Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o senackim projekcie ustawy o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach.

SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIE J X kadencja

SPRAWOZDANIE KOMISJI SPRAWIEDLIWOŚCI I PRAW CZŁOWIEKA

o senackim projekcie ustawy o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach (druk nr 2769)

Sejm na 62. posiedzeniu w dniu 17 lipca 2026 r., zgodnie z art. 39 ust. 2 regulaminu Sejmu skierował powyższy projekt ustawy do Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka w celu rozpatrzenia.

Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka po rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 29 lipca 2026 r.

wnosi:

Wysoki Sejm uchwalić raczy załączony projekt ustawy.

Warszawa, dnia 29 lipca 2026 r.

Sprawozdawca Zastępca Przewodniczącego Komisji

(-) Iwona Karolewska (-) Patryk Jaskulski projekt U S T AWA

z dnia

o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach1)

Art. 1. Ustawa określa:

1) organ prowadzący rejestr przedstawicieli prawnych, w rozumieniu art. 21 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/900 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie przejrzystości i targetowania reklamy politycznej (Dz. Urz. UE L z 20.03.2024), zwanego dalej „rozporządzeniem 2024/900”;

2) organy właściwe do nadzoru nad przestrzeganiem rozporządzenia 2024/900, o których mowa w tym rozporządzeniu;

3) krajowy punkt kontaktowy, o którym mowa w art. 22 ust. 9 rozporządzenia 2024/900, zwany dalej „krajowym punktem kontaktowym”;

4) zasady wymierzania kar i innych środków;

5) tryb postępowania w sprawach nadzoru nad przestrzeganiem rozporządzenia 2024/900.

Art. 2. 1. Państwowa Komisja Wyborcza pełni funkcję krajowego punku kontaktowego.

2. Organy, o których mowa w art. 5 i art. 7, przekazują do krajowego punku kontaktowego informację o wszczęciu postępowania w sprawie naruszenia rozporządzenia 2024/900 oraz o decyzjach wydanych w tych sprawach. Informacja ta jest dostępna dla każdego z tych organów.

3. Państwowa Komisja Wyborcza publikuje na swojej stronie internetowej informacje, o których mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia 2024/900.

Art. 3. 1. Państwowa Komisja Wyborcza jest organem właściwym do nakładania administracyjnych kar pieniężnych za naruszenie przepisów rozporządzenia 2024/900, z wyłączeniem administracyjnych kar pieniężnych za naruszenie art. 18 i art. 19 tego rozporządzenia.

1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 17 listopada 1964 r. ‒ Kodeks postępowania cywilnego, ustawę z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, ustawę z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, ustawę z dnia 5 stycznia 2011 r. ‒ Kodeks wyborczy, ustawę z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych oraz ustawę z dnia 12 lipca 2024 r. ‒ Prawo komunikacji elektronicznej.

2. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest organem właściwym do nakładania administracyjnych kar pieniężnych za naruszenie art. 18 i art. 19 rozporządzenia 2024/900.

Art. 4. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadzi rejestr przedstawicieli prawnych, o którym mowa w art. 21 ust. 4 rozporządzenia 2024/900.

Art. 5. Organem właściwym w sprawach nadzoru nad przestrzeganiem rozporządzenia 2024/900 przez:

1) przedsiębiorców komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 39 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. ‒ Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221, z 2025 r. poz. 637 i 820 oraz z 2026 r. poz. 252 i 815) jest Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej;

2) dostawców usług medialnych oraz platform udostępniania wideo w rozumieniu art. 1a ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1722, z 2024 r. poz. 96 i 1222 oraz z 2026 r. poz. 1003) jest Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji;

3) podmioty inne niż określone w pkt 1 i 2 jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Art. 6. 1. W okresie kampanii referendalnej i okresie, o którym mowa w art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 472), i okresie, o którym mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 300), oraz w okresie kampanii wyborczej i okresie, o którym mowa w art. 107 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. ‒ Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2025 r. poz. 365 i 1792 oraz z 2026 r. poz. 178), organem właściwym w sprawach nadzoru nad przestrzeganiem rozporządzenia 2024/900 jest Państwowa Komisja Wyborcza.

2. Postępowanie w sprawach wszczętych w okresie, o którym mowa w ust. 1, toczy się przed Państwową Komisją Wyborczą do czasu wydania przez nią decyzji ostatecznej.

3. Postępowanie w sprawach wszczętych przed okresem, o którym mowa w ust. 1, toczy się przed organem właściwym w chwili wszczęcia postępowania do czasu wydania przez ten organ decyzji ostatecznej.

Art. 7. 1. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest organem właściwym w sprawach nadzoru nad przestrzeganiem art. 18 i art. 19 rozporządzenia 2024/900.

2. Do postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy rozdziałów 7–9 i 11 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781 oraz z 2026 r. poz. 252, 548 i 1003).

3. W sprawach dotyczących jednoczesnego naruszenia przepisów rozporządzenia 2024/900 w zakresie reklamy politycznej i naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych organy właściwe przekazują sprawę w zakresie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Art. 8. 1. W ramach wykonywania zadania, o którym mowa w art. 5 lub art. 6, organ właściwy może przeprowadzić kontrolę we właściwym sobie rzeczowo zakresie.

2. Przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480, 1795 i 1826 oraz z 2026 r. poz. 507) stosuje się odpowiednio.

Art. 9. 1. Organ właściwy wszczyna postępowanie w sprawie naruszenia przepisów rozporządzenia 2024/900:

1) z urzędu ‒ w przypadku powzięcia wiadomości o możliwości naruszenia przepisów rozporządzenia 2024/900;

2) na wniosek przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. ‒ Prawo przedsiębiorców;

3) na wniosek osoby fizycznej.

2. W przypadku powzięcia wiadomości o możliwości naruszenia przepisów rozporządzenia 2024/900, Państwowa Komisja Wyborcza zleca organowi właściwemu wszczęcie postępowania.

3. Organ właściwy prowadzi postępowanie w sprawie naruszenia przepisów rozporządzenia 2024/900 na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691).

Art. 10. 1. W decyzji kończącej postępowanie organ właściwy może stosować środki, o których mowa w art. 22 ust. 5 lit. b, c, f i g rozporządzenia 2024/900.

2. W przypadku stwierdzenia w decyzji kończącej postępowanie, która stała się ostateczna, naruszenia przepisów rozporządzenia 2024/900, organ właściwy może zwrócić się do Państwowej Komisji Wyborczej z wnioskiem o nałożenie administracyjnej kary pieniężnej na sponsora, wydawcę lub dostawcę usług reklamy politycznej. W okresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1, Państwowa Komisja Wyborcza nakłada administracyjną karę pieniężną z urzędu.

Art. 11. We wniosku organ właściwy przedstawia propozycję wysokości kary i uzasadnienie jej nałożenia.

Art. 12. 1. W toku rozpatrywania wniosku, o którym mowa w art. 10 ust. 2, Państwowa Komisja Wyborcza może żądać:

1) kopii akt postępowania, w którego wyniku organ właściwy stwierdził naruszenie;

2) wyjaśnień od organu właściwego, sponsorów, wydawców i dostawców usług reklamy politycznej w terminach określonych w art. 16 rozporządzenia 2024/900.

2. Państwowa Komisja Wyborcza może wezwać organ właściwy do uzupełnienia wniosku w określonym zakresie.

3. Państwowa Komisja Wyborcza nie jest związana wnioskiem, o którym mowa w art. 10 ust. 2.

Art. 13. Od decyzji Państwowej Komisji Wyborczej nakładającej administracyjną karę pieniężną sponsorowi, wydawcy lub dostawcy usług reklamy politycznej przysługuje, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie ‒ sądu ochrony konkurencji i konsumentów.

Art. 14. 1. Dostawca usług reklamy politycznej, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w art. 5, art. 6 ust. 2, art. 7, art. 9 ust. 1–3, art. 10, art. 16 ust. 3–5, art. 17 lub art. 21 ust. 1–3 rozporządzenia 2024/900, podlega administracyjnej karze pieniężnej.

2. Wydawca reklamy politycznej, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w art. 11 ust. 1‒3, art. 12 ust. 1–4, art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 1 lub art. 15 ust. 1–4 lub 7–10 rozporządzenia 2024/900, podlega administracyjnej karze pieniężnej.

3. Wydawca reklamy politycznej, będący bardzo dużą platformą internetową lub bardzo dużą wyszukiwarką internetową, wyznaczoną na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia 2022/2065, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w art. 13 ust. 2 lub art. 15 ust. 5 rozporządzenia 2024/900, podlega administracyjnej karze pieniężnej.

4. Wydawca reklamy politycznej, niebędący bardzo dużą platformą internetową lub bardzo dużą wyszukiwarką internetową, wyznaczoną na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia 2022/2065, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w art. 13 ust. 4 lub art. 15 ust. 6 rozporządzenia 2024/900, podlega administracyjnej karze pieniężnej.

5. Sponsor, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w art. 7 ust. 1, 3 lub 4 rozporządzenia 2024/900, podlega administracyjnej karze pieniężnej.

6. Administracyjne kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–5, nakłada Państwowa Komisja Wyborcza, w drodze decyzji, w wysokości niewyższej niż:

1) 6% rocznego przychodu sponsora, wydawcy lub dostawcy usług reklamy politycznej albo

2) 6% rocznego światowego przychodu sponsora, wydawcy lub dostawcy usług reklamy politycznej, w przypadku sponsora, wydawcy lub dostawcy usług reklamy politycznej, który osiąga przychody również poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ‒ w roku poprzedzającym rok nałożenia kary albo roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary.

7. Wymierzając administracyjne kary pieniężne, Państwowa Komisja Wyborcza uwzględnia zasady regulujące wolność prasy i wolność wypowiedzi oraz zasady regulujące zawód dziennikarza.

8. Administracyjne kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–5, mogą zostać nałożone także w przypadku, gdy sponsor, wydawca lub dostawca usług reklamy politycznej zaprzestał naruszania prawa lub naprawił wyrządzoną szkodę, jeżeli Państwowa Komisja Wyborcza uzna, że przemawiają za tym czas trwania, zakres lub skutki naruszenia.

9. Sponsor, wydawca lub dostawca usług reklamy politycznej jest obowiązany dostarczyć Państwowej Komisji Wyborczej, na jej żądanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania, dane niezbędne do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej.

10. W przypadku niedostarczenia danych lub gdy dostarczone dane uniemożliwiają ustalenie podstawy wymiaru kary, Państwowa Komisja Wyborcza może ustalić podstawę wymiaru kary pieniężnej w drodze oszacowania.

11. Wpływy z administracyjnych kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 15. 1. Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

2. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622, 825, 846 i 875), z tym że uprawnienia organów podatkowych określone w tych przepisach przysługują Państwowej Komisji Wyborczej.

Art. 16. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. ‒ Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 468, 473, 830, 1003 i 1046) w części pierwszej w księdze pierwszej w tytule VII po dziale IVF dodaje się dział IVFA w brzmieniu: „DZIAŁ IVFA Postępowanie w sprawach z zakresu odpowiedzialności za naruszenie obowiązków związanych z reklamą polityczną

Art. 479[88a]. Sąd Okręgowy w Warszawie ‒ sąd ochrony konkurencji i konsumentów jest właściwy w sprawach odwołań od decyzji Państwowej Komisji Wyborczej, o których mowa w art. 13 ustawy z dnia … o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach (Dz. U. poz. …).

Art. 479[88b]. § 1. Odwołanie od decyzji Państwowej Komisji Wyborczej wnosi się za jej pośrednictwem do sądu ochrony konkurencji i konsumentów w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

§ 2. Sąd ochrony konkurencji i konsumentów odrzuca odwołanie wniesione po upływie terminu do jego wniesienia lub niedopuszczalne z innych przyczyn, a także wtedy, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków odwołania.

Art. 479[88c]. § 1. Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu.

§ 2. Jeżeli Państwowa Komisja Wyborcza uzna odwołanie za słuszne, może nie przekazać akt sądowi i uchylić albo zmienić swoją decyzję w całości albo w części, o czym niezwłocznie powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję. Od nowej decyzji stronie służy odwołanie.

Art. 479[88d]. Odwołanie od decyzji Państwowej Komisji Wyborczej powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego i zawierać oznaczenie zaskarżonej decyzji i wartości przedmiotu sporu, przytoczenie zarzutów, zwięzłe ich uzasadnienie, wskazanie dowodów, a także zawierać wniosek o uchylenie albo zmianę decyzji w całości albo w części.

Art. 479[88e]. § 1. Stronami są:

1) Państwowa Komisja Wyborcza;

2) sponsor, wydawca lub dostawca w rozumieniu odpowiednio art. 3 pkt 6, 10 i 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/900 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie przejrzystości i targetowania reklamy politycznej (Dz. Urz. UE L. z 20.3.2024).

§ 2. Zainteresowanym jest ten, czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia procesu, oraz ten, kto uczestniczył w postępowaniu przed Państwową Komisją Wyborczą na prawach strony. Jeżeli zainteresowany nie został wezwany do udziału w sprawie, sąd ochrony konkurencji i konsumentów wezwie go na wniosek strony albo z urzędu.

Art. 479[88f]. Pełnomocnikiem Państwowej Komisji Wyborczej może być Szef Krajowego Biura Wyborczego.

Art. 479[88g]. W przypadku wniesienia odwołania od decyzji Państwowej Komisji Wyborczej sąd ochrony konkurencji i konsumentów może na wniosek strony, która wniosła odwołanie, wstrzymać do czasu rozstrzygnięcia sprawy wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Art. 479[88h]. § 1. Strony mogą zawrzeć ugodę w sprawie odwołania do sądu ochrony konkurencji i konsumentów.

§ 2. W sytuacjach, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 479[30] § 2 i art. 479[30a]‒479[30f].

Art. 479[88i].§ 1. Sąd ochrony konkurencji i konsumentów oddala odwołanie od decyzji Państwowej Komisji Wyborczej, jeżeli nie ma podstaw do jego uwzględnienia.

§ 2. W razie uwzględnienia odwołania, sąd ochrony konkurencji i konsumentów zaskarżoną decyzję uchyla albo zmienia w całości albo w części i orzeka co do istoty sprawy.

Art. 479[88j]. Sąd rozpoznaje apelację w składzie jednego sędziego.

Art. 479[88k]. Skarga kasacyjna od orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.”.

Art. 17. W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1722, z 2024 r. poz. 96 i 1222 oraz z 2026 r. poz. 1003) w art. 6 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Krajowa Rada, w zakresie określonym w ustawie z dnia … o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach (Dz. U. poz. …), jest organem właściwym do nadzoru nad przestrzeganiem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/900 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie przejrzystości i targetowania reklamy politycznej (Dz. Urz. UE L z 20.03.2024).”.

Art. 18. W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1714) w art. 29 po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu: „2b. Prezes Urzędu, w zakresie określonym w ustawie z dnia … o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach (Dz. U. poz. …), jest organem właściwym do nadzoru nad przestrzeganiem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/900 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie przejrzystości i targetowania reklamy politycznej (Dz. Urz. UE L z 20.03.2024).”.

Art. 19. W ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2025 r. poz. 365 i 1792 oraz z 2026 r. poz. 178) w art. 160 w § 3a w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem oraz dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) wykonywanie obowiązków określonych w ustawie z dnia … o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach (Dz. U. poz. …) oraz pełnienie funkcji organu właściwego w sprawach przestrzegania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/900 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie przejrzystości i targetowania reklamy politycznej (Dz. Urz. UE L z 20.03.2024).”.

Art. 20. W ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781 oraz z 2026 r. poz. 252, 548 i 1003) w art. 34 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Prezes Urzędu jest organem nadzorczym w rozumieniu rozporządzenia 2016/679, w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającej decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016), w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępującego i uchylającego decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz. Urz. UE L 135 z 24.05.2016) oraz jest organem właściwym do nadzoru nad przestrzeganiem art. 18 i art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/900 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie przejrzystości i targetowania reklamy politycznej (Dz. Urz. UE L z 20.03.2024).”.

Art. 21. W ustawie z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221, z 2025 r. poz. 637 i 820 oraz z 2026 r. poz. 252 i 815) w art. 413 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Prezes UKE, w zakresie określonym w ustawie z dnia … o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach (Dz. U. poz. …), jest organem właściwym do nadzoru nad przestrzeganiem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/900 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie przejrzystości i targetowania reklamy politycznej (Dz. Urz. UE L z 20.03.2024).”.

Art. 22. 1. Państwowa Komisja Wyborcza, we współpracy z organami właściwymi, o których mowa w art. 5 i art. 7, przedstawia Sejmowi i Senatowi, co dwa lata, informację o realizacji przepisów rozporządzenia 2024/900 i niniejszej ustawy.

2. Pierwszą informację, o której mowa w ust. 1, Państwowa Komisja Wyborcza przedstawia po upływie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 23. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.