Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od marca do grudnia 2026 r. ze zbycia paliw ciekłych.

SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja

SPRAWOZDANIE KOMISJI FINANSÓW PUBLICZNYCH

o rządowym projekcie ustawy o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od marca do grudnia 2026 r. ze zbycia paliw ciekłych (druk nr 3100)

Sejm na 65. posiedzeniu w dniu 16 września 2026 r., zgodnie z art. 39 ust. 2 regulaminu Sejmu, skierował powyższy projekt ustawy do Komisji Finansów Publicznych w celu rozpatrzenia. Komisja Finansów Publicznych po rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 16 września 2026 r.

wnosi:

Wysoki Sejm uchwalić raczy załączony projekt ustawy.

Komisja, zgodnie z art. 43 ust. 3 regulaminu Sejmu, przedstawia na żądanie

wnioskodawców, następujące wnioski mniejszości:

1) w projekcie ustawy:

a) tytułowi ustawy nadać brzmienie: „o Funduszu Wyrównywania Cen Paliw oraz mechanizmie osłonowym dla kierowców”,

b) odnośnikowi nr 1 do tytułu ustawy nadać brzmienie:

„1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o

ruchu drogowym oraz ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.”.

c) przed art. 1 dodać oznaczenie i tytuł rozdziału 1 w brzmieniu: „Rozdział 1 Przepisy ogólne”,

d) art. 1 nadać brzmienie:

„Art. 1. 1. Ustawa określa:

1) zasady tworzenia i funkcjonowania Funduszu Wyrównywania Cen Paliw, zwanego dalej „Funduszem”;

2) zasady poboru podatku od nadzwyczajnych zysków ze zbycia paliw ciekłych, zwanego dalej „podatkiem od nadzwyczajnych zysków”;

3) zasady ustalania, stosowania i rozliczania dopłaty paliwowej finansowanej ze środków Funduszu;

4) zasady ewidencjonowania wykorzystania limitów dopłaty paliwowej oraz przetwarzania danych niezbędnych do działania mechanizmu osłonowego.

2. Mechanizm osłonowy nie ustanawia ceny maksymalnej paliwa. Cena detaliczna paliwa jest ustalana przez sprzedawcę na zasadach rynkowych, z uwzględnieniem przepisów odrębnych określających cenę maksymalną, jeżeli przepisy takie mają zastosowanie.”,

e) art. 2 nadać brzmienie:

„Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) koszty – koszty w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2026 r. poz. 522, 640 i 644) lub w rozumieniu standardów, o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy, określone na podstawie prowadzonych przez podatnika ksiąg rachunkowych albo ksiąg podatkowych prowadzonych dla celów podatku dochodowego – w przypadku gdy podatnik nie jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych, z zastosowaniem zasady ceny rynkowej;

2) paliwa ciekłe – paliwa ciekłe w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1529), z wyjątkiem olejów opałowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 8 i 9 tej ustawy;

3) podmiot – osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej;

4) przychody – przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 30a ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, określone na podstawie prowadzonych przez podatnika ksiąg rachunkowych albo ksiąg podatkowych prowadzonych dla celów podatku dochodowego – w przypadku gdy podatnik nie jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych, z zastosowaniem zasady ceny rynkowej;

5) wytwarzanie paliw ciekłych – produkcję paliw ciekłych w instalacjach wytwarzania paliw ciekłych w rozumieniu art. 3 pkt 10e ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2026 r. poz. 43, 516 i 607), w procesie przerobu ropy naftowej;

6) zasada ceny rynkowej – obowiązek ustalania cen transferowych pomiędzy podmiotami powiązanymi na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, określony odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych albo o podatku dochodowym od osób prawnych;

7) paliwo objęte dopłatą – benzynę silnikową bezołowiową o badawczej liczbie oktanowej 95 oraz olej napędowy przeznaczony do napędu pojazdów samochodowych;

8) pojazd uprawniony – samochód osobowy w rozumieniu art. 2 pkt 40 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

9) sprzedawca – przedsiębiorcę prowadzącego sprzedaż detaliczną paliwa objętego dopłatą na stacji paliw;

10) cena transakcyjna – cenę detaliczną brutto jednego litra paliwa objętego dopłatą, po uwzględnieniu obniżek ceny przysługujących nabywcy niezależnie od dopłaty paliwowej i przed zastosowaniem dopłaty paliwowej, nie wyższą niż cena maksymalna wynikająca z przepisów odrębnych, jeżeli cena maksymalna obowiązuje;

11) dopłata paliwowa – kwotę finansowaną ze środków Funduszu, stanowiącą część zapłaty należnej sprzedawcy z tytułu dostawy paliwa objętego dopłatą, o którą pomniejsza się kwotę uiszczaną przez nabywcę;

12) tygodniowy okres rozliczeniowy – okres od godziny 0.00 w poniedziałek do godziny 24.00 w niedzielę;

13) dzienne notowanie ropy naftowej Brent – dzienną cenę rozliczeniową kontraktu terminowego na ropę naftową Brent (Brent Crude Futures – Settlement Price), ustaloną na ICE Futures Europe dla kontraktu o najbliższym terminie wygaśnięcia, wyrażoną w dolarach amerykańskich za baryłkę;

14) okres poboru podatku – okres rozpoczynający się i kończący na zasadach określonych w art. 4a;

15) okres referencyjny – trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok podatkowy, z zastrzeżeniem art. 12d ust. 1; przy ustalaniu danych z okresu referencyjnego nie uwzględnia się przychodów i kosztów przypadających na okresy poboru podatku.”,

f) art. 3 nadać brzmienie:

„Art. 3. Wpływy z podatku od nadzwyczajnych zysków stanowią przychód Funduszu.”,

g) art. 4 nadać brzmienie:

„Art. 4. Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy.”,

h) po art. 4 dodać oznaczenie i tytuł rozdziału 2 oraz art. 4a w brzmieniu: „Rozdział 2 Podatek od nadzwyczajnych zysków

Art. 4a. 1. Okres poboru podatku rozpoczyna się z mocy prawa, jeżeli średnia arytmetyczna dziennych notowań ropy naftowej Brent z pięciu kolejnych dni, w których ustalono notowanie, przekroczy 80 dolarów amerykańskich za baryłkę.

2. Okres poboru podatku rozpoczyna się następnego dnia po ostatnim z dni uwzględnionych przy obliczeniu średniej, o której mowa w ust. 1.

3. Okres poboru podatku kończy się z mocy prawa, jeżeli średnia arytmetyczna dziennych notowań ropy naftowej Brent z dziesięciu kolejnych dni, w których ustalono notowanie, nie przekracza 75 dolarów amerykańskich za baryłkę. Okres poboru podatku kończy się następnego dnia po ostatnim z tych dni.

4. Przy ustalaniu średnich, o których mowa w ust. 1 i 3, w dniu będącym ostatnim dniem obrotu kontraktem o najbliższym terminie wygaśnięcia uwzględnia się dzienne notowanie tego kontraktu, a od następnego dnia obrotu – dzienne notowanie kontraktu o kolejnym najbliższym terminie wygaśnięcia.

5. Jeżeli w danym dniu ICE Futures Europe nie ustali dziennego notowania ropy naftowej Brent, dnia tego nie uwzględnia się przy obliczaniu średniej; uwzględnia się kolejny dzień, w którym takie notowanie zostało ustalone.

6. Średnie, o których mowa w ust. 1 i 3, zaokrągla się do jednego centa amerykańskich za baryłkę.

7. W przypadku zmiany nazwy ICE Futures Europe, przekształcenia, połączenia, przejęcia albo przeniesienia prowadzenia tego rynku, stosuje się dzienną cenę rozliczeniową ustalaną przez następcę prawnego lub podmiot, który przejął prowadzenie rynku, dla kontraktu stanowiącego bezpośrednią kontynuację kontraktu Brent Crude Futures, wyrażoną w dolarach amerykańskich za baryłkę. W przypadku zmiany nazwy albo zastąpienia kontraktu Brent Crude Futures innym kontraktem stosuje się cenę rozliczeniową kontraktu wskazanego przez operatora rynku jako jego bezpośredni następca, którego instrumentem bazowym pozostaje ropa naftowa Brent i którego cena jest wyrażana w dolarach amerykańskich za baryłkę.

8. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi ogłasza niezwłocznie, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, datę rozpoczęcia albo zakończenia okresu poboru podatku oraz wartość średniej, o której mowa odpowiednio w ust. 1 albo 3. Obwieszczenie ma charakter deklaratoryjny.”,

i) art. 6 nadać brzmienie:

„Art. 6. 1. W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 5 pkt 1, opodatkowaniu podlegają przychody ze zbycia paliw ciekłych wytworzonych przez tego podatnika w procesie przerobu ropy naftowej, osiągnięte w dniach przypadających na okres poboru podatku.

2. W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 5 pkt 2, nieprowadzącego działalności, o której mowa w art. 5 pkt 1, opodatkowaniu podlegają wyłącznie przychody ze zbycia paliw ciekłych, które zostały przez tego podatnika nabyte w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu w związku z działalnością objętą koncesją na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą, osiągnięte w dniach przypadających na okres poboru podatku.

3. Jeżeli paliwa, o których mowa w ust. 2, są magazynowane lub sprzedawane łącznie z paliwami nabytymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest możliwe ich indywidualne przypisanie do sprzedaży, przychody i koszty przypisuje się do sprzedaży podlegającej opodatkowaniu według

udziału ilości paliw nabytych w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu w łącznej ilości paliw tego samego rodzaju pozostających do dyspozycji podatnika w danym okresie, zgodnie z przyjętą i stosowaną w sposób ciągły metodą ewidencji zapasów.

4. Podatnik prowadzi ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów i kosztów podlegających uwzględnieniu przy obliczaniu podatku zgodnie z ust. 1–3.

5. Jeżeli w roku podatkowym wystąpi więcej niż jeden okres poboru podatku, przy obliczaniu podatku uwzględnia się łącznie przychody i koszty przypadające na wszystkie okresy poboru podatku w tym roku.”,

j) art. 7 nadać brzmienie:

„Art. 7. 1. Podstawę obliczenia podatku od nadzwyczajnych zysków stanowi kwota PO obliczona według wzoru: PO = max(0, PF - PH) w którym:

1) PO oznacza podstawę obliczenia podatku;

2) PF oznacza przychody faktyczne, czyli przychody podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 6, osiągnięte w okresach poboru podatku przypadających w roku podatkowym;

3) PH oznacza przychody hipotetyczne, o których mowa w ust. 2.

2. Przychody hipotetyczne oblicza się według wzoru: PH = KF × (1 + MR) w którym:

1) KF oznacza koszty faktyczne związane z przychodami faktycznymi, stanowiące cenę nabycia albo koszt wytworzenia paliw ciekłych;

2) MR oznacza marżę referencyjną wyrażoną w postaci ułamka dziesiętnego.

3. Średnią marżę sprzedaży paliw ciekłych w okresie referencyjnym oblicza się w postaci ułamka dziesiętnego według wzoru: M = (PR - KR) / KR w którym:

1) M oznacza średnią marżę sprzedaży paliw ciekłych w okresie referencyjnym;

2) PR oznacza łączne przychody ze sprzedaży paliw ciekłych odpowiadającej zakresowi sprzedaży podlegającej opodatkowaniu

zgodnie z art. 6, osiągnięte w okresie referencyjnym, z wyłączeniem przychodów przypadających na okresy poboru podatku;

3) KR oznacza łączne koszty związane z przychodami, o których mowa w pkt 2, stanowiące cenę nabycia albo koszt wytworzenia paliw ciekłych.

4. Marżę referencyjną oblicza się według wzoru: MR = max(0,02, M × 1,20)

5. Jeżeli podatnik prowadził działalność, o której mowa w art. 5, przez okres krótszy niż 12 miesięcy w okresie referencyjnym, KR jest równe 0 albo mniejsze od 0 albo nie jest możliwe wiarygodne ustalenie PR lub KR na podstawie ksiąg podatnika i dokumentów źródłowych, przyjmuje się, że MR wynosi 0,06.

6. Wartości M i MR ustala się z dokładnością do czterech miejsc po przecinku. Dla potrzeb wzorów, o których mowa w ust. 2-5, 0,02 odpowiada marży 2%, 0,06 odpowiada marży 6%, a wartość M = 0,10 odpowiada marży 10%.

7. Przy ustalaniu PF, KF, PR i KR:

1) uwzględnia się zrealizowany wynik na pochodnych instrumentach finansowych służących zabezpieczeniu tych przychodów lub kosztów oraz koszty związane z wykonywaniem obowiązków wynikających z odrębnych przepisów, z wyłączeniem podatków, opłat i innych danin publicznych, których wysokość jest uzależniona od ilości albo wartości zbywanych paliw ciekłych, w części, w jakiej nie są one uwzględniane przy ustalaniu odpowiednich przychodów;

2) nie uwzględnia się niezrealizowanych przychodów i kosztów, w szczególności wycen do wartości godziwej dokonywanych dla celów rachunkowych, niezrealizowanych różnic kursowych, wycen wartości zapasów paliw ciekłych ani innych pozycji aktywów, pasywów, przychodów lub kosztów o podobnym charakterze.

8. Przy ustalaniu przychodów uwzględnia się również wynik na zrealizowanych pochodnych instrumentach finansowych, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości wytworzonych albo zbytych paliw ciekłych.

9. Jeżeli nie jest możliwe jednoznaczne przypisanie kosztów lub wyniku na pochodnych instrumentach finansowych do odpowiednich przychodów, uwzględnia się je w takiej proporcji, w jakiej odpowiednie przychody ze zbycia paliw ciekłych pozostają w ogólnej wysokości przychodów podatnika w danym okresie.

10. Przepisu ust. 9 nie stosuje się do ustalania ceny nabycia ani kosztu wytworzenia paliw ciekłych, jeżeli są one ustalane zgodnie z ustawą o rachunkowości albo standardami, o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy.”,

k) po art. 7 dodać art. 7a w brzmieniu:

„Art. 7a. 1. Przy ustalaniu danych z okresu referencyjnego uwzględnia się dane poprzedników prawnych podatnika na zasadach określonych w ust. 2–5.

2. W przypadku łączenia podmiotów dane PR i KR podmiotów, których prawa i obowiązki związane z działalnością określoną w art. 5 przeszły na podatnika, sumuje się przed obliczeniem wartości M.

3. W przypadku podziału podmiotu, nabycia przedsiębiorstwa albo zorganizowanej części przedsiębiorstwa uwzględnia się wyłącznie dane PR i KR możliwe do przypisania do przejętej działalności określonej w art. 5, na podstawie wyodrębnionej ewidencji rachunkowej, a jeżeli takie wyodrębnienie nie było prowadzone – według udziału wolumenu albo przychodów działalności przejętej w odpowiednim wolumenie albo przychodach poprzednika.

4. Jeżeli podatnik ma więcej niż jednego poprzednika prawnego, dane, o których mowa w ust. 2 i 3, agreguje się odpowiednio przed obliczeniem wartości M.

5. Jeżeli nie jest możliwe wiarygodne przypisanie danych zgodnie z ust. 2–4, przyjmuje się, że MR wynosi 0,06.

6. Jeżeli podatnik prowadził działalność, o której mowa w art. 5, przez część okresu referencyjnego, lecz co najmniej przez 12 miesięcy, przy obliczaniu M uwzględnia się okres faktycznego prowadzenia tej działalności, z wyłączeniem okresów poboru podatku.”,

l) art. 8 nadać brzmienie:

„Art. 8. 1. Stawka podatku od nadzwyczajnych zysków wynosi 60% podstawy obliczenia podatku.

2. Należny podatek od nadzwyczajnych zysków, niezależnie od rodzaju działalności prowadzonej przez podatnika, nie może przekroczyć dodatniej kwoty osiągniętego przez podatnika i przypadającego proporcjonalnie na łączną liczbę dni okresów poboru podatku w roku podatkowym:

1) dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej ustalonego zgodnie z przepisami o podatku dochodowym od osób fizycznych albo

2) dochodu ze źródeł przychodów innych niż zyski kapitałowe ustalonego zgodnie z przepisami o podatku dochodowym od osób prawnych, albo

3) zysku netto ustalonego zgodnie z przepisami o rachunkowości albo właściwymi standardami rachunkowości, obliczonego bez uwzględnienia podatku od nadzwyczajnych zysków – w przypadku podatnika niebędącego podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych ani podatku dochodowego od osób prawnych.

3. Przez dochód, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, rozumie się dochód przed pomniejszeniami i odliczeniami, w tym przed odliczeniem straty z lat ubiegłych.

4. Jeżeli kwota, o której mowa w ust. 2, jest równa 0 albo mniejsza od 0, należny podatek od nadzwyczajnych zysków wynosi 0 zł.

5. Przepisy ust. 2–4 stosuje się odpowiednio przy obliczaniu tygodniowych zaliczek, z uwzględnieniem dochodu albo zysku ustalonego narastająco od początku roku podatkowego do końca tygodnia kalendarzowego, za który jest należna zaliczka.”,

m) art. 9 nadać brzmienie:

„Art. 9. 1. Podatnicy są obowiązani:

1) wpłacać tygodniowe zaliczki na podatek od nadzwyczajnych zysków za każdy tydzień kalendarzowy, w którym przypada co najmniej jeden dzień okresu poboru podatku, obliczane narastająco od początku roku podatkowego od podstawy przypadającej na okresy poboru podatku;

2) złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zeznanie o wysokości należnego podatku od nadzwyczajnych zysków do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym;

3) wpłacić w terminie, o którym mowa w pkt 2, różnicę między podatkiem należnym a sumą zapłaconych zaliczek.

2. Zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wpłaca się do piątego dnia roboczego następującego po zakończeniu tygodnia kalendarzowego, za który są należne, w wysokości różnicy między podatkiem należnym obliczonym narastająco od początku roku podatkowego do końca tego tygodnia a sumą należnych zaliczek za poprzednie tygodnie.”,

n) po art. 10 dodać art. 10a, oznaczenie i tytuł rozdziału 3 oraz art. 10b i art. 10c w brzmieniu:

„Art. 10a. 1. Wpływy z podatku od nadzwyczajnych zysków stanowią przychód Funduszu.

2. Podatek oraz zaliczki na podatek wpłaca się na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

3. Środki z tytułu podatku i zaliczek na podatek przekazuje się na rachunek Funduszu nie później niż w terminie 1 dnia roboczego od dnia ich wpływu na rachunek urzędu skarbowego.

4. Organem podatkowym właściwym w sprawach podatku od nadzwyczajnych zysków jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy według zasad określonych dla podatku dochodowego podatnika. Rozdział 3 Fundusz Wyrównywania Cen Paliw

Art. 10b. 1. Tworzy się Fundusz Wyrównywania Cen Paliw jako państwowy fundusz celowy w rozumieniu art. 29 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483, 1844 i 1846 oraz z 2026 r. poz. 426, 635 i 680).

2. Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi.

3. Środki Funduszu są przeznaczane wyłącznie na finansowanie dopłaty paliwowej oraz świadczenia wyrównawczego, o którym mowa w art. 10i.

Art. 10c. 1. Przychodami Funduszu są:

1) wpływy z podatku od nadzwyczajnych zysków;

2) odsetki od środków Funduszu;

3) kwoty zwróconych nienależnie wypłaconych środków Funduszu wraz z odsetkami.

2. Fundusz nie otrzymuje dotacji ani pożyczek z budżetu państwa na finansowanie dopłaty paliwowej ani świadczenia wyrównawczego.

3. Fundusz nie może zaciągać zobowiązań z tytułu dopłaty paliwowej ani świadczenia wyrównawczego ponad wysokość środków Funduszu możliwych do przeznaczenia na te cele zgodnie z art. 10e.

4. Niewykorzystane środki Funduszu pozostają na jego rachunku i mogą być wykorzystane w kolejnych okresach poboru podatku oraz po ich zakończeniu.

5. Dysponent Funduszu publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra, do 15. dnia

każdego miesiąca, informację za miesiąc poprzedni obejmującą co najmniej:

1) kwotę wpływów z podatku od nadzwyczajnych zysków;

2) stan środków Funduszu;

3) kwotę środków objętych rezerwą płynnościową, o której mowa w art. 10e ust. 2;

4) łączną kwotę sfinansowanych dopłat paliwowych i świadczeń wyrównawczych;

5) wolumen paliwa sprzedanego z zastosowaniem dopłaty paliwowej;

6) średnią wysokość dopłaty paliwowej na litr.”,

o) po art. 10c dodać oznaczenie i tytuł rozdziału 4 oraz art. 10d–10j w brzmieniu: „Rozdział 4 Mechanizm osłonowy dla kierowców

Art. 10d. 1. Sprzedawca ustala cenę detaliczną paliwa objętego dopłatą na zasadach rynkowych, z zastrzeżeniem przepisów odrębnych określających cenę maksymalną.

2. Jeżeli w dniu sprzedaży obowiązuje maksymalna cena paliwa określona na podstawie art. 34a ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2026 r. poz. 599), dopłatę paliwową oblicza się od ceny transakcyjnej nie wyższej niż ta cena maksymalna.

3. Przy sprzedaży paliwa objętego dopłatą bezpośrednio do zbiornika paliwa pojazdu uprawnionego sprzedawca pomniejsza kwotę uiszczaną przez nabywcę o dopłatę paliwową obowiązującą w dniu sprzedaży, w granicach limitów określonych w art. 10f.

4. Dopłata paliwowa stanowi część zapłaty otrzymywanej przez sprzedawcę od osoby trzeciej w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203, 1541 i 1811). Podstawę opodatkowania dostawy paliwa stanowi pełna kwota należna sprzedawcy, obejmująca kwotę uiszczaną przez nabywcę oraz dopłatę paliwową.

5. Sprzedawca ewidencjonuje sprzedaż według pełnej ceny transakcyjnej. Na fakturze oraz na paragonie fiskalnym albo dokumencie wydawanym nabywcy łącznie z paragonem fiskalnym wykazuje się w sposób czytelny co najmniej:

1) cenę transakcyjną;

2) kwotę dopłaty paliwowej;

3) kwotę uiszczaną przez nabywcę.

6. Sprzedawca nie może ustalać wyższej ceny detalicznej paliwa objętego dopłatą wyłącznie z tego powodu, że nabywca korzysta z dopłaty paliwowej, ani pobierać dodatkowej opłaty związanej z jej zastosowaniem.

Art. 10e. 1. Wysokość dopłaty paliwowej na jeden litr paliwa objętego dopłatą, oznaczoną symbolem D, ustala się na każdy tygodniowy okres rozliczeniowy według wzoru: D = S / V4 w którym:

1) S oznacza pulę środków przeznaczonych na finansowanie dopłat w okresie czterech kolejnych tygodni;

2) V4 oznacza prognozowany łączny wolumen paliwa objętego dopłatą, który zostanie sprzedany z zastosowaniem dopłaty w okresie czterech kolejnych tygodni, rozpoczynającym się w pierwszym dniu tygodniowego okresu rozliczeniowego, dla którego ustala się D.

2. Pulę S oblicza się według wzoru: S = 0,85 × A w którym A oznacza stan środków Funduszu dostępnych do finansowania dopłat w chwili dokonywania obliczenia, pomniejszony o zobowiązania z tytułu dopłat i świadczeń wyrównawczych należnych za zakończone okresy oraz o środki już zarezerwowane na bieżący tygodniowy okres rozliczeniowy. Pozostałe 15% kwoty A stanowi rezerwę płynnościową Funduszu.

3. Dla każdego tygodniowego okresu rozliczeniowego ustala się pulę tygodniową P według wzoru: P = D × V1 w którym V1 oznacza prognozowany wolumen paliwa objętego dopłatą w tym tygodniowym okresie rozliczeniowym.

4. Wysokość D oraz puli P wynika bezpośrednio z zastosowania wzorów określonych w ust. 1–3. System, o którym mowa w art. 10g, dokonuje obliczenia automatycznie w każdy czwartek według stanu na godzinę 12.00.

5. Począwszy od piątego tygodnia stosowania dopłaty, prognozowany wolumen V4 nie może być niższy niż 105% łącznego wolumenu paliwa

sprzedanego z zastosowaniem dopłaty w czterech poprzednich zakończonych tygodniowych okresach rozliczeniowych.

6. Kwotę D zaokrągla się w dół do pełnego grosza. Jeżeli kwota D jest niższa niż 0,01 zł, dopłaty paliwowej w danym tygodniowym okresie rozliczeniowym nie stosuje się.

7. Dopłata paliwowa dla konkretnej transakcji nie może przekroczyć ceny transakcyjnej.

8. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra, nie później niż do godziny 18.00 w czwartek, wysokość D i puli P obowiązujących od poniedziałku do niedzieli następnego tygodnia oraz wartości A, S, V4 i V1 przyjęte do obliczenia. Ogłoszenie ma charakter informacyjny.

9. Jeżeli po zakończeniu okresu poboru podatku na rachunku Funduszu pozostają środki, dopłata paliwowa jest nadal ustalana i stosowana zgodnie z ust. 1–8 do czasu, gdy kwota D wyniesie mniej niż 0,01 zł.

10. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, metodę prognozowania wartości V4 i V1, w tym sposób uwzględniania danych historycznych, sezonowości popytu, zmian liczby pojazdów uprawnionych oraz zmian poziomu wykorzystania limitów, kierując się koniecznością zachowania płynności Funduszu, reprezentatywnością danych oraz ograniczeniem ryzyka przeszacowania wysokości dopłaty.

Art. 10f. 1. Dopłata paliwowa przysługuje dla jednego pojazdu uprawnionego w łącznym limicie:

1) 50 litrów paliwa objętego dopłatą w tygodniu kalendarzowym;

2) 200 litrów paliwa objętego dopłatą w miesiącu kalendarzowym.

2. Limity, o których mowa w ust. 1, są wspólne dla wszystkich rodzajów paliwa objętego dopłatą oraz wszystkich sprzedawców.

3. Niewykorzystana część limitu nie przechodzi na kolejny tydzień albo miesiąc.

4. Limit jest przypisany do pojazdu, a nie do osoby dokonującej zakupu. Zmiana numeru rejestracyjnego pojazdu nie powoduje odnowienia wykorzystanego limitu.

5. Dopłata paliwowa nie przysługuje przy wydawaniu paliwa do przenośnego zbiornika paliwa.

6. Uprawnienie do dopłaty jest związane ze statusem pojazdu uprawnionego i przysługuje niezależnie od tego, czy właścicielem, współwłaścicielem, posiadaczem albo użytkownikiem pojazdu jest osoba fizyczna, przedsiębiorca albo inny podmiot.

Art. 10g. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi prowadzi, przy pomocy urzędu obsługującego tego ministra, centralny system teleinformatyczny ewidencji i rozliczeń dopłaty paliwowej, zwany dalej „systemem dopłat”, oraz jest administratorem danych osobowych przetwarzanych w tym systemie.

2. Przed zastosowaniem dopłaty sprzedawca przekazuje do systemu dopłat numer rejestracyjny pojazdu oraz liczbę litrów i rodzaj paliwa objętego transakcją.

3. System dopłat, przy wykorzystaniu danych z centralnej ewidencji pojazdów, automatycznie potwierdza:

1) czy pojazd jest pojazdem uprawnionym;

2) identyfikator pojazdu umożliwiający przypisanie wykorzystanego limitu do tego samego pojazdu niezależnie od zmiany jego numeru rejestracyjnego;

3) niewykorzystaną część limitu, o którym mowa w art. 10f;

4) wysokość dopłaty dla transakcji;

5) dostępność środków w puli P na dany tygodniowy okres rozliczeniowy.

4. W chwili potwierdzenia transakcji system dopłat rezerwuje z puli P kwotę odpowiadającą dopłacie należnej dla tej transakcji. Po wyczerpaniu puli P system nie potwierdza nowych dopłat w danym tygodniowym okresie rozliczeniowym.

5. Niewykorzystana część puli P po zakończeniu tygodniowego okresu rozliczeniowego pozostaje w Funduszu i jest uwzględniana przy kolejnym obliczeniu wartości A.

6. W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw informatyzacji udostępnia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, za pomocą urządzeń teletransmisji danych, wyłącznie dane obejmujące numer rejestracyjny pojazdu, numer VIN albo inny identyfikator pojazdu, rodzaj i kategorię pojazdu oraz informację o jego zarejestrowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

7. Sprzedawcy udostępnia się wyłącznie informację o uprawnieniu do dopłaty, niewykorzystanej części limitu, wysokości dopłaty dla transakcji oraz potwierdzeniu rezerwacji środków. Sprzedawcy nie udostępnia się danych właściciela ani posiadacza pojazdu.

8. Sprzedawca przed zastosowaniem dopłaty weryfikuje zgodność numeru rejestracyjnego przekazanego do systemu dopłat z numerem umieszczonym na tablicy rejestracyjnej pojazdu znajdującego się przy dystrybutorze.

9. Dane o transakcji obejmujące identyfikator pojazdu, numer rejestracyjny, datę i godzinę sprzedaży, liczbę litrów, rodzaj paliwa, wysokość dopłaty oraz identyfikator sprzedawcy przechowuje się w systemie dopłat na następujących zasadach:

1) numer rejestracyjny w postaci umożliwiającej jego bezpośrednie odczytanie przechowuje się przez 6 miesięcy od dnia transakcji;

2) po upływie terminu, o którym mowa w pkt 1, numer rejestracyjny usuwa się z danych transakcyjnych, a dalsze powiązanie transakcji z pojazdem może następować wyłącznie za pomocą technicznego identyfikatora pojazdu, który nie ujawnia numeru rejestracyjnego ani numeru VIN; pozostałe dane o transakcji przechowuje się przez 24 miesiące od dnia transakcji, a następnie usuwa;

3) jeżeli przed upływem terminów, o których mowa w pkt 1 lub 2, wszczęto kontrolę, postępowanie albo procedurę korekcyjną dotyczącą transakcji, dane niezbędne do prowadzenia tej sprawy mogą być przechowywane do dnia jej prawomocnego zakończenia, a następnie są niezwłocznie usuwane.

10. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób przekazywania danych pomiędzy sprzedawcami, systemem dopłat i centralną ewidencją pojazdów;

2) minimalne wymagania techniczne i organizacyjne dla sprzedawców;

3) sposób potwierdzania, korygowania i anulowania transakcji;

4) sposób postępowania w przypadku czasowej niedostępności systemu dopłat albo centralnej ewidencji pojazdów

– kierując się koniecznością zapewnienia powszechnego i sprawnego stosowania dopłaty, integralności danych, ochrony danych osobowych,

odporności systemu na nadużycia oraz ograniczenia obowiązków sprzedawców do zakresu niezbędnego do realizacji ustawy.

Art. 10h. 1. Sprzedawcy przysługuje ze środków Funduszu zwrot kwoty dopłat paliwowych prawidłowo zastosowanych zgodnie z ustawą i potwierdzonych w systemie dopłat.

2. Rozliczenia odbywają się w formie elektronicznej na podstawie danych zgromadzonych w systemie dopłat. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi dokonuje wypłaty ze środków Funduszu nie później niż w terminie 7 dni roboczych od zakończenia tygodniowego okresu rozliczeniowego.

3. Sprzedawca może dokonać korekty błędnie zarejestrowanej transakcji do czasu złożenia rozliczenia za dany tygodniowy okres rozliczeniowy, a po tym terminie – w terminie 14 dni od dnia zakończenia tego okresu. Korekta powoduje odpowiednie przywrócenie albo pomniejszenie limitu pojazdu oraz puli P, o ile środki nie zostały wypłacone; po wypłacie korekta jest uwzględniana w kolejnym rozliczeniu.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi może żądać od sprzedawcy dokumentów lub informacji niezbędnych do potwierdzenia prawidłowości rozliczenia.

5. Odmowa wypłaty w całości albo w części następuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

6. Jeżeli wypłacona kwota była nienależna, minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi wzywa sprzedawcę do jej zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu minister wydaje decyzję określającą kwotę podlegającą zwrotowi oraz termin jej zapłaty.

Art. 10i. 1. Osoba, której nie zastosowano dopłaty paliwowej wskutek błędu systemu dopłat, niezgodności danych centralnej ewidencji pojazdów, błędnego przypisania wykorzystanego limitu albo błędnego zarejestrowania transakcji, może w terminie 30 dni od dnia transakcji złożyć do ministra właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi wniosek o korektę.

2. Wniosek może być złożony w postaci elektronicznej przy użyciu usługi udostępnionej przez ministra albo w postaci papierowej. Wniosek zawiera

co najmniej numer rejestracyjny pojazdu, datę i miejsce transakcji oraz dowód sprzedaży, jeżeli został wydany.

3. Minister dokonuje weryfikacji wniosku przez pracownika urzędu obsługującego ministra, z uwzględnieniem danych z centralnej ewidencji pojazdów, systemu dopłat oraz informacji uzyskanych od sprzedawcy. Rozstrzygnięcie nie może być oparte wyłącznie na zautomatyzowanym przetwarzaniu danych.

4. Jeżeli w wyniku weryfikacji stwierdzono, że dopłata paliwowa powinna była zostać zastosowana, minister:

1) koryguje dane o wykorzystaniu limitu; oraz

2) wypłaca wnioskodawcy ze środków Funduszu świadczenie wyrównawcze w wysokości dopłaty paliwowej, która przysługiwałaby dla tej transakcji, nie większej niż kwota faktycznie uiszczona przez wnioskodawcę ponad kwotę, którą uiściłby po zastosowaniu dopłaty.

5. Świadczenie wyrównawcze jest wypłacane na rachunek płatniczy wskazany przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia uwzględnienia wniosku.

6. Odmowa uwzględnienia wniosku następuje w drodze decyzji. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Art. 10j. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi publikuje do dnia 31 marca każdego roku sprawozdanie z działania mechanizmu w roku poprzednim.

2. W okresie stosowania dopłaty paliwowej Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów monitoruje, w zakresie swoich ustawowych kompetencji, zmiany cen detalicznych paliw objętych dopłatą, marż sprzedawców oraz warunków konkurencji na rynku detalicznym i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, w terminie 30 dni od zakończenia każdego kwartału, informację o wynikach monitoringu, w tym ocenę ryzyka przejęcia przez sprzedawców części ekonomicznej korzyści wynikającej z dopłaty paliwowej.

3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:

1) wpływy do Funduszu i kwoty wypłaconych dopłat paliwowych;

2) liczbę okresów poboru podatku oraz czas ich trwania;

3) wpływ mechanizmu na ceny detaliczne, dostępność paliw i konkurencję na rynku;

4) wyniki monitoringu, o którym mowa w ust. 2, w tym ocenę wpływu dopłaty na ceny detaliczne i marże sprzedawców;

5) ocenę adekwatności progów, o których mowa w art. 4a ust. 1 i 3, z uwzględnieniem w szczególności kursu dolara amerykańskiego do złotego, krajowych cen hurtowych paliw oraz marż rafineryjnych.

4. Zmiana progów, o których mowa w art. 4a ust. 1 i 3, może nastąpić wyłącznie w drodze ustawy.”,

p) po art. 10j dodać oznaczenie i tytuł rozdziału 5 oraz art. 10k w brzmieniu: „Rozdział 5 Kontrola i administracyjne kary pieniężne

Art. 10k. 1. Administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 1 000 000 zł podlega sprzedawca, który:

1) nie stosuje dopłaty paliwowej mimo potwierdzenia przez system dopłat uprawnienia pojazdu, dostępności limitu, wysokości dopłaty oraz rezerwacji środków;

2) przedstawia do rozliczenia z Funduszem dopłatę paliwową, której nie zastosował wobec nabywcy;

3) przekazuje do systemu dopłat dane niezgodne ze stanem faktycznym w celu uzyskania lub zwiększenia kwoty zwrotu ze środków Funduszu;

4) ustala wobec nabywcy korzystającego z dopłaty wyższą cenę detaliczną paliwa niż wobec nabywcy niekorzystającego z dopłaty w takich samych warunkach sprzedaży albo pobiera dodatkową opłatę z tytułu zastosowania dopłaty;

5) po upływie terminu, o którym mowa w art. 12c ust. 3, prowadzi sprzedaż paliwa objętego dopłatą bez zapewnienia współpracy swojego systemu sprzedażowego z systemem dopłat.

2. Administracyjnej kary pieniężnej nie nakłada się, jeżeli naruszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 albo 5, nastąpiło wyłącznie wskutek udokumentowanej awarii systemu dopłat, centralnej ewidencji pojazdów albo sieci telekomunikacyjnej niezależnej od sprzedawcy, a sprzedawca zastosował tryb postępowania określony w przepisach wydanych na podstawie art. 10g ust. 10.

3. Karę, o której mowa w ust. 1, nakłada, w drodze decyzji, naczelnik urzędu celno-skarbowego, który przeprowadził kontrolę celno-skarbową w zakresie naruszenia.

4. Do postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, a do wymiaru kary pieniężnej przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.”,

q) przed art. 11 dodać oznaczenie i tytuł rozdziału 6 w brzmieniu: „Rozdział 6 Zmiany w przepisach”,

r) w art. 11, w art. 52zu wyrazy „ustawie z dnia ……….. o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od marca do grudnia 2026 r. ze zbycia paliw ciekłych” zastąpić wyrazami „ustawie z dnia ……….. o Funduszu Wyrównywania Cen Paliw oraz mechanizmie osłonowym dla kierowców”,

s) w art. 12, w art. 38zb wyrazy „ustawie z dnia ……….. o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od marca do grudnia 2026 r. ze zbycia paliw ciekłych” zastąpić wyrazami „ustawie z dnia ……….. o Funduszu Wyrównywania Cen Paliw oraz mechanizmie osłonowym dla kierowców”,

t) po art. 12 dodać art. 12a i art. 12b w brzmieniu:

„Art. 12a. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z 2025 r. poz. 820, 1006, 1676, 1734, 1843 i 1872 oraz z 2026 r. poz. 180) w art. 80c w ust. 2a po wyrazach „ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych” dodaje się wyrazy „oraz ministrowi właściwemu do spraw gospodarki surowcami energetycznymi”.

Art. 12b. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 415 i 483) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 54 w ust. 2 po pkt 12d dodaje się pkt 12e w brzmieniu:

„12e) przestrzeganie przepisów ustawy z dnia … 2026 r. o Funduszu Wyrównywania Cen Paliw oraz mechanizmie osłonowym dla kierowców (Dz. U. poz. …) w zakresie obowiązków sprzedawców związanych ze stosowaniem dopłaty paliwowej, przekazywaniem danych do systemu dopłat oraz rozliczaniem środków Funduszu Wyrównywania Cen Paliw;”;

2) w art. 62 w ust. 5 po pkt 7a dodaje się pkt 7b w brzmieniu:

„7b) przestrzegania przepisów ustawy z dnia … 2026 r. o Funduszu Wyrównywania Cen Paliw oraz mechanizmie osłonowym dla kierowców w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 2 pkt 12e,”;

3) w art. 84 w ust. 1:

a) w pkt 3 wyrazy „12c i 12d” zastępuje się wyrazami „12c–12e”,

b) w pkt 4 wyrazy „5–7a” zastępuje się wyrazami „5–7b”.”,

u) po art. 12b dodać oznaczenie i tytuł rozdziału 7 oraz art. 12c i art. 12d w brzmieniu: „Rozdział 7 Przepisy przejściowe i dostosowujące

Art. 12c. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi podejmie czynności niezbędne do utworzenia systemu dopłat, w tym udostępni sprzedawcom środowisko testowe umożliwiające integrację systemów sprzedażowych z systemem dopłat, nie później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszego artykułu.

2. Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewni warunki techniczne umożliwiające automatyczne udostępnianie danych z centralnej ewidencji pojazdów do systemu dopłat nie później niż w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie niniejszego artykułu.

3. Sprzedawcy są obowiązani dostosować systemy sprzedażowe do współpracy z systemem dopłat w terminie 120 dni od dnia wejścia w życie niniejszego artykułu.

4. Koszty utworzenia i wdrożenia systemu dopłat ponoszone przed dniem jego uruchomienia są finansowane z części budżetowej, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi. Kosztów tych nie pokrywa się ze środków Funduszu.

5. Koszty utrzymania i rozwoju systemu dopłat po jego uruchomieniu są finansowane z części budżetowej, o której mowa w ust. 4. Środki Funduszu pozostają przeznaczone wyłącznie na cele określone w art. 10b ust. 3.

6. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra dzień uruchomienia systemu dopłat, nie późniejszy niż pierwszy poniedziałek przypadający po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3.

7. Podatek od nadzwyczajnych zysków pobiera się niezależnie od dnia uruchomienia systemu dopłat. Środki uzyskane z podatku przed uruchomieniem systemu dopłat są gromadzone na rachunku Funduszu.

8. Dopłatę paliwową stosuje się po raz pierwszy od dnia uruchomienia systemu dopłat, jeżeli kwota D ustalona zgodnie z art. 10e wynosi co najmniej 0,01 zł.

Art. 12d. 1. Dla roku podatkowego 2027 okresem referencyjnym są lata 2023–2025.

2. Przy ustalaniu prognozowanych wartości V4 i V1 dla pierwszych czterech tygodni stosowania dopłaty wykorzystuje się dane o krajowej sprzedaży detalicznej paliw objętych dopłatą z ostatnich 12 dostępnych miesięcy, dane o liczbie pojazdów uprawnionych oraz limity określone w art. 10f.

3. Przy ustalaniu, czy w dniu 1 stycznia 2027 r. zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 4a ust. 1, uwzględnia się dzienne notowania ropy naftowej Brent z pięciu kolejnych dni, w których ustalono notowanie, bezpośrednio poprzedzających ten dzień. Jeżeli średnia tych notowań przekracza 80 dolarów amerykańskich za baryłkę, pierwszy okres poboru podatku rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2027 r.

4. Pierwsze zeznanie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2, obejmuje okresy poboru podatku przypadające w 2027 r.”,

v) przed art. 13 dodać oznaczenie i tytuł rozdziału 8 w brzmieniu: „Rozdział 8 Przepisy końcowe”,

w) art. 13 nadać brzmienie:

„Art. 13. 1. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2027 r., z wyjątkiem art. 10 ust. 2, art. 10e ust. 10, art. 10g ust. 10 oraz art. 12c, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 2, art. 10e ust. 10 i art. 10g ust. 10 mogą zostać ogłoszone przed dniem 1 stycznia 2027 r., z mocą obowiązującą nie wcześniej niż od tego dnia.”;

– poseł S. Tułajew

2) w projekcie ustawy:

a) w tytule ustawy w określeniu przedmiotu ustawy wyrazy „marca do grudnia 2026 r.” zastąpić wyrazami „dnia 1 listopada 2026 r. do dnia 1 września 2027 r.”,

b) w art. 1 wyrazy „1 marca 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.” zastąpić wyrazami „1 listopada 2026 r. do dnia 1 września 2027 r.”,

c) w art. 4 wyrazy „1 marca 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.” zastąpić wyrazami „1 listopada 2026 r. do dnia 1 września 2027 r.”,

d) w art. 9:

– w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „30 kwietnia 2027 r.” zastąpić wyrazami „31 grudnia 2027 r.”,

– w ust. 2 skreślić wyrazy „ , przy czym pierwsza zaliczka na podatek od nadzwyczajnych zysków jest wpłacana za okres od dnia 1 marca 2026 r. do dnia 31 października 2026 r.”,

e) w art. 11 w art. 52zu wyrazy „marca do grudnia 2026 r.” zastąpić wyrazami „dnia 1 listopada 2026 r. do dnia 1 września 2027 r.”,

f) w art. 12, w art. 38zb wyrazy „marca do grudnia 2026 r.” zastąpić wyrazami „dnia 1 listopada 2026 r. do dnia 1 września 2027 r.”.

– poseł Z. Kuźmiuk

– poseł H. Kowalczyk

– poseł A. Kosztowniak

Warszawa, dnia 16 września 2026 r.

Przewodniczący Komisji Sprawozdawca Finansów Publicznych

(-) Katarzyna Kierzek-Koperska (-) Janusz Cichoń Projekt U S T AWA

z dnia

o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od marca do grudnia 2026 r. ze zbycia paliw ciekłych1)

Art. 1. Ustawa reguluje podatek od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od dnia 1 marca 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. ze zbycia paliw ciekłych, zwany dalej „podatkiem od nadzwyczajnych zysków”.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) koszty – koszty w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2026 r. poz. 522, 640, 644 i 1206) lub w rozumieniu standardów, o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy, określone na podstawie:

a) prowadzonych przez podatnika ksiąg rachunkowych albo

b) ksiąg podatkowych innych niż księgi rachunkowe, prowadzonych przez podatnika dla celów podatku dochodowego – w przypadku gdy podatnik w roku podatkowym nie był obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych lub w 2025 r. nie prowadził takich ksiąg

– przy czym do transakcji wpływających na ustalenie wysokości tych kosztów stosuje się zasadę ceny rynkowej;

2) paliwa ciekłe – paliwa ciekłe w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1529), z wyjątkiem olejów opałowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 8 i 9 tej ustawy;

3) podmiot – osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej;

4) przychody – przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 30a ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, określone na podstawie:

a) prowadzonych przez podatnika ksiąg rachunkowych albo

b) ksiąg podatkowych innych niż księgi rachunkowe, prowadzonych przez podatnika dla celów podatku dochodowego – w przypadku gdy podatnik w roku podatkowym

1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. nie był obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych lub w 2025 r. nie prowadził takich ksiąg

– przy czym do transakcji wpływających na ustalenie wysokości tych przychodów stosuje się zasadę ceny rynkowej;

5) wytwarzanie paliw ciekłych – produkcję paliw ciekłych w instalacjach wytwarzania paliw ciekłych w rozumieniu art. 3 pkt 10e ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2026 r. poz. 43, 516, 607 i 900) w procesie przerobu ropy naftowej;

6) zasada ceny rynkowej – obowiązek ustalania cen transferowych pomiędzy podmiotami powiązanymi na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, określony odpowiednio w art. 23o ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592, 779, 846, 1079, 1098 i 1123) oraz art. 11c ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 554, 779, 846, 912 i 1123).

Art. 3. Podatek od nadzwyczajnych zysków stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 4. Rokiem podatkowym jest okres od dnia 1 marca 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Art. 5. Podatnikiem podatku od nadzwyczajnych zysków jest podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu, działalność w zakresie:

1) wytwarzania paliw ciekłych lub

2) obrotu paliwami ciekłymi na podstawie koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą.

Art. 6. Przedmiotem opodatkowania podatkiem od nadzwyczajnych zysków są przychody osiągnięte ze zbycia paliw ciekłych.

Art. 7. 1. Podstawę obliczenia podatku od nadzwyczajnych zysków stanowi nadwyżka przychodów ze zbycia paliw ciekłych osiągniętych w roku podatkowym (przychody faktyczne) ponad przychody ze zbycia paliw ciekłych, jakie zostałyby osiągnięte przy zastosowaniu marży referencyjnej (przychody hipotetyczne).

2. Przychody hipotetyczne oblicza się według następującego wzoru: 𝑘𝑜𝑠𝑧𝑡𝑦 𝑓𝑎𝑘𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑒 1 − 𝑚𝑎𝑟ż𝑎 𝑟𝑒𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑐𝑦𝑗𝑛𝑎 ÷ 100 % w którym:

1) koszty faktyczne oznaczają koszty związane z przychodami faktycznymi, stanowiące cenę nabycia lub koszt wytworzenia paliw ciekłych;

2) marża referencyjna oznacza średnią marżę sprzedaży paliw ciekłych w 2025 r., powiększoną o 20 %, przy czym w przypadku gdy marża referencyjna ustalona w ten sposób jest niższa niż 2,00 %, a także w przypadku podatników, którzy nie prowadzili w 2025 r. działalności w zakresie określonym w art. 5, przyjmuje się, że marża referencyjna wynosi 2,00 %.

3. Średnią marżę sprzedaży paliw ciekłych w 2025 r. oblicza się według następującego wzoru: 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑐ℎ𝑜𝑑𝑦 𝑟𝑒𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑐𝑦𝑗𝑛𝑒 − 𝑘𝑜𝑠𝑧𝑡𝑦 𝑟𝑒𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑐𝑦𝑗𝑛𝑒 × 100 % 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑐ℎ𝑜𝑑𝑦 𝑟𝑒𝑓𝑒𝑟𝑒𝑛𝑐𝑦𝑗𝑛𝑒 w którym:

1) przychody referencyjne oznaczają przychody ze zbycia paliw ciekłych osiągnięte w 2025 r.;

2) koszty referencyjne oznaczają koszty związane z przychodami referencyjnymi, stanowiące cenę nabycia lub koszt wytworzenia paliw ciekłych.

4. Marżę referencyjną i średnią marżę sprzedaży paliw ciekłych w 2025 r. zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku.

5. Przy ustalaniu wysokości przychodów faktycznych i kosztów faktycznych oraz przychodów referencyjnych i kosztów referencyjnych:

1) uwzględnia się:

a) wynik na pochodnych instrumentach finansowych służących zabezpieczeniu tych przychodów i kosztów, z wyłączeniem wycen pochodnych instrumentów finansowych,

b) koszty związane z wykonywaniem wynikających z odrębnych przepisów obowiązków dotyczących prowadzenia działalności określonej w art. 5, z wyłączeniem podatków, opłat i innych danin publicznych, których wysokość jest uzależniona od ilości lub wartości zbywanych paliw ciekłych, w części, w jakiej te podatki, opłaty i inne daniny publicznoprawne nie są uwzględniane przy ustalaniu przychodów referencyjnych albo przychodów faktycznych;

2) nie uwzględnia się:

a) niezrealizowanych przychodów i kosztów, w szczególności wycen do wartości godziwej dokonywanych dla celów rachunkowych,

b) niezrealizowanych różnic kursowych,

c) wycen wartości zapasów paliw ciekłych,

d) innych, niż określone w lit. a–c, pozycji aktywów, pasywów albo przychodów lub kosztów, o podobnym charakterze.

6. Przy ustalaniu wysokości przychodów faktycznych i przychodów referencyjnych uwzględnia się również wynik na zrealizowanych pochodnych instrumentach finansowych, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości wytworzonych paliw ciekłych lub zbytych paliw ciekłych.

7. W przypadku gdy nie jest możliwe jednoznaczne przypisanie:

1) kosztów faktycznych lub kosztów referencyjnych odpowiednio do przychodów faktycznych lub przychodów referencyjnych, ze zbycia paliw ciekłych,

2) wyniku na pochodnych instrumentach finansowych, o którym mowa w ust. 5 pkt 1 lit. a, odpowiednio do przychodów faktycznych, kosztów faktycznych, przychodów referencyjnych lub kosztów referencyjnych

– koszty te i wynik ten uwzględnia się w takiej proporcji, w jakiej pozostają osiągnięte w danym okresie roku podatkowego odpowiednie przychody ze zbycia paliw ciekłych w ogólnej wysokości przychodów podatnika.

8. Przepisu ust. 7 nie stosuje się do ustalania ceny nabycia ani kosztu wytworzenia paliw ciekłych, jeżeli są one ustalane zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości lub standardami, o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy.

9. Jeżeli podatnik prowadził działalność w zakresie określonym w art. 5 przez część 2025 r., przy obliczaniu marży referencyjnej uwzględnia się miesiące, w których podatnik prowadził taką działalność.

10. Przepisy ust. 1–9 stosuje się z uwzględnieniem poprzedników prawnych podatnika.

Art. 8. 1. Stawka podatku od nadzwyczajnych zysków wynosi 60 % podstawy obliczenia tego podatku.

2. W przypadku podatnika nieprowadzącego działalności, o której mowa w art. 5 pkt 1, należny podatek od nadzwyczajnych zysków nie może przekroczyć wysokości osiągniętego przez tego podatnika i przypadającego proporcjonalnie na rok podatkowy:

1) dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej ustalonego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych albo

2) dochodu ze źródeł przychodów innych niż zyski kapitałowe ustalonego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, albo

3) zysku netto ustalonego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości lub standardami, o których mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy, obliczonego bez uwzględnienia podatku od nadzwyczajnych zysków – w przypadku podatnika niebędącego podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych ani podatku dochodowego od osób prawnych.

3. Przez dochód, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, rozumie się dochód przed pomniejszeniami i odliczeniami, w tym w szczególności przed odliczeniem straty z lat ubiegłych.

Art. 9. 1. Podatnicy są obowiązani:

1) wpłacać w terminie określonym w ust. 2 na rachunek urzędu skarbowego obliczane narastająco miesięczne zaliczki na podatek od nadzwyczajnych zysków w wysokości różnicy między tym podatkiem od zysków osiągniętych od początku roku podatkowego, obliczonym zgodnie z art. 7 i art. 8 ust. 1, a sumą należnych zaliczek na ten podatek za poprzednie miesiące;

2) złożyć w terminie do dnia 30 kwietnia 2027 r. właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie o wysokości należnego podatku od nadzwyczajnych zysków za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z odrębnymi przepisami określającymi sposób składania deklaracji podatkowych;

3) obliczyć i wpłacić na rachunek urzędu skarbowego w terminie określonym w pkt 2 należny podatek od nadzwyczajnych zysków albo różnicę między należnym podatkiem od nadzwyczajnych zysków a sumą zapłaconych zaliczek na ten podatek.

2. Zaliczki na podatek od nadzwyczajnych zysków są wpłacane w terminie do 25. dnia miesiąca za miesiące poprzedzające, przy czym pierwsza zaliczka na podatek od nadzwyczajnych zysków jest wpłacana za okres od dnia 1 marca 2026 r. do dnia 31 października 2026 r.

3. W przypadku zaprzestania prowadzenia działalności przez podatnika przed upływem terminu do złożenia zeznania o wysokości należnego podatku od nadzwyczajnych zysków, zeznanie to jest składane niepóźniej niż w dniu zaprzestania prowadzenia działalności.

4. Nadpłata w podatku od nadzwyczajnych zysków powstaje z dniem złożenia zeznania o wysokości należnego podatku od nadzwyczajnych zysków i podlega zwrotowi w terminie:

1) 3 miesięcy od dnia złożenia tego zeznania;

2) 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem, lecz niewcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia tego zeznania.

5. Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania nadpłaty.

6. Oprocentowanie z tytułu nadpłaty, o której mowa w ust. 4, przysługuje:

1) od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub od dnia skorygowania zeznania w trybie art. 274 lub art. 274a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622, z późn. zm.2));

2) od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku, chyba że do opóźnienia w zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik.

7. Do podatku od nadzwyczajnych zysków nie stosuje się art. 74a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Art. 10. 1. Zeznanie o wysokości należnego podatku od nadzwyczajnych zysków zawiera dane identyfikacyjne podatnika oraz dane niezbędne do obliczenia i zapłaty podatku od nadzwyczajnych zysków.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych zawartych w zeznaniu o wysokości należnego podatku od nadzwyczajnych zysków wraz z niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku od nadzwyczajnych zysków oraz kontroli wykonania tego obowiązku przez organ podatkowy.

Art. 11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, obniżać stawki podatku akcyzowego na wyroby akcyzowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2, 6 i 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2026 r. poz. 412, 414 i 846), na okres do końca roku podatkowego, o którym mowa w art. 4, niezbędny do ograniczenia negatywnych skutków konfliktu na Bliskim Wschodzie dla rynku paliw, uwzględniając sytuację gospodarczą państwa.

Art. 12. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592, 779, 846, 1079, 1098 i 1123) po art. 52zt dodaje się art. 52zu w brzmieniu:

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2026 r. 825, 846, 875, 1098, 1154 i 1206.

„Art. 52zu. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od nadzwyczajnych zysków, o którym mowa w ustawie z dnia ……….. o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od marca do grudnia 2026 r. ze zbycia paliw ciekłych (Dz. U. poz. …).”.

Art. 13. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 554, 779, 846, 912 i 1123) po art. 38za dodaje się art. 38zb w brzmieniu:

„Art. 38zb. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od nadzwyczajnych zysków, o którym mowa w ustawie z dnia ……….. o podatku od nadzwyczajnych zysków osiągniętych w okresie od marca do grudnia 2026 r. ze zbycia paliw ciekłych (Dz. U. poz. …).”.

Art. 14. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2026 r., z wyjątkiem art. 11, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.