Dodatkowe sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz ustawy - Kodeks karny, poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, poselskim projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia nadużywania tymczasowego aresztowania oraz ochrony praw osób tymczasowo aresztowanych, poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, komisyjnych projektach ustaw o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy.

w art. 1 w pkt 4 lit. a nadać brzmienie: „a) § 3 i 4 otrzymują brzmienie: „§ 3. Jeżeli zachodzą okoliczności utrudniające łączne rozpoznanie spraw, o których mowa w § 1 i 2, można wyłączyć i odrębnie rozpoznać sprawę poszczególnych osób lub o poszczególne czyny, chyba że może naruszać to prawo do obrony tych osób; sprawa wyłączona podlega rozpoznaniu przez sąd właściwy według zasad ogólnych. § 4. Sprawa wyłączona po otwarciu przewodu sądowego podlega rozpoznaniu przez sąd, który dokonał wyłączenia, chyba że właściwy jest sąd wyższego rzędu. Jeżeli nie zachodzą przeszkody do rozpoznania jej w tym samym składzie, rozprawa prowadzona jest w dalszym ciągu.”,”;

w art. 1 w pkt 5 lit. a nadać brzmienie: „a) § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu lub na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.”,”;

w art. 1 pkt 11 nadać brzmienie: „11) w art. 74: a) § 3 i 3a otrzymują brzmienie: „§ 3. W stosunku do osoby, co do której istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przez nią przestępstwa, można dokonać badań lub czynności, o których mowa w § 2 pkt 1, a także, przy zachowaniu wymagań określonych w § 2 pkt 2 lub 3, pobrać krew, włosy, wymaz ze śluzówki policzków lub inne wydzieliny organizmu. § 3a. Oskarżonego lub osobę, co do której istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przez nią przestępstwa, wzywa się do poddania się obowiązkom wynikającym z § 2 i 3. W razie odmowy poddania się tym obowiązkom oskarżonego lub osobę, co do której istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przez nią przestępstwa, można zatrzymać i przymusowo doprowadzić, a także stosować wobec nich siłę fizyczną lub środki techniczne służące obezwładnieniu, w zakresie niezbędnym do wykonania danej czynności.”, b) po § 3a dodaje się § 3b w brzmieniu: „§ 3b. Osobie, o której mowa w § 3 na jej wniosek umożliwia się złożenie zeznań w charakterze świadka. W takim przypadku osoba, o której mowa w § 3 ma prawo ustanowić pełnomocnika. Przepisu art. 87 § 3 nie stosuje się.”, c) § 4 otrzymuje brzmienie: „§ 4. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób poddawania oskarżonego oraz osoby, co do której istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przez nią przestępstwa, badaniom, a także wykonywania z ich udziałem czynności, o których mowa w § 2 pkt 1 i 3 oraz § 3, mając na uwadze, aby gromadzenie, utrwalanie i analiza materiału dowodowego były dokonywane zgodnie z aktualną wiedzą w zakresie kryminalistyki i medycyny sądowej.”;”;

w art. 1 skreślić pkt 23;

w art. 1 pkt 36 nadać brzmienie: „36) w art. 244: a) w § 1 i 1a wyrazy „osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie” zastępuje się wyrazami „osobę, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie”, b) w § 1b skreśla się wyraz „podejrzaną”, c) po § 1b dodaje się § 1c w brzmieniu: „§ 1c. Jeśli z okoliczności sprawy wynika, że osoba, o której mowa w § 1 zamierza dobrowolnie stawić się przed organem postępowania celem przeprowadzenia zaplanowanych czynności, domniemuje się, że nie zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby.”, d) § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Zatrzymanego należy natychmiast poinformować o przyczynach zatrzymania i o przysługujących mu prawach, w tym o prawie do skorzystania z pomocy obrońcy, do korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim albo jest głuchy lub niemy, do złożenia oświadczenia i do odmowy złożenia oświadczenia, do otrzymania odpisu protokołu zatrzymania, do dostępu do pierwszej pomocy medycznej oraz o prawach wskazanych w art. 245, art. 246 § 1 i art. 612 § 2, jak również o treści art. 248 § 1 i 2, a także wysłuchać go.”, e) w § 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Należy także wciągnąć do protokołu złożone przez zatrzymanego oświadczenia, zaznaczyć udzielenie mu informacji o przysługujących prawach oraz o udostępnieniu listy obrońców pełniących dyżur.”, f) w § 4 skreśla się wyraz „podejrzanej”, g) w § 5 wyraz „pełnomocnika” zastępuje się wyrazem „obrońcy”;”;

w art. 1 w pkt 43 w lit. d, w zmienianym art. 250 w § 4 wyrazy „z wyłączeniem środka zapobiegawczego, o którym mowa w art. 276 § 2” zastąpić wyrazami „z wyłączeniem środków zapobiegawczych, o których mowa w art. 275b oraz art. 276 § 2”;

w art. 1 w pkt 44 w zmienianym art. 257: a) po lit. a dodać lit. b w brzmieniu: „b) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu: „§ 2a. Jeżeli zachodzą przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania, a dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania wystarczające jest zastosowanie tymczasowego dozoru elektronicznego, o którym mowa w art. 275b, sąd może zastosować ten środek zamiast tymczasowego aresztowania.”,”, b) dotychczasową lit. b oznaczyć jako lit. c;

w art. 1 po pkt 50 dodać pkt 50a w brzmieniu: „50a) po art. 275a dodaje się art. 275b w brzmieniu: „Art. 275b. § 1. Tytułem środka zapobiegawczego sąd może zastosować wobec oskarżonego tymczasowy dozór elektroniczny, polegający na kontroli przestrzegania nałożonych obowiązków i zakazów przy użyciu środków technicznych systemu dozoru elektronicznego. § 2. Tymczasowy dozór elektroniczny może polegać w szczególności na: l) obowiązku przebywania oskarżonego w oznaczonym miejscu pobytu w wyznaczonych porach albo przez całą dobę, z określeniem dopuszczalnych okresów i celów oddaleń; 2) zakazie zbliżania się do określonych osób, zakazie kontaktowania się z określonymi osobami lub zakazie przebywania w określonych miejscach – jeżeli podlega to kontroli przy użyciu środków technicznych; 3) innych ograniczeniach niezbędnych do zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, jeżeli podlegają kontroli przy użyciu środków technicznych. § 3. Tymczasowy dozór elektroniczny stosuje się, jeżeli: 1) wskazano miejsce pobytu oskarżonego, w którym środek ma być wykonywany; 2) istnieją warunki techniczne do wykonywania środka; 3) oskarżony złożył oświadczenie o poddaniu się kontroli, a w razie wspólnego zamieszkiwania pełnoletnie osoby wspólnie zamieszkujące nie wniosły sprzeciwu w terminie i trybie określonym w postanowieniu sądu. § 4. W postanowieniu o zastosowaniu tymczasowego dozoru elektronicznego sąd określa w szczególności miejsce pobytu, zakres obowiązków i zakazów, harmonogram dopuszczalnych oddaleń oraz okres stosowania środka, a także zobowiązuje oskarżonego do umożliwienia instalacji i eksploatacji urządzeń. § 5. W razie uchylania się od wykonywania obowiązków lub naruszania zakazów objętych kontrolą, sąd może zmienić środek na inny środek zapobiegawczy, w tym na tymczasowe aresztowanie. § 6. W zakresie organizacji i wykonywania kontroli tymczasowego dozoru elektronicznego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu karnego wykonawczego dotyczące systemu dozoru elektronicznego, w zakresie nieuregulowanym w niniejszym kodeksie.”;”;

w art. 1 w pkt 71 dotychczasowe brzmienie oznaczyć jako lit. a i dodać lit. b w brzmieniu: „b) dodaje się § 3 w brzmieniu: „§ 3. Od postanowienia o wyłączeniu jawności rozprawy przysługuje zażalenie do innego równorzędnego składu tego sądu.”,”;

w art. 7 pkt 6 nadać brzmienie: „6) w art. 43llb § 3 otrzymuje brzmienie: „§ 3. Przepisy niniejszego rozdziału dotyczące systemu dozoru elektronicznego stosuje się odpowiednio do wykonywania tymczasowego dozoru elektronicznego, o którym mowa w art. 275b Kodeksu postępowania karnego.”;”;