druk nr 752 · 23 października 2024

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym.

Druk nr 752 · Wszystkie głosowania · strona druku w Sejmie · 752.pdf · 752-ustawa.docx · 752-uzasadnienie.docx

Głosowania powołujące się na ten druk (1)

22/25

głosowanie nad całością projektu.

Projekt przyjęty

Pełny tekst

Tekst wyodrębniony automatycznie z dokumentu źródłowego; wiążący jest oficjalny druk.

Warszawa, 23 października 2024 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-86-24

Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy

- o zmianie ustawy o transporcie drogowym. Projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Infrastruktury.

Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Projekt U S T AWA

z dnia

o zmianie ustawy o transporcie drogowym1)

Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 i 1544) wprowadza się następujące zmiany:

1) w odnośniku nr 1 w zdaniu pierwszym w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu:

„11) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. dotyczącej zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. UE L 137 z 16.05.2022, str. 1).”;

2) w art. 4:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) krajowy transport drogowy – podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju oraz pojazdami najmowanymi, za które uważa się również zespoły pojazdów składające się z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym jazda pojazdu, miejsce rozpoczęcia i zakończenia podróży, a także cała trasa znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”,

1) Niniejsza ustawa:

1) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. dotyczącą zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. UE L 137 z 16.05.2022, str. 1);

2) służy stosowaniu:

a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1055 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, (WE) nr 1072/2009 i (UE) nr 1024/2012 w celu dostosowania ich do zmian w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 249 z 31.07.2020, str. 17),

b) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/694 z dnia 2 maja 2022 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/403 w odniesieniu do nowych poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego (Dz. Urz. UE L 129 z 03.05.2022, str. 22).

b) pkt 12 otrzymuje brzmienie:

„12) przewóz kabotażowy – przewóz:

a) kabotażowy w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 72, z późn. zm.2)),

b) kabotażowy w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, z późn. zm. 3)),

c) wykonywany między miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorcę zagranicznego mającego siedzibę w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

d) wykonywany między miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samochodowym zarejestrowanym lub dopuszczonym do ruchu za granicą, innym niż pojazd najmowany;”,

c) w pkt 19a skreśla się wyrazy „(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, z późn. zm.)”,

d) w pkt 22 w lit. e skreśla się wyrazy „(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 72, z późn. zm.),

e) w pkt 24 w części wspólnej kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 25 w brzmieniu:

„25) pojazd najmowany – pojazd zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 178 z 10.07.2012, str. 5, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 249 z 31.07.2020, str. 17.

3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 48 z 23.02.2011, str. 19, Dz. Urz. UE L 178 z 10.07.2012, str. 4, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 293 z 09.10.2014, str. 60 oraz Dz. Urz. UE L 272 z 16.10.2015, str. 15. strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który za wynagrodzeniem i na czas określony jest przekazywany do dyspozycji przedsiębiorcy wykonującego krajowy transport drogowy rzeczy, międzynarodowy transport drogowy rzeczy, niezarobkowy krajowy przewóz drogowy rzeczy lub niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy, na podstawie umowy z przedsiębiorcą udostępniającym ten pojazd.”;

3) w art. 7a:

a) w ust. 2 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu:

„6a) w przypadku pojazdu najmowanego – określenie rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego;”,

b) w ust. 3 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„3a) dokumenty, o których mowa w art. 11d ust. 2 – w przypadku wykorzystywania do wykonywania transportu drogowego pojazdu najmowanego;”;

4) w art. 11a w ust. 1 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie:

„b) zarejestrowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w art. 11d ust. 1 – w przypadku przedsiębiorców mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

5) po art. 11c dodaje się art. 11d i art. 11e w brzmieniu:

„Art. 11d. 1. Dopuszcza się wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy, międzynarodowego transportu drogowego rzeczy, niezarobkowego krajowego przewozu drogowego rzeczy oraz niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy pojazdem najmowanym przez przedsiębiorców mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że korzystanie z takiego pojazdu nie trwa dłużej niż przez:

1) trzy kolejne miesiące w danym roku kalendarzowym od dnia zgłoszenia pojazdu do właściwego organu – w przypadku wykonywania krajowego transportu drogowego rzeczy lub międzynarodowego transportu drogowego rzeczy;

2) dwa kolejne miesiące w danym roku kalendarzowym od dnia zgłoszenia pojazdu do właściwego organu – w przypadku wykonywania niezarobkowego krajowego przewozu drogowego rzeczy lub niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy.

2. Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1, potwierdza się przez przedstawienie, w formie pisemnej w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, umowy najmu pojazdu lub poświadczonego wyciągu z tej umowy zawierającego w szczególności nazwę lub imię i nazwisko wynajmującego i najemcy, datę i okres obowiązywania umowy oraz oznaczenie pojazdu najmowanego.

3. Umowę najmu pojazdu lub poświadczony wyciąg z tej umowy, o których mowa w ust. 2, przedkłada się w języku polskim.

4. Numer rejestracyjny pojazdu najmowanego jest wpisywany do Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego zgodnie z art. 16 ust. 2 lit. g rozporządzenia (WE) nr 1071/2009. Przepisy art. 16 ust. 2 akapit trzeci i piąty oraz ust. 3 i 4 tego rozporządzenia stosuje się odpowiednio.

5. Do pojazdów najmowanych nie stosuje się przepisu art. 73aa ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.

Art. 11e. 1. Dopuszcza się korzystanie z pojazdu najmowanego lub pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorców mających siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu wykonywania przewozów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że:

1) pojazd jest używany zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1071/2009 i rozporządzeniem (WE) nr 1072/2009, jeżeli przepisy te mają zastosowanie do wykonywanego przewozu;

2) umowa dotyczy wyłącznie najmu pojazdu bez kierowcy i nie towarzyszy jej umowa o świadczenie usług zawarta z tym samym przedsiębiorcą dotycząca kierowców lub personelu towarzyszącego;

3) pojazd jest prowadzony przez personel przedsiębiorcy będącego najemcą pojazdu;

4) pojazd pozostaje w wyłącznej dyspozycji przedsiębiorcy użytkującego pojazd przez cały okres obowiązywania umowy najmu.

2. Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1, potwierdza się przez przedstawienie w postaci papierowej lub elektronicznej:

1) w przypadku gdy kierowca nie jest najemcą pojazdu – umowy o pracę kierowcy lub poświadczonego wyciągu z tej umowy zawierającego w szczególności nazwę lub imię i nazwisko pracodawcy, nazwisko pracownika oraz datę i okres obowiązywania umowy, lub ostatniej karty płacy;

2) dokumentów, o których mowa w art. 11d ust. 2.”;

6) w art. 15a ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Przy obliczaniu częstotliwości występowania wielokrotnych naruszeń bierze się pod uwagę wagę naruszenia, czas oraz liczbę pojazdów wykonujących operacje transportowe, zgodnie ze wzorem obliczania zawartym w załączniku II do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403.

3. Trzy poważne naruszenia lub jedno bardzo poważne naruszenie, określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, w przeliczeniu na pojazd na rok w danym przedsiębiorstwie, powoduje wydanie przez organ, o którym mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1, przedsiębiorcy mającemu siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ostrzeżenia o możliwości wszczęcia procedury, o której mowa w ust. 1.”;

7) w art. 33 w ust. 6:

a) w pkt 2 wyrazy „art. 6 ust. 1 pkt 2” zastępuje się wyrazami „art. 39a ust. 1 pkt 1–4”,

b) w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) w przypadku pojazdu najmowanego – określenie rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy, wraz z dokumentami, o których mowa w art. 11d ust. 2.”;

8) w art. 54:

a) w ust. 2 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:

„5a) opracowuje, co dwa lata, we współpracy z Komendantem Głównym Policji i Szefem Krajowej Administracji Skarbowej, jednolitą krajową strategię kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych, o której mowa w art. 10a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009;”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Główny Inspektor Transportu Drogowego raz na dwa lata przedkłada Radzie Ministrów, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw transportu, jednolitą krajową strategię kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 5, w terminie do dnia 30 listopada.”,

c) dodaje się ust. 5–7 w brzmieniu: „5. Jednolita krajowa strategia kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 5a, uwzględnia kontrole przeprowadzane przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego oraz funkcjonariuszy Policji i Służby Celno-Skarbowej.

6. Główny Inspektor Transportu Drogowego przedkłada ministrowi właściwemu do spraw transportu jednolitą krajową strategię kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 5a, w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego lata, na jakie strategia została przygotowana.

7. Minister właściwy do spraw transportu, w terminie do dnia 31 grudnia, zatwierdza jednolitą krajową strategię kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 5a, po uzgodnieniu jej treści z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.”;

9) w art. 83 w ust. 3a wyrazy „o których mowa w ust. 1” zastępuje się wyrazami „o których mowa w ust. 3”;

10) w art. 87 w ust. 1 pkt 3 w lit. k średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. l w brzmieniu:

„l) dokumenty, o których mowa w art. 11d ust. 2 lub w art. 11e ust. 2 – jeżeli są wymagane;”;

11) w art. 90a:

a) w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:

„2b) w zakresie, o którym mowa w art. 17 ust. 3 zdanie drugie i trzecie rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, corocznie, w terminie do dnia 31 marca roku następnego;”,

b) po ust. 2b dodaje się ust. 2c w brzmieniu: „2c. Komendant Główny Policji, Szef Krajowej Administracji Skarbowej oraz wojewódzki inspektor transportu drogowego przekazują Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego zbiorczą informację dotyczącą kontroli przestrzegania przepisów w zakresie przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 28 lutego roku następnego.”;

12) w art. 92a w ust. 2 wyrazy „200 złotych” zastępuje się wyrazami „50 złotych”;

13) w załączniku nr 3 do ustawy w lp. 1 po pkt 1.5 dodaje się pkt 1.5a i 1.5b w brzmieniu:

1.5a. Wykonywanie przewozu drogowego rzeczy z 5000 naruszeniem art. 11d ust. 1 ustawy o transporcie drogowym1)

1.5b. Wykonywanie przewozu drogowego rzeczy z 5000 naruszeniem art. 11e ust. 1 ustawy o transporcie drogowym1)

Art. 2. W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Główny Inspektor Transportu Drogowego opracowuje po raz pierwszy jednolitą krajową strategię kontroli, o której mowa w art. 54 ust. 2 pkt 5a ustawy zmienianej w art. 1.

Art. 3. 1. Do postępowań administracyjnych w zakresie zezwoleń i licencji, o których mowa w art. 7a ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Do postępowań administracyjnych w zakresie zezwoleń, o których mowa w art. 19 ust. 1 i art. 29 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

3. Do postępowań administracyjnych w zakresie uzyskania zaświadczenia, o którym mowa w art. 33 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym ma na celu m.in. wdrożenie do krajowego porządku prawnego przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. dotyczącej zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. UE L 137 z 16.05.2022, str. 1), zwanej dalej „dyrektywą (UE) 2022/738”.

Dyrektywa 2006/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. UE L 33 z 04.02.2006, str. 82, z późn. zm.) stanowiła, że państwa członkowskie nie były zobowiązane do zezwalania na użytkowanie najmowanego pojazdu na swoim terytorium, jeżeli pojazd został zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu zgodnie z prawem państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie siedziby najmującego przedsiębiorstwa. Polska dotychczas nie wprowadziła możliwości korzystania z takich pojazdów na swoim terytorium przez przedsiębiorców mających siedzibę w innych państwach członkowskich.

Dyrektywa (UE) 2022/738 stanowi natomiast, że państwa członkowskie nie powinny móc ograniczać użytkowania na swoim terytorium pojazdu najmowanego przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w innym państwie członkowskim, jeżeli pojazd ten został zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, wymogami bezpieczeństwa i innymi obowiązkowymi normami któregokolwiek państwa członkowskiego oraz – jeśli jest to pojazd wymagający uwierzytelnionego wypisu z licencji wspólnotowej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 72, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1072/2009” – jeżeli został zatwierdzony do użytkowania przez państwo członkowskie, w którym dane przedsiębiorstwo ma siedzibę, za pomocą takiego uwierzytelnionego wypisu.

Korzystanie z pojazdów najmowanych w dowolnym państwie członkowskim, a nie tylko w państwie członkowskim ich siedziby ułatwi niewątpliwie reakcję na krótkoterminowy, sezonowy lub tymczasowy wzrost zapotrzebowania oraz zastąpienie zepsutych lub uszkodzonych pojazdów, przy jednoczesnym zachowaniu zgodności z niezbędnymi wymogami bezpieczeństwa oraz zapewnieniu odpowiednich warunków pracy kierowcom.

Mając powyższe na uwadze, w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1539, z późn. zm. ), zwanej dalej „ustawą o transporcie drogowym”, zostaną wprowadzone przepisy umożliwiające korzystanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w innych państwach członkowskich z pojazdów najmowanych.

Ponadto przepisy dyrektywy (UE) 2022/738 zobowiązują państwa członkowskie do wprowadzenia środków niezbędnych do zapewnienia, aby przedsiębiorstwa mające siedzibę na ich terytorium mogły użytkować najmowane pojazdy do celów transportu drogowego towarów. W związku z tym jednym z elementów wdrożenia do krajowego porządku prawnego wskazanej dyrektywy jest umożliwienie czasowego korzystania przez przewoźników drogowych prowadzących działalność w Polsce z pojazdu najmowanego zarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Termin implementacji ww. dyrektywy do prawa krajowego został wyznaczony do 6 sierpnia 2023 r.

Ponadto przez nowelizację ustawy o transporcie drogowym nastąpi pełne wdrożenie art. 2 pkt 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1055 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, (WE) nr 1072/2009 i (UE) nr 1024/2012 w celu dostosowania ich do zmian w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 249 z 31.07.2020, str. 17), w którym dodano art. 10a do rozporządzenia (WE) nr 1072/2009.

Zgodnie art. 10a rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 – państwa członkowskie m.in. zapewniają, aby na ich terytorium była stosowana spójna krajowa strategia egzekwowania przepisów kabotażowych. Strategia ta ma skupiać się na przedsiębiorstwach o wysokim stopniu ryzyka, o którym mowa w art. 9 dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń (WE) nr 561/2006 i (UE) nr 165/2014 oraz dyrektywy 2002/15/WE w odniesieniu do przepisów socjalnych dotyczących działalności w transporcie drogowym oraz uchylająca dyrektywę Rady 88/599/EWG (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 35, z późn. zm.). Ponadto każde państwo członkowskie zapewnia, aby kontrole przewidziane w art. 2 dyrektywy ww. 2006/22/WE obejmowały w stosownych przypadkach kontrolę przewozów kabotażowych. W związku z tym w ustawie o transporcie drogowym w art. 54 w ust. 2 dodaje się pkt 5a, co wypełni obowiązki nałożone na państwa członkowskie w ramach art. 10a ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009. Szczegółowy opis wprowadzanych zmian.

W art. 1 pkt 1 projektu ustawy wprowadzono zmianę polegającą na dodaniu w odnośniku nr 1, po pkt 10 pkt 11 w brzmieniu: „dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. dotyczącej zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. UE L 137 z 16.05.2022, str. 1).

Art. 1 pkt 2 lit. a projektu ustawy (art. 4 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym). Wskazana zmiana ma na celu zmianę pojęcia „krajowego transportu drogowego”. Zgodnie z definicją krajowego transportu drogowego jest to podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju oraz pojazdami najmowanymi, za które uważa się również zespoły pojazdów składające się z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym jazda pojazdu, miejsce rozpoczęcia i zakończenia przejazdu, a także droga znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym jest niezbędne dokonanie zmiany pojęcia krajowego transportu drogowego przez dodanie możliwości wykonywania krajowych przewozów drogowych rzeczy pojazdem najmowanym.

Art. 1 pkt 2 lit. b projektu ustawy (art. 4 pkt 12 ustawy o transporcie drogowym). Wprowadzony przepis przewiduje zmianę pojęcia przewozu kabotażowego i ma na celu dostosowanie przepisów krajowych do obecnych przepisów prawa unijnego. Mając na uwadze, że przewóz kabotażowy został zdefiniowany w art. 2 pkt 6 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 oraz w art. 2 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1073/2009”, w ustawie odwołano się wprost do tych przepisów. Jednocześnie wskazano, że przewóz kabotażowy to także przewóz wykonywany między miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorcę zagranicznego mającego siedzibę w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Należy bowiem mieć na uwadze, że kabotaż mogą regulować także wiążące Polskę umowy międzynarodowe, jak również sama ustawa dopuszcza możliwość wydania podmiotowi zagranicznemu mającemu siedzibę w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederacja Szwajcarska lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zezwolenia na przewóz kabotażowy. Nowe brzmienie definicji przewozu kabotażowego pozwoli również na uniknięcie ewentualnych wątpliwości interpretacyjnych związanych ze stosowaniem przepisów dotyczących użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy.

Art. 1 pkt 2 lit. c i d projektu ustawy (art. 4 pkt 19a i pkt 22 lit. e ustawy o transporcie drogowym). Zmiana ma charakter porządkujący i polega na usunięciu w art. 4 pkt 19 i w pkt 22 lit. e ustawy o transporcie drogowym publikatora rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 oraz rozporządzenia (WE) nr 1073/2009 w związku ze zmianą w art. 4 pkt 12 lit. a i b ustawy o transporcie drogowym.

Art. 1 pkt 2 lit. e projektu ustawy (dodanie w art. 4 ustawy o transporcie drogowym pkt 25). Wskazana zmiana ma na celu wprowadzenie do ustawy o transporcie drogowym pojęcia pojazdu najmowanego, przez które rozumie się pojazd zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który za wynagrodzeniem i na czas określony jest przekazywany do dyspozycji przedsiębiorcy wykonującego krajowy transport drogowy rzeczy, międzynarodowy transport drogowy rzeczy, niezarobkowy krajowy przewóz drogowy rzeczy lub niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy, na podstawie umowy z przedsiębiorcą udostępniającym ten pojazd. Dyrektywa 2006/1/WE stanowi, że państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapewnienia, aby przedsiębiorstwa mające siedzibę na ich terytorium mogły użytkować najmowane pojazdy do celów transportu drogowego towarów.

W związku z tym, jest zasadne dodanie wskazanej definicji do ustawy o transporcie drogowym.

Art. 1 pkt 3 lit. a i b projektu ustawy (zmiana brzmienia art. 7a ustawy o transporcie drogowym). Mając na uwadze projektowany przepis art. 11d ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, jest zasadne wprowadzenie obowiązku dokumentowania najmu pojazdu zarejestrowanego w UE na etapie zgłoszenia pojazdu do zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, licencji wspólnotowej lub zaświadczenia na przewozy drogowe na potrzeby własne. Organ udzielający uprawnienia przewozowego będzie mógł wówczas zweryfikować, czy umowa spełnia kryteria podane w ustawie na etapie zgłoszenia pojazdu przez przewoźnika, co umożliwi wyjaśnienie ewentualnych wątpliwości lub – w razie niespełnienia wymogów – odmowę dokonania czynności. W związku z tym projekt ustawy zakłada dokonanie zmiany w art. 7a ustawy o transporcie drogowym, w którym są wymienione m.in. wymagane dokumenty, jakie należy dołączyć do wniosku o udzielenie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. W ramach powyższej zmiany wskazano również, że w przypadku pojazdu najmowanego należy określić rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego.

Art. 1 pkt 4 projektu ustawy (zmiana brzmienia art. 11a pkt 2 ustawy o transporcie drogowym). Wskazana zmiana wynika z implementacji do krajowego porządku prawnego przepisów dyrektywy 2006/1/WE, która nakazała państwom członkowskim Unii Europejskiej lub państwom członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronom umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym umożliwienie wykorzystywania przez przedsiębiorców transportu drogowego w prowadzonej działalności pojazdów najmowanych zarejestrowanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Wprowadzone zmiany w art. 11a umożliwią przedsiębiorcom posiadającym zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencję wspólnotową na korzystanie w prowadzonej działalności gospodarczej z pojazdów najmowanych zarejestrowanych lub dopuszczonych do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego. Jednocześnie numer rejestracyjny pojazdu najmowanego zarejestrowanego lub dopuszczonego do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego będzie podlegał wpisowi do Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego, zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 51, z późn. zm.).

Art. 1 pkt 5 projektu ustawy (dodanie art. 11d i art. 11e do ustawy o transporcie drogowym). Przez wskazaną zmianę ustanowiony zostanie zamknięty katalog przesłanek, zgodnie z którymi jest dopuszczone wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy, międzynarodowego transportu drogowego rzeczy, niezarobkowego krajowego przewozu drogowego rzeczy oraz niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy pojazdem najmowanym zarejestrowanym lub dopuszczonym do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego. Wprowadzone ograniczenia w tym zakresie są zgodne z postanowieniami dyrektywy (UE) 2022/738. W związku z tym będzie możliwość wykonywania transportu drogowego rzeczy oraz niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy przez przedsiębiorcę posiadającego siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem najmowanym zarejestrowanym lub dopuszczonym do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, pod warunkiem że korzystanie z takiego pojazdu nie trwa dłużej niż przez:

Jednocześnie zgodnie z projektowanym przepisem do pojazdów najmowanych nie stosuje się przepisu art. 73aa ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251).

Spełnienie warunków, określonych w dodanym do ustawy o transporcie drogowym art. 11d ust. 1, przedsiębiorca będzie obowiązany potwierdzić przez przedstawienie, w formie pisemnej w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, umowy najmu pojazdu lub poświadczonego wyciągu z tej umowy zawierającego w szczególności nazwę lub imię i nazwisko wynajmującego i najemcy, datę i okres obowiązywania umowy oraz oznaczenie pojazdu.

Warto wskazać, że umowa najmu lub poświadczony wyciąg z umowy będą musiały być przedłożone w języku polskim, co ułatwi organom udzielającym uprawnień przewozowych weryfikację i procedowanie spraw w tym zakresie.

Przez dodawany do ustawy o transporcie drogowym art. 11e zostaną określone zasady korzystania z pojazdu najmowanego zarejestrowanego lub dopuszczonego do ruchu zgodnie z prawem któregokolwiek państwa członkowskiego przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w innym państwie członkowskim w celu wykonywania przewozów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 1 pkt 6 projektu ustawy (zmiana brzmienia art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o transporcie drogowym). Zgodnie z obowiązującym art. 15a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, przy obliczaniu częstotliwości występowania wielokrotnych naruszeń bierze się pod uwagę czas, wagę naruszenia oraz średnią liczbę kierowców wykonujących operacje transportowe dla przedsiębiorcy, zgodnie ze wzorem obliczania zawartym w załączniku II do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8, z późn. zm.).

Jak wskazano powyżej, przez przepisy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/694 z dnia 2 maja 2022 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/403 w odniesieniu do nowych poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego (Dz. Urz. UE L 129 z 03.05.2022, str. 22), dokonano zmiany treści załącznika nr II ww. rozporządzenia (UE) 2016/403. W wyniku wskazanej zmiany, w załączniku nr II rozporządzenia (UE) 2016/403, przy obliczaniu częstotliwości występowania wielokrotnych naruszeń, czynnik – liczba kierowców wykonujących operacje transportowe, którymi kieruje zarządzający transportem (średnio na rok) określony w pkt 1 lit. c zastąpiono czynnikiem „liczba pojazdów wykonujących operacje transportowe, którymi kieruje zarządzający transportem (średnio na rok)”.

W ramach prac legislacyjnych dotyczących ustawy z dnia 26 stycznia 2022 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym, ustawy o czasie pracy kierowców oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 209) resort infrastruktury brał pod uwagę trwające prace związane z procedowaniem ww. rozporządzenia (UE) 2022/694 w kontekście zmiany treści załącznika II. Niemniej jednak z uwagi na fakt, że ww. rozporządzenie (UE) 2022/694 zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 3 maja 2022 r. i weszło w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu, ww. ustawa nie uwzględniła zmian wynikających z jego przyjęcia. W związku z tym przez zmianę brzmienia art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o transporcie drogowym nastąpi dostosowanie przepisów ustawy o transporcie drogowym do przepisów unijnych zawartych w ww. rozporządzeniu (UE) 2016/403.

Art. 1 pkt 7 projektu ustawy (zmiana w art. 33 ust. 6 ustawy o transporcie drogowym). Wskazana zmiana ma na celu dodanie do katalogu dokumentów, jakie przewoźnik drogowy jest obowiązany przedłożyć do organu wydającego zaświadczenie na przewozy drogowe na potrzeby własne, w przypadku używania pojazdu najmowanego zarejestrowanego lub dopuszczonego do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego, informacji o rodzaju i liczbie pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy, wraz z dokumentami, o których mowa w art. 11d ust. 2 ustawy o transporcie drogowym (umowę najmu albo poświadczonego wyciągu z tej umowy). Ponadto w zakresie zmienianego art. 33 ust. 6 pkt 2 niezbędne było zastąpienie dotychczas przywołanego art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 39a ust. 1 pkt 1–4, który to zawiera wyczerpujący katalog warunków, jakie musi spełnić kierowca, aby mógł zostać zatrudniony przez przedsiębiorcę lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy.

Art. 1 pkt 8 projektu ustawy (dodanie w art. 54 w ust. 2 pkt 5a ustawy o transporcie drogowym) stanowi wypełnienie obowiązków nałożonych na państwa członkowskie wynikających z art. 10a ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009. Zgodnie z art. 10a ww. rozporządzenia państwa członkowskie m.in. zapewniają, aby na ich terytorium była stosowana spójna krajowa strategia egzekwowania przepisów kabotażowych. Strategia ta ma skupiać się na przedsiębiorstwach o wysokim stopniu ryzyka, o którym mowa w art. 9 dyrektywy 2006/22/WE. Ponadto każde państwo członkowskie zapewnia, aby kontrole przewidziane w art. 2 dyrektywy 2006/22/WE obejmowały w stosownych przypadkach kontrolę przewozów kabotażowych. Przeprowadzona analiza wykazała, że jest zasadne wprowadzenie przepisów zobowiązujących Głównego Inspektora Transportu Drogowego we współpracy z Komendantem Głównym Policji i Szefem Krajowej Administracji Skarbowej do opracowania jednolitej krajowej strategii kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych. Strategia ta będzie opracowywana co 2 lata.

Jednolita krajowa strategia kontroli przewozów kabotażowych będzie uwzględniała kontrole takich przewozów przeprowadzone przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego i funkcjonariuszy Policji oraz Służby Celno-Skarbowej. W myśl proponowanych przepisów Główny Inspektor Transportu Drogowego będzie obowiązany do przedłożenia ministrowi właściwemu do spraw transportu opracowanej jednolitej krajowej strategii kontroli przewozów kabotażowych, w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego lata, na jakie strategia została przygotowana. Minister właściwy do spraw transportu, w terminie do dnia 31 grudnia, będzie zatwierdzał jednolitą krajową strategię kontroli przewozów kabotażowych w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych (art. 1 pkt 8 lit. c projektu ustawy).

W związku z dodaniem do ustawy o transporcie drogowym obowiązku opracowania jednolitej krajowej strategii kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych, która będzie oddzielną strategią kontroli od tych już istniejących i nie będzie połączona z jednolitą krajową strategią kontroli przepisów w zakresie kontroli delegowania kierowców w transporcie drogowym ani jednolitą krajową strategią kontroli przepisów w zakresie czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców, niezbędne jest dokonanie zmiany w art. 54 ust. 4 ustawy o transporcie drogowym, tak aby wynikało z niego, że Radzie Ministrów jest przedkładana tylko jednolita strategia kontroli przepisów w zakresie czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców.

Art. 1 pkt 9 projektu ustawy (zmiana w art. 83 ust. 3a). Zmiana o charakterze porządkowym. Dodawany przepis ma na celu doprecyzowanie regulacji zawartych w art. 83 ust. 3a ustawy o transporcie drogowym.

Art. 1 pkt 10 projektu ustawy (dodanie w art. 87 w ust. 1 w pkt 3 lit. l). Wskazana zmiana ma na celu dodanie obowiązku na kierowcę pojazdu samochodowego wykonującego przewóz drogowy rzeczy, w przypadku korzystania z pojazdu najmowanego zarejestrowanego lub dopuszczonego do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego, okazania podczas kontroli drogowej dokumentów, o których mowa w art. 11d ust. 2 lub w art. 11e ust. 2 (umowa najmu lub poświadczony wyciąg z tej umowy, lub ostatnia karta płacy). Wskazana zmiana wprost wskaże na obowiązki kierującego w tym zakresie.

Art. 1 pkt 11 projektu ustawy (dodanie w art. 90a w ust. 1 pkt 2b). Zgodnie z art. 17 ust. 3 zdanie drugie i trzecie rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 najpóźniej do dnia 31 marca każdego roku państwa członkowskie informują Komisję Europejską o działaniach kontrolnych w zakresie egzekwowania przepisów przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym na podstawie art. 10a, w tym w stosownych przypadkach o liczbie przeprowadzonych kontroli. Informacje te obejmują liczbę skontrolowanych pojazdów. Zaproponowane przepisy mają na celu wypełnienie wskazanego obowiązku. W związku z tym Główny Inspektor Transportu Drogowego będzie obowiązany przekazać do Komisji Europejskiej również dane dotyczące przeprowadzonych kontroli w poprzednim roku kalendarzowym w zakresie przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 31 marca roku następnego.

Jednocześnie Komendant Główny Policji, Szef Krajowej Administracji Skarbowej oraz wojewódzki inspektor transportu drogowego będą obowiązani przekazać Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego zbiorczą informację dotycząca kontroli przestrzegania przepisów w zakresie przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 28 lutego roku następnego. Pozwoli to na uwzględnienie w informacji przekazywanej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Komisji Europejskiej liczby kontroli przeprowadzonych przez wskazane służby kontrolne.

Art. 1 pkt 12 projektu ustawy (zmiana w art. 92a w ust. 2 ustawy o transporcie drogowym). Zgodnie z art. 92a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym zarządzający transportem, osoba, o której mowa w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 złotych do 2000 złotych za każde naruszenie.

Ustawą z dnia 26 stycznia 2022 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym, ustawy o czasie pracy kierowców oraz niektórych innych ustaw do załącznika nr 4 do ustawy o transporcie drogowym zostały dodane naruszenia – lp. 14a i 20. Oba naruszenia są zagrożone karą pieniężną w wysokości 50 zł, jednakże nie została dokonana zmiana art. 92a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym określająca dolną granicę jednostkowej kary w wysokości 200 zł.

W związku z powyższym dokonano zmiany brzmienia art. 92a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym celem dostosowania dolnej granicy sankcji do wysokości kar pieniężnych za popełnienie naruszeń z lp. 14a i lp. 20 załącznika nr 4 do ustawy o transporcie drogowym.

Art. 1 pkt 13 projektu ustawy (w załączniku nr 3 do ustawy w lp. 1 dodanie pkt 1.5a i 1.5b). Wskazana zmiana polega na ustanowieniu sankcji na przedsiębiorcę za wykonywanie przewozu drogowego rzeczy pojazdem najmowanym z naruszeniem obowiązku przewidzianego w art. 11d ust. 1 i art. 11e ust. 1.

Art. 2 projektu ustawy nakłada obowiązek opracowania po raz pierwszy jednolitej krajowej strategii kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 3 projektu ustawy zawiera przepisy przejściowe określające, że do postępowań administracyjnych w zakresie zezwoleń i licencji, o których mowa w art. 7a ustawy o transporcie drogowym, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Ponadto projekt ustawy przewiduje, że do postępowań administracyjnych w zakresie zezwoleń, o których mowa w art. 19 ust. 1 i art. 29 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Określono, że ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Projektowana ustawa nie podlega notyfikacji zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039, z późn. zm.), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).

Zgodnie z § 27 ust. 4 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r. poz. 806) projekt ustawy nie podlega przedstawieniu właściwym organom i instytucjom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia.

Stosownie do art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2017 r. poz. 248, z późn. zm.) projekt ustawy został udostępniony na stronach urzędowego informatora teleinformatycznego – Biuletynu Informacji Publicznej.

Stosownie do § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r.

– Regulamin pracy Rady Ministrów projekt ustawy został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie Rządowy Proces Legislacyjny z dniem skierowania do uzgodnień i konsultacji publicznych.

Przedkładany projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Data sporządzenia Nazwa projektu 19 września 2024 r. Ustawa o zmianie ustawy o transporcie drogowym Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące Źródło: Prawo UE Ministerstwo Infrastruktury Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza Stanu dotycząca zmiany dyrektywy 2006/1/WE w lub Podsekretarza Stanu sprawie użytkowania pojazdów najmowanych Stanisław Bukowiec – Sekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury bez kierowców w celu przewozu drogowego Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu rzeczy (Dz. Urz. UE L 137 z 16.05.2022, str. 1). Renata Rychter – Dyrektor Departamentu Transportu Drogowego w Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Ministerstwie Infrastruktury Renata.Rychter@mi.gov.pl Rady (UE) 2020/1055 z dnia 15 lipca 2020 r. Telefon: (22) 630 1240. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, (WE) nr 1072/2009 i (UE) nr 1024/2012 w celu dostosowania ich do zmian w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 249 z 31.07.2020, str. 17). Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/694 z dnia 2 maja 2022 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/403 w odniesieniu do nowych poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego (Dz. Urz. UE L 129 z 03.05.2022, str. 22). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. 1539 i 1544).

Nr w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów: UC26 OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1. Jaki problem jest rozwiązywany? Przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. dotyczącej zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. UE L 137 z 16.05.2022, str. 1), zwanej dalej „dyrektywą (UE) 2022/738”, wymaga dokonania zmian w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zwanej dalej „ustawą o transporcie drogowym”. Dyrektywa 2006/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. UE L 33 z 04.02.2006, str. 82) stanowiła, że państwa członkowskie nie były zobowiązane do zezwalania na użytkowanie najmowanego pojazdu na swoim terytorium, jeżeli pojazd został zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu zgodnie z prawem państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie siedziby najmującego przedsiębiorstwa. Polska dotychczas nie wprowadziła możliwości korzystania z takich pojazdów na swoim terytorium przez przedsiębiorców mających siedzibę w innych państwach członkowskich. Dyrektywa (UE) 2022/738 stanowi natomiast, że państwa członkowskie nie powinny móc ograniczać użytkowania na swoim terytorium pojazdu najmowanego przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w innym państwie członkowskim, jeżeli pojazd ten został zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, wymogami bezpieczeństwa i innymi obowiązkowymi normami któregokolwiek państwa członkowskiego oraz – jeśli jest to pojazd wymagający uwierzytelnionego wypisu z licencji wspólnotowej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 72, z późn. zm.)

– jeżeli został zatwierdzony do użytkowania przez państwo członkowskie, w którym dane przedsiębiorstwo ma siedzibę, za pomocą takiego uwierzytelnionego wypisu. Korzystanie z pojazdów najmowanych w dowolnym państwie członkowskim, a nie tylko w państwie członkowskim ich siedziby ułatwi niewątpliwie reakcję na krótkoterminowy, sezonowy lub tymczasowy wzrost zapotrzebowania oraz zastąpienie zepsutych lub uszkodzonych pojazdów, przy jednoczesnym zachowaniu zgodności z niezbędnymi wymogami bezpieczeństwa oraz zapewnieniu odpowiednich warunków pracy kierowcom.

Mając powyższe na uwadze, przez projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym zostaną wprowadzone przepisy umożliwiające korzystanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorców mających siedzibę w innych państwach członkowskich z pojazdów najmowanych. Ponadto przepisy dyrektywy (UE) 2022/738 zobowiązują państwa członkowskie do wprowadzenia środków niezbędnych do zapewnienia, aby przedsiębiorstwom mającym siedzibę na ich terytorium umożliwić użytkowanie najmowanych pojazdów do celów transportu drogowego towarów. W związku z tym, jednym z elementów wdrożenia do krajowego porządku prawnego wskazanej dyrektywy jest umożliwienie czasowego korzystania przez przewoźników drogowych prowadzących działalność w Polsce z pojazdu najmowanego zarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Termin implementacji ww. dyrektywy do prawa krajowego został wyznaczony do 6 sierpnia 2023 r. Ponadto przez nowelizację ustawy o transporcie drogowym nastąpi pełne wdrożenie art. 2 pkt 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1055 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, (WE) nr 1072/2009 i (UE) nr 1024/2012 w celu dostosowania ich do zmian w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 249 z 31.07.2020, str. 17). Przez rozporządzenie (UE) 2020/1055 dodano art. 10a do rozporządzenia (WE) nr 1072/2009. Zgodnie z art. 10a rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 – państwa członkowskie m.in. zapewniają, aby na ich terytorium stosowana była spójna krajowa strategia egzekwowania przepisów kabotażowych. Strategia ta ma skupiać się na przedsiębiorstwach o wysokim stopniu ryzyka, o którym mowa w art. 9 dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń (WE) nr 561/2006 i (UE) nr 165/2014 oraz dyrektywy 2002/15/WE w odniesieniu do przepisów socjalnych dotyczących działalności w transporcie drogowym oraz uchylająca dyrektywę Rady 88/599/EWG (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 35, z późn. zm.). Ponadto, każde państwo członkowskie zapewnia, aby kontrole przewidziane w art. 2 dyrektywy 2006/22/WE obejmowały w stosownych przypadkach kontrolę przewozów kabotażowych. W związku z tym, w ustawie o transporcie drogowym w art. 54 ust. 2 dodaje się pkt 5a, co wypełni obowiązki nałożone na państwa członkowskie w ramach art. 10a ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009.

Ponadto nie będą występowały dodatkowe obciążenia dla przedsiębiorców związane z obowiązkiem przedstawienia umowy najmu lub poświadczonego wyciągu z umowy w języku polskim, ponieważ przedsiębiorca będzie zobowiązany do posiadania ww. dokumentów, gdzie może on posiadać je w wersji elektronicznej lub papierowej.

2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt Projekt ustawy zakłada m.in.:

1) umożliwienie czasowego korzystania przez przewoźników drogowych prowadzących działalność w Polsce z pojazdu najmowanego zarejestrowanego lub dopuszczonego do ruchu na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W związku z tym ustanowiony zostanie zamknięty katalog przesłanek, zgodnie z którymi dopuszczone będzie wykonywanie przez polskiego przewoźnika drogowego krajowego transportu drogowego rzeczy, międzynarodowego transportu drogowego rzeczy lub niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy pojazdem najmowanym zarejestrowanym lub dopuszczonym do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego. Wprowadzone ograniczenia w tym zakresie będą zgodne z postanowieniami dyrektywy (UE) 2022/738.

W związku z powyższym będzie dopuszczalne wykonywanie transportu drogowego rzeczy oraz niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy przez przedsiębiorcę posiadającego siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem najmowanym zarejestrowanym lub dopuszczonym do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego, p od warunkiem że korzystanie z takiego pojazdu nie trwa dłużej niż przez:

Spełnienie powyższych warunków przedsiębiorca będzie obowiązany potwierdzić przez przedstawienie, w formie papierowej lub postaci elektronicznej, umowy najmu lub poświadczonego wyciągu z tej umowy zawierającego w szczególności nazwę lub imię i nazwisko wynajmującego, najemcy, datę i okres obowiązywania umowy oraz oznaczenie pojazdu.

2) umożliwienie korzystania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w innych państwach członkowskich z pojazdów najmowanych, co będzie odpowiadało pełnemu wdrożeniu regulacji zawartych w dyrektywie (UE) 2022/738. Jednocześnie przez projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym zostaną ustanowione warunki korzystania z takich pojazdów.

3) wprowadzenie obowiązku opracowania jednolitej krajowej strategii kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych. W związku z tym, w ustawie o transporcie drogowym zostaną dokonane stosowne zmiany mające na celu wypełnienie obowiązków nałożonych na państwa członkowskie wynikających z art. 10a ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009. Zgodnie z art. 10a ww. rozporządzenia, państwa członkowskie m.in. zapewniają, aby na ich terytorium stosowana była spójna krajowa strategia egzekwowania przepisów kabotażowych. Strategia ta ma skupiać się na przedsiębiorstwach o wysokim stopniu ryzyka, o którym mowa w art. 9 dyrektywy 2006/22/WE. Ponadto każde państwo członkowskie zapewnia, aby kontrole przewidziane w art. 2 dyrektywy 2006/22/WE obejmowały w stosownych przypadkach kontrolę przewozów kabotażowych. Przeprowadzona analiza wykazała, że jest zasadne wprowadzenie przepisów zobowiązujących Głównego Inspektora Transportu Drogowego we współpracy z Komendantem Głównym Policji i Szefem Krajowej Administracji Skarbowej do opracowania jednolitej krajowej strategii kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych. Strategia ta będzie opracowywana co 2 lata. Jednocześnie kontrole takie będą mogły być prowadzone w ramach kontroli przepisów w zakresie czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców.

Jednolita krajowa strategia kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych będzie uwzględniała kontrole takich przewozów przeprowadzone przez wskazane służby kontrolne, tj. przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego i funkcjonariuszy Policji oraz Służby Celno-Skarbowej. W myśl proponowanych przepisów Główny Inspektor Transportu Drogowego będzie obowiązany do przedłożenia ministrowi właściwemu do spraw transportu opracowanej jednolitej krajowej strategii kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych, w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego lata, na jakie strategia została przygotowana. Minister właściwy do spraw transportu będzie zatwierdzał jednolitą krajową strategię kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

4) dokonanie zmiany pojęcia przewozu kabotażowego zawartego w ustawie o transporcie drogowym. Przez projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym zmiana pojęcia przewozu kabotażowego ma na celu dostosowanie przepisów krajowych do obecnych przepisów prawa unijnego. Mając na uwadze, że przewóz kabotażowy został zdefiniowany w art. 2 pkt 6 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 oraz art. 2 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, z późn. zm.) w projektowanych przepisach ustawy o transporcie drogowym odwołano się wprost do tych przepisów. Jednocześnie wskazano, że przewóz kabotażowy to także przewóz wykonywany między miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorcę zagranicznego mającego siedzibę w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Należy bowiem mieć na uwadze, że kabotaż mogą regulować także wiążące Polskę umowy międzynarodowe, jak również sama ustawa dopuszcza możliwość wydania podmiotowi zagranicznemu mającemu siedzibę w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederacja Szwajcarska lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zezwolenia na przewóz kabotażowy. Nowe brzmienie definicji przewozu kabotażowego pozwoli również na uniknięcie ewentualnych wątpliwości interpretacyjnych związanych ze stosowaniem przepisów dotyczących użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy. Przeprowadzona analiza zagadnienia wykazała, że osiągnięcie zamierzonego celu jest możliwe jedynie przez dokonanie nowelizacji obowiązującej ustawy.

3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE? Każde państwo członkowskie odrębnie reguluje wskazane zagadnienie, z uwzględnieniem przepisów UE.

4. Podmioty, na które oddziałuje projekt Grupa Wielkość Źródło danych Oddziaływanie Główny Inspektor 1 Ustawa o transporcie Bezpośrednie – Główny Transportu Drogowego drogowym Inspektor Transportu Drogowego będzie musiał uwzględnić możliwość zgłoszenia do zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, licencji wspólnotowej oraz zaświadczenia na międzynarodowy niezarobkowy przewóz drogowy rzeczy pojazdów najmowanych zarejestrowanych lub dopuszczonych do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego niż to, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa wynajmującego. Bezpośrednie – Główny Inspektor Transportu Drogowego będzie obowiązany do opracowania jednolitej krajowej strategii kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych.

Jednocześnie Główny Inspektor Transportu Drogowego będzie obowiązany przekazać do Komisji Europejskiej również dane dotyczące przeprowadzonych kontroli w poprzednim roku kalendarzowym w zakresie przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 31 marca roku następnego. starostowie/prezydenci 380 Ustawa o transporcie Bezpośrednie – starostowie lub miast drogowym prezydenci miast będą obowiązaniu uwzględnić możliwość zgłoszenia do zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz zaświadczenia na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy rzeczy pojazdów najmowanych zarejestrowanych lub dopuszczonych do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego niż to, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa wynajmującego. wojewódzki inspektor 16 Ustawa o transporcie Bezpośrednie – wojewódzcy transportu drogowego drogowym inspektorzy transportu drogowego będą obowiązani przekazać Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego zbiorczą informację dotycząca kontroli przestrzegania przepisów w zakresie przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 28 lutego roku następnego. Komendant Główny Policji 1 Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 Bezpośrednie – Komendant r. o Policji (Dz. U. z 2024 r. Główny Policji będzie poz. 145, z późn. zm.) obowiązany przekazać Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego zbiorczą informację dotycząca kontroli przestrzegania przepisów w zakresie przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 28 lutego roku następnego. Szef Krajowej 1 Ustawa z dnia 16 listopada Szef Krajowej Administracji Administracji Skarbowej 2016 r. o Krajowej Skarbowej będzie obowiązany Administracji Skarbowej (Dz. przekazać Głównemu U. z 2023 r. poz. 615, z późn. Inspektorowi Transportu zm.) Drogowego zbiorczą informację dotycząca kontroli przestrzegania przepisów w zakresie przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 28 lutego roku następnego. Przedsiębiorcy transportu 103 832 GITD, urzędy marszałkowskie, Bezpośrednie – umożliwienie drogowego rzeczy starostwa użytkowania pojazdu najmowanego przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w innym państwie członkowskim, jeżeli pojazd ten został zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, wymogami bezpieczeństwa i innymi obowiązkowymi normami któregokolwiek państwa członkowskiego.

5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji Projekt ustawy został skonsultowany w szczególności z organizacjami społecznymi oraz organizacjami zrzeszającymi przewoźników drogowych. Na zgłoszenie uwag został wyznaczony termin 21 dni od dnia otrzymania pisma. Podmioty, do których został przekazany projekt ustawy:

1. Konfederacja Lewiatan;

2. Krajowa Sekcja Transportu Drogowego NSZZ „Solidarność”;

3. Kujawsko-Pomorskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych im. Dionizego Woźnego;

4. Lubelskie Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych;

5. Łódzkie Stowarzyszenie Przewoźników;

6. Ogólnopolski Związek Pracodawców Transportu Drogowego;

7. Ogólnokrajowe Stowarzyszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych i Spedytorów „Podlasie”;

8. Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych „Galicja”;

9. Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przewoźników Osobowych;

10. Opolskie Zrzeszenie Przewoźników Drogowych;

11. Polska Izba Gospodarcza Transportu Samochodowego i Spedycji;

12. Polska Unia Transportu;

13. Pomorskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych;

14. Pracodawcy RP;

15. Stowarzyszenie Przewoźników Krajowych i Międzynarodowych oraz Spedytorów Ziemi Ostrowskiej;

16. Stowarzyszenie Przewoźników Podlasia;

17. Świętokrzyskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych;

18. Warmińsko-Mazurskie Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych;

19. Wielkopolskie Stowarzyszenie Międzynarodowych Przewoźników Samochodowych;

20. Zachodniopomorskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych;

21. Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce;

22. Zrzeszenie Przewoźników Drogowych w Ostrołęce;

23. Związek Pracodawców „Transport i Logistyka Polska”;

24. Stowarzyszenie Szefów Wydziałów Komunikacji;

25. Instytut Transportu Samochodowego;

26. Związek Powiatów Polskich;

27. Rada Dialogu Społecznego.

Wyniki konsultacji publicznych zostały omówione w raporcie z konsultacji publicznych.

6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z …… r.) Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Łącznie (0–10) Dochody ogółem 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 budżet państwa 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 JST 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 pozostałe jednostki (oddzielnie) 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 Wydatki ogółem 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 budżet państwa 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 JST 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 pozostałe jednostki (oddzielnie) 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 Saldo ogółem 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 budżet państwa 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 JST 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 pozostałe jednostki (oddzielnie) 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0

Źródła finansowania

Dodatkowe Z punktu widzenia leasingobiorcy otwarcie rynku użytkowania najmowanych pojazdów informacje, w tym ciężarowych w przewozach przyczyni się do zwiększenia wykorzystania zasobów przez wskazanie źródeł zwiększenie wykorzystania pojazdów oraz poprawę elastyczności i produktywności danych i przyjętych do przedsiębiorstw. obliczeń założeń Z punktu widzenia leasingodawcy i krajowego rynku finansowego przyjęcie projektu dyrektywy wydaje się być neutralne, ponieważ większość podmiotów finansujących środki trwałe ma zarejestrowaną działalność na terenie Polski. Ponadto polska branża leasingowa jest konkurencyjna i liberalizacja nie powinna mieć większego wpływu na zwiększenie aktywności podmiotów zagranicznych na polskim rynku. Z punktu widzenia zachowania wpływów z podatku od środków transportowych możliwość wynajmowania przez przedsiębiorstwo pojazdów może wpłynąć na wpływy podatkowe z tego tytułu, ponieważ może ograniczyć liczbę własnych (zarejestrowanych), a tym samym opodatkowanych pojazdów. Zaproponowany okres wynajmu – maksymalnie trzy kolejne miesiące w danym roku kalendarzowym od dnia zgłoszenia pojazdu do właściwego organu w przypadku wykonywania krajowego lub międzynarodowego transportu drogowego rzeczy bądź dwa kolejne miesiące w danym roku kalendarzowym, od dnia zgłoszenia pojazdu do właściwego organu w przypadku wykonywania niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy, nie powinien wywołać negatywnych skutków podatkowych dla jednostek samorządu terytorialnego. Prowadzenie spraw dotyczących zezwoleń na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub zaświadczeń na wykonywanie przewozów drogowych na potrzeby własne w zakresie pojazdów najmowanych nie powinno stanowić dodatkowego obciążenia dla starostw lub miast na prawach powiatów, ponieważ w ramach dotychczasowej procedury ww. jednostki samorządu terytorialnego wydają już takie zezwolenia lub zaświadczenia i pobierają opłaty administracyjne za wydanie dokumentów. Opłata pobierana za wydanie zezwolenia lub zaświadczenia pokryje w całości koszty zadania nałożonego na starostwa powiatowe oraz miasta na prawach powiatu w zakresie wydania przez starostów zezwoleń lub zaświadczeń uwzględniających pojazdy najmowane zarejestrowane lub dopuszczone do ruchu zgodnie z prawem innego państwa, ponieważ wydawanie tych zezwoleń lub zaświadczeń nie powinno stanowić dodatkowego obciążenia dla powiatów lub miast na prawach powiatu, gdyż będzie wiązało się z pobieraniem stosowych opłat. Niemniej jednak, na etapie projektowania wskazanej ustawy, nie jest możliwe ustalenie, czy przewoźnicy drogowi oraz przedsiębiorcy wykonujący przewozy drogowe na potrzeby własne będą korzystali, a jeżeli tak to w jakiej skali, z pojazdów najmowanych w prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tym, nie ma również możliwości wskazania wpływu wdrażanych rozwiązań na wysokość zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od środków transportowych. Zaproponowany okres wynajmu jest zgodny z przepisem art. 3 ust. 2 dyrektywy (UE) 2022/738, gdzie okres najmu jest określony na co najmniej dwa miesiące w danym roku kalendarzowym oraz to państwo członkowskie określa maksymalny czas trwania umowy najmu. Projekt ustawy pierwotnie był wpisany do planu prac pod numerem UC 143 i został zaopiniowany przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego, zwaną dalej „KWRiST”, następnie w związku z dyskontynuacją prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów pod numerem UC 143, w związku z dyskontynuacją prac Rządu, projekt ustawy w dniu 22 marca 2024 r. uzyskał numer UC 26. Przedmiotowy projekt (UC 26) był rozpatrywany na posiedzeniu KWRiST w dniu 31 lipca 2024 r. Projekt uzyskał negatywną opinię KWRiST z przyczyn niezwiązanych z zakresem przedmiotowych zmian, lecz z powodu niepodwyższania opłat za wydawanie dokumentów komunikacyjnych. Z informacji pozyskanych z państw członkowskich wynika, że np. w Słowacji obowiązuje maksymalnie 6-miesięczny okres najmu, w Niemczech nie planuje się wdrożenia art. 3 ust. 2 pkt a dyrektywy. Natomiast w Austrii nie skorzystano z możliwości ograniczenia maksymalnego czasu użytkowania pojazdów najmowanych. Jednocześnie projektowana regulacja nie będzie rodziła skutków finansowych w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530) dla jednostek podległych i nadzorowanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministra Finansów oraz Ministra Infrastruktury.

7. Wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców oraz na rodzinę, obywateli i gospodarstwa domowe, osoby niepełnosprawne oraz osoby starsze Skutki Czas w latach od wejścia w życie zmian 0 1 2 3 5 10 Łącznie (0–10) W ujęciu duże przedsiębiorstwa pieniężnym sektor mikro-, małych i (w mln zł, średnich ceny stałe z przedsiębiorstw …… r.) rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe, osoby niepełnosprawne oraz osoby starsze W ujęciu duże przedsiębiorstwa niepieniężnym sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe, osoby niepełnosprawne oraz osoby starsze Niemierzalne Dodatkowe Projekt ustawy wpływa na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym informacje, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców. Projekt ustawy nie wpływa na rodzinę, obywateli i wskazanie źródeł gospodarstwa domowe, osoby niepełnosprawne oraz osoby starsze. danych i przyjętych do obliczeń założeń Wprowadzone zmiany w art. 11a ustawy o transporcie drogowym zakładają zniesienie wobec przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencję wspólnotową ograniczenia w postaci nakazu wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej pojazdów zarejestrowanych wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dopuszczając używanie takich pojazdów w przypadku ich najmu. Wprowadzone zmiany pozwalające przedsiębiorcom przez pewien okres na wykonywanie transportu drogowego rzeczy lub niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy pojazdem najmowanym zarejestrowanym lub dopuszczonym do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego przyczynią się do zwiększenia konkurencyjności na rynku transportowym.

8. Zmiana obciążeń regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu nie dotyczy Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie tak wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej tabeli nie zgodności). nie dotyczy

zmniejszenie liczby dokumentów zwiększenie liczby dokumentów zmniejszenie liczby procedur zwiększenie liczby procedur skrócenie czasu na załatwienie sprawy wydłużenie czasu na załatwienie sprawy inne: inne:

Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich tak elektronizacji. nie nie dotyczy

Projekt ustawy nakłada na Głównego Inspektora Transportu Drogowego obowiązek opracowania we współpracy z Komendantem Głównym Policji i Szefem Krajowej Administracji Skarbowej jednolitej krajowej strategii kontroli przepisów w zakresie przewozów kabotażowych. Strategia ta będzie opracowywana co 2 lata. Jednolita krajowa strategia kontroli przewozów kabotażowych będzie uwzględniała kontrole takich przewozów przeprowadzone przez wszystkie uprawnione służby kontrolne, tj. przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego, funkcjonariuszy Policji oraz Służby Celno-Skarbowej. Jednocześnie Komendant Główny Policji, Szef Krajowej Administracji Skarbowej oraz wojewódzki inspektor transportu drogowego będą obowiązani przekazać Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego zbiorczą informację dotycząca kontroli przestrzegania przepisów w zakresie przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 28 lutego roku następnego. Przepisy ustawy również zobowiązują Głównego Inspektora Transportu Drogowego do przekazania do Komisji Europejskiej danych dotyczących przeprowadzonych kontroli w poprzednim roku kalendarzowym w zakresie przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 31 marca roku następnego. Wprowadzone zmiany pozwalające przedsiębiorcom przez pewien okres na wykonywanie transportu drogowego rzeczy lub niezarobkowego krajowego i międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy pojazdem najmowanym zarejestrowanym lub dopuszczonym do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego nie wpłyną na dodatkowe niż dotychczas formalności związane z uzyskaniem zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, licencji wspólnotowej lub zaświadczenia na niezarobkowy przewóz drogowy rzeczy.

9. Wpływ na rynek pracy Projektowana ustawa nie będzie miała wpływu na rynek pracy.

10. Wpływ na pozostałe obszary

środowisko naturalne demografia informatyzacja sytuacja i rozwój regionalny mienie państwowe zdrowie sądy powszechne, administracyjne inne: lub wojskowe Regulacja nie niesie ze sobą skutków społecznych. Wpłynie ona neutralnie na obywateli, Omówienie wpływu precyzując możliwości najmu pojazdów bez kierowcy na terytorium UE.

11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego

Projektowana ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane? Nie przewiduje się dokonania ewaluacji efektów projektu.

13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.) Brak. RAPORT Z KONSULTACJI PUBLICZNYCH

Projektu ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym (UC26)

Ministerstwo Infrastruktury wrzesień, 2024 r.

Spis treści

1. Zagadnienia ogólne ...................................................................................... 3 1.1. Podstawa prawna ...................................................................................... 3 1.2. Podmiot odpowiedzialny za organizację konsultacji publicznych ............... 3 1.3. Cel konsultacji publicznych ....................................................................... 3 1.4. Organizacja procesu konsultacji publicznych ............................................ 3 1.5. Forma zgłaszania oraz zbierania uwag ..................................................... 4

2. Podsumowanie konsultacji publicznych ........................................................ 4 2.1. Ogólne informacje ..................................................................................... 4 2.2. Zgłoszone uwagi ....................................................................................... 5 2.3. Podsumowanie.......................................................................................... 6

3. Wnioski z konsultacji publicznych ................................................................. 6

5. Podmioty, które zgłosiły zainteresowanie pracami nad projektem w trybie przepisów o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa………….…...6

1. Zagadnienia ogólne

1.1. Podstawa prawna

Stosowanie do § 51 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r. poz. 806) przedstawia się raport z konsultacji publicznych. Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym (UC26) zwany dalej „projektem ustawy (poprzedni tytuł: projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym) został poddany procesowi konsultacji publicznych w dniach 21 kwietnia – 12 maja 2024 r. Przyjęcie ustawy wynika z potrzeby wdrożenia przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. dotyczącej zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy.

1.2. Podmiot odpowiedzialny za organizację konsultacji publicznych

Podmiotem odpowiedzialnym za przeprowadzenie konsultacji publicznych jest organ opracowujący projekt ustawy, czyli Minister Infrastruktury, którego obsługę zapewnia Ministerstwo Infrastruktury zwane dalej „Ministerstwem”. Komórką organizacyjną odpowiedzialną w ramach Ministerstwa za konsultacje jest Departament Transportu Drogowego.

1.3. Cel konsultacji publicznych

Prowadzone konsultacje publiczne miały na celu przedstawienie projektu ustawy szerokiemu gronu odbiorców:

 stowarzyszeniom,  organizacjom branżowym,  Instytutowi Transportu Samochodowego,  przedstawicielom samorządów.

1.4. Organizacja procesu konsultacji publicznych

Projekt ustawy został skierowany do konsultacji publicznych w dniu 21 kwietnia 2024 r. jednocześnie został on udostępniony w formie elektronicznej na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji, w zakładce Rządowy Proces Legislacyjny (numer UC26). Projekt ustawy skierowano także bezpośrednio do następujących partnerów gospodarczych i społecznych:

1. Konfederacja Lewiatan;

2. Krajowa Sekcja Transportu Drogowego NSZZ „Solidarność”;

3. Kujawsko-Pomorskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych im. Dionizego Woźnego;

4. Lubelskie Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych;

5. Łódzkie Stowarzyszenie Przewoźników;

6. Ogólnopolski Związek Pracodawców Transportu Drogowego;

7. Ogólnokrajowe Stowarzyszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych i Spedytorów „Podlasie”;

8. Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych „Galicja”;

9. Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przewoźników Osobowych;

10. Opolskie Zrzeszenie Przewoźników Drogowych;

11. Polska Izba Gospodarcza Transportu Samochodowego i Spedycji;

12. Polska Unia Transportu;

13. Pomorskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych;

14. Pracodawcy RP;

15. Stowarzyszenie Przewoźników Krajowych i Międzynarodowych oraz Spedytorów Ziemi Ostrowskiej;

16. Stowarzyszenie Przewoźników Podlasia;

17. Świętokrzyskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych;

18. Warmińsko-Mazurskie Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych;

19. Wielkopolskie Stowarzyszenie Międzynarodowych Przewoźników Samochodowych;

20. Zachodniopomorskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych;

21. Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce;

22. Zrzeszenie Przewoźników Drogowych w Ostrołęce;

23. Związek Pracodawców „Transport i Logistyka Polska”;

24. Stowarzyszenie Szefów Wydziałów Komunikacji;

25. Instytut Transportu Samochodowego;

26. Związek Powiatów Polskich;

27. Rada Dialogu Społecznego.

1.5. Forma zgłaszania oraz zbierania uwag

Konsultacje miały charakter otwarty, zapewniający możliwość wyrażenia swojej opinii przez podmioty i instytucje zainteresowane problematyką najmu pojazdów przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w innym państwie członkowskim. Uwagi były zgłaszane do Ministerstwa w formie:  korespondencji za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: sekretariatDTD@mi.gov.pl,  przesyłając drogą pocztową na adres kancelarii Ministerstwa.

2. Podsumowanie konsultacji publicznych

2.1. Ogólne informacje

Uwagi do projektu ustawy w ramach procedury konsultacji publicznych można było zgłaszać od 21 kwietnia 2024 r. do 12 maja 2024 r. We wskazanym terminie wpłynęły 4 pisma, tj. w dniu 10 maja pismem W/2024/00371/DTR-TR/ACH z dnia 7 maja 2024 r. uwagi Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce oraz po terminie zgłaszania uwag w dniu 15 maja 2024 r., pismem z dnia 10 maja 2024 r. Związku Pracodawców „Transport i Logistyka Polska”. Ze względu na merytoryczny charakter uwag, zostały one przeanalizowane i rozpatrzone podczas przygotowywania projektu ustawy. Instytut Transportu Samochodowego (pismem CTT.070.4.669.2024 z 29 kwietnia 2024 r.) oraz Porozumienie Zielonogórskie Federacja Związków Pracodawców Ochrony Zdrowia (pismem BFPZ/287/05/2024 z dnia 9 maja 2024 r.) poinformowali o braku uwag do projektu ustawy. 2.2. Zgłoszone uwagi

Wpłynęły uwagi podmiotów branżowych tj. od Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce oraz Związku Pracodawców „Transport i Logistyka Polska”.

Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce zgłosiło uwagi dotyczące potrzeby nowelizacji ustawy o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym w zakresie wprowadzenia rozwiązania, które umożliwi służbom kontrolnym weryfikację poprawności potwierdzenia delegowania kierowcy (przez przewoźnika) z jego zgłoszeniem, analogicznie jak ma to miejsce w przypadku zgłoszenia w systemie IMI – uwaga nie została uwzględniona. Wprowadzenie zaproponowanych rozwiązań powinno poprzedzać uzgodnienie pomiędzy GIP z GITD. Związek Pracodawców „Transport i Logistyka Polska” zgłosił uwagi dotyczące:

a) zmiany brzmienia definicji krajowego transportu drogowego a także definicji międzynarodowego transportu drogowego – uwaga została częściowo uwzględniona, gdzie zaproponowano jedynie zmiany wynikające z wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. dotyczącej zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy, tj. zaktualizowano jedynie definicję krajowego transportu drogowego (w tym zakresie także zgłaszał uwagi RCL),

b) doprecyzowania brzmienia definicji przewozu kabotażowego – uwagę uwzględniono;

c) modyfikacji brzmienia pojęcia pojazdu najmowanego – uwaga częściowo uwzględniona poprzez doprecyzowanie definicji pojazdu najmowanego. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2 pkt d dyrektywy 2022/738, w art. 11d określono maksymalne okresy najmu pojazdów w przypadku przewozów zarobkowych i na potrzeby własne. W odniesieniu do propozycji TLP nie uwzględniono możliwości wyłączenia przewozów drogowych na potrzeby własne;

d) modyfikacji procedury zgłaszania informacji i dokumentów dla najmowanych pojazdów poprzez ograniczenie do zgłaszania pojazdów najmowanych wyłącznie przedsiębiorców posiadających już zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego – uwaga nieuwzględniona. Przyjęcie propozycji TLP stanowiłoby naruszenie zasady równości podmiotów i w konsekwencji nierówne traktowanie przedsiębiorców, którzy posiadają ww. zezwolenie wobec tych, którzy ubiegają się o zezwolenie i chcieliby korzystać z pojazdów najmowanych,

e) wydłużenia okresu najmu do 120 dni – w tej sprawie, mając na uwadze dotychczasowe uwagi MF w zakresie wpływu okresu najmu wpływy z podatków na terenie RP, pismem DTD-6.0210.6.2024 z dnia 27 maja 2024 r. MI wystąpił do MF o stanowisko i oczekuje na odpowiedź MF w tym zakresie;

f) propozycji ujęcia dodatkowych art. 27 f i 27g zamiast 11d i 11e u.t.d. – uwaga nie została uwzględniona. Mając na uwadze stanowisko RCL, które nie zgłosiło uwag legislacyjnych w tym zakresie, doprecyzowano jedynie art. 11d ust. 1 (dodano wyrażenie „mających siedzibę na terytorium RP”),

g) propozycji wyłączenia możliwości dokumentowania zdolności finansowej przewoźnika drogowego za pomocą polis ubezpieczeniowych oraz skrócenia długiego czasu oczekiwania na dokumenty wymagane od nieunijnych kierowców zatrudnionych w przedsiębiorstwach wykonujących transport drogowy – uwagi nieuwzględnione, ponieważ wykraczają poza zakres przedmiotowy projektu ustawy.

2.3. Podsumowanie

Projekt ustawy został skierowany do szerokiego grona podmiotów branży, tj. do 27 partnerów gospodarczych i społecznych oraz został umieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej pod adresem: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12384350. Ze względu na merytoryczny charakter uwag, zostały one szczegółowo przeanalizowane w Ministerstwie. Część uwag została uwzględniona bądź częściowo uwzględniona (np. uwagi dotyczące definicji krajowego transportu drogowego, przewozu kabotażowego, pojazdu najmowanego) oraz część uwag została nieuwzględniona (np. uwagi dotyczące ubezpieczeń, wykreślenia zaproponowanych zmian w projekcie ustawy). Odpowiedzi zostały udzielone zainteresowanym indywidualnie w oficjalnej korespondencji.

3. Wnioski z konsultacji publicznych

Należy podkreślić, że projekt ustawy był wpisany do Wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów pod numerem UC 143 i był przedmiotem uzgodnień wewnątrzresortowych międzyresortowych, konsultacji publicznych w lipcu 2023 r. Następnie uzyskał pozytywną opinię Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, zwanej dalej „KWRiST”, (pierwotny projekt ustawy), jednakże ze względu na dyskontynuację prac Rządu Rzeczypospolitej Polskiej wymagał ponownego uzyskania wpisu do Wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów przejścia procedury uzgodnień i konsultacji. Jak wskazano w ppkt 1.4 i 1.5 projekt ustawy został skierowany do szerokiego grona podmiotów branżowych i został także udostępniony w ramach konsultacji publicznych na stronach BIP RCL. Przedmiotowy projekt (UC 26) był rozpatrywany na posiedzeniu KWRiST w dniu 31 lipca 2024 r. Projekt uzyskał negatywną opinię KWRiST z przyczyn niezwiązanych z zakresem przedmiotowych zmian, lecz z powodu niepodwyższania opłat za wydawanie dokumentów komunikacyjnych.

4. Omówienie wyników zasięgnięcia opinii, dokonania konsultacji albo uzgodnienia projektu z właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej, w tym Europejskim Bankiem Centralnym. Projekt ustawy nie podlegał przedstawieniu właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej, w myśl uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów.

5. Podmioty, które zgłosiły zainteresowanie pracami nad projektem w trybie przepisów o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa. Stosownie do art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2017 r. poz. 248, z późn. zm.), przedmiotowy projekt ustawy został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji. Żaden podmiot nie zgłosił zainteresowania pracami nad projektem w trybie wyżej wymienionej ustawy. TABELA ZGODNOŚCI TYTUŁ WDRAŻAJĄCEGO AKTU PRAWNEGO Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym (UC26) Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 i 1544) TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. dotycząca zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. UE L 137 z 16.05.2022, str. 1) --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Jedn. Treść przepisu UE Ko- Jedn. Treść przepisu/ów projektu (*) Uzasadnienie red. niecz- red. (*) uwzględnienia ność w projekcie wdro- przepisów wy-żenia kraczających poza mini-T/N malne wymogi prawa UE (**) art. 1 Art. 1. W dyrektywie 2006/1/WE wprowadza się następujące art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogo-pkt 1 lit. zmiany: pkt 2 lit. wym wprowadza się następujące zmiany: a 1) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany: aie 2) w art. 4:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany: projektu a) pkt 1 otrzymuje brzmienie: (i) część wprowadzająca otrzymuje brzmienie: ustawy „1) krajowy transport drogowy – podejmowanie i wykonywanie „1. Każde państwo członkowskie zezwala na użytkowanie na działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy swoim terytorium pojazdów najmowanych przez przedsiębiorstwa T pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju oraz pojaz-mające siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego, pod dami najmowanymi, za które uważa się również zespoły pojazdów warunkiem że:”; składające się z pojazdu samochodowego i przyczepy lub naczepy, (ii) lit. a) otrzymuje brzmienie:” na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym jazda pojazdu,

„a) pojazd jest zarejestrowany lub został dopuszczony do ruchu miejsce rozpoczęcia i zakończenia podróży, a także cała trasa znaj-zgodnie z prawem któregokolwiek państwa członkowskiego oraz, dują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”, w stosownych przypadkach, jest używany zgodnie z rozporządze- e) w pkt 24 w części wspólnej kropkę zastępuje się średnikiem i niami Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 i (WE) dodaje się pkt 25 w brzmieniu: nr 1072/2009 ”; „25) pojazd najmowany – pojazd zarejestrowany lub dopuszczony do ruchu zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozu-mienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który za wynagrodzeniem i na czas określony jest przekazywany do dyspozycji przedsiębiorcy wyko-nującego krajowy transport drogowy rzeczy, międzynarodowy transport drogowy rzeczy, niezarobkowy krajowy przewóz dro-gowy rzeczy lub niezarobkowy międzynarodowy przewóz dro-gowy rzeczy, na podstawie umowy z przedsiębiorstwem udostęp-niającym ten pojazd.”; art. 1 Art. 1. W dyrektywie 2006/1/WE wprowadza się następujące art. 1 pkt Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogo-pkt 1 lit. zmiany: 10 pro- wym wprowadza się następujące zmiany: b jektu

1) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany: ustawy 10) w art. 87 ust. 1 pkt 3 w lit. k średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje lit. l w brzmieniu: T

b) w ust. 2 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie: „l) dokumenty, o których mowa w art. 11d ust. 2 lub w art. 11e ust. 2 – jeżeli są wymagane.”; „2. Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1 lit. a)-d), po-twierdza się poprzez przedstawienie następujących dokumentów, w formie papierowej lub elektronicznej, które muszą znajdować się w pojeździe:”; art. 1 Art. 1. W dyrektywie 2006/1/WE wprowadza się następujące Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogo-pkt 2 zmiany: wym wprowadza się następujące zmiany:

2) art. 3 otrzymuje brzmienie: art. 1 „Artykuł 3 pkt 3 – 3) w art. 7a:

1. Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do zapew- 5, a) w ust. 2 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu: nienia, aby przedsiębiorstwa mające siedzibę na ich terytorium mo- art. 1 „6a) w przypadku pojazdu najmowanego – określenie rodzaju i gły użytkować najmowane pojazdy do celów transportu drogowego pkt 7 lit. liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie towarów na tych samych warunkach co pojazdy będące własnością b, art. 1 wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego, tych przedsiębiorstw, z zastrzeżeniem spełnienia warunków okre- pkt 13, b) w ust. 3 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: ślonych w art. 2. art. 3 „3a) dokumenty, o których mowa w art. 11d ust. 2 – w przypadku 2.W przypadku gdy najmowany pojazd został zarejestrowany lub T ust. 1 i 3 wykorzystywania do wykonywania transportu drogowego pojazdu dopuszczony do ruchu zgodnie z prawem innego państwa człon- najmowanego;”; kowskiego, państwo członkowskie, w którym dane przedsiębior-stwo transportu drogowego ma siedzibę, może: 4) w art. 11a w ust. 1 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie:

a) ograniczyć czas użytkowania najmowanego pojazdu na swoim „b) zarejestrowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, terytorium, pod warunkiem że pozwala ono na korzystanie z najmo- z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w art. 11d ust. 1 – w przy-wanego pojazdu przez to samo przedsiębiorstwo transportu drogo- padku przedsiębiorców mających siedzibę na terytorium Rzeczy-pospolitej Polskiej.”; wego przez co najmniej dwa kolejne miesiące w danym roku kalen-darzowym; w tym przypadku dane państwo członkowskie może wy- 5) po art. 11c dodaje się art. 11d i art. 11e w brzmieniu: magać, aby czas trwania umowy najmu nie przekraczał terminu ustalonego przez to państwo członkowskie; „Art. 11d. 1. Dopuszcza się wykonywanie krajowego transportu

b) wprowadzić wymóg, aby najmowany pojazd był rejestrowany drogowego rzeczy, międzynarodowego transportu drogowego rze-zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi rejestracji po okresie czy, niezarobkowego krajowego przewozu drogowego rzeczy oraz nie krótszym niż 30 dni; w takim przypadku dane państwo człon- niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy kowskie może wymagać, aby czas trwania umowy najmu nie prze- pojazdem najmowanym przez przedsiębiorców mających siedzibę kraczał okresu dopuszczenia do ruchu poprzedzającego wymóg re- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że korzy-jestracji; stanie z takiego pojazdu nie trwa dłużej niż przez:

c) ograniczyć liczbę najmowanych pojazdów, które mogą być użyt- 1) trzy kolejne miesiące w danym roku kalendarzowym od kowane przez dane przedsiębiorstwo, pod warunkiem że minimalna dnia zgłoszenia pojazdu do właściwego organu – w przy-dozwolona liczba pojazdów wynosi co najmniej 25 % floty pojaz- padku wykonywania krajowego transportu drogowego dów ciężarowych, którymi dysponuje przedsiębiorstwo, zgodnie z rzeczy lub międzynarodowego transportu drogowego art. 5 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, w dniu 31 rzeczy; grudnia roku poprzedzającego użytkowanie najmowanego pojazdu 2) dwa kolejne miesiące w danym roku kalendarzowym od albo w dniu rozpoczęcia przez przedsiębiorstwo użytkowania naj- dnia zgłoszenia pojazdu do właściwego organu – w przy-mowanego pojazdu, zgodnie z ustaleniami danego państwa człon- padku wykonywania niezarobkowego krajowego prze-kowskiego. Jednakże w przypadku gdy cała flota przedsiębiorstwa wozu drogowego rzeczy oraz niezarobkowego międzyna-to więcej niż jeden, lecz mniej niż cztery pojazdy, przedsiębiorstwu rodowego przewozu drogowego rzeczy. temu wolno użytkować co najmniej jeden taki pojazd; minimalna 2. Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1, potwierdza się liczba określona zgodnie z niniejszym punktem odnosi się do floty przez przedstawienie, w formie pisemnej w postaci papierowej lub pojazdów ciężarowych, którymi dysponuje przedsiębiorstwo, której w postaci elektronicznej, umowy najmu pojazdu lub poświadczo-liczebność ustalono na podstawie pojazdów zarejestrowanych lub nego wyciągu z tej umowy zawierającego w szczególności nazwę dopuszczonych do ruchu zgodnie z prawem tego państwa człon- lub imię i nazwisko wynajmującego i najemcy, datę i okres obo-kowskiego; wiązywania umowy oraz oznaczenie pojazdu najmowanego.

d) ograniczyć korzystanie z takich pojazdów na potrzeby działalno- 3. Umowę najmu pojazdu lub poświadczony wyciąg tej z umowy, ści transportowej na własny rachunek.”; o których mowa w ust. 2, przedkłada się w języku polskim.

4. Numer rejestracyjny pojazdu najmowanego jest wpisywany do Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego zgodnie z art. 16 ust. 2 lit g rozporządzenia (WE) nr 1071/2009. Przepisy art.16 ust. 2 akapit trzeci i piąty oraz ust. 3 i 4 tego rozporządzenia stosuje się odpowiednio.

5. Do pojazdów najmowanych nie stosuje się przepisu art. 73aa ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogo-wym.

Art. 11e. 1. Dopuszcza się korzystanie z pojazdu najmowanego za-rejestrowanego lub pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rze-czypospolitej Polskiej przez przedsiębiorców mających siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu wykonywania przewozów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że:

1) pojazd jest używany zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1071/2009 i rozporządzeniem (WE) nr 1072/2009, jeżeli przepisy te mają zastosowanie do wykonywanego przewozu;

2) umowa dotyczy wyłącznie najmu pojazdu bez kierowcy i nie towarzyszy jej umowa o świadczenie usług zawarta z tym samym przedsiębiorcą dotycząca kierowców lub personelu towarzyszą-cego;

3) pojazd jest prowadzony przez personel przedsiębiorcy będą-cego najemcą pojazdu;

4) pojazd pozostaje w wyłącznej dyspozycji przedsiębiorcy użyt-kującego pojazd przez cały okres obowiązywania umowy najmu.

2. Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1 potwierdza się przez przedstawienie w postaci papierowej lub elektronicznej:

1) w przypadku gdy kierowca nie jest najemcą pojazdu – umowy o pracę kierowcy lub poświadczonego wyciągu z tej umowy za-wierającego w szczególności nazwę lub imię i nazwisko praco-dawcy, nazwisko pracownika oraz datę i okres obowiązywania umowy, lub ostatniej karty płacy;

2) dokumentów, o których mowa w art. 11 d ust. 2.”;

7) w art. 33 w ust. 6:

b) w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) w przypadku pojazdu najmowanego – określenie rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania niezarobkowego przewozu dro-gowego rzeczy, wraz z dokumentami, o których mowa w art. 11d ust. 2.”;

13) w załączniku nr 3 do ustawy w lp. 1 po pkt 1.5 dodaje się pkt 1.5a i 1.5b w brzmieniu: 1.5a. Wykonywanie przewozu dro- 5 000 gowego rzeczy z naruszeniem art. 11d ust. 1 ustawy o transporcie dro-gowym1) 1.5b. Wykonywanie przewozu dro- 5 000 gowego rzeczy z naruszeniem art. 11e ust. 1 ustawy o transporcie dro-gowym1)

3. Do postępowań administracyjnych w zakresie uzyskania za-świadczenia, o którym mowa w art. 33 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy do-tychczasowe.

art. 1 Art. 1. W dyrektywie 2006/1/WE wprowadza się następujące art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogo-pkt 3 zmiany: pkt 5 wym wprowadza się następujące zmiany:

3) dodaje się artykuł w brzmieniu: projektu 5) po art. 11c dodaje się art. 11d i art. 11e w brzmieniu: „Artykuł 3a ustawy „Art. 11d. 4. Numer rejestracyjny pojazdu najmowanego jest wpi-

1. Państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki w celu za- sywany do Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców T/N pewnienia, aby numer rejestracyjny najmowanego pojazdu używa- Transportu Drogowego zgodnie z art. 16 ust. 2 lit g rozporządzenia nego przez przedsiębiorstwo wykonujące zarobkowy przewóz dro- (WE) nr 1071/2009. Przepisy art. 16 ust. 2 akapit trzeci i piąty oraz gowy rzeczy był wpisywany do krajowego rejestru elektronicznego, ust. 3 i 4 tego rozporządzenia stosuje się odpowiednio.”. o którym mowa w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009.

2. Właściwe organy państw członkowskich ściśle ze sobą współpra-cują oraz niezwłocznie udzielają sobie wzajemnie pomocy i przeka- Art. 82g. 1. Tworzy się Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsię-zują wszelkie inne niezbędne informacje, aby ułatwić wykonywanie biorców Transportu Drogowego, zwany dalej „Rejestrem”. i egzekwowanie niniejszej dyrektywy. W tym celu każde państwo art. 82g, 2. Rejestr prowadzony jest w systemie teleinformatycznym przez członkowskie wyznacza krajowy punkt kontaktowy odpowie- art. 82h Głównego Inspektora Transportu Drogowego. dzialny za wymianę informacji z innymi państwami członkow- ust. 1 3. (uchylony) skimi. pkt 4a i 4. Rejestr zawiera ewidencje:

3. Wymiana informacji, o której mowa w ust. 1, odbywa się poprzez 4b, art. 1) przedsiębiorców, którzy posiadają zezwolenie na wykonywanie europejskie rejestry przedsiębiorców transportu drogowego 82h ust. zawodu przewoźnika drogowego; (ERRU), jak określono w rozporządzeniu wykonawczym Komisji 5–6, art. 2) poważnych naruszeń, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b roz-(UE) 2016/480. 82j porządzenia (WE) nr 1071/2009;

4. Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje przekazane ustawy z 3) osób, które zostały uznane za niezdolne do kierowania opera-im zgodnie z niniejszym artykułem były wykorzystywane jedynie dnia 6 cjami transportowymi przedsiębiorcy do czasu przywrócenia do-w odniesieniu do kwestii, w związku z którymi o nie wnioskowano. wrze- brej reputacji, zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr Wszelkie przetwarzanie danych osobowych odbywa się wyłącznie śnia 1071/2009. do celów przestrzegania niniejszego rozporządzenia i musi być 2001 r. zgodne z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) o trans- Art. 82h. 1.W ewidencji przedsiębiorców, którzy posiadają zezwo-2016/679 . porcie lenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, gromadzi

5. Wzajemna współpraca i pomoc administracyjna są nieodpłatne. drogo- się dane określające:

6. Wniosek o udzielenie informacji nie uniemożliwia właściwym wym 4a) numery rejestracyjne pojazdów objętych zezwoleniem na wy-organom wprowadzenia środków zgodnie z odpowiednim prawem konywanie zawodu przewoźnika drogowego zgłoszonych w wy-unijnym i krajowym w celu zbadania zarzucanych naruszeń przepi- kazie pojazdów, o którym mowa w art. 7a ust. 7; sów wynikających z transpozycji niniejszej dyrektywy i zapobiega- 4b) kraj rejestracji pojazdów, o których mowa w pkt 4a. nia tym naruszeniom.

7. Państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki w celu za- Art. 82h. 5. Główny Inspektor Transportu Drogowego wykonuje pewnienia, aby przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 1 ni- zadania punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 18 rozporzą-niejszego artykułu, było zgodne z wymogami dotyczącymi informa- dzenia (WE) nr 1071/2009. cji, o których mowa w art. 16 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, określonymi w art. 16 ust. 2 akapity trzeci i piąty oraz 5a. Główny Inspektor Transportu Drogowego jest organem, który w art. 16 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia. posiada dostęp do funkcji kontroli licencji wspólnotowej w syste-

8. Nie później niż 14 miesięcy po przyjęciu aktu wykonawczego mie europejskich rejestrów przedsiębiorców transportu drogo-ustanawiającego wspólny wzór obliczania stopnia ryzyka, o którym wego (ERRU), o którym mowa w art. 16 ust. 5 rozporządzenia mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/22/WE Parla- (WE) nr 1071/2009. mentu Europejskiego i Rady, Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające minimalne wymogi dotyczące danych, które mają 6. Główny Inspektor Transportu Drogowego może zawierać z in-być wprowadzane do krajowego rejestru elektronicznego w celu nymi organami administracji publicznej lub z jednostkami, o któ-umożliwienia wzajemnego łączenia rejestrów, oraz określające rych mowa w art. 38 ust. 2, porozumienia w sprawie uzyskania funkcje konieczne do udostępnienia tych informacji właściwym or- dostępu do danych, o których mowa w ust. 1–3, gromadzonych ganom w trakcie kontroli drogowych. Te minimalne wymogi i funk- przez te podmioty. cje muszą być zgodne z wymogami i funkcjami ustanowionymi zgodnie z art. 16 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której Art. 82j. 1. Dane, o których mowa w art. 82h ust. 1, z wyjątkiem mowa w art. 5b ust. 2 niniejszej dyrektywy. pkt 4a, 4b, 6b i 16 w zakresie dotyczącym daty i miejsca urodzenia

9. Państwa członkowskie zapewniają, aby dane, o których mowa w przedstawiciela prawnego, pkt 17 lit. a, b i f, pkt 18 lit. a, b i f oraz ust. 1, były dostępne dla właściwych organów podczas kontroli dro- pkt 19–21, są jawne i publicznie dostępne. gowych.”; 2. Rejestr bezpłatnie udostępnia, w ogólnodostępnych sieciach te-leinformatycznych, aktualne informacje o podmiotach wpisanych do Rejestru w zakresie jawnych i publicznie dostępnych danych, o których mowa w ust. 1.

3. Dane, o których mowa w art. 82h ust. 1 pkt 4a, 4b, 6b i 16 w zakresie dotyczącym daty i miejsca urodzenia przedstawiciela prawnego, pkt 17 lit. a, b i f, pkt 18 lit. a, b i f, oraz pkt 19-21, a także ust. 2 i 3, są udostępniane na wniosek: starostom, wojewódz-kim inspektorom, wojewódzkim komendantom Policji, Komen-dantowi Głównemu Straży Granicznej, komendantom oddziałów Straży Granicznej, naczelnikom urzędów celno-skarbowych, Głównemu Inspektorowi Pracy, zarządcom dróg, sądom i proku-raturom oraz Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonywania nałożonych na te organy zadań określonych w ustawie. Dane udostępnia się niezwłocznie w terminie do 30 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.

3a. Dane, o których mowa w art. 82h ust. 3, są udostępniane na wniosek jednostek, o których mowa w art. 38 ust. 2, w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonywania nałożonych na te jed-nostki zadań, o których mowa w art. 38 ust. 3. Dane udostępnia się niezwłocznie w terminie do 30 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.

3b. Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazuje dane, o których mowa w art. 82h ust. 2, staroście właściwemu do wszczę-cia postępowania, o którym mowa w art. 7d, jeżeli liczba poważ-nych naruszeń ujawnionych w ewidencji poważnych naruszeń może prowadzić do wszczęcia tego postępowania.

3c. Główny Inspektor udostępnia organom uprawnionym do wy-dawania zezwoleń na wykonywanie zawodu przewoźnika drogo-wego wyniki oceny ryzyka, o której mowa w art. 82h ust. 1 pkt 21, jeżeli została sporządzona.

4. Dane zgromadzone w Rejestrze udostępnia się także na wniosek osoby, której one dotyczą.

5. W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 3a, udostępnianie danych z Rejestru odbywa się środkami komunikacji elektronicz-nej obsługiwanymi przez system teleinformatyczny Rejestru.

5a. Przekazywanie, o którym mowa w ust. 3b, odbywa się za po-średnictwem elektronicznej platformy usług administracji publicz-nej lub środkami komunikacji elektronicznej obsługiwanymi przez system teleinformatyczny Rejestru.

6. Wnioski, o których mowa w ust. 3 i 3a, składane za pośrednic-twem elektronicznej skrzynki podawczej Głównego Inspektora Transportu Drogowego powinny być podpisane przy użyciu kwa-lifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego.

7. Główny Inspektor Transportu Drogowego określi wzór elektro-nicznego formularza wniosku, o którym mowa w ust. 3, który udo-stępnia się na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Trans-portu Drogowego oraz za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej.

8. Główny Inspektor Transportu Drogowego może zawierać z pod-miotami, o których mowa w ust. 3 i 3a, porozumienia o udostęp-nianiu im danych zgromadzonych w Rejestrze w drodze tele-transmisji bez konieczności składania wniosku, jeżeli podmioty te spełniają łącznie następujące warunki:

1) posiadają środki techniczne i organizacyjne umożliwiające od-notowanie w systemie teleinformatycznym Rejestru lub systemie teleinformatycznym tego podmiotu, kto, kiedy i w jakim celu oraz jaki zakres danych uzyskał;

2) specyfika lub zakres wykonywanych przez nie zadań uzasadnia takie udostępnienie.

9. W porozumieniu, o którym mowa w ust. 8, wskazane zostaną rozwiązania techniczne i organizacyjne zapewniające bezpieczeń-stwo, w szczególności w zakresie poufności i rozliczalności w od-niesieniu do udostępnionych danych. art. 1 Art. 1. W dyrektywie 2006/1/WE wprowadza się następujące pkt 4 zmiany:

4) dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 5a Do dnia 7 sierpnia 2027 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Euro-pejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wykonania i skutków niniejszej dyrektywy. Sprawozdanie to zawierać będzie informacje N na temat użytkowania pojazdów najmowanych w państwie człon-kowskim innym niż państwo członkowskie, w którym przedsiębior-stwo najmujące pojazd ma siedzibę. W sprawozdaniu tym zwraca się szczególną uwagę na skutki dla bezpieczeństwa drogowego, śro-dowiska, dochodów podatkowych oraz egzekwowania przepisów o kabotażu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1072/2009. Na pod-stawie tego sprawozdania Komisja oceni, czy konieczne jest zapro-ponowanie dodatkowych środków. Artykuł 5b

1. Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. art. 2 Art. 2. 1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy art. 4 Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogło-ust. 1 ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania projektu szenia. niniejszej dyrektywy do dnia 6 sierpnia 2023 r. Niezwłocznie po- ustawy wiadamiają o tym Komisję. T Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesie-nie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonywania takiego odniesienia określany jest przez państwa członkowskie. art. 2 Art. 2. 2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podsta-ust. 2 wowych przepisów prawa krajowego w dziedzinie objętej niniejszą N dyrektywą.

art. 3 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. N art. 4 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich. N

TYTUŁ PROJEKTU: Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym (UC26)

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1055 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, (WE) nr 1072/2009 i (UE) nr 1024/2012 w celu dostosowania ich do zmian w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 249 z 31.07.2020, str.

17) Jedn. Treść przepisu UE Ko- Jedn. Treść przepisu/ów projektu (*) Uzasadnienie red. niecz- red. uwzględnienia ność (*) w projekcie wdro- przepisów wy-żenia kraczających poza mini-T/N malne wymogi prawa UE (**) art. 2 Art. 2. W rozporządzeniu (WE) nr 1072/2009 wprowadza się nastę- art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogo-pkt 6 pujące zmiany: pkt 8 wym wprowadza się następujące zmiany:

6) dodaje się artykuł w brzmieniu: 8) w art. 54: „Artykuł 10a a) w ust. 2 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu: Kontrole „5a) opracowuje, co dwa lata, we współpracy z Komendantem T

1. W celu dalszego egzekwowania obowiązków określonych w ni- Głównym Policji i Szefem Krajowej Administracji Skarbowej jed-niejszym rozdziale państwa członkowskie zapewniają, aby na ich te- nolitą krajową strategię kontroli przepisów w zakresie przewozów rytorium stosowana była spójna krajowa strategia egzekwowania kabotażowych, o której mowa w art. 10a ust. 1 rozporządzenia przepisów. Strategia ta skupia się na przedsiębiorstwach o wysokim (WE) nr 1072/2009;”, stopniu ryzyka, o którym mowa w art. 9 dyrektywy Parlamentu Eu- c) dodaje się ust. 5–7 w brzmieniu: ropejskiego i Rady 2006/22/WE . „5. Jednolita krajowa strategia kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt

2. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby kontrole przewi- 5a, uwzględnia kontrole przeprowadzane przez inspektorów In-dziane w art. 2 dyrektywy 2006/22/WE obejmowały w stosownych spekcji Transportu Drogowego oraz funkcjonariuszy Policji i przypadkach kontrolę przewozów kabotażowych. Służby Celno-Skarbowej.

3. Co najmniej dwa razy do roku państwa członkowskie przeprowa- 6. Główny Inspektor Transportu Drogowego przedkłada ministrowi dzają skoordynowane kontrole drogowe przewozów kabotażowych. właściwemu do spraw transportu jednolitą krajową strategię kon-Kontrole te podejmowane są jednocześnie przez organy krajowe od- troli, o której mowa w ust. 2 pkt 5a, w terminie do dnia 30 listopada powiedzialne za egzekwowanie przepisów w dziedzinie transportu roku poprzedzającego lata, na jakie strategia została przygotowana. drogowego z dwóch lub więcej państw członkowskich, przy czym 7. Minister właściwy do spraw transportu, w terminie do dnia 31 każdy z tych organów krajowych działa na swoim własnym teryto- grudnia, zatwierdza jednolitą krajową strategię kontroli, o której rium. Państwa członkowskie mogą łączyć te działania z działaniami mowa w ust. 2 pkt 5a, po uzgodnieniu jej treści z ministrem przewidzianymi w art. 5 dyrektywy 2006/22/WE. Po przeprowadze- właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do niu skoordynowanych kontroli drogowych krajowe punkty kontak- spraw finansów publicznych.”; towe wyznaczone zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 wymieniają informacje na temat liczby i rodzaju stwier-dzonych naruszeń.

art. 2 Art. 2. W rozporządzeniu (WE) nr 1072/2009 wprowadza się nastę- art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogo-pkt 9 pujące zmiany: pkt 11 wym wprowadza się następujące zmiany:

9) art. 17 otrzymuje brzmienie: art. 2 „Artykuł 17 11) w art. 90a: Sprawozdawczość i przegląd T a) w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:

1. Co dwa lata, najpóźniej do dnia 31 marca, państwa członkowskie „2b) w zakresie, o którym mowa w art. 17 ust. 3 zdanie drugie i informują Komisję o liczbie przewoźników posiadających na dzień trzecie rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, corocznie, w terminie 31 grudnia każdego z dwóch poprzednich lat licencję wspólnotową do dnia 31 marca roku następnego.”, oraz o liczbie uwierzytelnionych odpisów licencji odpowiadających b) po ust. 2b dodaje się ust. 2c w brzmieniu: pojazdom dopuszczonym do ruchu według stanu na ten dzień. Spra- „2c. Komendant Główny Policji, Szef Krajowej Administracji wozdania dotyczące okresu po dniu 20 maja 2022 r. zawierają także Skarbowej oraz wojewódzki inspektor transportu drogowego prze-wyszczególnienie tych pozycji w podziale na przewoźników drogo- kazują Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego zbiorczą wych rzeczy, którzy zajmują się przewozami międzynarodowymi informację dotycząca kontroli przestrzegania przepisów w zakresie wyłącznie z wykorzystaniem pojazdów o dopuszczalnej masie cał- przewozów kabotażowych, corocznie, w terminie do dnia 28 lutego kowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, oraz na pozostałych przewoźni- roku następnego.”. ków drogowych rzeczy. Art. 2. W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

2. Co dwa lata, najpóźniej do dnia 31 marca, państwa członkowskie Główny Inspektor Transportu Drogowego opracowuje po raz informują Komisję o liczbie świadectw kierowcy wydanych w każ- pierwszy jednolitą krajową strategię kontroli, o której mowa w art. dym z dwóch poprzednich lat kalendarzowych, jak również o liczbie 54 ust. 2 pkt 5a ustawy zmienianej w art. 1. świadectw kierowcy będących w obiegu na dzień 31 grudnia każ-dego z dwóch poprzednich lat. Sprawozdania dotyczące okresu po dniu 20 maja 2022 r. zawierają także wyszczególnienie tych pozycji w podziale na przewoźników drogowych rzeczy, którzy zajmują się przewozami międzynarodowymi wyłącznie z wykorzystaniem po-jazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, oraz na pozostałych przewoźników drogowych rzeczy.

3. Najpóźniej do dnia 21 sierpnia 2022 r. państwa członkowskie przekazują Komisji krajowe strategie egzekwowania przepisów przyjęte na podstawie art. 10a. Najpóźniej do dnia 31 marca każdego roku państwa członkowskie informują Komisję o działaniach kon-trolnych w zakresie egzekwowania przepisów przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym na podstawie art. 10a, w tym w stosownych przypadkach o liczbie przeprowadzonych kontroli. In-formacje te obejmują liczbę skontrolowanych pojazdów.

4. Do dnia 21 sierpnia 2024 r. Komisja przygotowuje sprawozdanie dotyczące stanu unijnego rynku transportu drogowego. Sprawozda-nie zawiera analizę sytuacji rynkowej, w tym ocenę skuteczności kontroli oraz zmian w warunkach zatrudnienia w zawodzie.

5. Komisja dokona oceny wdrożenia niniejszego rozporządzenia, w szczególności wpływu zmian art. 8 wprowadzonych rozporządze-niem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1055, do dnia 21 sierpnia 2023 r. i przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia.

6. Po przedłożeniu sprawozdania, o którym mowa w ust. 5, Komisja dokonuje regularnej oceny niniejszego rozporządzenia i przedkłada wyniki tej oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

7. W stosownych przypadkach do sprawozdań, o których mowa w ust. 5 i 6, dołącza się odpowiednie wnioski ustawodawcze.”

TYTUŁ PROJEKTU: Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym (UCUC 26)

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/694 z dnia 2 maja 2022 r. zmieniające rozpo-rządzenie (UE) 2016/403 w odniesieniu do nowych poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego (Dz. Urz. UE L 129 z 03.05.2022, str. 22)

Jedn. Treść przepisu UE Ko- Jedn. Treść przepisu/ów projektu (*) Uzasadnienie red. niecz- red. uwzględnie-ność (*) nia w projek-wdro- cie przepisów żenia wykraczają-cych poza mi-T/N nimalne wy-mogi prawa UE (**) Załącz- ZAŁĄCZNIK II Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie dro-nik nr Częstotliwość występowania poważnych naruszeń art. 1 gowym wprowadza się następujące zmiany: II 1. Poważne naruszenia (PN) i bardzo poważne naruszenia (BPN) pkt 6 wymienione w załączniku I, jeżeli popełniane są wielokrotnie, T 6) w art. 15a ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: uznawane są za poważniejsze przez właściwy organ państwa „2. Przy obliczaniu częstotliwości występowania wielokrot-członkowskiego prowadzenia przedsiębiorstwa. Przy obliczaniu nych naruszeń bierze się pod uwagę wagę naruszenia, czas oraz częstotliwości występowania wielokrotnych naruszeń państwa liczbę pojazdów wykonujących operacje transportowe, zgod-członkowskie biorą pod uwagę następujące czynniki: nie ze wzorem obliczania zawartym w załączniku II do rozpo-

a) wagę naruszenia (PN lub BPN); rządzenia Komisji (UE) 2016/403.

b) czas (okres przynajmniej roku od daty kontroli); 3. Trzy poważne naruszenia lub jedno bardzo poważne naru-

c) liczbę pojazdów wykonujących operacje transportowe, któ- szenie, określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji rymi kieruje zarządzający transportem (średnio na rok). (UE) 2016/403, w przeliczeniu na pojazd na rok w danym

2. Biorąc pod uwagę potencjał stworzenia zagrożenia dla bezpie- przedsiębiorstwie, powoduje wydanie przez organ, o którym czeństwa drogowego, maksymalna częstotliwość poważnych mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1, przedsiębiorcy mającemu siedzibę naruszeń, powyżej której powinny one być uznawane za poważ- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ostrzeżenia o możli-niejsze, ustalana jest w następujący sposób: wości wszczęcia procedury, o której mowa w ust. 1.”; 3 PN/na pojazd/na rok = 1 BPN 3 BPN/na pojazd/na rok = uruchomienie krajowej procedury w sprawie oceny dobrej reputacji.

3. Liczba naruszeń w przeliczeniu na pojazd na rok stanowi śred-nią wartość obliczoną poprzez podzielenie całkowitej liczby wszystkich naruszeń o tym samym poziomie przewinienia (PN lub BPN) przez średnią liczbę pojazdów użytkowanych w ciągu roku. Wzór obliczania częstotliwości naruszeń przewiduje mak-symalny próg dla występowania poważnych naruszeń, powyżej którego będą one uznawane za poważniejsze. Państwa człon-kowskie mogą ustanowić bardziej rygorystyczne progi, jeżeli są one przewidziane w ich krajowych postępowaniach administra-cyjnych dotyczących oceny dobrej reputacji. ODWRÓCONA TABELA ZGODNOŚCI TYTUŁ PROJEKTU Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym (UC26)

Jedn. Treść przepisu/ - ów projektu Uzasadnienie wprowadzenia przepisów red.

art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym Zmiana definicji przewozu kabotażowego zawartej w art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 6 września 2001 r. pkt 2 (Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 i 1544) wprowadza się następujące o transporcie drogowym ma charakter wynikowy do zmian wprowadzanych w związku z wdrożeniem do lit. b zmiany: krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6

2) w art. 4: kwietnia 2022 r. dotyczącej zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów

b) pkt 12 otrzymuje brzmienie:

„12) przewóz kabotażowy – przewóz: najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (Dz. Urz. UE L 137 z 16.05.2022, str.

a) kabotażowy w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia Parlamentu 1). Mając na uwadze, że przewóz kabotażowy został zdefiniowany w art. 2 pkt 6 rozporządzenia Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. Urz. UE L 300 międzynarodowych przewozów drogowych (Dz. Urz. UE L 300 z z 14.11.2009, str. 72, z późn. zm.) oraz art. 2 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 14.11.2009, str. 72, z późn. zm.), nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego

b) kabotażowy w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz. Urz. Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego UE L 300 z 14.11.2009, str. 88, z późn. zm.) w projektowanym przepisie odwołano się wprost do tych rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego przepisów. Jednocześnie wskazano, że przewóz kabotażowy to także przewóz wykonywany między rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorcę zagranicznego str. 88, z późn. zm.), mającego siedzibę w państwie innym niż państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym

c) wykonywany między miejscami położonymi na terytorium Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, oraz wykonywany między Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorcę zagranicznego miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samochodowym mającego siedzibę w państwie innym niż państwo członkowskie zarejestrowanym lub dopuszczonym do ruchu za granicą, innym niż pojazd najmowany. Należy bowiem Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, mieć na uwadze, że przewóz kabotażowy mogą regulować także wiążące Polskę umowy międzynarodowe,

d) wykonywany między miejscami położonymi na terytorium a w ustawie z dnia 6 września2001r. o transporcie drogowym dopuszcza się możliwość wydania Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samochodowym podmiotowi zagranicznemu mającemu siedzibę w państwie innym niż państwo członkowskie Unii zarejestrowanym lub dopuszczonym do ruchu za granicą, innym niż Europejskiej, Konfederacja Szwajcarska lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o pojazd najmowany;”, Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zezwolenia na przewóz kabotażowy. art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym Zmiana o charakterze porządkowym. Dodawany przepis ma na celu wprowadzenie obowiązku dołączenia pkt 7 wprowadza się następujące zmiany: przez przedsiębiorcę ubiegającego się o wydanie zaświadczenia na przewozy drogowe na potrzeby własne lit. a 7) w art. 33 w ust. 6: oświadczenia, że zatrudnieni kierowcy spełniają wymagania określone w art. 39a ust. 1 pkt 1–4.

a) w pkt 2 wyrazy „art. 6 ust. 1 pkt 2” zastępuje się wyrazami „art. 39a ust. 1 pkt 1–4”,

art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym Zmiana o charakterze porządkowym. Dodawany przepis ma na celu doprecyzowanie regulacji zawartych pkt 9 wprowadza się następujące zmiany: w art. 83 ust. 3a ustawy o transporcie drogowym.

9) w art. 83 ust. 3a wyrazy „o których mowa w ust. 1” zastępuje się wyrazami „o których mowa w ust. 3”; art. 1 Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym Zgodnie z art. 92a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, zarządzający transportem, osoba, o której mowa pkt 12 wprowadza się następujące zmiany: w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która

12) w art. 92a w ust. 2 wyrazy „200 złotych” zastępuje się wyrazami naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 „50 złotych”; złotych do 2000 złotych za każde naruszenie.

W myśl art. 92a ust. 8 ustawy o transporcie drogowym wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 2, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 129 z 03.05.2022, str. 22), określa załącznik nr 4 do ustawy.

Ustawą z dnia 26 stycznia 2022 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym, ustawy o czasie pracy kierowców oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 209) do załącznika nr 4 do ustawy o transporcie drogowym zostały dodane naruszenia – lp. 14a i 20. Oba naruszenia zagrożone są karą pieniężną w wysokości 50 zł, jednakże nie została dokonana zmiana art. 92a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym określająca dolną granicę jednostkowej kary w wysokości 200 zł.

W związku z powyższym, dokonano zmiany brzmienia art. 92a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym celem dostosowania dolnej granicy sankcji do wysokości kar pieniężnych za popełnienie naruszeń z lp. 14a i lp. 20 załącznika nr 4 do ustawy. Poprzez przepis przejściowy zostało określone, że do postępowań administracyjnych w zakresie zezwoleń art. 3 Art. 3 ust. 2. Do postępowań administracyjnych w zakresie i licencji, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się ust. 2 zezwoleń, o których mowa w art. 19 ust. 1 i art. 29 ust. 1 ustawy przepisy dotychczasowe. zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Adam Szłapka

DPUE.920.1044.2023.29(MH) Warszawa, 22 października 2024 r. Dot.: RM-0610-86-24

Pani Joanna Knapińska Sekretarz Rady Ministrów

Opinia o zgodności z prawem Unii Europejskiej projektu ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym, wyrażona przez ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej

Szanowna Pani Minister,

w związku z przedłożonym projektem ustawy pozwalam sobie wyrazić poniższą opinię. Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Zwracam uwagę na pilny charakter procedowanego projektu. W związku z brakiem terminowej transpozycji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/738 z dnia 6 kwietnia 2022 r. dotyczącej zmiany dyrektywy 2006/1/WE w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy, którą zapewnia opiniowany projekt ustawy, Komisja Europejska prowadzi przeciwko Polsce postępowanie naruszeniowe, znajdujące się obecnie na etapie po wydaniu uzasadnionej opinii. Projekt zawiera nadregulację, która została wykazana w dołączonej do niego odwróconej tabeli zgodności.

Z wyrazami szacunku

Adam Szłapka Minister do spraw Unii Europejskiej /dokument podpisany elektronicznie/

Do wiadomości: Pan Dariusz Klimczak Minister Infrastruktury

Telefon: +48 22 694 7540 Kancelaria Prezesa Rady Ministrów SMUE@kprm.gov.pl Al. Ujazdowskie 1/3 www.gov.pl/web/premier 00-583 Warszawa