Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o zdrowiu publicznym.
Druk nr 3247 · strona druku w Sejmie · 3247.pdf · V5_1794-6.NK.docx
Głosowania powołujące się na ten druk (2)
| 67/64 | wniosek o odrzucenie w całości projektu. | Wniosek odrzucony: projekt trafia do dalszych prac |
| 67/65 | głosowanie nad całością projektu. | Projekt przyjęty |
Pełny tekst
Tekst wyodrębniony automatycznie z dokumentu źródłowego; wiążący jest oficjalny druk.
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja
SPRAWOZDANIE KOMISJI FINANSÓW PUBLICZNYCH ORAZ KOMISJI ZDROWIA
o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o zdrowiu publicznym (druk nr 3155)
Sejm na 66. posiedzeniu w dniu 8 października 2026 r., zgodnie z art. 39 ust. 2 regulaminu Sejmu, skierował powyższy projekt ustawy do Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Zdrowia w celu rozpatrzenia. Komisje: Finansów Publicznych oraz Zdrowia po rozpatrzeniu tego projektu ustawy na posiedzeniu w dniu 20 października 2026 r.
wnoszą:
Wysoki Sejm uchwalić raczy załączony projekt ustawy.
Warszawa, dnia 20 października 2026 r.
Przewodnicząca Przewodniczący Komisji Zdrowia Komisji Finansów Publicznych
(-) Marta Golbik (-) Janusz Cichoń
Sprawozdawca
(-) Zofia Czernow Projekt U S T AWA
z dnia
o zmianie ustawy o zdrowiu publicznym1)
Art. 1. W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2026 r. poz. 149 i 1004) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w ust. 1a:
a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) ustalania i pobierania opłaty od środków spożywczych, której przedmiotem są napoje;”,
b) w pkt 2 skreśla się wyrazy „w produkcie gotowym do spożycia”;
2) w art. 12a:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Wprowadzenie na rynek krajowy napojów podlega opłacie od środków spożywczych, zwanej dalej „opłatą”.”,
b) w ust. 2 skreśla się wyrazy „ , o których mowa w ust. 1,”,
c) dodaje się ust. 4i5w brzmieniu: „4. Napojami są płyn do bezpośredniego spożycia oraz koncentrat, ujęte w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, z dodatkiem:
1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami, zwanych dalej „cukrami”, środków spożywczych zawierających cukry lub substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), zwanych dalej „substancjami słodzącymi”;
2) kofeiny lub tauryny.
1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 30 września 2026 r. pod numerem 2026/0530/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz.
597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).
5. Koncentratem jest:
1) wyrób, który po rozcieńczeniu wodą lub innym rozpuszczalnikiem, rozpuszczeniu w wodzie lub innym rozpuszczalniku lub wymieszaniu z wodą lub innym rozpuszczalnikiem domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek stanowi płyn do bezpośredniego spożycia;
2) wyrób przeznaczony do użycia w ramach usług związanych z wyżywieniem ujętych w dziale 56 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, który po rozcieńczeniu wodą lub innym rozpuszczalnikiem, rozpuszczeniu w wodzie lub innym rozpuszczalniku lub wymieszaniu z wodą lub innym rozpuszczalnikiem stanowi płyn do bezpośredniego spożycia.”;
3) w art. 12b:
a) uchyla się ust. 1,
b) w ust. 2:
– we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „Opłacie nie podlega” zastępuje się wyrazami „Zwalnia się od opłaty”,
– pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) będących suplementami diety w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 39 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r. poz. 1448, z 2025 r. poz. 1424 oraz z 2026 r. poz. 1123) w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 200 ml;”,
– pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5) w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi niemniej niż 20 % składu surowcowego a zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju oraz nie dodano do nich substancji słodzących, kofeiny ani tauryny;”,
– w pkt 6 po wyrazie „napoju” dodaje się wyrazy „oraz nie dodano do nich substancji słodzących, kofeiny ani tauryny”;
4) w art. 12d w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) informacje o składzie napojów będących przedmiotem umowy, w tym o dodatku substancji słodzących, kofeiny lub tauryny oraz o zawartości cukrów w przeliczeniu na objętość napojów, w zakresie niezbędnym do obliczenia wysokości opłaty, zgodnie z ich etykietą;”;
5) w art. 12e:
a) w ust. 1 skreśla się wyrazy „ , o którym mowa w art. 12a ust. 1”,
b) w ust. 3 skreśla się wyrazy „ , o których mowa w art. 12a ust. 1,”,
c) w ust. 4 skreśla się wyrazy „ , o których mowa w art. 12a ust. 1”,
d) uchyla się ust. 5;
6) art. 12f otrzymuje brzmienie:
„Art. 12f. 1. Na wysokość opłaty dla napoju będącego płynem do bezpośredniego spożycia składają się następujące części:
1) stała wysokość opłaty obliczona według stawki 0,70 zł za zawartość cukrów w ilości równej lub mniejszej niż 5 g w 100 ml napoju lub za zawartość w jakiejkolwiek ilości co najmniej jednej substancji słodzącej,
2) zmienna wysokość opłaty obliczona według stawki 0,10 zł za każdy gram cukrów powyżej 5 g w 100 ml napoju
– w przeliczeniu na litr napoju.
2. Wysokość opłaty dla napojów będących płynami do bezpośredniego spożycia zawierających powyżej 5 g cukrów w 100 ml napoju stanowi sumę części, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem ust. 7.
3. Napoje będące płynami do bezpośredniego spożycia zawierające dodatek kofeiny lub tauryny są objęte opłatą w wysokości obliczonej według stawki 1,00 zł w przeliczeniu na litr napoju.
4. Wysokość opłaty dla napojów będących płynami do bezpośredniego spożycia zawierających cukry lub substancje słodzące oraz kofeinę lub taurynę stanowi sumę części, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, oraz opłaty, o której mowa w ust. 3.
5. Do obliczenia wysokości opłaty dla napoju będącego płynem do bezpośredniego spożycia:
1) zawartość cukrów w 100 ml napoju jest zaokrąglana w górę do pełnego grama;
2) liczba litrów napoju jest zaokrąglana w górę do części setnych.
6. Maksymalna wysokość opłaty dla danego napoju będącego płynem do bezpośredniego spożycia jest obliczana według stawki 1,80 zł w przeliczeniu na litr napoju.
7. Napoje będące płynami do bezpośredniego spożycia:
1) w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi niemniej niż 20 % składu surowcowego oraz do których nie dodano substancji słodzących, kofeiny ani tauryny, lub
2) będące roztworami węglowodanowo-elektrolitowymi, o których mowa w rozporządzeniu nr 432/2012, do których nie dodano substancji słodzących, kofeiny ani tauryny
– zawierające powyżej 5 g cukrów w 100 ml napoju są objęte wyłącznie częścią opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 2.
8. Wysokość opłaty dla napoju będącego koncentratem jest obliczana według stawki 3,00 zł w przeliczeniu odpowiednio na litr albo kilogram tego koncentratu.
9. Do obliczenia wysokości opłaty dla napoju będącego koncentratem liczba litrów oraz kilogramów koncentratu jest zaokrąglana w górę do części setnych.
10. Wysokość należnej opłaty pomniejsza się o wysokość opłaty naliczonej od napojów zwróconych podmiotowi obowiązanemu do zapłaty opłaty, o którym mowa w art. 12d ust. 1.”;
7) w art. 12g:
a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, są obowiązane:
1) składać organowi właściwemu w sprawie opłaty informację o wysokości opłaty, opatrzoną podpisem kwalifikowanym, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,
2) obliczać i wpłacać opłatę w należnej wysokości na rachunek organu właściwego w sprawie opłaty
– za okresy miesięczne do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty opłaty.
2. Informacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera dane podmiotu obowiązanego do zapłaty opłaty, o którym mowa w art. 12d ust. 1, oraz dane pozwalające na prawidłowe obliczenie wysokości opłaty.”,
b) uchyla się ust. 3,
c) dodaje się ust. 4i5w brzmieniu: „4. Organami właściwymi w sprawie opłaty są naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę podmiotu obowiązanego do zapłaty opłaty, o którym mowa w art. 12d ust. 1, oraz właściwy dla tego naczelnika dyrektor izby administracji skarbowej.
5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać informacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wraz z niezbędnymi pouczeniami oraz sposób składania tej informacji,
2) właściwość organów w sprawie opłaty, jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 4
– uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty oraz skuteczności jej poboru, a także przygotowania urzędu obsługującego organ właściwy w sprawie opłaty, zapewniającego sprawne wykonywanie zadań tego organu.”.
Art. 2. Do postępowań w sprawie określenia wysokości należnej opłaty od środków spożywczych i ustalenia dodatkowej opłaty od środków spożywczych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2027 r.