Uchwała Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw.

UCHWAŁA

SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 13 października 2026 r.

w sprawie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw

Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 8 października 2026 r. ustawy o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw, wprowadza do jej tekstu następujące poprawki:

1) w art. 1 w pkt 4:

a) w art. 11h dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w art. 11a ust. 1, dotyczy nielegalnych treści, o których mowa w art. 11m ust. 3, termin, o którym mowa w ust. 3, wynosi 24 godziny od otrzymania przez usługobiorcę informacji, o których mowa w ust. 1.”,

b) w art. 11i dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w art. 11a ust. 1, dotyczy nielegalnych treści, o których mowa w art. 11m ust. 3, dostawca usług pośrednich przekazuje dowody, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie, w terminie 24 godzin od otrzymania zawiadomienia o złożonym wniosku.”,

c) w art. 11o w pkt 1–3 wyrazy „art. 11h ust. 3 i art. 11i ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 11h ust. 3 albo 3a i art. 11i ust. 2 albo 2a”;

2) w art. 1 w pkt 4:

a) w art. 11h:

– w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Stanowisko w sprawie zawiera twierdzenia dotyczące treści będącej przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 11a ust. 1, a jeżeli usługobiorca wyraża zgodę na bycie stroną postępowania również:”,

– w ust. 5 wyraz „usługobiorcy” zastępuje się wyrazami „w sprawie”,

b) w art. 11i w ust. 4 wyraz „usługobiorcy” zastępuje się wyrazami „w sprawie, o którym mowa w art. 11h ust. 1,”,

c) w art. 11o w pkt 1–3 wyrazy „ , o którym mowa w art. 11h ust. 3” zastępuje się wyrazami „w sprawie, o którym mowa w art. 11h ust. 1”,

d) w art. 11p w ust. 5 wyrazy „na podstawie art. 11h ust. 3” zastępuje się wyrazami „ , o którym mowa w art. 11h ust. 1”;

3) w art. 1 w pkt 4:

a) w art. 11i w ust. 1 w pkt 1 po wyrazach „wymienione w” dodaje się wyrazy „art. 11h ust. 4 pkt 1 lub”,

b) w art. 11p w ust. 5 po wyrazach „danych, o których mowa w” dodaje się wyrazy „art. 11h ust. 4 pkt 1 lub”;

4) w art. 1 w pkt 4, w art. 11m w ust. 1 oraz w art. 11q w ust. 1 i w ust. 2 w pkt 1 i 2 skreśla się wyrazy „art. 119 § 1,”;

5) w art. 1 w pkt 4, w art. 11m ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu, jeżeli:

1) dotyczy nielegalnych treści, których rozpowszechnianie może wyczerpywać znamiona czynu zabronionego określonego w art. 200 § 3 i 5, art. 200a, art. 200b lub art. 202 § 3–4c ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, lub

2) została wydana na wniosek, o którym mowa w art. 11a ust. 1, złożony przez prokuratora lub Policję, oraz dotyczy nielegalnych treści, których rozpowszechnianie może wyczerpywać znamiona czynu zabronionego określonego w art. 119 § 1, art. 148a § 1, art. 151 lub art. 156a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”;

6) w art. 1 w pkt 4, w art. 11n w ust. 2 w pkt 5 skreśla się wyraz „dnia”;

7) w art. 1 w pkt 4, w art. 11q:

a) w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „otrzymaniu postanowienia” dodaje się wyrazy „ , o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze,”,

b) w ust. 5 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „zdanie pierwsze”;

8) w art. 1 w pkt 4, w art. 11q w ust. 4 wyrazy „do przekazania informacji” zastępuje się wyrazami „przekazać informację”;

9) w art. 3, w pkt 25 wyrazy „rozpatrującego wnioski” zastępuje się wyrazami „do rozpatrzenia wniosków”;

10) w art. 4 wyrazy „6 miesięcy” zastępuje się wyrazami „3 miesięcy”.

MARSZAŁEK SENATU

Małgorzata KIDAWA-BŁOŃSKA

uzasadnienie

Na posiedzeniu w dniu 13 października 2026 r. Senat rozpatrzył ustawę o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw i uchwalił do niej 10 poprawek.

Poprawka nr 1 zmierza do tego, aby w przypadku gdy wniosek o wydanie nakazu podjęcia działań przeciwko nielegalnym treściom dotyczy nielegalnych treści, o których mowa w dodawanym art. 11m ust. 3 (tj. nielegalnych treści, w odniesieniu do których decyzja ma podlegać natychmiastowemu wykonaniu i które uznane są przez ustawodawcę za szczególnie groźne; dotyczy to na przykład seksualnego wykorzystania małoletniego, propagowania pedofilii, czy też produkcji, utrwalania i rozpowszechniania treści pornograficznych z udziałem małoletniego), termin na przedstawienie stanowiska w sprawie przez usługobiorcę wynosił 24 godziny od otrzymania przez niego informacji o złożeniu wniosku oraz o możliwości przedstawienia stanowiska w tej sprawie. Analogiczna korekta dotyczy terminu na przekazanie przez dostawcę usług pośrednich dowodów związanych z wnioskiem dotyczącym nielegalnych treści, o których mowa w dodawanym art. 11m ust. 3. W przypadku takiego wniosku dostawca usług pośrednich będzie obowiązany przekazać dowody, niezwłocznie, w terminie 24 godzin od otrzymania zawiadomienia o złożonym wniosku. Zmiana ma na celu przyśpieszenie procedury rozpatrzenia wniosku i wydania decyzji w sprawie nielegalnej treści będącej przedmiotem wniosku, a tym samym skrócenie do minimum czasu, w którym będzie możliwy dostęp do nielegalnych treści, których rozpowszechnianie może wyczerpywać znamiona czynu zabronionego, o którym mowa w dodawanym art. 11m ust. 3.

Poprawka nr 2 porządkuje terminologię przepisów dodawanych do ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną (§ 10 Zasad techniki prawodawczej). Mając na względzie dodawane art. 11h ust. 1 i 2 i użytą w nich terminologię, ustawodawca powinien konsekwentnie mówić o „stanowisku w sprawie” odnosząc się w innych przepisach do stanowiska usługobiorcy. Ponadto w ocenie Senatu stanowisko w sprawie powinno zawierać twierdzenia dotyczące treści będącej przedmiotem wniosku. Twierdzenie to nic innego jak sformułowanie i przedstawienie własnej wersji rzeczywistości, na której opiera się dane stanowisko.

W związku z tym, że zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną usługobiorcą może być także osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, a nie wyłącznie osoba fizyczna, należy uzupełnić odesłania w dodawanych art. 11i ust. 1 pkt 1 i art. 11p ust. 5. Przepisy te, odnosząc się do danych usługobiorcy, odsyłają jedynie do art. 18 ust. 1 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Przepis ten dotyczy jednak wyłącznie danych osobowych usługobiorcy będącego osobą fizyczną, przez co pozostawia poza zakresem regulacji dane usługobiorcy niebędącego osobą fizyczną. Mając powyższe na względzie, Senat uchwalił poprawkę nr 3.

Poprawka nr 4 ma na celu powierzenie właściwym organom, o których mowa w dodawanym art. 11b, rozstrzygania w sprawie wniosków dotyczących nielegalnych treści, których rozpowszechnianie może wyczerpywać znamiona czynu zabronionego określonego w art. 119 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny. Wskazany przepis karny penalizuje stosowanie przemocy lub groźby bezprawnej ze względu na rasę, pochodzenie narodowe lub etniczne, wyznanie bądź bezwyznaniowość i przynależność polityczną. W ocenie Senatu charakter tego czynu zabronionego oraz wartości, które popełnienie tego czynu narusza (m.in. nienaruszalność cielesną i zdrowie, wolność od strachu i poczucie bezpieczeństwa, wolność sumienia, wyznania oraz przekonań politycznych) przemawiają za tym, aby uniemożliwienie dostępu do nielegalnych treści, których rozpowszechnianie może wyczerpywać znamiona tego czynu, było możliwe niezwłocznie.

Poprawka nr 5 ma na celu objęcie rygorem natychmiastowej wykonalności również decyzji odnoszących się do treści, które mogą wyczerpywać znamiona czynu zabronionego określonego w art. 119 § 1 (dyskryminacja), art. 148a § 1 (przyjęcie zlecenia zabójstwa), art. 151 (doprowadzenie do samobójstwa) lub art. 156a (nakłanianie lub zmuszanie innej osoby do spowodowania u niej ciężkiego uszczerbku na zdrowiu) ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny. Niemniej decyzja w odniesieniu do takiej treści będzie podlegała natychmiastowemu wykonaniu, pod warunkiem że wniosek, o którym mowa w dodawanym art. 11a ust. 1, zostanie złożony przez prokuratora lub Policję.

Senat proponuje także, aby konstrukcję dodawanego art. 11m ust. 3 oprzeć na art. 130 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. W poprawce przyjęto, że decyzje, o których mowa w dodawanym art. 11m ust. 3, będą podlegały natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy. Takie rozwiązanie jest umocowane systemowo oraz najpełniej odzwierciedla intencję ustawodawcy. Przyjęta przez Sejm procedura obligatoryjnego nadawania rygoru natychmiastowej wykonalności niektórym decyzjom przez właściwy organ jest wątpliwa systemowo. Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest bowiem ze swej istoty fakultatywne, co oznacza, że rozstrzygnięcie w tym zakresie należy do organu wydającego decyzję, a nie do ustawodawcy. Przyjęte przez Senat rozwiązanie eliminuje również problem, który mógłby powstać w przypadku nienadania przez organ rygoru natychmiastowej wykonalności pomimo spełnienia przez decyzję warunku, o którym mowa w dodawanym art. 11m ust. 3.

Zgodnie z dodawanym art. 11n ust. 2 pkt 5 wezwanie do wykonania decyzji ma wskazywać termin wykonania decyzji, niekrótszy niż 24 godziny od dnia doręczenia wezwania. Przepis w brzmieniu uchwalonym przez Sejm rodzi wątpliwość, w jaki sposób obliczyć minimalny termin wykonania decyzji. Pojawia się bowiem pytanie, czy 24 godziny mają być liczone od momentu doręczenia wezwania, czy od nastania dnia następującego po dniu, w którym je doręczono. W ocenie Senatu, w dodawanym art. 11n ust. 2 pkt 5 należy zastosować analogiczną konstrukcję do zastosowanej w ust. 11 pkt 1 i 3 tego artykułu. Ponieważ termin będzie liczony w godzinach – a nie dniach – należy przyjąć, że punktem początkowym na osi czasu, od którego liczony będzie termin wykonania decyzji, jest moment doręczenia wezwania. W związku z tym uchwalono poprawkę nr 6.

Mając na względzie, że w dodawanym art. 11q ust. 1 mowa jest o dwóch różnych postanowieniach (postanowieniu o przekazaniu akt postępowania do sądu powszechnego oraz postanowieniu sądu powszechnego w przedmiocie wniosku), należy uściślić odesłania w ust. 2 i 5 wskazanego artykułu (poprawka nr 7).

Poprawka nr 8 ma charakter redakcyjny. Uwzględnia ona dyrektywę techniki prawodawczej wyrażoną w § 6 Zasad techniki prawodawczej.

Poprawka nr 9 koreluje treść pkt 25 dodawanego do art. 419 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej z treścią art. 11b dodawanego do ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Przepis ten mówi o „właściwym organie do rozpatrzenia wniosku”, a nie „właściwym organie rozpatrującym wnioski”. Formułując poprawkę wzięto również pod uwagę treść art. 10b dodawanego do ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, w którym posłużono się właściwą terminologią.

Poprawka nr 10 skraca vacatio legis ustawy do 3 miesięcy, a tym samym przywraca ona pierwotne (przyjęte we wniesionym do Sejmu projekcie ustawy – druk sejmowy nr 2693) brzmienie art. 4. Senat uznał, że termin wejścia w życie ustawy zaproponowany przez Radę Ministrów jest optymalny z punktu widzenia realizacji celu ustawy, a jednocześnie gwarantuje on wykonanie, wynikającego z zasady demokratycznego państwa prawnego, nakazu określania terminu wejścia w życie ustawy z uwzględnieniem odpowiedniego okresu dostosowawczego (odpowiedniej vacatio legis).