Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw dotyczących prawa do przerywania ciąży o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży.

w art. 1 dodać pkt 5 w brzmieniu: „5) po art. 4d dodaje się art. 4e w brzmieniu: „Art. 4e. 1. Świadczeniodawca, o którym mowa w art. 4b ust. 2, informuje kobietę ubiegającą się o przerwanie ciąży o możliwości skorzystania z dobrowolnej konsultacji wspierającej z udziałem wskazanej przez nią osoby bliskiej, w tym ojca dziecka poczętego, oraz zapewnia taką konsultację na jej wniosek. 2. Konsultację prowadzi psycholog. Służy ona umożliwieniu uczestnikom przedstawienia swojego stanowiska i obaw oraz uzyskania informacji o dostępnych formach wsparcia. Konsultacji udziela się bez zbędnej zwłoki, niepóźniej niż w ciągu 24 godzin od zgłoszenia wniosku. Na wniosek kobiety konsultacja może odbyć się w późniejszym terminie, także po przerwaniu ciąży. Za zgodą uczestników może ona odbyć się za pomocą środków porozumiewania się na odległość. 3. Udział osoby bliskiej wymaga jej swobodnie wyrażonej zgody oraz swobodnie wyrażonej zgody kobiety. Każdy z uczestników może cofnąć zgodę w każdym czasie. Świadczeniodawca umożliwia kobiecie wyrażenie lub cofnięcie zgody bez obecności osoby bliskiej. 4. Bez uprzedniej zgody kobiety świadczeniodawca nie zawiadamia osoby bliskiej o zgłoszeniu się kobiety ani nie kontaktuje się z tą osobą w sprawie konsultacji. Przepis nie narusza uprawnień przedstawiciela ustawowego wynikających z odrębnych przepisów. 5. Informacje dotyczące zdrowia kobiety przekazuje się osobie bliskiej wyłącznie na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Zgoda na udział w konsultacji nie jest równoznaczna z upoważnieniem do dostępu do dokumentacji medycznej kobiety. 6. Skorzystanie z konsultacji, odmowa udziału w niej, nieobecność osoby bliskiej, cofnięcie zgody lub różnica stanowisk uczestników nie mogą stanowić podstawy odmowy ani opóźnienia udzielenia świadczenia przerwania ciąży. Konsultacja nie jest warunkiem udzielenia tego świadczenia. 7. Konsultacja jest bezpłatna dla kobiety uprawnionej do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz wskazanej przez nią osoby bliskiej. Jej koszty finansuje Narodowy Fundusz Zdrowia w ramach umowy, o której mowa w art. 4b ust. 2.”;”;

w art. 1 dodać pkt 6 w brzmieniu: „6) po art. 4e dodaje się art. 4f w brzmieniu: „Art. 4f. 1. Na wniosek osoby uprawnionej pomoc psychologiczną zapewnia się: 1) kobiecie, u której występują okoliczności, o których mowa w art. 4a ust. 1, albo której ciąża zakończyła się poronieniem, urodzeniem martwego dziecka lub przerwaniem ciąży; 2) mężczyźnie wskazującemu siebie jako ojca dziecka, w tym dziecka poczętego, którego dotyczy ciąża, o której mowa w pkt 1; 3) osobie bliskiej kobiety, o której mowa w pkt 1, w związku z doświadczeniami dotyczącymi tej ciąży. 2. Każda z osób, o których mowa w ust. 1, może samodzielnie zgłosić potrzebę pomocy. Dostęp osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, nie zależy od zgody kobiety, korzystania przez nią z pomocy ani pozostawania z nią w związku. 3. Do zgłoszenia potrzeby pomocy wystarcza oświadczenie osoby zgłaszającej o okolicznościach, o których mowa w ust. 1. Od mężczyzny nie wymaga się dowodu ustalenia lub uznania ojcostwa. Oświadczenie nie wywołuje skutków w zakresie ustalenia lub uznania ojcostwa. 4. Świadczeniodawca, o którym mowa w art. 4b ust. 2, udziela pierwszej konsultacji psychologicznej bez skierowania, niepóźniej niż w ciągu 24 godzin od zgłoszenia potrzeby pomocy. Konsultacji udziela psycholog; za zgodą osoby korzystającej z pomocy może ona odbyć się za pomocą środków porozumiewania się na odległość. Dalszej pomocy udziela się odpowiednio do potrzeb zdrowotnych tej osoby. 5. Świadczeniodawca informuje kobietę o pomocy przysługującej osobom określonym w ust. 1. Miejsce i sposób samodzielnego zgłoszenia potrzeby pomocy podaje także w swojej siedzibie i na stronie internetowej, jeżeli ją prowadzi. 6. Udzielenie pomocy osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, nie wymaga dokumentacji medycznej kobiety ani danych pozwalających na jej identyfikację. Świadczeniodawca nie kontaktuje się z kobietą w celu weryfikacji zgłoszenia. Skorzystanie z pomocy nie uprawnia do informacji o jej zdrowiu ani do dostępu do jej dokumentacji medycznej. 7. Dokumentację medyczną osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, prowadzi się odrębnie od dokumentacji medycznej kobiety. 8. Pomoc przysługuje bezpłatnie osobom uprawnionym do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Jej koszty finansuje Narodowy Fundusz Zdrowia w ramach umowy, o której mowa w art. 4b ust. 2.