Rządowy projekt ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw oraz ustawę o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

Jaki problem jest rozwiązywany?

Celem projektu ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw oraz ustawę o rynku pracy i służbach zatrudnienia, zwanego dalej „projektem ustawy”, jest zapewnienie odpowiedniego poziomu finansowania zadań wykonywanych przez Centralną Komisję Egzaminacyjną, zwaną dalej „CKE”, i okręgowe komisje egzaminacyjne, zwane dalej „OKE”, związanych z przygotowaniem i przeprowadzaniem egzaminu ósmoklasisty, egzaminu maturalnego, egzaminu zawodowego, egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie i egzaminów eksternistycznych, zwanych dalej „egzaminami”.

Bezpośrednią przyczyną wprowadzenia rozwiązań planowanych w projekcie ustawy są zbyt niskie maksymalne limity wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na zadania związane z przeprowadzaniem egzaminów, zwane dalej „maksymalnymi limitami wydatków na egzaminy”, w tym limit przewidziany na rok 2026, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1933). W 2026 r. – podobnie jak w 2025 r. – przeprowadzone zostały:

1) egzamin ósmoklasisty w dwóch terminach (głównym i dodatkowym);

2) egzamin maturalny w terminie głównym, dodatkowym i poprawkowym;

3) egzamin zawodowy i egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie w dwóch terminach głównych, a w przypadku egzaminu zawodowego – również w dwóch terminach dodatkowych;

4) egzaminy eksternistyczne – w terminie wiosennym, a w październiku również w terminie jesiennym.

Pomimo znacznego wzrostu liczby zdających – przede wszystkim przystępujących do egzaminu maturalnego i egzaminu zawodowego – wszystkie prace egzaminacyjne zostały sprawdzone zgodnie z planem oraz wszystkie dokumenty (tj. zaświadczenia, świadectwa, certyfikaty, dyplomy) zostały wydane w ustalonych terminach. Koszty przeprowadzania egzaminów wyniosły (na dzień 31 sierpnia 2026 r.):

1) 55,3 mln zł – w przypadku egzaminu ósmoklasisty;

2) 151,2 mln zł – w przypadku egzaminu maturalnego;

3) 102 mln zł, w tym 50 mln zł ze środków Funduszu Pracy – w przypadku egzaminu zawodowego i egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie;

4) 3 mln zł – w przypadku egzaminów eksternistycznych. Ww. koszty nie uwzględniają m.in. terminu poprawkowego egzaminu maturalnego, kosztów związanych z przeprowadzaniem wglądów i weryfikacji sprawdzonej i ocenionej pracy egzaminacyjnej oraz kosztów związanych z funkcjonowaniem CKE i OKE.

Konieczność wprowadzenia rozwiązań planowanych w projekcie ustawy wynika również z braku realnej możliwości wdrożenia mechanizmu korygującego przewidzianego w art. 25 ustawy z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw, związanego przede wszystkim z:

1) niemożliwością podjęcia prac legislacyjnych nad nowelizacją rozporządzenia Ministra Edukacji z dnia 16 stycznia 2025 r. w sprawie warunków wynagradzania egzaminatorów oraz innych osób biorących udział w przeprowadzaniu egzaminów (Dz. U. poz. 82) w czasie umożliwiającym ogłoszenie nowelizacji tego rozporządzenia w Dzienniku Ustaw RP odpowiednio wcześniej przed przedstawieniem egzaminatorom warunków pracy, w tym warunków wynagrodzenia obowiązujących w 2026 r., oraz

2) potencjalnymi problemami z pozyskaniem egzaminatorów, ze względu na już wcześniej zgłaszane przez nich niezadowolenie z obowiązujących stawek za sprawdzenie i ocenienie jednej pracy egzaminacyjnej względem odpowiedzialności spoczywającej na egzaminatorze, co stanowiłoby poważne i realne zagrożenie dla bezpieczeństwa przeprowadzania egzaminów i wydania dokumentów, tj. zaświadczeń lub świadectw dojrzałości, w czasie umożliwiającym przeprowadzenie postępowania rekrutacyjnego do szkół ponadpodstawowych lub rekrutacji na uczelnie.

Dotychczas określony maksymalny limit wydatków na egzaminy pozwalał na realizację zadań ustawowych i statutowych CKE i OKE, natomiast w 2026 r. po raz pierwszy określony maksymalny limit wydatków na egzaminy okazał się niewystarczający, przede wszystkim ze względu na znaczny wzrost liczby osób przystępujących do egzaminu maturalnego oraz egzaminu zawodowego. O ile w 2024 r. do egzaminu maturalnego przystąpiło ok. 247 000 absolwentów z 2024 r., a do egzaminu zawodowego przystąpiło ok. 415 000 zdających, to w 2026 r. do egzaminu maturalnego przystąpiło ok. 323 000 absolwentów z 2026 r. (czyli ponad 76 000 więcej zdających), a do egzaminu zawodowego przystąpiło ok. 536 000 zdających (czyli ponad 121 000 więcej zdających). Projektując wysokość maksymalnych limitów wydatków na egzaminy na lata 2025–2034, które zostały określone w art. 25 ustawy z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw, przewidziano wzrost liczby osób przystępujących do egzaminu ósmoklasisty oraz egzaminu maturalnego, jednak przewidziane w szacunkach wzrosty okazały się niewystarczające. Procedując ustawę z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw – w OSR szacowano, że w 2026 r. do egzaminu ósmoklasisty i egzaminu maturalnego przystąpi łącznie ok. 747 000 zdających, ale w rzeczywistości do obu tych egzaminów w 2026 r. przystąpiło łącznie ponad 788 000 zdających, w tym – w przypadku egzaminu maturalnego – również absolwentów z lat ubiegłych, tj. prawie 42 000 zdających więcej niż szacowano w 2024 r. W przypadku egzaminu zawodowego w 2024 r. w szacunkach nie przewidziano znaczących zmian w liczbie osób przystępujących do tego egzaminu począwszy od 2025 r., a jak wskazano wyżej – w 2026 r. do tego egzaminu przystąpiło ponad 121 000 zdających więcej niż w 2024 r. Projektując w 2024 r. wysokość maksymalnych limitów wydatków na egzaminy uwzględniono – w zakresie wynagrodzeń określonych w rozporządzeniu Ministra Edukacji z dnia 16 stycznia 2025 r. w sprawie warunków wynagradzania egzaminatorów oraz innych osób biorących udział w przeprowadzaniu egzaminów – wzrost kosztów związany z wprowadzeniem stawki dla:

1) egzaminatora-weryfikatora w wysokości 12% łącznej kwoty wynagrodzeń przysługujących egzaminatorom wchodzącym w skład danego zespołu egzaminatorów (ale wyłącznie w zakresie dodatkowych 2% względem wcześniejszego wynagrodzenia dla egzaminatorów-weryfikatorów, wynoszącego 10% kwoty łącznej za sprawdzanie prac egzaminacyjnych przez egzaminatorów);

2) operatora pracowni informatycznej w wysokości 0,670% za godzinę. Jednakże w ww. maksymalnych limitach wydatków na egzaminy określonych na lata 2025–2034 nie uwzględniono m.in. ogólnego wzrostu kosztów związanych z funkcjonowaniem systemu egzaminów, wynikających m.in. ze wzrostu poziomu inflacji, w szczególności w latach 2020–2024. Znaczący wzrost inflacji skutkował wzrostem wszystkich kosztów operacyjnych związanych z funkcjonowaniem systemu egzaminów, niedotyczących bezpośrednio wynagrodzeń np. egzaminatorów, egzaminatorów-weryfikatorów albo przewodniczących zespołów egzaminatorów, w tym m.in.: kosztów materiałów niezbędnych do przeprowadzenia części praktycznej egzaminu zawodowego, której rezultatem końcowym wykonania zadania lub zadań egzaminacyjnych jest wyrób lub usługa, oraz kosztów przesyłek pocztowych lub kurierskich, którymi prace egzaminacyjne są przekazywane ze szkół do OKE lub do ośrodków egzaminacyjnych i z ośrodków egzaminacyjnych z powrotem do OKE.

Określony maksymalny limit wydatków na egzaminy okazał się niewystarczający również ze względu na realizację przez Ostatecznego Odbiorcę Wsparcia (CKE) i partnerów (8 OKE i Centrum Informatyczne Edukacji) Przedsięwzięcia „Wsparcie cyfryzacji systemu egzaminacyjnego” w ramach inwestycji C2.2.1. Technologie cyfrowe w nauczaniu, realizowanej w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO). Celem tego Przedsięwzięcia jest wsparcie cyfryzacji systemu egzaminacyjnego przez zmianę architektury systemu informatycznego Portalu Zdającego w Systemie Informatycznym Obsługującym Egzaminy Potwierdzające Kwalifikacje w Zawodzie („SIOEPKZ”, obecnie „SIOEZ”) oraz modernizację jego stosu technologicznego, doposażenie CKE i OKE w sprzęt (m.in. komputery, laptopy, skanery, serwery, drukarki), oraz rozbudowę Krajowego Systemu Danych Oświatowych (KSDO) o nowe moduły lub funkcjonalności. Realizacja tego Przedsięwzięcia wymaga zaangażowania środków krajowych, które muszą zostać włączone do maksymalnego limitu wydatków na egzaminy. Środki krajowe, w wysokości 7 553 445 zł, niezbędne na pokrycie podatku VAT, zostały uruchomione z rezerwy celowej budżetu państwa, z poz. 24 na 2026 r.

Ze względu na obie wskazane wyżej przyczyny konieczne jest ponowne oszacowanie maksymalnych limitów wydatków na egzaminy na rok 2026.

Jednocześnie w wyniku przeprowadzonej analizy, wskazującej na brak zabezpieczenia wystarczających środków na przeprowadzenie egzaminów w kolejnych latach, zachodzi konieczność ponownego przygotowania analogicznych szacunków w stosunku do lat 2027–2034.

Dodatkowo proponuje się uwzględnienie w maksymalnych limitach wydatków na egzaminy na lata 2027–2034 środków umożliwiających utworzenie oraz finansowanie działalności Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Szczecinie, zwanej dalej „OKE w Szczecinie”, wydzielonej z aktualnie funkcjonującej Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Poznaniu, zwanej dalej „OKE w Poznaniu”, obejmującej zasięgiem swojej działalności województwa zachodniopomorskie oraz lubuskie. Zapewnienie w budżecie państwa środków na utworzenie oraz finansowanie działalności OKE w Szczecinie umożliwi ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania nowelizację rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 lutego 1999 r. w sprawie utworzenia okręgowych komisji egzaminacyjnych oraz określenia ich zasięgu terytorialnego (Dz. U. poz. 134, z późn. zm.).

OKE w Poznaniu obejmuje zasięgiem swojej działalności największy obszar kraju, tj. ok. 21,3%, przy czym drugą w kolejności jest Okręgowa Komisja Egzaminacyjna w Krakowie, zwana dalej „OKE w Krakowie”, która obejmuje zasięgiem swojej działalności ok. 18,5% powierzchni Polski, czyli o ok. 15% mniej. Każde z trzech województw, które są objęte zasięgiem działalności OKE w Poznaniu, ma również specyficzne dla siebie cechy, które stanowią szczególne wyzwanie w zakresie organizacji i przeprowadzania egzaminów. OKE w Poznaniu obsługuje największy terytorialnie okręg egzaminacyjny w Polsce, a mimo mniejszej niż w OKE w Krakowie liczby szkół i zdających placówki znajdują się na znacznie większym obszarze, tj. w 2025 r. na jedną szkołę uczestniczącą w egzaminie ósmoklasisty przypadało ok. 33,7 km² powierzchni okręgu wobec 18,4 km² w przypadku OKE w Krakowie. Oznacza to blisko dwukrotnie większe przestrzenne rozproszenie sieci obsługiwanych szkół. Specyfikę okręgu egzaminacyjnego obsługiwanego przez OKE w Poznaniu dodatkowo zwiększają niska gęstość zaludnienia województw zachodniopomorskiego i lubuskiego, skrajne położenie Szczecina w strukturze przestrzennej województwa, dwubiegunowy układ osadniczo-administracyjny województwa lubuskiego oraz duża powierzchnia województwa wielkopolskiego. Stosunkowo mała liczba większych miast oraz znaczące rozproszenie mniejszych ośrodków sprawiają, że w celu sprawnego przeprowadzenia sprawdzania i oceniania prac egzaminacyjnych w tak dużym okręgu egzaminacyjnym, jakim jest OKE w Poznaniu, konieczne było powoływanie mniejszej liczby ośrodków sprawdzania, tj. np. powoływano ok. 8–10 ośrodków w przypadku egzaminu maturalnego z języka polskiego – co praktycznie stanowi tożsamą liczbę ośrodków powoływanych w zdecydowanie mniejszych terytorialnie OKE w Warszawie, OKE w Łomży albo OKE w Łodzi. Powoływanie większej liczby ośrodków oznaczałoby znaczące rozproszenie procesu sprawdzania, co mogłoby prowadzić do trudności w sprawnej dystrybucji i redystrybucji prac. Skupienie ośrodków sprawdzania w większych miejscowościach prowadziło jednak do sytuacji, w której egzaminatorzy z mniejszych miejscowości musieli codziennie pokonywać trasę z miejsca zamieszkania do miejscowości, w której był utworzony ośrodek sprawdzania, albo opłacać nocleg w mieście, w którym były sprawdzane prace, co mogło być jednym z czynników powodujących spadek liczby egzaminatorów zgłaszających się do sprawdzania prac egzaminacyjnych (dla przykładu w 2026 r. prace z egzaminu maturalnego z języka polskiego w OKE w Poznaniu sprawdzało 657 egzaminatorów, podczas gdy w OKE w Warszawie było to 925 egzaminatorów). Oczekuje się, że wydzielenie OKE w Szczecinie umożliwi m.in. lepszą organizację ośrodków sprawdzania, uwzględniającą specyfikę województwa zachodniopomorskiego oraz lubuskiego. Planuje się, że egzaminatorzy wpisani obecnie do ewidencji OKE w Poznaniu, zamieszkujący na terenie ww. województw, staną się automatycznie egzaminatorami OKE w Szczecinie, a jednocześnie OKE w Szczecnie rozpocznie proces szkolenia kandydatów na egzaminatorów, tak aby możliwe było zapewnienie odpowiedniej liczby egzaminatorów do sprawdzania i oceniania prac egzaminacyjnych. Obie okręgowe komisje egzaminacyjne, obejmujące swoim zasięgiem 3 województwa, tj. OKE w Poznaniu i OKE w Krakowie, borykają się ze szczególnymi problemami i wyzwaniami organizacyjnymi i logistycznymi, w tym związanymi z organizacją i przeprowadzaniem wglądów do sprawdzonej i ocenionej pracy egzaminacyjnej. Powołanie dziewiątej OKE – wydzielonej z terenu większej powierzchniowo OKE w Poznaniu – stanowi krok na drodze usprawniania procesu funkcjonowania systemu egzaminów. Należy nadmienić, że problemów, o których mowa powyżej, nie rozwiąże obejmująca coraz więcej procesów cyfryzacja systemu egzaminacyjnego. Od 2019 r. część pisemna egzaminu zawodowego jest przeprowadzana wyłącznie przy komputerze, co stanowi pewne ułatwienie dla zdających, nie stanowi jednak zasadniczego ułatwienia ani dla szkół, ani dla OKE, które muszą np. udzielać upoważnień do przeprowadzania egzaminu przy komputerze. Wydzielenie OKE w Szczecinie pozwoli usprawnić jednak ten proces, ponieważ jednej OKE nie będzie podlegała tak znaczna liczba szkół rozproszonych na obszernym terenie. Cyfryzacja w zasadniczy sposób wspomaga organizowanie i przeprowadzanie egzaminów, jednak konieczne jest zwiększenie wydajności i sprawności systemu egzaminacyjnego również od strony organizacyjnej, czemu ma służyć również utworzenie OKE w Szczecinie.

Kolejnym rozwiązaniem przewidzianym w projekcie ustawy jest zwiększenie od 2028 r. wysokości rocznych maksymalnych środków Funduszu Pracy przeznaczonych na pokrycie kosztów przygotowania i przeprowadzenia egzaminu zawodowego oraz egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie w związku z przewidywanym w latach 2027–2034 wzrostem liczby przystępujących do ww. egzaminów.

Rekomendowane rozwiązanie i oczekiwany efekt

Projekt ustawy przewiduje zmianę:

1) art. 25 ustawy z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw, polegającą na zwiększeniu maksymalnych limitów wydatków na egzaminy ustalone na lata 2026–2034, które będą uwzględniać zwiększone wydatki na realizację zadań związanych z przeprowadzaniem egzaminów w stosunku do pierwotnych szacowanych limitów określonych w 2024 r. oraz na powołanie i finansowanie działalności OKE w Szczecinie;

2) art. 290 w ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. poz. 620, z późn. zm.), polegającą na zwiększeniu od 2028 r. wysokości rocznych maksymalnych środków Funduszu Pracy przeznaczonych na pokrycie kosztów przygotowania i przeprowadzenia egzaminu zawodowego oraz egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie (tj. z 50 mln zł na 65 mln zł) w zakresie, o którym mowa w art. 9fa ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881, z późn. zm.).

Zapewnienie odpowiedniej wysokości maksymalnych limitów wydatków na egzaminy oraz środków Funduszu Pracy umożliwi CKE i OKE właściwe wykonanie zadań w zakresie przygotowania i przeprowadzenia w każdym roku egzaminów dla poszczególnych grup zdających, z uwzględnieniem liczby osób przystępujących do egzaminu w danym roku oraz liczby przeprowadzonych egzaminów.

Jednym z rozwiązań w projektowanej ustawie jest wprowadzenie zmiany w zakresie mechanizmu korygującego, określonego obecnie w art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw. Ze względu na fakt, że zastosowanie tego mechanizmu w 2026 r. okazało się niemożliwe z przyczyn opisanych powyżej (w pkt 1), w projekcie ustawy proponuje się również zmiany polegające na:

1) określeniu dodatkowego mechanizmu korygującego w postaci ograniczenia wydatków związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem egzaminów;

2) nałożeniu na dyrektora CKE obowiązku poinformowania ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, do dnia 31 marca każdego roku, czy nie istnieje zagrożenie przekroczenia w danym roku budżetowym maksymalnego limitu wydatków na egzaminy określonego na dany rok; termin 31 marca pozwoli dyrektorowi CKE dokonać szacunku kosztów przeprowadzania egzaminów w danym roku opartych nie na danych przewidywanych, a na danych rzeczywistych, zgromadzonych na podstawie deklaracji przystąpienia do egzaminów złożonych przez zdających, a jednocześnie – w przypadku zidentyfikowania ryzyka przekroczenia ww. limitu określonego na dany rok – umożliwi ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania podjęcie realnych działań w czasie, kiedy mogą one jeszcze zostać przeprowadzone;

3) określeniu, które organy są właściwe do wdrożenia ww. mechanizmów korygujących (odpowiednio dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej oraz dyrektorzy OKE, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania).

Utworzenie OKE w Szczecinie usprawni proces przygotowywania i przeprowadzania egzaminów na terenie obecnej OKE w Poznaniu, która obejmuje swoim zasięgiem aż trzy województwa, tj. województwo wielkopolskie, zachodniopomorskie i lubuskie. Zasięg terytorialny obecnej OKE w Poznaniu obejmuje ok. 21,3% powierzchni Polski, co stanowi szczególne wyzwanie organizacyjne zarówno w zakresie dystrybucji i redystrybucji materiałów egzaminacyjnych, zapewnienia odpowiedniej liczby ośrodków sprawdzania, jak również – przede wszystkim w odniesieniu do zdających – utrudnienie w sprawnym przeprowadzaniu procesu wglądów do sprawdzonej i ocenionej pracy egzaminacyjnej oraz weryfikacji sumy punktów. Proces utworzenia OKE w Szczecinie i przejmowania zadań obecnie realizowanych przez OKE w Poznaniu jest zaplanowany na 3 lata. Planuje się, że przejęcie wszystkich ustawowych zadań przez OKE w Szczecinie nastąpi w 2030 r. Szacuje się, że w OKE w Poznaniu i OKE w Szczecinie do poszczególnych egzaminów będzie docelowo przystępowało – w odniesieniu do całej populacji zdających przystępujących każdego kolejnego roku do danego egzaminu w przypadku:

1) egzaminu ósmoklasisty: ok. 10% zdających w OKE w Poznaniu i ok. 7% zdających w OKE w Szczecinie;

2) egzaminu maturalnego: ok. 9% zdających w OKE w Poznaniu i ok. 6% zdających w OKE w Szczecinie;

3) egzaminu zawodowego: ok. 10% zdających w OKE w Poznaniu i ok. 7% zdających w OKE w Szczecinie;

4) egzaminów eksternistycznych: ok. 9% zdających w OKE w Poznaniu i ok. 7% zdających w OKE w Szczecinie. Wydzielenie odrębnej OKE z terenu komisji już funkcjonującej jest najmniej skomplikowanym rozwiązaniem pod kątem logistycznym i organizacyjnym, tak dla samych OKE – zarówno zmniejszanej, jak i nowo tworzonej – jak i dla szkół, które na terenie danej OKE się znajdują. W projektowanym rozwiązaniu należy mieć na względzie, że OKE obejmują swoim zasięgiem całe województwa, zatem jedyne możliwe zmiany to przeniesienie terenu danego województwa pod jurysdykcję innej OKE. W przypadku OKE w Poznaniu możliwe byłoby np. przeniesienie województwa lubuskiego do OKE we Wrocławiu, jednak taka zmiana spowodowałaby jedynie zamianę jednej komisji obejmującej zasięgiem 3 województwa na inną, a w żaden sposób nie poprawiłoby to sytuacji zdających z terenu północnej części województwa lubuskiego, którzy musieliby jechać do Wrocławia, aby uzyskać możliwość wglądu do pracy egzaminacyjnej. Zmniejszanie zasięgu danej OKE wydaje się rozwiązaniem, które w najbardziej optymalny sposób może usprawnić funkcjonowanie danej komisji.

Tekst rządu wyodrębniony automatycznie z druku; wiążący jest oficjalny druk.

Odstąpiono od przeprowadzenia konsultacji publicznych i opiniowania, ponieważ materia objęta projektem ustawy dotyczy zapewnienia odpowiedniej wysokości maksymalnych limitów wydatków na egzaminy oraz zwiększenia rocznego limitu środków Funduszu Pracy przeznaczonych na dofinansowanie kosztów przygotowania i przeprowadzenia egzaminu zawodowego i egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie.

Projekt ustawy został zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Ministra Edukacji, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2026 r. poz. 936), oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”, zgodnie z § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r.

– Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2026 r. poz. 404).

Z Oceny Skutków Regulacji, część „Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji”. Pełne uwagi i odpowiedzi rządu są w raporcie z konsultacji, zwykle dołączonym do druku.