Komisyjny projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.

Warszawa, 8 października 2026 r.

SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Komisja do Spraw Petycji BKSP.020.4.2026

Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu Komisja do Spraw Petycji wnosi projekt ustawy:

- o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.

Do reprezentowania Komisji w pracach nad projektem ustawy został upoważniony poseł Marcin Józefaciuk .

Zastępca Przewodniczącego Komisji

(-) Urszula Augustyn PROJEKT

USTAWA

z dnia 2026 r.

o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego

Art. 1. W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 44 dodaje się art. 44a w brzmieniu:

„Art. 44a. Na wniosek adresata doręczenie może być dokonane na wskazany przez niego adres skrytki pocztowej. W takim przypadku pismo przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe składa się w placówce pocztowej tego operatora, umieszczając zawiadomienie o tym w skrytce pocztowej adresata. Przepisy art. 44 stosuje się odpowiednio.”;

2) w art. 45 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Przepisy art. 44 i art. 44a stosuje się odpowiednio.”.

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

1. Potrzeba i cel uchwalenia ustawy

Projektowana ustawa jest reakcją Komisji do Spraw Petycji Sejmu RP X Kadencji na petycję Nr BKSP-144-X-56/23 p. Franciszka Skawińskiego, skierowaną do Sejmu RP, którą Komisja uznała za zasadną.

Celem projektowanej ustawy jest stworzenie możliwości doręczania korespondencji w postępowaniu administracyjnym na wskazany przez adresata adres skrytki pocztowej, podobnie jak to jest obecnie dopuszczalne w postępowaniu cywilnym, karnym, w sprawach o wykroczenia oraz przed sądami administracyjnymi.

2. Stan w dziedzinie, która ma być unormowana

W zakresie doręczania korespondencji osobom fizycznym Kodeks postępowania administracyjnego (KPA) stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych (art. 42 § 1 KPA). Zgodnie z art. 42 § 2 KPA pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Natomiast stosownie do art. 42 § 3 KPA w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. W przypadku nieobecności adresata przewiduje się doręczenie za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, z pozostawieniem zawiadomienia dla adresata w oddawczej skrzynce pocztowej lub w drzwiach mieszkania (art. 43 KPA). Przepisy procedury administracyjnej przewidują także – w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42-43 KPA

– tzw. doręczenie zastępcze. Instytucja doręczenia zastępczego uregulowana została w art. 44 KPA. I tak, zgodnie z § 1 tego artykułu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:

1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.

Stosownie do § 2 powyższego artykułu, zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Zgodnie z § 3 powyższego artykułu, w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie niedłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Natomiast na mocy § 4 tego artykułu, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Z przepisów tych wynika więc, że obecnie przepisy KPA nie przewidują możliwości doręczania na adres skrytki pocztowej wskazanej przez adresata.

Taka możliwość istnieje natomiast w wielu innych okolicznościach, na podstawie przepisów zawartych w innych ustawach:

1) art. 150a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa,

2) art. 132 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego,

3) art. 135 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego,

4) art. 69 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

3. Założenia podstawowych aktów wykonawczych

Projektowana ustawa nie wymaga zmiany aktów wykonawczych.

4. Oświadczenie o zgodności projektu ustawy z prawem Unii Europejskiej

Przedmiot projektowanej regulacji nie jest objęty prawem Unii Europejskiej.

DEKLAROWANE SKUTKI REGULACJI (DSR) projektu ustawy

Informacja o projekcie

a) Tytuł projektu: Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego

b) Przedstawiciel wnioskodawcy: ……………………………………………………………………..

I. Część wstępna

[1] Zwięzły opis zidentyfikowanego problemu i proponowanych rozwiązań. Jaki problem jest rozwiązywany i jaka jest skala tego problemu.

W zakresie doręczania korespondencji osobom fizycznym Kodeks postępowania administracyjnego (KPA) stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych (art. 42

§ 1 KPA). Zgodnie z art. 42 § 2 KPA pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Natomiast stosownie do art. 42 § 3 KPA w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. W przypadku nieobecności adresata przewiduje się doręczenie za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, z pozostawieniem zawiadomienia dla adresata w oddawczej skrzynce pocztowej lub w drzwiach mieszkania (art. 43 KPA). Przepisy procedury administracyjnej przewidują także – w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42-43 KPA – tzw. doręczenie zastępcze. Instytucja doręczenia zastępczego uregulowana została w art. 44 KPA. I tak, zgodnie z § 1 tego artykułu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:

1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Stosownie do § 2 powyższego artykułu, zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Zgodnie z § 3 powyższego artykułu, w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie niedłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Natomiast na mocy § 4 tego artykułu, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z przepisów tych wynika więc, że obecnie przepisy KPA nie przewidują możliwości doręczania na adres skrytki pocztowej wskazanej przez adresata. Równocześnie obywatele mają możliwość wskazania skrytki pocztowej do doręczeń korespondencji na podstawie ustawy Ordynacja podatkowa, Kodeks postępowania karnego, Kodeks postępowania cywilnego, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja, w której nie ma ujednoliconego

sposobu doręczania obywatelom korespondencji urzędowej i w konsekwencji, zależnie od podstawy prawnej mogą oni lub nie mogą skorzystać z możliwości wskazania skrytki pocztowej, jest uciążliwa, utrzymuje niepotrzebny chaos, podważa zaufanie do Państwa i może prowadzić do nieuzasadnionych pomyłek obywateli w obsłudze otrzymywanej korespondencji. Opisany problem dotyczy potencjalnie każdego obywatela, bo biorąc pod uwagę miliony pism wysyłanych corocznie przez urzędy, każdy jest potencjalnym odbiorcą korespondencji kierowanej na podstawie przepisów KPA.

Zwięzły opis proponowanych rozwiązań.

Projektowana ustawa zawiera propozycję stworzenia możliwości wskazania skrytki pocztowej przez adresata, jako sposobu doręczania korespondencji kierowanej na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, podobnie jak to jest już obecnie możliwe na podstawie Ordynacji podatkowej, Kodeksu postępowania karnego, Kodeksu postępowania cywilnego, Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Planowane wejście w życie ustawy w terminie 6 miesięcy od dnia jej ogłoszenia ma na celu właściwe przygotowanie rozwiązań technicznych, w tym szkolenia pracowników operatora pocztowego.

Skutki braku zmiany stanu obecnego.

Zasadniczym skutkiem społecznym i prawnym braku zmiany aktualnego stanu prawnego byłoby ograniczenie zaufania obywateli do Państwa, nieuzasadnione zróżnicowanie sposobów doręczania korespondencji zależnie od tego jaka ustawa stanowi podstawę takiego doręczenia, ryzyko pomyłek po stronie obywateli skutkujących nieodebraniem korespondencji, utrzymywanie nieuzasadnionego chaosu w przepisach regulujących podobne kwestie w różnych ustawach.

[2] Czy były rozważane rozwiązania alternatywne? ➢ Nie Przedstawione w projektowanej ustawie rozwiązanie jest jedynym możliwym, w świetle już istniejących zbieżnych rozwiązań zawartych w innych, wskazanych ustawach.

II. Wymogi określone w art. 34 ust. 2 pkt 3–5 regulaminu Sejmu

[3] Jakie są przewidywane skutki prawne projektowanych rozwiązań?

Projektowana ustawa zapewni spójność w systemie prawnym, poprzez jednolitą koncepcję dostępu do urzędowej korespondencji kierowanej do obywateli na podstawie różnych ustaw.

[4] Jakie są przewidywane skutki społeczne projektowanych rozwiązań? Zasadniczym skutkiem społecznym projektowanej ustawy będzie zwiększenie zaufania obywateli do Państwa. Krąg podmiotów, które mogą odczuć pozytywne skutki projektowanej ustawy jest duży, ponieważ potencjalnie są to wszyscy obywatele. Spójność systemu prawnego jest zawsze czynnikiem pozytywnie ocenianym przez obywateli.

[5] Jakie są przewidywane skutki gospodarcze projektowanych rozwiązań?

Projektowana ustawa nie wywoła skutków gospodarczych, może mieć niewielki, pozytywny wpływ na działalność osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, ponieważ ułatwi im odbiór korespondencji kierowanej do nich na podstawie KPA.

[6] Jakie są przewidywane skutki finansowe projektowanych rozwiązań, w szczególności wpływ na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego? Projektowana ustawa nie wywoła skutków finansowych dla sektora finansów publicznych. Ustawa nie wywoła także skutków finansowych dla przedsiębiorców i obywateli.

[7] Wykaz źródeł finansowania, jeśli projekt ustawy pociąga za sobą obciążenie budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Projekt nie pociąga za sobą obciążenia budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego polegającego na zwiększeniu wydatków lub zmniejszeniu dochodów, w porównaniu do aktualnie obowiązujących wielkości.

[8] Czy projekt ustawy podlega procedurze notyfikacyjnej? ➢ Nie

III. Wymogi określone w art. 34 ust. 2a i 2b regulaminu Sejmu

[9] Czy projekt ustawy zawiera przepisy określające zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie

[10] Czy wdrożenie projektowanych przepisów spowoduje obciążenia administracyjne mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie

[11] Czy projekt ustawy zawiera przepisy regulacyjne lub określa wymogi dotyczące świadczenia usług transgranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (art. 34 ust. 2b regulaminu Sejmu)? ➢ Nie