poprzez wydawanie w imieniu właściwego organu na podstawie upoważnienia decyzji, nie mogą należeć do partii politycznej, nie mogą publicznie manifestować poglądów politycznych, ani prowadzić działalności publicznej niedającej się pogodzić z zasadami szczególnej bezstronności, rzetelności i respektowania politycznej neutralności. Wątpliwość budzi stopniowanie zasad wymienionych na końcu rozpatrzonego przepisu. Nie można być bowiem bardziej bezstronnym, bardziej rzetelnym i bardziej neutralnym niż osoba bezstronna, rzetelna i neutralna. Można być osobą, która kieruje się takimi zasadami albo osobą, która nie kieruje się nimi. Mając powyższe na względzie, uchwalono poprawkę nr 7.

W związku z tym, że właściwym do rozpatrzenia konkretnego wniosku jest jeden organ (nie organy) oraz mając na uwadze inne podobne regulacje w ustawie (zob. np. art. 11h ust. 3 i art. 11i ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia), uchwalono poprawkę nr 8. Poprawka ujednolica terminologię ustawy.

Mając na uwadze konieczność zapewnienia spójności terminologicznej dodawanych art. 11i ust. 1 i 2 oraz biorąc pod uwagę, że zakres odesłania w przepisie odsyłającym musi znajdować odzwierciedlenie w przepisie, do którego się odsyła, uchwalono poprawkę nr 9. Skoro w art. 11i ust. 2 dane i materiały, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, nazwano zbiorczym określeniem „dowody”, określenia tego należy użyć również w ust. 1.

Dodawany art. 11m ust. 3 stanowi, że Prezes UKE publikuje na stronie internetowej UKE w całości treść decyzji, o której mowa w art. 11m ust. 1, z tym że publikacja uzasadnienia nie obejmuje informacji podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów. Biorąc pod uwagę, że zgodnie z art. 11b właściwym organem do rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w art.11a ust. 1 albo 2 będzie nie tylko Prezes UKE, ale także Przewodniczący KRRiT, nasuwało się pytanie, dlaczego obowiązanym z art. 11m ust. 3 jest wyłącznie Prezes UKE. Zakładając racjonalność i konsekwencję prawodawcy, analogiczny obowiązek powinien spoczywać na Przewodniczącym KRRiT. Mając to na uwadze, uchwalono poprawkę nr 10.

Poprawka nr 11 przewiduje, że decyzji, o której mowa w dodawanym art. 11m ust. 1 (decyzja w sprawie nakazu), nie będzie można nadać rygoru natychmiastowej wykonalności. Ponadto przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu, decyzja, o której mowa w art. 11m ust. 1 pkt 1 (nakaz uniemożliwienia dostępu) albo 2 (nakaz usunięcia ograniczeń), nie będzie podlegała wykonaniu. W ocenie Senatu, brak możliwości zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności w przypadku wydania nakazu uniemożliwienia dostępu do nielegalnej treści jest uzasadniony koniecznością zapewnienia skuteczniejszej kontroli sądowej decyzji podejmowanych przez Prezesa UKE oraz Przewodniczącego KRRiT. Takie rozwiązanie jest korzystne dla autora zakwestionowanej treści, daje mu bowiem czas na wniesienie sprzeciwu do sądu powszechnego bez ponoszenia negatywnych konsekwencji związanych z wykonaniem decyzji administracyjnej.

W dodawanym art. 11o ust. 4 przewidziano, że wpis do rejestru domen internetowych wykorzystywanych do rozpowszechniania nielegalnych treści będzie obejmował nazwę domeny internetowej oraz datę i godzinę dokonania wpisu lub jego zmiany. Mając na względzie, że zmiana wpisu – jako taka – również jest wpisem, a także biorąc pod uwagę, że istotą wpisu w rejestrze domen będzie wskazanie nazwy domeny internetowej, a tym samym, że w praktyce nie będą miały miejsca sytuacje, w których wpis podlegałby zmianie, należy skreślić w art. 11o ust. 4 odniesienie do zmiany wpisu. Jednocześnie w ustawie brakuje przepisu, który przesądzałby w sposób jednoznaczny, w jakim przypadku Prezes UKE będzie wykreślał wpis z rejestru. Może się bowiem okazać, że decyzja będąca podstawą wpisu zostanie w odniesieniu do danej domeny zmieniona albo uchylona. Mając to na uwadze, należy dodać w art. 11o stosowny przepis regulujący kwestię wykreślenia wpisu z rejestru domen. W następstwie należy także określić obowiązek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego związany z faktem wykreślenia wpisu z rejestru domen. Przedsiębiorca taki powinien umożliwić dostęp do strony internetowej wykorzystującej nazwę domeny, która została wykreślona z rejestru. Ponieważ blokowanie dostępu do stron musi nastąpić w terminie 48 godzin od dokonania wpisu do rejestru, w poprawce nr 12 proponuje się identyczny termin na zdjęcie blokady. Poprawka nr 12 zapewni kompletność regulacji odnoszących się do rejestru domen i wpisów w tym rejestrze.

Mając na uwadze terminologię zastosowaną w dodawanym art. 11o ust. 6 i 8 oraz kierując się § 10 Zasad techniki prawodawczej, uchwalono poprawkę nr 13.

Dodawany art. 11q ust. 7 stanowi, że w przypadku wniesienia sprzeciwu od decyzji, o której mowa w art. 11m ust. 1, sąd powszechny rozpozna sprzeciw w trybie postępowania nieprocesowego. Sprzeciw ten zastąpi wniosek w postępowaniu sądowym. Sąd wydając postanowienie będzie obowiązany stosować odpowiednio przepisy art. 11m. W związku z tym przepisem nasuwało się pytanie, czy wolą ustawodawcy jest odesłanie wyłącznie do przepisów proceduralnych zawartych w art. 11m, a więc do ust. 1 i 2 w tym artykule, czy też do całego art. 11m, w tym do przepisu, który nakazuje właściwemu organowi publikowanie na stronie internetowej urzędu obsługującego organ informacji o treści decyzji, o której mowa w art. 11m ust. 1. Senat ocenił, że intencją było odesłanie wyłącznie do przepisów proceduralnych i w związku z tym uchwalił poprawkę nr 14.

W związku z tym, że skarga kasacyjna będzie przysługiwała od każdego z postanowień wymienionych w dodawanym art. 11q ust. 9, konieczna jest korekta zastosowanych w tym przepisie spójników (poprawka nr 15).

W ocenie Senatu, zmiany wymaga przewidziany w ustawie model doręczenia pism adresowanych do dostawców usług pośrednich, również pism w toku postępowań administracyjnych oraz kontroli, z wykorzystaniem adresu punktu kontaktowego. Zgodnie z dodawanymi art. 11r oraz art. 22zzl organ doręcza pisma dostawcom usług pośrednich na adres punktu kontaktowego w sposób określony w art. 11 DSA. Dodawane przepisy przewidując komunikację poprzez punkty kontaktowe, nie określają jednolitego sposobu doręczenia pism dla wszystkich dostawców, nie wskazują momentu skutecznego doręczenia pism, w tym dowodów doręczenia, oraz nie odnoszą się do problemów związanych z niedostępnością tego kanału komunikacji, czym mogą godzić w podstawowe gwarancje ochrony praw strony w postępowaniu administracyjnym. Nie jest też jasne, w jaki sposób organ miałby doręczać pisma (w toku postępowań nakazowych oraz postępowań administracyjnych) dostawcy usług pośrednich, który nie wyznaczy pojedynczego punktu kontaktowego określonego w art. 11 DSA. Przyjęte rozwiązanie jest niezrozumiałe, szczególnie jeśli wziąć pod uwagę, że ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych ustawodawca wdrożył szereg mechanizmów, mających na celu zagwarantowanie możliwości elektronicznego przesyłania pism, które mają zagwarantować szybkość, pewność oraz bezpieczeństwo komunikacji kierowanej przez organy do stron postepowań. Ponadto zasadne jest również ujednolicenie sposobu doręczania pism w toku procedury nakazowej (zob. art. 11r) oraz procedury kontroli (zob. art. 22zzl). W ramach procedury nakazowej przewidziano możliwość doręczania pism „w inny uzgodniony sposób”, co umożliwi korzystanie przykładowo z Platformy Usług Elektronicznych UKE. Biorąc powyższe pod uwagę, uchwalono poprawkę nr 16.

Istotą dodawanego art. 11u jest wprowadzenie odstępstwa od ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (podstawowej procedury administracyjnej) w postępowaniach administracyjnych przed organami, o których mowa w art. 11b, w sprawie wniosków, o których mowa w art. 11a ust. 1 i 2, a nie określenie procedury, w trybie której sprawy będą załatwiane. W związku z tym, że rodzaj procedury nie budzi żadnych wątpliwości, wskazywanie, że jest to procedura administracyjna, należy uznać za normatywnie zbędne. Przepis w tym zakresie narusza § 4 ust. 4 i § 11 Zasad techniki prawodawczej (poprawka nr 17). Analogiczne wątpliwości budzi dodawany art. 15a ust. 3. Oczywiste jest, że do postępowań prowadzonych przed właściwymi organami stosować należy podstawową procedurę administracyjną, a także że od przepisów regulujących tę procedurę ustawodawca może przewidzieć wyjątki. Na gruncie rozpatrzonej ustawy takie wyjątki wprowadzono (zob. art. 15a ust. 4). Z tego powodu, kierując się dyrektywami wynikającymi z § 4 ust. 4 i § 11 Zasad techniki prawodawczej, uchwalono poprawkę nr 18.

Dodawany art. 15a ust. 6 jest zbędny. Skoro w ust. 4 tego artykułu wymieniono decyzje, do których przepis ten znajdzie zastosowanie, nie będzie on miał zastosowania w odniesieniu do decyzji w tym przepisie niewymienionych (poprawka nr 19).

Biorąc pod uwagę, że zakres odesłania w przepisie odsyłającym musi znajdować odzwierciedlenie w przepisie, do którego się odsyła, należy dokonać zmiany, która skoreluje dodawany art. 15e ust. 1 z dodawanym art. 15a ust. 1. Analogicznej modyfikacji należy dokonać w odniesieniu do dodawanych art. 22n ust. 2, art. 22zk ust. 4 i art. 22zzk (art. 1 pkt 9 noweli). Ponadto art. 15e ust. 2 wymaga korekty redakcyjnej. Użyty w tym przepisie zaimek dzierżawczy sugeruje, że mowa jest w nim o uzupełnieniu sprawozdania z działalności koordynatora do spraw usług cyfrowych przez Prezesa UOKiK oraz Przewodniczącego KRRiT. Nie było to intencją ustawodawcy. Mając to na względzie, uchwalono poprawki nr 20 i 24.

Dodawany art. 22g ust. 3 przewiduje, że do wniosku o dokonanie certyfikacji dołącza się między innymi oświadczenie o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 22b ust. 2 lub 4. Przepis w tym zakresie jest nadmiarowy. Skoro zgodnie ze wskazanymi przepisami wniosek o dokonanie certyfikacji składa się na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej i opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem zaufanym, a do wniosku dołącza się dokumenty zawierające informacje potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa w art. 21 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2022/2065, wnioskodawca (podmiot ubiegający się o dokonanie certyfikacji) musiałby dodatkowo dołączyć do wniosku oświadczenie, że złożył on ten wniosek w postaci elektronicznej i opatrzył wymaganym podpisem oraz że dołączył do tego wniosku niezbędne dokumenty. Takie oświadczenie niczego do sprawy nie wnosi. Koordynator do spraw usług cyfrowych po otrzymaniu wniosku oceni, czy wniosek ten spełnia wymagania formalne. Trudno sobie wyobrazić sytuację, w której wnioskodawca oświadczy, że złożył wniosek w postaci elektronicznej podpisany w wymagany sposób, dołączając takie oświadczenie do wniosku złożonego w postaci papierowej i podpisanego ręcznie. Mając to na względzie, uchwalono poprawkę nr 21.

W związku z tym, że zgodnie z dodawanym art. 22e ust. 3 certyfikat będzie zawierał numer lub oznaczenie certyfikatu (certyfikat nie będzie musiał zawierać numeru), należy dopuścić możliwość zamieszczenia w wykazie certyfikowanych organów pozasądowego rozstrzygania sporów informacji o oznaczeniu certyfikatu. Może bowiem zdarzyć się tak, że certyfikowany organ będzie legitymował się certyfikatem bez numeru (poprawka nr 22).

Uwzględniając, że uzupełnienie protokołu oznacza jego zmianę, Senat proponuje stosowną korektę dodawanego art. 22k ust. 6. Analogicznej zmiany należy dokonać w dodawanym art. 22zx ust. 4. Dodatkowo należy skorelować ze sobą dodawane art. 22k ust. 6 i art. 22zx ust. 4. W drugim z wymienionych przepisów wskazano formę dokonania zmiany w protokole. Nie uczyniono tego w pierwszym przepisie. Kierując się powyższym, uchwalono poprawkę nr 23.

W dodawanym art. 22t ust. 1 określono, jakie informacje zawiera wykaz zaufanych podmiotów sygnalizujących. Inaczej niż to będzie miało miejsce w przypadku wykazu certyfikowanych organów pozasądowego rozstrzygania sporów (dodawany art. 22h ust. 1 przewiduje zamieszczanie w wykazie informacji o numerze certyfikatu), w wykazie zaufanych podmiotów sygnalizujących nie będzie zamieszczana informacja o numerze lub oznaczeniu zaświadczenia. Nasuwało się w związku z tym pytanie o powód takiego zróżnicowania. W ocenie Senatu, ustawodawca – chcąc być konsekwentnym – powinien przewidzieć zamieszczanie w wykazie zaufanych podmiotów sygnalizujących informacji o numerze lub oznaczeniu zaświadczenia, analogicznie jak to uczynił w przypadku wykazu certyfikowanych organów pozasądowego rozstrzygania sporów (poprawka nr 25).

Dodawany art. 22zk ust. 2 pkt 4 wymaga uściślenia. Sugeruje on bowiem, że w skardze należy podać podstawę prawną obowiązku wskazania naruszenia (tą podstawą jest dodawany art. 22zk ust. 2 pkt 4), a nie podstawę prawną obowiązku, który został naruszony (poprawka nr 26).

W związku z tym, że przeprowadzanie kontroli i udział w kontroli nie są tym samym (zob. art. 22zp ust. 1 i 2), a w następstwie że tym samym nie są upoważnienie do przeprowadzenia kontroli i upoważnienie do wzięcia udziału w kontroli (zob. art. 22zqust. 1), z dodawanego art. 22zq ust. 2 wynika, że osoba biorąca udział w kontroli nie będzie musiała przedstawić podmiotowi kontrolowanemu upoważnienia do udziału w kontroli. W przypadku takiej osoby wystarczy, że okaże ona podmiotowi kontrolowanemu paszport albo inny dokument potwierdzający tożsamość. W ocenie Senatu jest to nieracjonalne. Skoro ustawodawca przewidział udzielanie upoważnienia i określił treść dokumentu upoważnienia dla osoby biorącej udział w kontroli, uczynił to w jakimś celu. Tym celem jest między innymi wyposażenie osoby biorącej udział w kontroli w dokument, który będzie legitymizował taką osobę w oczach podmiotu kontrolowanego. Innymi słowy, celem tym jest zagwarantowanie, że podmiot kontrolowany będzie miał możliwość zweryfikowania, czy osoba biorąca udział w kontroli została wyposażona w stosowną kompetencję w tym zakresie. Sam paszport albo inny dokument tożsamości do takiej weryfikacji nie wystarczy. W związku z tym, uchwalono poprawkę nr 27, polegającą na dodaniu rozwiązania, które zobliguje osobę biorącą udział w kontroli do przedstawienia podmiotowi kontrolowanemu stosownego upoważnienia.

Dodawane art. 22zzb ust. 1 i 3 wymagają uściślenia. Z art. 22zzb ust. 1 powinno jednoznacznie wynikać, że właściwy organ będzie mógł przeprowadzić kontrolę w ramach pomocy, o której mowa w art. 69 ust. 8 DSA.) Zaproponowane w poprawce nr 28 brzmienie art. 22zzb ust. 1 uwzględnia treść art. 67 ust. 1 i art. 69 ust. 1 DSA. W konsekwencji należy zmodyfikować również brzmienie art. 22zzb ust. 3.

Mając na względzie konieczność zapewnienia konsekwencji terminologicznej w dodawanych przepisach (§ 10 Zasad techniki prawodawczej) oraz mając na uwadze brzmienie innych dodawanych przepisów (między innymi art. 22zzd i art. 22zze ust. 1 pkt 1 i 2), uchwalono poprawkę nr 29.

Odesłanie do art. 20 DSA w dodawanym art. 22zzr ust. 3 pkt 1 wymaga uściślenia. Przepis art. 20 ust. 2 DSA nie określa obowiązku dostawcy platformy internetowej (poprawka nr 30).

Zmiana dodawanego art. 22zzr ust. 6 (poprawka nr 31) ma na celu pełne implementowanie do polskiego porządku prawnego art. 52 ust. 3 DSA, w związku z art. 51 ust. 1 tego rozporządzenia. Przepisy art. 51 ust. 1 DSA przewidują, że w przypadku gdy jest to konieczne do wykonywania zadań wynikających z DSA, koordynatorom do spraw usług cyfrowych przysługują uprawnienia do:

1)żądania od dostawców, a także wszelkich innych osób działających w celach związanych z ich działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową, w przypadku których można zasadnie oczekiwać, że dysponują informacjami związanymi z podejrzeniem naruszenia DSA, udzielenia takich informacji bez zbędnej zwłoki;

2)prowadzenia kontroli lub zwrócenia się do organu sądowego w ich państwie członkowskim o nakazanie przeprowadzenia kontroli we wszelkich pomieszczeniach, których dostawcy lub osoby używają do celów związanych z ich działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową, lub do żądania tego od innych organów publicznych w celu zbadania, zajęcia, wykonania lub uzyskania kopii informacji związanych z podejrzeniem naruszenia w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od nośnika, na jakim są przechowywane;

3)żądania, aby członek personelu lub przedstawiciel takich dostawców lub osób złożył wyjaśnienia w odniesieniu do wszelkich informacji związanych z podejrzeniem naruszenia oraz do rejestracji za ich zgodą, za pomocą wszelkich środków technicznych, odpowiedzi.

Jeżeli dostawca albo osoba, o których mowa wyżej, nie udzielili informacji żądanych przez właściwy organ albo udzielili informacji nieprawidłowych, niekompletnych lub wprowadzających w błąd lub nie poprawili tych informacji lub nie poddają się kontroli, w myśl art. 52 ust. 3 DSA będą oni podlegać sankcjom (karze pieniężnej).

Dodawany art. 22zzr ust. 7 wymaga uporządkowania. Mając na uwadze, że art. 22zzr ust. 7 jest przepisem zawierającym wyliczenie, poszczególne jego elementy (wprowadzenie do wyliczenia, punkty i część wspólna) muszą być ze sobą spójne treściowo i gramatycznie, tak aby można było w oparciu o nie zbudować zdania (przepisy). Ponadto część wspólna (punktów) powinna zostać uzupełniona. Celem art. 22zzr ust. 7 pkt 3 jest bowiem przymuszenie dostawcy usług pośrednich do poddania się kontroli (poprawka nr 32).

Dodawany art. 22zzt sugeruje, że to nie kara pieniężna, ale operacja myślowa prowadząca do jej ustalenia, ma być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca. Zdaniem Senatu nie o to chodziło ustawodawcy. W celu zapewnienia przepisowi należytej precyzji, uchwalono poprawkę nr 33.

Poprawka nr 34 ujednolica sposób formułowania identycznych odesłań w ustawie (zob. art. 47988a pkt 1 dodawany do ustawy – Kodeks postępowania cywilnego).

Dodawany art. 22zzx stanowi, że od decyzji, o których mowa w dodawanych art. 22zzr ust. 5–7, będzie przysługiwało odwołanie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów. Przewidziano więc w odniesieniu do takich decyzji rozwiązanie zbieżne z rozwiązaniem przewidzianym w dodawanym art. 22zzj, który dotyczy decyzji, o których mowa w dodawanych art. 22zzc ust. 1, art. 22zzd ust. 1, art. 22zze ust. 1 oraz art. 22zzh ust. 1. Różnica sprowadza się do tego, że w art. 22zzj przewidziano cały wachlarz szczególnych rozwiązań odnoszących się do odwołania, zaś w art. 22zzx poprzestano wyłącznie na wskazaniu organu właściwego do rozstrzygnięcia w sprawie odwołania. Skoro zgodnie z art. 47988b dodawanym do ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (art. 2 pkt 2 noweli) procedura odwoławcza w odniesieniu do decyzji, o których mowa w art. 22zzr ust. 5–7 ustawy ma być taka sama jak procedura odwoławcza od decyzji, o których mowa w art. 22zzc ust. 1, art. 22zzd ust. 1, art. 22zze ust. 1 i art. 22zzh ust. 1, przepisy nowelizowanej ustawy odnoszące się do odwołania powinny być spójne (takie same w odniesieniu do każdej z wymienionych decyzji). Racjonalny ustawodawca powinien być konsekwentny w sposobie wyrażania analogicznej myśli. Mając to na uwadze, należy dodać przepis, który skoreluje nowe regulacje [art. 22zzj i art. 22zzx (art. 1 pkt 9 noweli) i art. 47988b (art. 2 pkt 2 noweli)] – poprawka nr 35.

Dodawanych art. 47988h § 2 i art. 47988j, w zakresie w jakim odsyłają one do art. 47932 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, nie da się ze sobą pogodzić. Pierwszy z przepisów wskazuje, że w postępowaniu w sprawach z zakresu usług świadczonych drogą elektroniczną stosuje się również art. 47932 § 2, co innego wynika z art. 47988j. Senat uznał, że prawidłowo sformułowano odesłanie w art. 47988j. W celu wyeliminowania niespójności, uchwalono poprawkę nr 37.

Ustawa wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 6, który wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. Zgodnie z § 44 ust. 2 Zasad techniki prawodawczej, odstępstwo od zasady, zgodnie z którą ustawa powinna wchodzić w życie w jednym terminie, może nastąpić wyjątkowo w przypadku, gdy zróżnicowanie terminów wejścia w życie poszczególnych przepisów ustawy jest niezbędne do zrealizowania celu ustawy oraz nie narusza jej spójności. Zasadzie tej stanie się zadość tylko pod warunkiem, że wszystkie powiązane ze sobą merytorycznie przepisy będą miały ten sam termin wejścia w życie. W przeanalizowanym przypadku, decydując się na wydłużenie vacatio legis art. 1 pkt 6 ustawodawca nie był konsekwentny. Skoro art. 1 pkt 6 ma wejść w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, w tym samym terminie powinien wejść w życie art. 1 pkt 5. Jednocześnie należałoby odsunąć w czasie skutek zmiany dokonywanej w art. 1 pkt 4, w zakresie w jakim zmiana ta łączy się z rozdziałem 2a dodawanym do ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną. W celu wyeliminowania niespójności, uchwalono poprawki nr 38 i 39.